Woensdag 25 oktober 2006
de ontdekking
in willen begrijpen zit rijpen besloten als ik dat zo beleef ontdek ik mijzelf in jou en word jij in mij gesloten |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:55
Woensdag 25 oktober 2006
mijn hand
de gerijpte palm van mijn korte hand is als boezem van geschenken ze raken jou zonder te tasten of door afstandelijk wenken de slagen van het hart stemmen timide mijn vingers zij vertellen van een zachtmoedige rust en verdunnen je smart |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:54
Woensdag 25 oktober 2006
lege dozen
hoor mij leegtes vullen van letterloze schimmen die weerkaatsen tegen dik geplamuurde blinde muren het schaamteloos vallen van geschuurd gruis neem ik waar als neerstortende onthoofde woorden zoveel lagen door de jaren heen geworden tot ontedeld gekunsteld eelt geraken tot stof van antieke beelden de ziel tot naaktheid gedwongen door afgevuurde kanonnen die diepe laklagen als zekerheid zag die ziel braakt en braakt de modder uit waarin verrotte palen als fundament de schijnvertoning opvoerden in vele bedrijven uitzichtloze bedrijven ik zoek die leegtes te vullen dikwijls met vergrijsde dromen mijn klauwen vuisten bonzen op lege dozen van hoop |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:53
Woensdag 25 oktober 2006
zing mijn dicht
zing mijn dicht met rollende lippen als een golvende stroom langs milde oevers met sprietend gras voer mee met de waterige letters in noten gevangen en vind de melodie in een draaiende kolk daar vormen zij benedenwaarts gericht een spiraal van klanken waar de echo luistert haast onhoorbaar naar prille woorden zo vindt mijn dicht het lied van tongen worden nieuwe zinnen in het hart geboren opstomend uit de dragende buik laat je dan glijden op de adem van het gevoel als in het stromend blauw van verlichte golven |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:52
Woensdag 25 oktober 2006
ik roep niet meer
ik stapel soms dorre bloemen op mijn veld van gevoel was er eerst blinde hoop naar glanzende verwachting zoals bijen zoekend zoemen onbezonnen ruikend aan een honingzoete struikenknoop in de waarheid echter kwam allengs het starre beeld van de zure aanwezige verdroging in een verstilde waterloop woorden tellen al lang niet meer terwijl zij stapelen tot verre hoogte op scherven van gebroken glas mij snijdend in vleselijke parten niet een maar telkenkeer opnieuw en opnieuw en zo maar door van onophoudelijk fnuikend tarten hier sta ik dan tot vergrijzing toe zie om me heen de gemiste weelde ver trekkend en het onbereikbare moe omkijken doe ik, kan ik niet meer het was het leven dat mij bestal zelfs de enige reikende hand wuifde mijn verlangen weg het onmisbare wordt gekruisigd ik roep niet meer ik sta mezelf maar in de weg |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:52
Woensdag 25 oktober 2006
de zachte kracht
de rimpels langszij mijn ogen plooien zich bij iedere lach zij vormen als vanzelf warme zonnestralen die mijn blik begeleiden naar de vraag die ik in je verlegen ogen zag geen weg is zo kort naar jou, naar binnen alleen een doods gevoel zou zich bezinnen en afvragen wat ik bedoel mijn beider wangen door lengende lippen gebold tonen de volheid van ingetogen schenkende vreugde in die aanblik van sprakeloze taal is al veel droefenis gestold |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:50
Woensdag 25 oktober 2006
belichte schaduw
als verstrooid dichter in de beschouwende schaduw weef ik mijn gedachten van al dat ontgaat aan licht of zicht of verwachten geborgen en verborgen in de mensenziel u zou haast gaan denken is leven slechts zwarte inkt: het vergaren van zorgen ik vertel u van schoonheid van vragende tastende vingers de weelde van ingetogen blijheid kent u milde dragende ogen van geleefde ouderdom bent u ooit door een eerste lach van een klein kind verleid ja, zoals u ziet schrijf ik ook wel groen getint dat komt als een mens, jij mij zo maar bemint |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 25 oktober 2006
ik adem
ik adem jouw zucht die waait als een wind door bomen in het bos ze gaan hun weg als een vliedend gerucht en landen stilaan op het zachte groene mos in mijn frêle gedachten ik hou ze even vast maar laat ook weer los zo gaat het vaak met bevrijdende krachten wat rest in jou blijkt de zielenstempel die bouwt na iedere zucht, minutieus, aan jouw eigen tempel |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 25 oktober 2006
nachttrein
mijn handen spreid ik als hekken voor de ogen zie nog weinig licht de vingers als balken beperken mijn zicht ik deel de wereld nog meer in parten aanschouw het buiten nog minder: als gekooid stuurloze gedachten slenteren ongedurig als roofdier, hongerig door mijn brein ik ben als van de rede beroofd een niet te stoppen sinistere nachttrein zo wil ik niet ervaren dat denk ik niet meer voelen zo hoop ik deze duistere dag ja, het is vluchten ik weet het maar vind dat het even mag |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Donderdag 28 september 2006
passieve actie
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 27 september 2006
ik zal je niet missen
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Dinsdag 26 september 2006
mijn lief
sluit je ogen
en kijk mij aan
zie de
kleurrijke regenbogen
die ons binden
en ogenschijnlijk
onze harten vinden
je teder lijf
raakt mij
binnen de
afstandelijke
ruimte van
zij aan zij
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 25 september 2006
de verbleekte lijst
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 24 september 2006
sterven
maar kan duren o zo
lang, als men reeds
heeft gezegd, gedag
in die ruimte waar
alles is gezegd
en veel is gedeeld
en het vertrek lengt
zich, dagen en dagen
zo onbestemd en leeg
en toch vol van, wat
ja, wat is die leegte
die zo vol is met stilte
en het gevoel reeds
is weggelopen
en verwarring
zich aandient
ongrijpbare leegte,
verdwenen liefde
verstild in het wachten
stenen pijn te verzachten
in dit niemandsland
waar ieder is
waar uitzien naar de dood
een levend gebeuren is
en omzien vooruitzien is,
waar verschraalde droefheid
wacht op vervulling
en stilte schreeuwend is
daar, daar zijn mensen
echt, en toch niet wezenlijk
en toch weer wel
tot het doek valt
en het sterven
zich oplost
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zaterdag 23 september 2006
Margo
tegen mijn arm
zo zacht rust zij
in mijn lieve kracht
ver weg, kijkt zij
innerlijk zo diep
weemoedig en
zo teder
de haren, zo strak
als ware het omsloten
die gedachten die
zij mijmerde
in schaduwrijke stilte
in schemerende
zwartwitte sferen
daar is zij
durende stilte en
weemoed, daar gaat
zij, kalm en sierlijk
maar toch hier
Margo, haar mond
met innige ruimte
geeft weinig prijs
doch onmetelijke
zeggenschap, poëzie
is haar zwijgende
deelname
nooit, nimmer
schept dit moment
een morgen, nee
altoos, blijft zij
het lied van mijn
harte teer
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Vrijdag 22 september 2006
schaduw
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Donderdag 21 september 2006
hartenkreet
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 20 september 2006
ik, de waarzegger
met weinig woorden
dat is zo gekomen
door mijn voorspellende dromen
die zijn er vooral overdag
je kent ze wel
als je je suf zit te staren,
en het geluk je toelacht
onder het genot van ouwe klare
smal en klein is mijn glas
en na een grote slok
zie ik reeds de bodem
de fles is genadeloos leeg
en mijn vooruitziende blik
blijft steken in de hik
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Dinsdag 19 september 2006
verliezen
is ongewild
niet zelf
mogen kiezen
het ontneemt
wat je niemand
gunt:
het
is ontvreemd
als ware het
je bezit
sterf aldoor
je vervreemding
het bekort
een zekere
verloren rit
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 18 september 2006
impotent
waarom zou ik nog
de liefde bedrijven
op een onbeschreven blad
jouw maagdelijkheid beschrijven;
op innerlijke schoonheid
heb ik toch geen vat
vandaag raak ik je niet aan
wil turen naar jouw blanke vel
waar hoeken voor rondingen staan
en ik mijn pen als impotent voorstel
zo vindt de inkt niet zijn weg
het bevruchtend werk te doen
heden lijk ik van de leg
het beste is, dat ik mij
met de onthouding verzoen
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00