ROYAL ASPORT (Fr)

Royal Asport  cycles-----Oloron-Sainte-Marie-------France/Frankrijk

José María Javière Japun stond in Oloron-Sainte-Marie bekend als Joseph Habierre en hij was getrouwd met een lokale vrouw.

José Maria werd geboren op 4 februari 1881 in Jaca, in een arm gezin. Een gezin met vijf kinderen: Miguel, Candida, José Maria, Luis en Damacio. Een gezin dat het dak deelde met twee andere, eveneens arme gezinnen. José María Javierre Rapún was de derde zoon van Justo Javierre, een eenvoudige arbeider uit Javierregay, en Orosia Rapún, geboren in Casa Soro, Borau, Huesca.

Armoede, cholera, pokken: dit was het Aragón waar José Maria woonde. De epidemie eiste het leven van zijn vader, Justo. Moeder Orosia stond er nu alleen voor met vijf kinderen die zij moest voeden. Zij moest vertrekken. De Pyreneeën oversteken, de grens over, Frankrijk bereiken. Zoals zoveel Aragonese gezinnen deden. In 1892 staken ze te voet de Somportpas over, met weinig bezittingen en vijf kinderen: twee jonge kinderen en een baby die ze nog borstvoeding gaf. José María was vier jaar oud.

Eenmaal de grens over, arriveerde Orosia met haar kinderen en bezittingen in Lescar, vlakbij Pau, waar hun achternaam verkeerd werd gespeld: "Javierre" werd "Habierre", een naam die nog steeds weerklank vindt in Oloron-Sainte-Marie en elders in de Pyreneeën.

José Maria werd op vijftienjarige leeftijd steenhouwer in een steengroeve en noemde zichzelf nog steeds Habierre, niet Javierre. Hij werd Joseph Habierre. Hij voelt zich Frans. Sterker nog, hij sprak Frans. Hij sprak ook Occitaans. Occitaans is de taal van de andere steenbewerkers die mensen zoals hij om 5 uur 's ochtends inhuren.

Joseph was 17 toen hij zijn eerste fiets kocht. Als hij geen stenen kapte dan trapte hij als een bezetene, nooit moe, met een rug van staal en benen van vuur.  Het koersen  bezorgde hem de bijnaam de schrik van Béarn. Hij won Monein-Artix-Monein en vervolgens Pau-Puyoô-Pau. Schrik, jazeker, want hij won zowel op de weg als op de piste van de wielerbaan in Bois-Louis.

Hij vertelde Orosia dat hij de Tour de France wou rijden. En dat zou hij ook doen. Hij schreeft zich in. Tijdens de inschrijving zei hij dat zijn naam Joseph Habierre was en dat hij Frans is. Het was een klein leugentje om bestwil, want het Franse staatsburgerschap dat hij had aangevraagd was hem nog niet toegekend. Joseph Habierre was zo de eerste Spanjaard die in 1909 de Tour de France  zou rijden. De Tour bestond toen zeven jaar. Habierre was 21 jaar en reed die als "Isolade" (onafhankelijk) reed, wat "alleen" betekent, zonder ondersteuning of team. Op 5 juli 1909 vertrok Joseph Habierre voor de Tour de France op een Alcyon-fiets.

Hij was ongetwijfeld de enige renner in het peloton die drie talen sprak: Frans, Spaans en Occitaans. Habierre reed alleen, net als de andere onafhankelijke renners. Tijdens de derde etappe, Metz-Belfort, streed en leed hij, de afstand van de rit bedroeg 416 kilometer. Hij kwam gebroken en uitgeput over de finish. De Tour is zwaar en uitputtend! “Maar stenen hakken – twee kubieke meter stenen per dag dragen – is nog veel zwaarder,” dat zei Joseph tegen zichzelf om zo de neiging tot opgeven te onderdrukken. Hij gaf niet op en op 21 juli, tijdens de etappe Toulouse-Bayonne, reed hij weg uit het peloton om zo de leiding te nemen bij de passage  door zijn woonplaats Lescar.

Voor hem, boven de weg, ondersteund door twee houten palen, hing een spandoek. Wat stond er op het spandoek? Er stond: "Leve Habierre!" En wie stond hem op te wachten, langs de weg, onder het spandoek? Zijn moeder, Orosia.

Hij bedankte zijn Moeder en zei ”ik ga Parijs zien.” Joseph Habierre zal inderdaad Parijs zien! Hij reed de epische editie van 1909 uit, de koudste ooit gehouden, als 6e van de Isolés en 17e in het algemeen klassement. De Tour de France werd gewonnen door François Faber.

Joseph Habierre opende een fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie.

In 1910 maakten de Pyreneeën hun debuut in de Tour de France. Joseph Habierre eindigde als 24e in het algemeen klassement van deze zware editie. Na de slopende beklimmingen van de Aubisque en de Tourmalet beschuldigde de  uiteindelijke winnaar, Octave Lapize, de organisatoren van de Tour van moord.

Hij benutte zijn expertise in de wielersport  in zijn fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie, dit onder de merknaam Alcyon, hetzelfde fietsmerk waarop hij in de Tour had gereden.

In 1911 sloeg hij de officiële uitnodiging van Henri Desgrange af om deel te nemen aan de Tour editie van 1911, dat deed hij omdat hij zich liever wilde concentreren op zijn fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie, zijn woonplaats. Hij wou zich engageren bij de uitbouw van zijn Alcyon fietsenwinkel, die later

Royal Asport  cycles zou worden.

Joseph Habierre zou zijn winkel alleen verlaten om dienst te nemen in het Franse Vreemdelingenlegioen en naar het front te gaan. Als kwartiermeester werd hij gewond bij Verdun, Joseph Habierre werd onderscheiden met de Medaille Militaire en het Legion d’honneur. Na vier jaar in het Franse Vreemdelingenlegioen te hebben gediend voor zijn geadopteerde land tijdens de Eerste Wereldoorlog, verkreeg Joseph de Franse nationaliteit.

De familie Habierre bouwde de werkplaats gedurende twee generaties en twee wereldoorlogen verder uit en richtte uiteindelijk in de jaren 50 "Royal Asport" op, gespecialiseerd in de assemblage en productie van fietsen in Oloron. zijn kinderen Cécile en Auguste transformeerden de winkel tot een werkplaats waar de modernste fietsen van die tijd werden geproduceerd: Royal Asport was geboren.

In de jaren 1950 en 1960 bevoorrade Royal Asport  de legendarische Spaanse professionele wielerploeg KAS. Royal Asport was een echte fietsenfabrikant, zelfs in de regio Parijs bekend (dankzij de framebouwer), en sponsorde in 1961 het Spaanse KAS-team. Professionele wielrenners uit de regio, waaronder Marcel Queheille, reden de Tour de France op fietsen van Royal Asport.

Van toerfietsen tot racefietsen voor het memorabele Spaanse KAS-wielerteam onze fietsen hebben altijd een doel gediend. Tegenwoordig produceren we ze met behulp van moderne gereedschappen en dezelfde Pyreneese ziel.

Een paar jaar later in 1964, werd Royal Asport omgedoopt tot Regina Sport, dat onder leiding van Jean Betbeder, beter bekend als "Pitche".

2019: Royal Asport  is herboren als winkelmerk.

 https://www.royalasport.eu/fr/about

FRANCIA (Fr)

 Mogelijks :

 Francia -----V. Verchère , constructeur de cycles marque déposée ---- Annemasse - Haute Savoie --- France/Frankrijk

 Francia  cycles  -----  Paris ------ France/Frankrijk

 Francia cycles ------- St Etienne – Loire----------- France/Frankrijk

MILORD (Fr)

Milord  cycles -------------France/Frankrijk

WINSTER (Fr)

Winster cycles  ------- France/Frankrijk

FAURE ---- BOULEVARD DU FUST ----- MONTELIMAR

Volgens de INPI-database werd het handelsmerk in 1977 geregistreerd door COMPTOIR DU CYCLE BOB FRERES, (SARL) - Impasse Chevandier - VALENCE (Drôme). In hetzelfde jaar registreerden ze ook het handelsmerk HOWEL.

ZINGER (FR)

Zinger  cycles garantis-------------------- France/Frankrijk

PAUL DOUCET (F)

Doucet Paul  cycles --------- Penhoet Saint Nazaire - Loire Atlantique ------- France/Frankrijk

BOREAL (F)

Boreal (..1935..) cycles Malot ------ Giraud & Laval  -----43 Rue de Paris te Vichy – Allier -----France/Frankrijk

Een  catalogus uit 1935 beschrijft dat dit merk vóór de oorlog eigendom was van drie partners, Malot, Giraud en Laval in Vichy.

Cyclusgids 1969: dit merk verschijnt als fabrikant in de Cyclusgids, maar het is waarschijnlijk een assemblagemerk.

( Ook --  PHILIPPO EN FROMENTIN / CYCLUS BOREAL -- Saint-Brieuc. Zie  https://encycloduvelo.fr/philippo-fromentin-cycles-boreal/  )

BORÉAL

De term 'Boréal'  (boreaal in het Nederlands) is ontleend aan de god van de noordenwind Boreas uit de Griekse oudheid. Het gerelateerde begrip "Hyperborea" betekende het gebied "voorbij de noordenwind". Aangezien Boreas in Thracië (Noord-Griekenland) zou resideren, dachten de Grieken hierbij aan een ongedefinieerde natie in de noordelijke gebieden van Europa en Azië. Hieraan is ook het zelfstandig naamwoord 'Boreaal' ontleend, dat gebruikt wordt voor een geologisch tijdvak, voor een ecologische zone (gelegen tussen de toendra's en de gematigde zone) en daarmee samenhangende boreale vegetatie.

De Dikke Van Dale (ed. 2019) geeft als betekenis van het bijvoeglijk naamwoord boreaal:

1 'noordelijk', dat is 'ge­le­gen in, be­ho­rend tot het noor­den'

2 (niet-algemeen) 'noords', dat is 'tot het noor­den, m.n. van Eu­ro­pa, be­ho­rend, al­daar voor­ko­mend'

SELECT MG (Fr)

Select MG cycles ---- France/Frankrijk

ROANEZ (Fr)

Roanez  cycles de Luxe ----- France /Frankrijk

CRESLER (Fr)

Cresler cycles - fabrication garantie ou/of Luxe ----France/Frankrijk

RIQUITA (F)

RIQUITA Cycles ---- Frankrijk

Het woord “riquita” komt uit het Spaans.

In het Spaans is “riquita” een verkleinwoord van “rica”, wat letterlijk betekent: “rijk” of “rijk meisje/vrouw”, maar in spreektaal wordt het vaak gebruikt als een liefkozende of flirterige term, afhankelijk van de context.

Betekenissen kunnen zijn:

Letterlijk: “rijk meisje” of “rijk vrouwtje”.

Informeel / liefkozende betekenis: “mooie”, “lieve”, “sexy”, of “lekker ding” (in informele context).

Soms ook gewoon “schattig meisje” als het lief bedoeld is.

DANY (Fr)

Dany  cycles - Frankrijk

POPULUS (Fr)

Populus cycles  MC------ France/Frankrijk

Er valt niet veel te vertellen over POPULUS....

Maar... Een dapper lid van de Véloce Club Batignollais droeg die naam in 1905 en 1906.... Hij nam deel aan het "kampioenschap snelheid" georganiseerd door de krant L'Auto (presentatie op 3 mei 1905)... Hij nam in die jaren ook deel aan  diverse wielerwedstrijden voor coöperatieven en  in Parijse wedstrijden. Hij nam het in die jaren vaak op tegen de inmiddels legendarische A. THOMANN.... Heeft hij geprobeerd zijn voorbeeld te volgen en zijn naam op fietsen te laten zetten?!?

Als we dit merk dan toch niet aan een fietser te danken hebben dan komt het van het Latijnse woord populus, dit is een interessant en veelzijdig woord — het kan verschillende betekenissen hebben afhankelijk van de context:

1 Betekenis: volk, natie, gemeenschap, burgerij. Vb.: Populus Romanus — het Romeinse volk

2 Betekenis: populier (de boom).

Misschien was Populus gewoon een "populair" model dat bijvoorbeeld door enkele grote Parijse winkels werd verkocht.

JOCKER (Fr)

Jocker  cycles---------------- France/Frankrijk

GALIBIER (Fr)

Cycles Galibier -- B-merk van Alcyon------ Frankrijk

Cycles Galibier is een Frans fietsmerk waarvan de merknaam verwijst naar de Col du Galibier een bergpas in de Franse Alpen die bekend is door de Ronde van Frankrijk.

De Col du Galibier is een bergpas in de Franse Alpen. Hij verbindt Saint-Michel-de-Maurienne en Briançon via de Col du Télégraphe in het noorden en de Col du Lautaret in het zuiden. De pas is in de winter gesloten. De bergrug waar de Col du Galibier deel van uitmaakt vormt een verbinding tussen het Massif des Arves en Massif des Cerces.

De bergpas is vooral bekend vanwege wielrenetappes in de Ronde van Frankrijk. Op de Galibier is ook een monument geplaatst ter nagedachtenis aan Henri Desgrange, de eerste directeur van de Ronde van Frankrijk. Omdat de Galibier alleen te bereiken is als de Col du Télégraphe of de Col du Lautaret is bedwongen, maakt dit deze bergpas tot een van de zwaarste Alpencols in de wielergeschiedenis. De allereerste beklimming van de Galibier in de Ronde dateert al van de Ronde van Frankrijk 1911. Van dat jaar af, tot en met de editie van 1939, werd de Galibier elk jaar opgenomen in het rondeboek.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Col_du_Galibier

J. LEPLU (Fr)

J. LEPLU ---- Laigné – en – Bellin (Sarthe)------- Frankrijk

MOTOBLOC (Fr)

Les cyclomoteurs et vélomoteurs Motobloc

Het merk Motobloc, dat in de eerste helft van de jaren dertig van de vorige eeuw was verdwenen, dook in de jaren vijftig weer op.

Het tijdperk van Riva-Sport Industries

Hoewel de fabriek in Bordeaux niet volledig was uitgerust voor de productie van tweewielers, was ze perfect geschikt voor de massaproductie van motoren. Eind jaren veertig en begin jaren vijftig waren veel fietsfabrikanten op zoek naar een partner voor motoren. Dit gold ook voor SCCM in Vichy. Met de ondersteuning van de 44cc Motobloc-motor kwam het assortiment van de fabrikant uit Bordeaux tot bloei. SCCM en haar dochterondernemingen profiteerden van de reputatie van het merk uit Bordeaux en brachten hun bromfietsen op de markt onder de merknaam Motobloc, als aanvulling op het Riva-assortiment.

Samen ontwikkelden ze een revolutionair bromfietsontwerp met een motor in een laag buizenframe, gekoeld door een geforceerde luchtstroomtunnel. Het model heette de Sulky. Ondanks de duidelijke kwaliteiten wist het geen voet aan de grond te krijgen op een markt die ontwricht was door het vertrek van jongere generaties die in Algerije gingen vechten.

Lees meer: https://motobloc1902.com/sur-2-roues/

Het merk Motobloc werd verder ontwikkeld in samenwerking met RSI.

Riva-Sport Industries RSI

Bromfietsen, scooters en motorfietsen Gefabriceerd:

14-18, rue de Madrid

Vichy (Allier)

RIVA- SPORT  (Fr)

Riva- Sport  cycles -" Le monde dans sa roue ". -- Société centrale de constructions mécanique (Comptoir bourbonnais du cycles), 14 à 18 Rue de Madrid,  Vichy – Allier, France /Frankrijk.

Riva-Sport cycles------------ Cusset – Allier

SOCIETE CENTRALE DE CONSTRUCTIONS MECANIQUES / RIVA-SPORT / CYCLES RIVA-SPORT

Het was Louis Rivière uit Saint-Étienne die in 1944 ( andere bron vermeld 1941), in Vichy Riva Sport Industries oprichtte. Riva Sport produceerde onder andere Thomann-fietsen, gebruikt door Jean Robic, winnaar van de Tour de France van 1947, bromfietsen (Motobloc)  en scooters (merken Sulky en Sporting). Het merk Riva Sport sponsorde van 1946 tot 1949 professionele wielrenners. Het shirt was marineblauw met oranje biezen.

In 1949 werden de RIVA-SPORT-fietsen geproduceerd door SCCM, NV, dat in 1949 een kapitaal van 40 miljoen frank had. In de moderne fabriek in Vichy werden niet alleen Riva-Sport-fietsen geproduceerd, maar ook Alphonse Thomann-fietsen... In 1949 bedroeg de maandelijkse productie ongeveer 3.000 exemplaren! Wat betreft de fietsen van Alphonse Thomann:  Thomann bestond al vóór RIVA-SPORT, sinds de oprichting ervan in 1900. In 1950 bouwde Louis-Rivière een nieuwe fabriek (later overgenomen door Alzay en in 2007 vervangen door een gebouw) in Vichy, route d'Abrest. De directeuren waren de heren Peltier (algemeen directeur), Maisonneuve (fabrieksdirecteur) en Thomas (schoonzoon van L.E. Rivière). Het bedrijf had meer dan tweehonderdvijftig werknemers in dienst. Louis-Émile Rivière, goed geïntegreerd in de Vichy-kringen (voorzitter van Rotary), woonde in de beroemde "Venetiaanse villa" van architect Décoret aan de Rue de Belgique. Hij overleed in 1961 na de sluiting van de fabriek in 1958.

Pas begin jaren 2000 werd de voormalige Riva Sport-fabriek, die een industriële woestenij was geworden, gesloopt en vervangen door een woongebouw.

Het Riva-Sport-balhoofdplaatje stelt de wereldbol voor die in het voorwiel van een fiets is geplaatst. Balhoofdplaatje Riva-Milan identiek.

URAGO (Fr)

Cycles Urago – 17, Rue de la République- Nice- France/Frankrijk

Het fietsmerk werd in 1935 opgericht door Dominique Urago en was tot ergens in de jaren 80 actief als leverancier van fietsen. Urago was een familiebedrijf en fabrikant van handgemaakte fietsen. De Italiaanse familie Urago was oorspronkelijk  afkomstig uit Piemonte, ze emigreerden aan het einde van de 19e eeuw.

Samen met zijn broers Joseph en Francois stond Urago bekend om de kwaliteit van hun handgemaakte frames.  François Urago was een pistewielrenner die kampioenschappen won van het begin de jaren 1920 tot 1930, het is zijn beeltenis dat op het merkplaatje staat.

Het merk leverde van 1935 tot en met 1964 wielrennersfietsen. Topmodellen werden vaak gemaakt door de ambachtelijke framebouwer Anicet Cattanéo (eveneens gevestigd in Nice), die tot eind jaren 70 of begin jaren 80 doorging met bouwen. De Urago-fietsen waren prestigieuze baan-, race- en toerfietsen.

Het lijkt er op dat vanaf de jaren 1970 het balhoofdplaatje  met de beeltenis van de  "lachende stayer" (Francois Urago) werd vervangen door een "sticker"-versie, en halverwege de jaren 70 werden deze vervangen door een versie van het adelaarsembleem dat vaker op de zitbuis te zien was.

Vanwege de concurrentie en globalisering sloot de winkel van de familie Urago in Nice haar deuren en stopte zo in de jaren 80 met haar activiteiten.

MAGNAT-DEBON (FR)

Magnat-Debon ---- Joseph Magnat & Louis Debon ---- Grenoble -----France/Frankrijk

Magnat-Debon was een Franse fabrikant van motorfietsen en fietsen. Het bedrijf werd opgericht in 1893 en staakte de activiteiten in 1962. Magnat-Debon - Etablissement Magnat-Debon werd geboren uit de samenwerking van de heren Joseph Magnat en Louis Debon, fietsen- en motorfietsbouwers, 69 Cours Jean Jaurés in Grenoble. Filiaal : Maurer- 160 Rue de la Pompe in Parijs.  Na de overname door Terrot; Magnat-Debon, 51 Bis Boulevard Thiers in Dijon.

Magnat-Debon was een gerenommeerd Frans merk van fietsen en motorfietsen. Het bedrijf gebruikte verschillende slogans, waaronder « La marque du connaisseur », « La marque de qualité », « La première marque du tourisme », « La motocyclette de qualité », ou « La première marque de tourisme ». (“Het merk van de kenner”- "Het keurmerk"-“Het eerste merk van toerisme”- "De kwaliteitsmotorfiets"- "Het eerste toerismemerk").

Op het  merkframeplaatje stond een wereldbol afgebeeld, met de contouren van de continenten, rustend op een wolk doorsneden door drie banden met het opschrift: "Cycles Magnat & Debon Constructeur" (Magnat & Debon Fietsenfabrikant).

Het partnerschap tussen Joseph Magnat en Louis Debon, opgericht in 1893, richtte zich aanvankelijk op de productie van fietsen, in een tijd waarin er al 256.000 fietsen in Frankrijk in omloop waren.

Het bedrijf werd in 1893 in Grenoble opgericht door Joseph Magnat, een autodidactische horlogemaker, en Louis Debon, een werktuigbouwkundig ingenieur. Ze zagen de fietsenmarkt als veelbelovend, dat  in afwachting van de toenemende populariteit van de auto.

De twee mannen kenden elkaar al sinds Joseph Magnat rond 1890 de bouw van een driewieler toevertrouwde aan Jay, Jallifier & Cie, waar Louis Debon voorman was.  Samen richtten ze in Grenoble  een enorme moderne fabriek op, uitgerust met talloze precisiemachines die de indruk wekten van een horlogemakers werkplaats. Dat was niet verwonderlijk, aangezien Joseph Magnat, na als handschoenmaker te hebben gewerkt, een gerenommeerd juwelier en horlogemaker was geworden. Deze zoon van een metselaar, een briljante uitvinder en een ware autodidact, was ook een fervent fietsliefhebber en nam deel aan talloze wedstrijden. Louis Debon, zoon van een herbergier en van beroep monteur, bleek vindingrijk en georganiseerd. Een prachtige complementariteit van karakters verbond deze twee mechanische genieën. Er ontstond vanzelf een wederzijdse bijdrage op professioneel niveau tussen hen, waarbij ieder in de ander de kwaliteiten vindt die nodig zijn om hun respectievelijke talenten volledig te ontplooien.

Twee jaar later, in 1895, werd de fabriek uitgebreid en kreeg de naam Manufacture Française de Bicyclettes. Pas in 1902 hoorden we voor het eerst over een Magnat-Debon motorfiets. Het bedrijf groeide echter vooral rond de productie van fietsen en daarnaast was er ook een autoreparatie activiteit.

Magnat Debon was een van de van de grote fietsfabrikanten. Het merk innoveerde op het gebied van fietsversnellingen. Het nam aan het begin van de 20e eeuw deel aan het beroemde "Concours de Bicyclettes de Tourisme", georganiseerd door de Touring Club de France. In 1902 nam Magnat Debon deel met een Retro-Direct model. In 1905 won Magnat Debon op dezelfde wedstrijd een gouden medaille met een fiets met drie versnellingen in een versnellingsbak. Deze fiets met een trapas met versnellingen was succesvol en bleef lange tijd in de catalogus van het merk, hoewel dit systeem een op maat gemaakt frame vereiste.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog nam het bedrijf deel aan de oorlogsinspanning, dat deden ze door munitie en een motorfiets voor koeriers, genaamd Aviation, te produceren. Na de Eerste Wereldoorlog zou de economische terugval van het land, en dat in combinatie met de dood van de belangrijkste leidinggevenden, het bedrijf ondermijnen. Het was opmerkelijk dat beiden heren, door een kennelijk toeval, allebei in 1918 binnen enkele maanden na elkaar overleden.

Joseph Séraphin MAGNAT werd geboren in Villars-de-Lans (Isère) op 15 mei 1850 en overleed op 6 december 1918 in Grenoble.

Louis Auguste DEBON werd op 25 maart 1862 geboren te Grenoble, hij overleed op 10 september 1918 in La Tronche (Isère).

Een fascinerende beschrijving over  Magnat-Debon werpt licht op de arbeidsomstandigheden in de fabriek en later op het tekort aan arbeidskrachten tijdens de oorlog: "De fabriek functioneerde zoals alle bedrijven in die tijd. Er was geen behoefte aan een enorme gebouwstructuur, aangezien een deel van het werk thuis of 'in de etalage' werd gedaan, zonder dat er gespecialiseerd personeel nodig was (zoals bijvoorbeeld lijstenmakers). Bovendien werd dit werk zeer slecht betaald, per stuk. In de fabriek was er geen lopende band; het werk bleef grotendeels ambachtelijk en was verdeeld over 'volwaardige monteurs' of koudmonteurs, branders die later lassers zouden worden, en emailleerders . Zodra de lijsten waren gemonteerd en gelast, kwamen de 'lijstenmakers' ze ophalen om 'in de etalage' verder te werken en brachten ze afgewerkt en 'wit geverfd' terug." Na inspectie werd de lijst in een grote kuip bedekt met een "zwart preparaat" en vervolgens, na het uitlekken, in de oven gebakken. Al snel werd de kwast vervangen door een persluchtpistool . De standaardoven werd vervangen door een roterende oven, die het emailleerproces versnelde. Over het algemeen wordt het bouwen van wielen toevertrouwd aan de "kleine handjes": kinderen, meisjes en vrouwen. Joseph Magnat en Louis Debon voeren in elke fase van de assemblage strenge controles uit.”

In 1924 werd Magnat-Debon gekocht door Terrot, ze werden samengevoegd en werkten samen in een commercieel partnerschap met Peugeot. In de jaren 1950 was het hoofdkantoor van Magnat Debon, gefuseerd met Terrot, gevestigd op 51 bis Boulevard Thiers in Dijon, met een verkoop- en tentoonstellingswinkel op 30 avenue de la Grande-Armée in Parijs.

Voor en na de Tweede Wereldoorlog had Magnat-Debon  een professionele wielerploeg: in 1939, 1940 en na de oorlog van 1947 tot 1955. In 1955 bewees de Luxemburger Charly Gaul de beste klimmer te zijn in de Tour de France en behaalde hij er, in de kleuren van Magnat - Debon (geassocieerd met het merk Terrot), de derde plaats in het algemeen klassement.

Het merk Magnat-Debon verdween in 1962 nadat Peugeot het bedrijf Terrot-Magna-Debon had overgenomen.

https://janinetissot.fdaf.org/jt_debon_magnat.htm

https://fr.wikipedia.org/wiki/Magnat-Debon

https://tontonvelo.com/MagnatDebon.htm

https://encycloduvelo.fr/magnat-debon/

MAGNAT-DEBON FUT UNE BELLE MARQUE FRANÇAISE DE VÉLOS, ET DE MOTOS.

Magnat-Debon a été créée à Grenoble en 1893 par Joseph Magnat, horloger autodidacte, et Louis Debon, ingénieur mécanicien, ce qui vaudra à la ville de Grenoble le titre de « Capitale de la pédale » par la presse nationale spécialisée dans le cycle.

Pendant la Première Guerre mondiale, l’entreprise participe à l’effort de guerre en produisant des munitions.

La marque Magna-Debon disparaît en 1962 après le rachat des Etablissement Terrot-Magna-Debon par Peugeot.

L’entreprise a eu plusieurs slogans, « La marque du connaisseur », « La marque de qualité », « La première marque du tourisme », « La motocyclette de qualité », ou « La première marque de tourisme ».

La plaque de cadre représente le globe terrestre, avec les contours des continents, posé sur un nuage barré de trois bandeaux sur lesquels on peut lire : Cycles Magnat & Debon Constructeur ».