Naar de inhoud

Portugal-Lisboa-Fado

430-20080122-a568e3.JPG

akke.beakke.be

O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…

Cantar as Janeiras…

Cantar as Janeiras… Nieuwjaarsliedjes zingen…

‘As Janeiras’ (Nieuwjaarsliedjes), ‘cantar as Janeiras’ (Nieuwjaarsliedjes zingen) of ’cantar os Reis’ (Driekoningen zingen) is een volksgebruik in Portugal (vooral in het Noord-Oosten van het land). Groepjes mensen zingen in de straten over de geboorte van Jezus en wensen iedereen een Gelukkig Nieuwjaar. Deze groepjes gaan van deur tot deur en vragen de bewoners naar de overschot van de eindejaarsfeesten. Tegenwoordig wordt er geld gegeven.

Oorspronkelijk gebeurde dit enkel op 1 januari, nadien werd de ‘Janeiras’-periode verlengd tot 6 januari, en nog later tot Driekoningendag. Momenteel wordt er gans de maand ‘Janeiras‘ gezongen vooral in de steden.

De traditie wil dat vrienden of buren, met of zonder (volks-)instrumenten, samen een groepje vormen die van deur tot deur zingen door de ganse wijk.

Nadat het lied gezongen is wordt er van de bewoners verwacht dat zij ’Janeiras’ (=Nieuwjaarsgeschenken: kastanjes, walnoten, appels, worst, bloedworst, etc..) geven. Voor het gemak is het nu de gewoonte om chocolade en geld te geven, maar dat is geen de traditie.

Na de wandeling wordt de opbrengst onder de groepsleden verdeeld of eten zij samen het lekkers op.

De gebruikte nummers zijn overal bekend, alhoewel de woorden soms kunnen verschillen van streek tot streek. Het zijn eenvoudige liedjes die het kindje Jezus, Maria, Jozef en de gulle schenkers loven. Er bestaan ook liedjes om de degenen die geen ’Janeiras’ geven uit te schelden.

Stuur door Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Allassignmenthelp.com Reviews19 november 2018 om 12:11

Allassignmenthelp.com Reviews has helped many students to choose the right website. It has also helped the students to score good grades in their academics. Our writing services review will help you to find the best writing websites for your success.

Allassignmenthelp.com Reviews19 november 2018 om 12:10


Allassignmenthelp.com Reviews has helped many students to choose the right website. It has also helped the students to score good grades in their academics. Our writing services review will help you to find the best writing websites for your success.

Assignment Help12 oktober 2018 om 11:07

Assignment Help

This content is very informative for me. Thank you so much for sharing. Need Allassignmenthelp? Allassignmenthelp Provide best all Assignment Help to the student at cheapest cost.

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Cheira Bem, Cheira A Lisboa... Amália Rodrigues...


Cheira Bem, Cheira A Lisboa
De Geur van Lissabon

César De Oliveira, Carlos Dias


Lisboa já tem Sol mas cheira a Lua
Lissabon heeft al de zon, maar ruikt naar de maan
Quando nasce a madrugada sorrateira
Wanneer de dag stiekem ontwaakt
E o primeiro eléctrico da rua
En het eerste trammetje in de straat
Faz coro com as chinelas da Ribeira
Klingelend sloffert langs de oever van de Taag

Se chove cheira a terra prometida
Als het regent ruikt het naar het beloofde land
Procissões têm o cheiro a rosmaninho
Processies hebben de geur van rozemarijn
Nas tascas da viela mais escondida
In de verborgen tavernes van het steegje
Cheira a iscas com elas e a vinho
Ruikt het naar 'iscas com elas'(*) en wijn

(Refrão)
(Refrein)
Um craveiro numa água furtada
Een anjelier in een dakkapel
Cheira bem, cheira a Lisboa
Ruikt goed, ruikt naar Lissabon
Uma rosa a florir na tapada
Een roos die bloeit in het park
Cheira bem, cheira a Lisboa
Ruikt goed, ruikt naar Lissabon
A fragata que se ergue na proa
Het fregat dat opstijgt vanuit de boeg
A varina que teima em passar
De visvrouw die haar waar wil verkopen
Cheiram bem porque são de Lisboa
Ruiken goed want ze zijn van Lissabon
Lisboa tem cheiro de flores e de mar
Lissabon heeft de geur van bloemen en de zee

Lisboa cheira aos cafés do Rossio
Lissabon ruikt naar de koffies op het Rossio
E o fado cheira sempre a solidão
En de fado ruikt altijd naar eenzaamheid
Cheira a castanha assada se está frio
Het ruikt naar geroosterde kastanjes als het koud is
Cheira a fruta madura quando é Verão
Het ruikt naar rijpe vruchten wanneer het zomer is

Teus lábios têm o cheiro de um sorriso
Je lippen hebben de geur van een glimlach
Manjerico tem o cheiro de cantigas
Basilicum heeft de geur van liedjes
E os rapazes perdem o juízo
En de jongens verliezen hun verstand
Quando lhes dá o cheiro a raparigas
Wanneer ze de geur van meisjes tegenkomen

(Refrão)
(Refrein)

Cheira bem, cheira a Lisboa (2x)
Het ruikt goed, het ruikt naar Lissabon (2x)

A fragata que se ergue na proa
Het fregat dat opstijgt vanuit de boeg
A varina que teima em passar
De visvrouw die haar waar wil verkopen
Cheiram bem porque são de Lisboa
Ruiken goed want ze zijn van Lissabon
Lisboa tem cheiro de flores e de mar
Lissabon heeft de geur van bloemen en de zee

(*) iscas com elas = een geurige schotel van gestoofde lever met aardappeltjes, wordt vooral in Lissabon geserveerd in tavernes

Reageer op dit bericht Stuur door

Fado Nascente... Rão Kyao e Deolinda Bernardo...



Fado Nascente
Fado
uit het Oosten

Embarcou nas caravelas,
Hij scheepte in aan boord van zeilschepen,
Correu tascas e salões,
Doorliep tavernes en
feestzalen,
Viajou pelas vielas
Trok
door steegjes
A cantar suas paixões.
Zingend over hun passies
.

Sem nunca perder o norte,
Zonder ooit het noorden te verliezen,
Às vezes vira a nascente
Draaiend naar het Oosten

Em busca de antepassados
Bij het zoeken naar vroeger

Da canção da nossa gente.
In het lied van onze mensen.


O fado mora em Lisboa,
De fado woont in Lissabon,
Lá longe, em qualquer lugar,
Overal en nergens,
No coração deste povo
In het hart van
dit volk
Que traz a alma a cantar.
Dat de ziel doet zingen.
Reageer op dit bericht Stuur door

Mãe Preta... Deolinda Bernardo...

Een slavenlied... Dit is de originele tekst op een melodie die later door o.a. Amalia Rodrigues gebruikt werd voor 'Barco Negro'...



Mãe preta
Zwarte moeder

Letra: António Amábile (Piratini)
Música: Caco Velho

Pele encarquilhada
Carapinha branca
Gandôla de renda
Caindo na anca

Embalando o berço
Do filho do sinhô
Que há pouco tempo
A sinhá ganhou

Era assim que mãe preta fazia
Criava todo o branco
Com muita alegria
Porém lá na sanzala
O seu pretinho apanhava
Mãe preta mais uma lágrima enxugava

Mãe preta 2x

Enquanto a chibata
Batia no seu amor
Mãe preta embalava
O filho branco do sinhô

Mãe preta 3x

Zwarte moeder

Met een verschrompelde huid
Wit kroeshaar
En een kanten sjaal
Die tot op haar heupen valt


Schommelt ze de wieg
Van de zoon van haar Meester
Die onlangs
Door haar Meesteres werd gebaard

Dat is wat de zwarte moeder deed
Zij gaf de borst aan zijn witte kinderen
Tot grote voldoening
Terwijl in het slavenverblijf
Haar zwarte kind verstopt zat
Waarvoor de zwarte moeder vele tranen liet

Zwarte moeder 2x

Terwijl de zweep
Sloeg op haar geliefde
Wiegde de zwarte moeder
Het witte kind van de Meester

Zwarte moeder 3x

Reageer op dit bericht Stuur door

Zanguei-me com o meu amor... Amalia Rodrigues...



Zanguei-me com o meu amor
Ik maakte ruzie met mijn geliefde

Jaime Santos (música)
Linhares Barbosa (letra)


Zanguei-me com o meu amor
Não o vi em todo o dia
À noite cantei melhor
O fado da mouraria

O sopro de uma saudade
Vinha beijar-me hora a hora
P’ra ficar mais à vontade
Mandei a saudade embora

De manhã arrependida,
Lembrei e pus-me a chorar
Quem perde o amor na vida,
Jamais devia cantar!

Quando regressou ao ninho
Ele que mal assobia
Vinha assobiar baixinho
O fado da mouraria







Ik maakte ruzie met mijn geliefde
Ik heb hem vandaag helemaal nog niet gezien
Die avond zong ik beter
De fado van de mouraria

Een bries van een weemoedig verlangen
Beroert me elk uur
Om mij beter te voelen
Sloot ik mij af van dit verlangen

’s Morgens had ik reeds spijt
De herinneringen deden mij huilen
Want wie de liefde van zijn leven verliest
Kan nooit meer zingen

Wanneer hij terugkwam naar zijn nest
Floot hij minder luid
Hij floot heel erg zachtjes
De fado van de mouraria

  

Reageer op dit bericht Stuur door

Lisboa...


“Als je Lissabon nog niet gezien hebt, dan heb je nog nooit iets moois gezien”. Op die manier wordt Lissabon beschreven in een oud spreekwoord. Op het eerste gezicht lijkt dit een overdrijving. De straten zijn stijl, smal en vol bochten. Bij vele huizen valt de plaaster van de gevels.

De stad heeft echter sfeer. Lissabon is boeiend door haar heuvelachtige ligging en haar vele uitkijkposten. Wanneer je je laat onderdompelen in de doolhof van de vele smalle straatjes en kleine pleintjes, zal je de geheimen van de stad ontdekken. Achter iedere hoek vind je een nieuwe verassing: kleurrijke azulejos, indrukwekkende plekken of ongewone vervoersmiddelen.

De beste manier om Lissabon te ontdekken is met de tram. Vooral lijn 28. Er zijn er die zeggen dat dit mooiste lijn van de wereld is. In ieder geval is het de langste en de bekendste van Lissabon. Tram 28 dendert op en neer door de steegjes van Afama. Straatjes en bochten zijn soms zo smal dat, op sommige plaatsen, de dubbele rijrichting via één spoor verloopt. Millimeterprecies passeert de tram steigers en geparkeerde auto's...

 

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Sei Finalmente canta por Amalia Rodrigues...



Sei Finalmente
Amália Rodrigues

Sei finalmente que afirma ou fazem apostas
Que não sou, infelizmente, aquela de quem tu gostas
Oh, meu amor, fala-me toda a verdade
Seja qual for, peço-te eu, por caridade

Tem compaixão desta dor, tem dó de mim
Eu vi um sim onde os outros viram não
E a minha luz, só tu foste, mais ninguém
A minha cruz pode ser o teu desdém

Não se me dá que se riam por meu fado
Que me digam não ser já a mulher do teu ideal
Oh, meu amor, que à minha alma te encostas
Diz o que for, peço-te eu de mãos postas

 

Eindelijk weet ik
Amalia Rodrigues

Eindelijk ken ik de uitslag van de weddenschap
Ik ben helaas niet degene die je verkiest
Oh, mijn geliefde, vertel me de hele waarheid
Hoe dan ook, ik bid u,
uit liefdadigheid

Heb medelijden
met deze pijn, heb mededogen met mij
Ik zag iets, waar anderen niets zagen
En mijn licht, was jij, en niemand anders
Mijn kruis zou uw minachting
zijn

Laat niet toe dat er gelachen wordt met mijn fado
Dat er gezegd wordt dat ik niet langer uw ideale vrouw ben
Oh, mijn geliefde, dat mijn ziel
zich bij u mag vleien
Zeg dat het zo is, ik bid u, met gevouwen
handen

(eigen vertaling)

Reageer op dit bericht Stuur door

Deolinda...

Nog zo’n jonge Portugese groep waarvan je de roots vermoedt bij de fado,
maar die een heel eigen stijl hebben…
vrolijk…
maar toch met beide voeten geënt op de werkelijkheid…


Deolinda

Um Contra o Outro

Anda,
Desliga o cabo,
Que liga a vida,
A esse jogo,
Joga comigo,
Um jogo novo,
Com duas vidas,
Um contra o outro.

Já não basta,
Esta luta contra o tempo,
Este tempo que perdemos,
A tentar vencer alguém.

Ao fim ao cabo,
O que é dado como um ganho,
Vai-se a ver desperdiçamos,
Sem nada dar a ninguém.

Anda,
Faz uma pausa,
Encosta o carro,
Sai da corrida,
Larga essa guerra,
Que a tua meta,
Está deste lado,
Da tua vida.

Muda de nível,
Sai do estado invisível,
Põe o modo compatível,
Com a minha condição,
Que a tua vida,
É real e repetida,
Dá-te mais que o impossível,
Se me deres a tua mão.

Sai de casa e vem comigo para a rua,
Vem, q'essa vida que tens,
Por mais vidas que tu ganhes,
É a tua que,
Mais perde se não vens.

Sai de casa e vem comigo para a rua,
Vem, q'essa vida que tens,
Por mais vidas que tu ganhes,
É a tua que,
Mais perde se não vens.

Anda,
Mostra o que vales,
Tu nesse jogo,
Vales tão pouco,
Troca de vício,
Por outro novo,
Que o desafio,
É corpo a corpo.
Escolhe a arma,
A estratégia que não falhe,
O lado forte da batalha,
Põe no máximo o poder.

Dou-te a vantagem,
Tu com tudo,
Eu sem nada,
Que mesmo assim,
Desarmada,
Vou-te ensinar a perder.

…Sai de casa e vem comigo para a rua,
Vem, q'essa vida que tens,
Por mais vidas que tu ganhes,
É a tua que,
Mais perde se não vens…

Bron: portugal.blog.nl
Optredens in België: Brussel op 22 oktober, Leuven op 23 oktober, Antwerpen op 27 oktober
Website: Deolinda

2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

OqueStrada: Oxalá te Veja...


'OqueStrada' não é fado
celebra o fado e os seus fadistas
não é World music
celebra o mundo à portuguesa!


'OqueStrada' speelt geen fado
zij viert fado en hun fadistas
het is geen Wereldmuziek
zij viert de wereld op zijn Portugees!


Oxalá te Veja
Misschien zie ik je



Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra os dias que passam a meu lado

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra aqui, contra ali, contra cá
Que me dizem, estou aqui, estamos lá

Ah diz-me lá, ah diz-me aqui
Oxalá, oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra os dias que passam a meu lado

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra aqui, contra ali, contra cá
Mas que me dizem, estou aqui, estamos lá

Ah diz-me lá, ah diz-me aqui
Oxalá, oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim, ao pé de mim

Ah oxalá te veja ao meu lado
Ah oxalá te veja vem aqui
Ai oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim, ao pé de mim

Glória à Hermínia,
Ao marceneiro e tais fadistas
Glória à ginginha,
Ao medronho e à Revista
Glória!, à Hermínia
Glória

À Hermínia, ao marceneiro e tais fadistas
À ginginha, ao medronho e à Revista

Contra mim, contra ti, contra lá
Contra aqui, contra ali, contra cá
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra mim, contra ti, contra lá

Website van OcheStrada: klik HIER!

Zaterdag 6 november 2010 treedt OqueStrada op in de Melkweg Amsterdam op het Amsterdam World festival!
Klik
HIER voor de link naar Amsterdam World 2010.
Reageer op dit bericht Stuur door

Francisco Ribeiro morreu ontem...

713-20100915-9b499b.jpg 

Francisco Ribeiro was een stichtend lid van de Portugese groep Madredeus. Hij was cellist, componist, tekstschrijver, zanger, organisator en producer. Hij overleed op 14-09-2010, slachtoffer van leverkanker.


In 1997 verliet Francisco Ribeiro de groep Madredeus om zijn muzikale opleiding in Engeland af te ronden. Toen hij in 2006 terugkwam naar Portugal was de cellist verdwenen uit de publieke belangstelling, maar in december 2009 trad hij terug op de voorgrond met de uitgave van "A Junção do Bem" het eerste album van zijn project Desiderata.


Hij was lid van het Stroud Symphony Orchestra en het Gloucester Symphony Orchestra in 2002/03. Hij studeerde af aan de Bath Spa University in de richting Muziek / Compositie en volgde een cursus Muziek Tech aan het Gloucester College. Hij studeerde cello bij professor Henrique Fernandes en Ruth Zagni. Hij was student van de Muziekacademie van Santa Cecilia.

Hij co-componeerde de soundtrack van de film "Lisbon-Story" van Wim Wenders.

Hij werkte o.a. samen met Wim Wenders, Rodrigo Leão, Teresa Salgueiro, Carlos Maria Trindade, Jah Whobble, Nuno Rebelo, Jose Peixoto, Filipe La Feria, Diva, Sétima Legião, Tanya Tagaq, Filipa Pais, Jose Perdigão e os Fados do Rock, dirigent Mark Stephenson, het Nationaal Orkest van Porto, de Bristol Operatic Society.


Francisco Ribeiro foi um membro fundador do grupo português ‘

Madredeus’, violoncelista, compositor, letrista, vocalista, arranjador e produtor. Faleceu a 14 de Setembro de 2010, vítima de cancro do fígado.

Em 1997, Francisco Ribeiro abandonou os Madredeus para completar a sua formação musical em Inglaterra. Longe do olhar público, o violoncelista regressou a Portugal em 2006 e, em Dezembro de 2009, ressurgiu em primeiro plano com a edição de “A Junção do Bem”, o primeiro álbum do seu projecto Desiderata.

Foi membro da Stroud Symphony Orchestra e Gloucester Symphony Orchestra em 2002/03. Era licenciado pela Bath Spa University em Música/Composição e tirou o curso de Music Tech pelo Gloucester College. Estudou violoncelo com o Professor Henrique Fernandes e com Ruth Zagni. Foi aluno da

Academia de Música de Santa Cecília.

Co-compôs a banda sonora do filme ‘

Lisbon Story’ de Wim Wenders.

Colaborou com

Wim Wenders, Rodrigo Leão, Teresa Salgueiro, Carlos Maria Trindade, Jah Whobble, Nuno Rebelo, José Peixoto, Filipe La Feria, Diva, Sétima Legião, Tanya Tagaq, Filipa Pais, José Perdigão e os Fados do Rock, maestro Mark Stephenson, Orquestra Nacional do Porto, Bristol Operatic Society, entre outros.

Bron: Wikipédia

Reageer op dit bericht Stuur door

A arte do fado tradicional nas Festas da Gante 2010...


Traditionele fado rechtstreeks uit het hart van Lissabon op de Gentse Feesten 2010



JOÃO ESCADA – fadista
DÉBORA RODRIGUES – fadista
FERNANDO SILVA – guitarra portuguesa
ANA LUÍSA – viola de fado

In de kleine fadohuizen of ‘casas de fado’ in wijken zoals de Bairro Alto en Alfama staat improvisatie op ‘standards’ nog steeds centraal. Débora en João blinken als ‘fadistas’ van de nieuwe generatie uit in het telkens weer creëren van nieuwe melodielijnen en ‘roubadinhos’, of het nu gaat om fado’s die de industriële revolutie en de dictatuur overleefd hebben (zoals de klassieke ‘fado menor’ en de verschillende soorten ‘fado alexandrino’) of om fado’s die grote namen zoals Fernando Farinha, Amália Rodrigues of Alfredo Marceneiro bekend gemaakt hebben. Muzikale begeleiding door de Portugese gitaar en de 'viola de fado'.

JOÃO ESCADA – fadista
João is een meester in de ‘fado castiço’ stijl en beheerst de kunst om de juiste fado op het juiste moment te kiezen.

DÉBORA RODRIGUES – fadista
Débora zingt al jaren in verschillende fadohuizen in Lissabon zoals ‘O Faia’
(zie ook Beatriz da Conceição en António Rocha van het project
‘Tears of Lisbon’

van Paul Van Nevel en het Huelgas Ensemble), ‘O Senhor Vinho’, … .

FERNANDO SILVA – guitarra portuguesa
Fernando werkt vandaag als één van de vaste ‘guitarras portuguesas’ in het bekende fadohuis ‘O Luso’ in Lissabon, waar hij onder andere Celeste Rodrigues begeleidt, de 87-jarige zus van Amália Rodrigues. Hij speelde en speelt samen met tal van artiesten, van ‘bairristas’ (traditionele fadozangers) tot meer internationaal bekende namen als Mafalda Arnauth, Dulce Pontes, Mariza, George Dalaras, Rão Kyao, Pablo Gonzo, Carlos do Carmo … .

ANA LUÍSA – viola de fado
Als enige die niet geboren en getogen is in Portugal, begon zij 15 jaar geleden fado te zingen en is ze de drijvende kracht achter de vzw Saber da Vida waarmee ze de traditionele fado in ere wil houden. Ze begeleidde o.a. een aantal winnaars van de ‘Grande Noite de fado’, het belangrijkste jaarlijkse fado concours in Portugal.

I.s.m. Saber da Vida, Nakhla vzw en Masereelfonds Gent Heirnis

Info & reservatie

info: vzw Uitbureau, 09 233 77 88

reservatie: vzw Uitbureau Gent, Kammerstraat 19, 9000 Gent

Data & locatie

uitvoerders: Débora Rodrigues, João Escada

data: zat, 17/07/2010 t/m zon, 25/07/2010 - 21:30 - 23:15

lokatie: Oude Houtlei 56, 9000 Gent

prijs: 14.00€ (tickets incl. consumptie)

1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

José Saramago morreu...


Jose%20Saramago3.jpg
José Saramago

 

Nobelprijswinnaar José Saramago overleden

De Portugese schrijver en Nobelprijswinnaar José Saramago is overleden. Hij was 87 jaar en leed aan leukemie. Hij is vooral bekend van zijn boek "Stad der blinden" dat hij schreef in 1995. Drie jaar later kreeg hij de Nobelprijs voor de Literatuur.

Saramago stierf op het Canarische eiland Lanzarote, waar hij verbleef na een publieke rel met de Portugese regering in 1992. De auteur was een man met een uitgesproken mening, die als overtuigd communist in het katholieke Portugal velen tegen zich in het harnas joeg.

"Saramago was een van onze grote culturele figuren", reageert de Portugese eerste minister José Socrates. "Zijn heengaan laat onze cultuur armer achter."

Lid van de Communistische Partij

Saramago werd in 1922 geboren in een arm gezin van dagloners. Hij groeide op in Lissabon. Hij maakte de universiteit niet af, maar ging halftijds studeren en werken als metaalbewerker.

In 1947 publiceerde hij zijn eerste roman, "Land van de zonde". Het boek leverde hem een baantje op bij een literair tijdschrift. Pas 20 jaar later verscheen een nieuwe roman van zijn hand. Ondertussen werkte hij als journalist.

In 1969 werd hij lid van de Communistische Partij van Portugal. Hij nam ook deel aan de Anjerrevolutie in 1974 die het dictatoriale regime van Salazar deed vallen.

Als auteur brak hij internationaal door in 1981 met "Memoriaal van het klooster". Daarna volgden nog een tiental romans, zoals "Het jaar van de dood van Ricardo Reis" en het omstreden "Het evangelie volgens Jezus Christus". Hij schreef ook poëzie, dagboeken en theaterstukken. In 1998 kreeg hij de Nobelprijs van de Literatuur voor "De stad der blinden". Zijn laatste boek "Caim" dateert van vorig jaar. Saramago was ook literair criticus en politiek commentator.

"Ik ben een scepticus"

Hij kreeg zowel nationaal als internationaal erkenning, maar zelf was hij geen grote fan van de bekendheid die literaire prijzen met zich meebrengen. "Ik ben een scepticus, gereserveerd. Ik loop niet lachend rond, mensen knuffelend, proberen vrienden te maken."

"De stad der blinden" werd twee jaar geleden nog verfilmd met Julianne Moore in de hoofdrol. Het boek gaat over een stad waar de mensen op een mysterieuze manier getroffen worden door blindheid. Daardoor stort het sociale weefsel in. Volgens Saramago gaat de roman over "de blindheid van het verstand". "We zijn rationele wezens, maar we handelen niet rationeel. Als we dat zouden doen, zou er geen honger zijn in de wereld", zei hij.

Hij was een van de bestverkopende Portugese auteurs. Zijn romans werden in meer dan 20 talen vertaald. Hij trouwde in 1988 met de Spaanse journaliste Pilar del Rio, die ook zijn boeken vertaalde. Hij was vanochtend aan het ontbijten met zijn vrouw, toen hij onwel werd. Daarna is hij overleden omringd door familieleden.

Bron: www. de redactie .be

Reageer op dit bericht Stuur door

O Cabo Carvoeiro!

OMarEOCaboCarvoeiro.jpg
O Mar e o Cabo Carvoeiro...

(klik op de afbeelding om de foto's te bekijken)

De Kaap Carvoeiro bevindt zich op het meest westelijke punt van het schiereiland van Peniche in een gebied met prachtige landschappen met interessante geologische formaties die in de loop der tijddoor de zee zijn uitgehouwen. Bekijk bijvoorbeeld Nau dos Corvos, een enorme rots waarvan de vorm doet denken aan een groot halfgezonken schip.

Deze locatie biedt prachtige uitzichten op zee en de eilandengroep Berlengas is bovendien een perfecte plek om zeevogels te observeren.

O Cabo Carvoeiro está situado no extremo ocidental da península de Peniche, numa zona de grande beleza paisagística pelas curiosas formações geológicas que o mar esculpiu ao longo dos tempos, de que é exemplo a Nau dos Corvos, um enorme rochedo cuja forma faz lembrar uma grande embarcação semi-naufragada.

Este local que oferece vistas deslumbrantes sobre o mar e as ilhas Berlengas é também um excelente ponto de observação de aves marinhas.

Bron: Visit Portugal

Reageer op dit bericht Stuur door

Casas Belgas e Holandesas!


Portugal is mooi… Portugal is prachtig…

Daarom wil ik jullie laten meegenieten van een schitterende reportage, mij toegestuurd door een Portugese dame uit Lissabon, maar waarvoor je toch een klein uurtje moet uittrekken om hem te bekijken…

Portugal getoond door de Spaanse televisie

"Portugal mostrado pela TVE Espanhola"

Klik HIER!

"Quando tiverem tempo vejam este documentário incrivel, feito pela televisão
espanhola (TVE), sobre Portugal.
Tem imagens simplesmente fantásticas, esplendorosas e magníficas. Deixam-nos plenos de orgulho por termos um país tão bonito. O documentário tem 56 minutos e começa no Algarve. Segue para o Norte, Alentejo, Centro e Lisboa (os minutos por localidades estão mais em baixo). Acho que nunca vi um trabalho tão bom na nossa televisão."

Hieronder de tijden waarmee je kunt afstemmen op een bepaald onderdeel.

Ponte Lima 9,00 / Douro 13 / Porto 15 / Alentejo 22 / Évora 22,41 / Marvão 25,57 / Castelo Vide 26,55 / Costa Alentejo 28 / Alcácer 29 / Aveiro 30 / Viseu 33 / Museu Grão Vasco 34 / Coimbra 35,50 / Termas Monfortinho 40,47 / Monsanto 41,57 / Penha Garcia 42,45 / Batalha 44,26 / Sintra 46 / Torre Belém 48,16 / Pastéis Belém 53,15 / Bº Alto 53,58 / Cabo Roca 56, 07

Ondertussen krijgen jullie misschien zin om dit land eens in ‘t echt te komen bekijken… en is het is altijd handig om Nederlandstaligen in de buurt te hebben die je wegwijs kunnen maken… daarom hieronder enkele linken naar Belgen en Nederlanders die ik hier ondertussen heb leren kennen.

Logeren bij Belgen/Nederlanders in Portugal

Vooreerst Lies met haar Casa das Figueiras, zij woont hier ondertussen al meer dan 20 jaren, is genationaliseerd Portugese en wordt door de Portugezen de Belgolaise genoemd (samentrekking van Portuguese en Belga). Wij hebben haar leren kennen toen wij op zoek waren naar ons huisje, wij hebben namelijk bij haar gelogeerd in één van haar huisjes.
Klik
HIER!

Zij organiseert ook wandelingen in de nabije omtrek.
Klik
HIER!

Maria en Philip vormen samen een erg tof (Westvlaams) koppel die de Casa Nana uitbaten, een B&B maar met een heel persoonlijk tintje.
Klik
HIER!

Ook de Casa Amarela kan ik jullie aan bevelen. Een B&B, opengehouden door een Belgische dame, aan zeer democratische prijzen.
Klik
HIER!

Vervolgens kan ik jullie ten zeerste Quinta da vida serena aanbevelen. Jaap en Jeanne vormen een Nederlands koppel die een voortreffelijk B&B uitbaten. Zij zetten zich volledig in om het hun gasten naar hun zin te maken.
Klik
HIER!

Een tweede Nederlands koppel (Truus en Dick - kan het nederlandser?) heeft een appartementje en een studio te huur. Als je houdt van onconventioneel, heel vriendelijk, maar toch dichtbij de kust, dan kan ik de Casal Andorinha ten zeerste aanraden.
Klik
HIER!

Een derde Nederlands koppel (Inge en Piet) staat in voor de verhuur van een villa en appartement in Salir do Porto. Deze accommodaties zijn meer geschikt voor een groot gezin/familie of een kleine groep. Inge organiseert ook wandelingen.
Klik
HIER!
2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Fado Falado...

Een ode aan de gesproken fado...



João Villaret: Fado falado
(Gesproken Fado)

Letra e música: Aníbal Nazaré; Nelson de Barros

Fado Triste
Fado negro das vielas
Onde a noite quando passa
Leva mais tempo a passar
Ouve-se a voz
Voz inspirada de uma raça
Que mundo em fora nos levou
Pelo azul do mar
Se o fado se canta e chora
Também se pode falar

Triestige fado
Zwarte Fado uit de steegjes
Waar passanten er 's avonds
Langer over doen om er doorheen te lopen
Hoor je de stem
De stem van iemand uit de buurt,
Die ons uit de werkelijkheid meeneemt
Naar het blauwe van de zee.
Als fado kan gezongen en gehuild worden
Dan kan ze ook gesproken worden



Mãos doloridas na guitarra
que desgarra dor bizarra
Mãos insofridas, mãos plangentes
Mãos frementes e impacientes
Mãos desoladas e sombrias
Desgraçadas, doentias
Quando à traição, ciume e morte
E um coração a bater forte

Treurige handen op de gitaar
Vertolken bizarre pijn
Ongeduldige handen, klagende handen
Bevende en ongeduldige handen
Desolate en sombere handen
Ellendig, ziekelijk
Bij verraad, jaloezie en dood
En een hart dat hevig klopt


Uma história bem singela
Bairro antigo, uma viela
Um marinheiro gingão
E a Emília cigarreira
Que ainda tinha mais virtude
Que a própria Rosa Maria
Em dia de procissão
Da Senhora da Saúde

Een tamelijk naïef verhaal
Oude stadswijk, een steegje
Een flanerende zeeman
En de sigarettenmaakster Emilia
Die nog altijd deugdzamer was
Dan Rosa Maria
Op de dag van de processie
Van O.L.Vrouw van de Gezondheid

Os beijos que ele lhe dava
Trazia-os ele de longe
Trazia-os ele do mar
Eram bravios e salgados
E ao regressar à tardinha
O mulherio tagarela
De todo o bairro de Alfama
Cochichava em segredinho
Que os sapatos dele e dela
Dormiam muito juntinhos
Debaixo da mesma cama

De kussen die hij haar gaf
Bracht hij van verre mee
Hij bracht ze mee van de zee
Ze waren wild en zout
En bij het terugkeren 's avonds
Heeft het roddelend vrouwvolk
Van de Alfama-wijk
Het geheim rondgestrooid
Dat zijn schoenen en de hare
Dicht bij elkaar sliepen
Onder hetzelfde bed


Pela janela da Emília
Entrava a lua
E a guitarra
À esquina de uma rua gemia,
Dolente a soluçar.
E lá em casa:

Door het raam van Emilia
Scheen de maan
En de jammerende gitaar
Op de hoek van de straat
Snikte gekweld.
En daar in huis:


Mãos amorosas na guitarra
Que desgarra dor bizarra
Mãos frementes de desejo
Impacientes como um beijo
Mãos de fado, de pecado
A guitarra a afagar
Como um corpo de mulher
Para o despir e para o beijar

Verliefde handen op de gitaar
Vertolken bizarre pijn
Handen trillend van verlangen
Ongeduldig als een kus
Handen van fado, van zonde
Strelen de gitaar
Zoals het lichaam van een vrouw
Om het te ontbloten en te kussen

Mas um dia,
Mas um dia santo Deus, ele não veio
Ela espera olhando a lua, meu Deus
Que sofrer aquele
O luar bate nas casas
O luar bate na rua
Mas não marca a sombra dele
Procurou como doida
E ao voltar da esquina
Viu ele acompanhado
Com outra ao lado, de braço dado
Gingão, feliz, levião
Um ar fadista e bizarro
Um cravo atrás da orelha
E preso à boca vermelha
O que resta de um cigarro
Lume e cinza na viela,
Ela vê, que homem aquele
O lume no peito dela
A cinza no olhar dele


Maar op een dag,
Maar op een dag mijn god, toen kwam hij niet
Ze wachtte kijkend naar de maan, mijn god
Zo te lijden
Het maanlicht viel op de huizen
Het maanlicht viel op de straat
Maar nergens zijn schaduw
Zij zocht als gek
En toen ze de hoek omsloeg
Zag ze hem, in gezelschap
Aan de andere kant, arm in arm
Flanerend, vrolijk, verliefd
Net een fadista en bizar
Met een anjer achter zijn oor
En in zijn rode mond
Dat wat rest van een sigaret
Vuur en as in het steegje,
Ze ziet dat het vuur
Voor de man in haar hart
Reeds as is in zijn ogen


E o ciume chegou como lume
Queimou, o seu peito a sangrar
Foi como vento que veio
Labareda atear, a fogueira aumentar
Foi a visão infernal
A imagem do mal que no bairro surgiu
Foi o amor que jurou
Que jurou e mentiu
Correm vertigens num grito
Direito ou maldito que há-de perder
Puxa a navalha, canalha
Não há quem te valha
Tu tens de morrer
Há alarido na viela
Que mulher aquela
Que paixão a sua
E cai um corpo sangrando
Nas pedras da rua

En de jaloezie sloop binnen als vuur
Brandend, haar hart bloedde
Het was als wind die kwam
Om het vuur aan te wakkeren
Het was een visioen van de hel
Dat beeld van het kwaad, dat verscheen in de wijk
Het was liefde die hij beloofde
Maar dat was een leugen
Duizelig ontsnapt haar een gil
Goed of slecht, wat heeft ze te verliezen
Zij trekt het mes en steekt
Dat is het waard
Jij moet sterven
Er is een gejammer in het steegje
Van die vrouw
Van zijn passie
En een lichaam valt bloedend
Op de stenen van de straat


Mãos carinhosas, generosas
Que não conhecem o rancor
Mãos que o fado compreendem
e entendem sua dor
Mãos que não mentem
Quando sentem
Outras mãos para acarinhar
Mãos que brigam, que castigam
Mas que sabem perdoar

Liefdevolle, genereuze handen
Die geen rancune hebben
Handen die fado kennen
En haar pijn begrijpen
Handen die niet liegen
Wanneer zij andere handen
V
oelen strelen
Handen die vechten, die straffen
Maar die ook kunnen vergeven

E pouco a pouco o amor regressou
Como lume queimou
Essas bocas febris
Foi um amor que voltou
E a desgraça trocou
Para ser mais feliz
Foi uma luz renascida
Um sonho, uma vida
De novo a surgir
Foi um amor que voltou
Que voltou a sorrir

En beetje bij beetje komt de liefde terug
Zoals een vuur brandt
Doen deze koortsige lippen
De liefde terugkeren
En het ongeluk wordt
Weer geluk
Het is een licht dat ontluikt
Een droom, een nieuw leven
Kan beginnen
Het is een liefde die terugkeert
Die glimlachend terugkeert

Há gargalhadas no ar
E o sol a vibrar
Tem gritos de cor
Há alegria na viela
E em cada janela
Renasce uma flor
Veio o perdão e depois
Felizes os dois
Lá vão lado a lado
E digam lá se pode ou não
Falar-se o fado.

Er klinken lachsalvo’s door de lucht
En de zon trilt
Kleuren schitteren
Er is vreugde in het steegje
En in elk raam
Ontluikt een bloem
Van vergeving en dan
Stappen zij beiden
Gelukkig en gearmd
En als je dit niet gelooft
Praat dan met de fado

(eigen vertaling)

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Portugal-Lisboa-Fado

↑ Terug naar de berichten