Naar de inhoud

J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 26 september 2006

mijn lief

mijn lief,

sluit je ogen
en kijk mij aan
zie de
kleurrijke regenbogen
die ons binden
en ogenschijnlijk
onze harten vinden

je teder lijf
raakt mij
binnen de
afstandelijke
ruimte van
zij aan zij

 

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 25 september 2006

de verbleekte lijst


slechts in het licht,
van andermans ogen
of in de dofheid
van ledige blikken
kan ik U gedogen!

verscheurd in de tragiek
van het bestaan
grijp ik naar de illusie
of de hoop
van het verdergaan
ik alleen, ieder alleen
moet zijn lot ondergaan

aan de eeuwigheid ontleend
werd in mijn grijze massa
het tijdelijke geschapen
en kan mij even aan
de schoonheid vergapen
de rest is vechten om
de puinhoop op te rapen

zie hier, mijn onmachtig bestaan
met een bleke rand omlijst
door de schepper ingekleurd
met hoop, geloof en nog iets
o, ik zal niet zeuren!
maar het leidt tot
een zinloos niets

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 24 september 2006

sterven

afscheid is afscheid
maar kan duren o zo
lang, als men reeds
heeft gezegd, gedag

in die ruimte waar
alles is gezegd
en veel is gedeeld
en het vertrek lengt
zich, dagen en dagen

zo onbestemd en leeg
en toch vol van, wat
ja, wat is die leegte
die zo vol is met stilte

en het gevoel reeds
is weggelopen
en verwarring
zich aandient

ongrijpbare leegte,
verdwenen liefde
verstild in het wachten
stenen pijn te verzachten

in dit niemandsland
waar ieder is
waar uitzien naar de dood
een levend gebeuren is

en omzien vooruitzien is,
waar verschraalde droefheid
wacht op vervulling
en stilte schreeuwend is

daar, daar zijn mensen
echt, en toch niet wezenlijk
en toch weer wel
tot het doek valt
en het sterven
zich oplost
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zaterdag 23 september 2006

Margo

haar hoofd, zo neigend
tegen mijn arm
zo zacht rust zij
in mijn lieve kracht

ver weg, kijkt zij
innerlijk zo diep
weemoedig en
zo teder

de haren, zo strak
als ware het omsloten
die gedachten die
zij mijmerde

in schaduwrijke stilte
in schemerende
zwartwitte sferen
daar is zij

durende stilte en
weemoed, daar gaat
zij, kalm en sierlijk
maar toch hier

Margo, haar mond
met innige ruimte
geeft weinig prijs
doch onmetelijke
zeggenschap, poëzie
is haar zwijgende
deelname

nooit, nimmer
schept dit moment
een morgen, nee
altoos, blijft zij
het lied van mijn
harte teer
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Vrijdag 22 september 2006

schaduw


soms,
als in de donkerte
die mijn leven
overschaduwt en
in mij
de eenzaamheid
meester wordt

als in die duisternis
de stilte
zich met mij
vereenzelvigt
dan voel ik
mijn uitzichtloosheid
en keer in mijzelve

waar pijn
en verdriet
zich opdringen
in die donkerte
welke mij
soms overvalt
heb ik iemand nodig

zonder dat wat die
ander geeft
mij kan bereiken
zo zijn mijn dagen
al ware het de nabije
laatsten,
doch, ik ga daar niet over

 


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Donderdag 21 september 2006

hartenkreet

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 20 september 2006

ik, de waarzegger

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 18 september 2006

impotent

 
waarom zou ik nog
de liefde bedrijven
op een onbeschreven blad
 
jouw maagdelijkheid beschrijven;
op innerlijke schoonheid
heb ik toch geen vat
 
vandaag raak ik je niet aan
wil turen naar jouw blanke vel
waar hoeken voor rondingen staan
en ik mijn pen als impotent voorstel
 
zo vindt de inkt niet zijn weg
het bevruchtend werk te doen
 
heden lijk ik van de leg
het beste is, dat ik mij
met de onthouding verzoen
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

↑ Terug naar de berichten