Naar de inhoud

J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

akke.beakke.be

Archief

Donderdag 9 november 2006

over horden van woorden

de rust is weergekeerd

zo lijkt het dan
er was onverklaarbaar
veel te melden
niet dat het telde
of bijzonder was
dan wel laakbaar
 
de geest sprint
soms over ongekende
horden van woorden
al lijkt het vanzelf
als lava uit te barsten
een gevoel dat onzichtbaar
in diepten bevindt
en alle weerstanden
naar buiten toe
wil vermoorden
 
wat is de mens,
ik,
stuurloos soms
zo blijkt
 
waar zit de
ongrijpbare hand
die richting geeft
 
mij zo met
rusteloze
vingerbewegingen
overmant
 
 
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 29 oktober 2006

onzichtbaar





ook al draag ik niet
aldoor jouw hand
en aanschouw je weinig
mijn aangezicht
 
dan toch verblijf ik
in jouw land
waar genegenheid
op elkaar is gericht
 
luister naar de woorden
die ik roep van verre
en zie mijn ogen
als blinkende sterren
 
een gevoel is
moeilijk te grijpen
maar wil intens
van binnen rijpen



 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zaterdag 28 oktober 2006

de weide van mijn jeugd










slechts eenmaal
keer ik nog weerom
en zie reeds van verre
door glans omgeven
de weide van mijn jeugd
 

met de hoop in beleven
waar ieder nog deugt
en ik liefde verwachtte
van verlichte sterren
 

als ik dat nu zo overzie
en de naaktheid ervaar
van mijn kinderdromen
is het heden zo vreemd
alsof alles mij is overkomen



 
 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 25 oktober 2006

zonder titel


zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans

ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid
de tranen door de jaren

ik zie nog zijn lach
geschilderd op zijn gelaat
lippen ondeugend krullend,
woorden gevormd
soms in stilte doorgepraat

hij is er nog

ja toch?

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 16:03
Woensdag 25 oktober 2006

tijdloos moment


soms wordt licht
als enige straal
glansrijk verlicht
zonder
een letter van taal
in het tegenlicht
van engelengeduld
gebundeld,
wel duizendmaal


het voelt voor mij
als wezenlijk
bovennatuurlijk
het draagt in mij
onschatbare gebaren
ik ervaar datgene
dat ik als mens wil
vasthouden, bewaren


nu telt, zegt morgen
tegen mij
wees niet bevreesd
voor het nog
ongeschapene
onderga onbaatzuchtig
en zeker niet bedeesd
jouw verloren maar
toekomend deel
dat zo plots daar is
het doet je
in tijdloze momenten
diep voelen

ja, zeg ik, ik ben heel


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 16:01
Woensdag 25 oktober 2006

wat ik je wens


ik zou je willen geven
het kleine van
het bestaan
het echte beleven
zonder visioenen
van de onbereikbare
doodse maan


ik zou je willen geven
het grootse van
het bestaan
omvangrijk in
bloemen gehuld
maar ook
het azuurblauwe
zilte water van de oceaan
of de dauwige weidevelden
door dieren begraasd
en alles met
onvoorwaardelijke liefde
gevuld


ik zou je willen
schenken
het wonder in jezelf
onaantastbaar,
niet te krenken
ga dan je weg
van milde stilte
zonder gedachten
te denken


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 16:00
Woensdag 25 oktober 2006

omschepping


ik laat mijzelf vloeien
over een huid van gedachten
het streelt de lijnen
van het zachte verwachten
naar hopende mildheid
die de zuiverheid verfijnen

ik laat mij glijden
over brandende zuchten
verlos de hitte van
zuigende verliezen
om de immer resterende as
te mijden
niet meer te duchten

ik zweef over dromen
die van overdag
het geeft genoegen
van lichte tinteling
ze mogen er komen
scheppen allengs bij mij
een beeldige verwondering


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 16:00

Meer van J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 3

↑ Terug naar de berichten