Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Categorie: eigenzinnig

kaleidoscopie 2.0




10_groot_regenboog.jpg




Het Laatste Kleurdeel

(komt er aan) 


Groen heeft me jong gehouden:
het groen van de bladeren op de bomen,
de sla, de appels, de prei en de rabarber,
mijn eerste woordenboek
en mijn eerste trein



Rood heeft me belet te slapen:
het rood van de zon als ze ondergaat,
radijzen, tomaten, kersen en aardbeienjam,
de kleur van het bloed
en mijn eerste fiets



Blauw heeft me steeds doen dromen:
het blauw van de hemel in het Zuiden,
de inkt die vloeide uit mijn flukse pen,
en de kosmos verbond
met mijn eerste gedicht.





additief2.jpg

Wit wordt het mij nu zowaar voor de ogen:
groen verzwelgt rood, en borrelt blauw.
Verblindend hel, tegelijk ophitsend heet,
verlamt het Licht mijn hand
als mijn eerste weldaad

4/11/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

De mooiste taal

Mijn moeder met Milan, haar achterkleinzoontje in juni 2007




Mensentaal

 

 

Laatst wou iemand van me weten
welke taal mijn kleinkind praat.
Ik zei: hij kan zelfstandig eten
en hij speelt heerlijk als hij baadt.

Zijn driewieler kan hij goed besturen
en hij loopt het liefst door 't hoge gras,
hij wuift vriendelijk naar de buren
en stapt nog steeds niet naast een plas.

Die iemand had me niet begrepen
en herhaalde toen de zelfde vraag.
Hij kende wel de gekste knepen,
maar zat met deze zaak in zijn maag.

Toen keek ik omhoog en sprak tot hem
in de taal die mijn moeder me leerde,
met woorden die ruiken naar haar stem
en legde uit wat zij steeds beweerde:

Waarom spreken wij niet dezelfde taal?
Waarom is alles oorlog, haat en zwart?
Omdat wij vaak vergeten, allemaal,
de mooie taal te spreken van het hart ...

 

23/10/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Verder weg dan ooit



O, ver weg: overweg

 

 

Vergadering vergeten
verontschuldiging verzonnen
vertrouwen verraden
verlies verfoeid.
Vergunning verkregen
verzoeking verwerkt
verlangen verboden.
Verliefd verloofd veroverd
veredeld verloren
Verhaal verteld
verbaal vermogen
Verheven verzinsels!
Verzoek verhoord
verbinding verkregen
Vergiffenis verdiend
verzet verworpen
Verbouwing verwezenlijkt
Verwondering verspreid
Verdoving verdorie
Verheven vervoering
Verkust en verknuffeld
Vergast op vertier
Verheven en verheerlijkt
Verouderd maar verbonden
Vereeuwigd en vereerd


14/10/2009 

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Tijdverdrijf verdreven







Oase (bij jou)

 

 

Een ruimtetuig dat snakt
naar een plek om te verademen,
gegrepen door de draaikolk
van de seizoenen en de jaren,
zo voel ik mij



Een parabool die snikt
voor wat kracht om te verpozen,
bekogeld door een stortbui
van meteoren en gevaren,
zo voel ik mij.



Een torenklok die tikt
op het ritme van het dwarrelen,
verstoten door de krachten
van een wervelwind van liefde,
zo zie ik jou.



Een fijnbalans die wikt
door het zalven en beminnen,
gedreven op de maalstroom
van tegenslag en verlangen,
zo ken ik ons.

29/9/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Op reis







Voortdurend onderweg

 

 

Van de liefde van papa
naar die van mijn mama,
van de doeken naar de pot
van het huis naar het kot.



Van de spelletjes op straat
naar de dancing ‘s avonds laat.
Van Thomas naar vriendin An,
van Sofietje naar vriend Jan



Van de eigen knusse kluis
naar het zelf gekozen huis
van lang zoeken naar vinden
van vrij zijn naar zich binden



Van de woning oud en stijf
naar het buitenverblijf.
vanuit Brussel naar Parijs
van roekeloos naar soms wijs



Van de crisis na tien jaar
naar het spelen met gevaar
van gezond naar wel eens ziek
van het bed naar de kliniek



Van de snelheid van de jeugd
naar de grootouders hun vreugd,
van sport doen naar bekijken
van vechten naar bezwijken

23/9/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Je verhaal







Geen opendeurdag...

 

 

Als een deur niet opengaat,

kun je lang staan wachten

in het midden van de straat,

alleen met je gedachten.



Als de deur waarvoor je staat,

je kil tegenhoudt, buiten,

en niemand met je praat

als je kijkt door de ruiten,

dan lijkt plots de binnenkant

niet echt te bereiken.

Angst krijgt dan de bovenhand,

dat gaat nu wel blijken.



Als ik mijn deur nu open laat,

zou je niet hoeven bellen

en alles, waarnaar ik nu raad,

zal je me dan vertellen.

25/8/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

angst




                           83_185_angst%2520algemeen.jpg                          


De lotto ! 



 

Ik ben niet graag bang

zoals mijn vader op zijn sterfbed,

al heeft hij dat nooit getoond.



Ik vrees niet graag

wat de dag van morgen brengt,

wanneer de avond valt .



Ik ken niet graag angst

voor wat mijn geliefden bedreigt,

als ze veraf zijn van mij.



Ik ben niet graag bevreesd,

als het wachten te lang duurt

op het antwoord dat ik wens.



Ik verafschuw de paniek,

zelfs als na verloop van tijd

de opluchting volgt.



Ik ben wel op mijn hoede,

omdat op een onbewaakt moment

ik niet de lotto win !

13/8/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Crisis 2.0




Crisis

 


KOOPJES, dadelijk uitverkocht,

'k Heb geen werk

maar heb er lange tijd gezocht.




BONUS voor de oud-directeur;

'k heb geen werk,

maar ook niet de juiste kleur.




STAKING, ten koste van iedereen:

'k Heb geen werk

maar ook ik klaag steen en been.




DIEFSTAL van werkgelegenheid:

'k Heb geen werk

maar sakker op de overheid.




EXPORT brengt ons meer in nesten;

'k Zag ons werk

en knowhow verdwijnen uit het Westen.




5/8/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Affectieve breuk

Op reis




Ze treurden beide achter 't hek
en klaagden schrijnend steen en been.
Ze leden blijkbaar groot gebrek
en gingen door met hun geween.

Twee slanke dames bij de poort,
ze keken droevig naar de lucht.
Maar ik stapte ongenadig voort,
negeerde 't huilen en 't gezucht.

Verlaat ons niet, was d' enige vraag
kom laat ons nu toch niet alleen !
Maar ik liep verder langs de haag
tot eindelijk ik gans verdween.

Mijn hart werd week van spijt en rouw
omdat ik van hen weg moest gaan.
Als ik wou reizen met mijn vrouw
was mijn geluk met hen gedaan.

Nog tien minuten stonden ze daar,
toen gingen ze weer naar binnen
en kropen heel dicht bij elkaar
want elders viel er niets te winnen.

Terwijl de ene rustig wat ging eten
bewoog de tweede wat opzij,
Ze ging warempel bijna zweten
en toonde trots haar mooie ei.

30/7/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

bezinningstekst

naar aanleiding van de begrafenis van mijn vriend Bob, deze  ochtend...



Bezinning

 

 

Het is geen wedstrijd

maar velen leggen hetzelfde parcours af,

vergelijkbaar, maar toch telkens anders,

parallel en ook soms weer tegendraads.



Sommigen staan samen aan de start

en eentje komt dan aan

voordat een tweede er erg in heeft,

omdat die nog een heel eind te gaan heeft

Zo denkt die toch.



Soms besluiten er een paar

zelf het startschot te geven

om hun gezamenlijke reis

te kleuren en te kleden.



Het is geen wedstrijd

maar op een dag overkomt er eentje

datgene waar ze nooit naar verlangden

en dan wordt de tocht weer anders:

Eenzaam en ook soms weer dankbaar...


7/7/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten