Naar de inhoud

J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

akke.beakke.be
Donderdag 22 februari 2007

bankscène




het is onjuist
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we nochtans deelden

niet dat we
veel woorden scoorden
of dat de bewegende beelden
uit de kast der verstrooiing
ons op de bank
afleidend doorboorden

we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
zwijgend werd gezegd

wel had alles met
ons te maken
we waren sprakeloos
aan elkaar gehecht
 
 
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:16
Zondag 18 februari 2007

poëzieavond

 


ik treed in het heden waar gister nog voortleeft
zag daar metselaars die met woorden spraken
bouwend en rijgend aan beelden in verzen
en ons al dan niet met gesloten ogen de stem
in onze richting lieten horen op de melodie
zo afgestemd op de zielenfibratie van de gedichtenarbeider
 


ik hoorde de stilte van alle medewerkers met letters
vol gevulde kruiwagens of zie ze glimlachen met
gepaste specie en soms handen wrijvend van genoegen
wel of niet uitziend naar een pauze met snaren gevuld
ach was ik nog maar even bij het flikkerend licht
van in blank glas gekooide theelichtjes welke
stierven naarmate de sprekende monden weer
het zo gewenste zwijgen tot bezinning naderden






 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 18 februari 2007

perron vijf




geef mij maar de vijf, zei ik tegen jou
niet dat jij van plan was ooit er een te geven
je keek mij niet eens aan, dat zat in je aard
och, dacht ik we komen er wel doorheen

die blik van jou zal mij herinneren als een schilderij
met onbekende kleuren, meestal donker geverfd
zo neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe
ook altijd mijn lievelingstint van kijken geweest is

mijn handen strengelde ik in elkaar om toch
het weerzien van weerzin te onthouden
ja, leegtes vullen gaat mij altijd wel goed af
duw ze vol met gedachten van stroop en herinnering

op het station aangekomen zie ik nog net mijn trein
van perron negen vertrekken met zwaaiende achterblijvers
u moet perron vijf hebben meneer, op mijn vraag naar Arnhem
geef mij maar de vijf, dacht ik even, maar dat was verleden




Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 5 februari 2007

de ontmoeting



kom nog eens langs
roep jij
 
als zo vaak
geen weerzien zonder
toeval
ja, zo gaat het
 
speel een rol 
van voorbijgaande aard
 
de tekst ken ik
uit mijn hoofd
 
goh, wat leuk
zeg ik dan bedaard
 
en merk dat
 mijn stem van oprechtheid
is beroofd
 
kom nog eens langs
roep jij
 
 
 
ik weet wel beter
 
 
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 31 januari 2007

ik zing mijn lied




ik zing mijn lied uit
in een ademtocht
denk niet aan
een lange zucht
of een klank van de luit
het komt van diep
heb er niet naar gezocht
 

het was er zo maar
ineens en vol kleur
mooi als ik zo
even mijn adem bevaar
en bijna juichend ontkom
aan een kennelijke sleur


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 28 januari 2007

mijn aangezicht



rimpels versieren
mijn aangezicht
de tijd heeft langzaam
de huid laten vieren
 
men zegt ook wel verweerd
of van zorgen beticht
 
de  jonkheid wordt, zo lijkt,
alleen nog door
het hart begeerd
 
maar kijk eens in mijn ogen
en zie ,dat ik,
net als een kind,
hoop op morgen



 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Donderdag 18 januari 2007

als kleuren verschieten

 



kleuren verschieten
als dromen verschralen
zoals de zon
vertraagd gaat zakken
om de schaduw weer
op te halen
 
niet dat de kou
dan toe zal slaan
of de blik zich verengt
neen,
de uren schrijden voort
 
dag en nacht raken
weer stilaan vermengd
opdat het leven weer
tot het alledaagse behoort
 
 
 
 




Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 3 januari 2007

de ochtend








als ik de houten luiken
omzichtig open
zie ik nog door vitrage
 
de dag dient mij
voorzichtig te dopen
opdat wat gaat komen
aan mij verschijnt
in vertragende lagen
 
stel dat ik u direct
zou ontwaren
de ogen op mij gericht
daar een etmaal op varen
is als het doven van licht






 
 
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 19:52
Zaterdag 9 december 2006

Notre Dame de Valdeur



ik leun
nog wel gestrekt
tegen het zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant

als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden

zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen

deze plek kent glorie
dit is groots
doch toont evenzeer
hoe gering ik ben

moet er weer aan wennen

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Vrijdag 8 december 2006

leegte



de leegte, jouw leegte
kan ik niet vullen
die is te diep en zo oud
kan je slechts met
een warme deken omhullen
al blijft de pijn echt en koud

reken mij niet aan
als ik daar even niet ben
kan nog zo zeggen
ben met je begaan
al leg ik je in rozenbedden
etmalen lang
ik ben niet het wonder
dat alles voorbij laat gaan
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

↑ Terug naar de berichten