Dinsdag 26 september 2006
mijn lief, sluit je ogen en kijk mij aan zie de kleurrijke regenbogen die ons binden en ogenschijnlijk onze harten vinden je teder lijf raak…
mijn lief,
sluit je ogen
en kijk mij aan
zie de
kleurrijke regenbogen
die ons binden
en ogenschijnlijk
onze harten vinden
je teder lijf
raakt mij
binnen de
afstandelijke
ruimte van
zij aan zij
afscheid is afscheid maar kan duren o zo lang, als men reeds heeft gezegd, gedag in die ruimte waar alles is gezegd en veel is gedeeld en he…
afscheid is afscheid
maar kan duren o zo
lang, als men reeds
heeft gezegd, gedag
in die ruimte waar
alles is gezegd
en veel is gedeeld
en het vertrek lengt
zich, dagen en dagen
zo onbestemd en leeg
en toch vol van, wat
ja, wat is die leegte
die zo vol is met stilte
en het gevoel reeds
is weggelopen
en verwarring
zich aandient
ongrijpbare leegte,
verdwenen liefde
verstild in het wachten
stenen pijn te verzachten
in dit niemandsland
waar ieder is
waar uitzien naar de dood
een levend gebeuren is
en omzien vooruitzien is,
waar verschraalde droefheid
wacht op vervulling
en stilte schreeuwend is
daar, daar zijn mensen
echt, en toch niet wezenlijk
en toch weer wel
tot het doek valt
en het sterven
zich oplost
Zaterdag 23 september 2006
haar hoofd, zo neigend tegen mijn arm zo zacht rust zij in mijn lieve kracht ver weg, kijkt zij innerlijk zo diep weemoedig en zo teder de h…
haar hoofd, zo neigend
tegen mijn arm
zo zacht rust zij
in mijn lieve kracht
ver weg, kijkt zij
innerlijk zo diep
weemoedig en
zo teder
de haren, zo strak
als ware het omsloten
die gedachten die
zij mijmerde
in schaduwrijke stilte
in schemerende
zwartwitte sferen
daar is zij
durende stilte en
weemoed, daar gaat
zij, kalm en sierlijk
maar toch hier
Margo, haar mond
met innige ruimte
geeft weinig prijs
doch onmetelijke
zeggenschap, poëzie
is haar zwijgende
deelname
nooit, nimmer
schept dit moment
een morgen, nee
altoos, blijft zij
het lied van mijn
harte teer