Een balhoofdplaatje is een logo van de fabrikant of het merk dat is aangebracht op de balhoofdbuis van een fietsframe. Balhoofdplaatjes werden al eind 19e eeuw toegepast en waren vaak gemaakt van metaal. Ter bevestiging aan de balhoofdbuis kunnen daarin nagels of schroeven zijn gebruikt. Bij moderne(re) fietsen kunnen tevens, al dan niet met lijm, balhoofdplaatjes van kunststof zijn aangebracht. Ook kan een balhoofdbuis voorzien zijn van een transfer/sticker.
Romedenne is een plaats en deelgemeente van de gemeente PHILIPPEVILLE. Romedenne ligt in de provincie Namen. Romedenne ontstond als zelfstandige gemeente in 1901 toen het werd afgesplitst van SURICE en bleef dit tot 1 januari 1977.
Morialmé is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Florennes. Morialmé ligt in de provincie Namen en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.
Paul Sohet Cycle – La levrette……..Romedenne …….. België
Op he balhoofdplaatje zie we een hazewind. La levrette komt van: le lévrier; la levrette en betekent hazewind; hazewindhond; windhond. Levrette is wijfje v. e. windhond.
Romedenne is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Philippeville. Romedenne ligt in de provincie Namen.
Eventueel ook: DEPAS --- Depas Henri & E. Namen-Namur---Belgique
In een lange lijst met oude Belgische fietsmerken wordt “Depas Henri & E., Namen-Namur” vermeld, wat aangeeft dat er ooit een merk L. Depas of “Depas Henri & E.” actief was in de streek van Namen, mogelijk ook in Andenne.
Verder wordt "Depas Cycles" genoemd in verband met professionele wielerteams in de jaren ’30. Zo reed bijvoorbeeld Charles Meunier als profrenner voor “Depas Cycles”.
Dit suggereert dat “Depas” historisch een lokaal fietsenmerk of atelier is geweest, waarschijnlijk actief in de eerste helft van de 20e eeuw, maar er bestaat geen duidelijke aanwijzing dat het vandaag nog actief is of geproduceerd wordt in Andenne.
De geschiedenis van de Nederlandse balhoofdplaatjes is nauw verbonden met de ontwikkeling van de fiets in Nederland en met de opkomst van een sterke nationale rijwielindustrie.
Wat zijn balhoofdplaatjes?
Balhoofdplaatjes (ook wel balhoofdmerken genoemd) zijn metalen of geëmailleerde plaatjes die aan de voorkant van het balhoofd van een fiets werden bevestigd. Ze dienden als merkidentificatie, vergelijkbaar met een logo op moderne producten.
Ontstaan (eind 19e eeuw)
Rond 1885–1900 begon de fiets in Nederland populair te worden. Nederlandse fabrikanten zoals Gazelle, Fongers, Burgers en Simplex gingen balhoofdplaatjes gebruiken om zich te onderscheiden van buitenlandse merken.
In deze periode waren veel fietsen nog handgemaakt; een balhoofdplaatje gaf status en herkenbaarheid.
BLOEITIJD (1900–1940) Dit is de gouden eeuw van de balhoofdplaatjes.
Kenmerken:
Gemaakt van messing, koper of staal,
Rijke kleuren (blauw, rood, groen, goud)
Art Nouveau- en later Art Deco-invloeden
Dieren, wapenschilden, kronen en typografie waren populair
Belangrijke Nederlandse merken:
Gazelle (Dieren, later de bekende gazelle)
Fongers (kroon, schild)
Burgers
Simplex
Sparta
Juncker
Batavus (opgericht 1904)
In deze periode waren balhoofdplaatjes ook een kwaliteitskeurmerk: namaak kwam voor, en originele plaatjes hadden vaak details die moeilijk te kopiëren waren.
Ontwerpen werden eenvoudiger en goedkoper
Oorlog en wederopbouw (1940–1960)
Tijdens WOII was er schaarste aan metaal → minder luxe plaatjes
Na de oorlog werd de fiets vooral een gebruiksvoorwerp
Terugloop en verdwijning (1960–1980)
Massaproductie en kostenbesparing
Stickers en zeefdruk namen de rol over
Balhoofdplaatjes verdwenen langzaam van nieuwe fietsen
Veel fabrieken fuseerden of sloten
Herwaardering en verzamelcultuur (vanaf ±1990)
Toenemende interesse in vintage fietsen
Balhoofdplaatjes werden verzamelobjecten
Sommige zeldzame exemplaren zijn honderden euro’s waard
Musea en verzamelaars documenteren Nederlandse rijwielgeschiedenis
Heden
Enkele moderne merken en custom fietsers gebruiken weer retro-balhoofdplaatjes
Reproducties bestaan, maar originele exemplaren zijn herkenbaar aan:
De voormalige rijwielhandel J. Dodemont uit Den Bosch was gevestigd aan de Vughterstraat 81 en werd sinds ca. 1920 geleid door J.B.P. Dodemont die daarmee de nog oudere fietsenmakerij van ene H. van Duijnen voortzette. In 1923 deponeerde Dodemont het eigen merk Willem II. Al met al stonden er drie generaties Dodemont aan het roer voordat de winkel opgeheven werd.
Kasteel--- Antoniusstraat 100 – Waalwijk --- Nederland
Handelsonderneming “Kasteel “ werd in 1938 opgericht door dhr. C.A.A. van Iersel. In 1950 verhuisde het bedrijf van Loon op Zand naar Waalwijk waar men aan de Grotestraat de beschikking kreeg over 100 vierkante meter bedrijfsruimte. In 1965 werd de zaak door het overlijden van de stichter overgenomen door P.C.M. van Iersel. Deze kocht in 1971 het 300 vierkante meter grote pand aan de Antoniusstraat. Maar door de toenemende activiteiten werd dit pand ook te klein, zodat dhr. Van Iersel besloot om de ruimte belangrijk uit te breiden. Behalve fiets- en bromfietsonderdelen en elektronische artikelen leverde de onderneming complete fietsen van het merk Louison Bobet (Frans fabricaat van Mercier) en het gehele programma Kapteinfietsen Van Unikap. Op dat moment steeg de omzet van fietsen zo sterk dat er reeds weer opnieuw uitgekeken werd naar een grote opslagruimte. Dhr. Van Iersel bezocht zijn klanten in Noord-Brabant eens in de veertien dagen. De orders die hij had genoteerd werden de volgende dag uitgevoerd. In het bedrijf werkten zijn echtgenote, een medewerker en een medewerkster.
CONCORDE ------ Veltec-Rentmeester -----Valkenswaard ----------- Nederland
Concorde is een Nederlands merk van racefietsen. In de jaren 70 werd het merk in de markt gezet door Veltec-Rentmeester, een bedrijf dat handelde in fietsen en fietsaccessoires.
Dit bedrijf was oorspronkelijk in 1965 opgericht als “Rentmeester”, later Veltec-Rentmeester en uiteindelijk Veltec Benelux genoemd. Volgens historische gegevens was Veltec opgericht door de Nederlander Manfred Krikke. Manfred Krikke Sr. was de eigenaar en drijvende kracht achter Veltec en daarmee ook het merk Concorde. Zijn zoon Jürgen Krikke zette het bedrijf later voort.
2009 was het laatste jaar dat Concordes verkocht werden door Veltec. In 2012 ging Veltec zelf failliet.
In 2014 is Concorde overgenomen door de Nederlandse onderneming Intersens Bikes & Parts BV in Almelo. Eind 2015 is Concorde opnieuw gelanceerd via Nederlandse en Belgische dealers, in eerste instantie met modellen van Sensa. In 2018 of 2019 is het merk weer van de markt verdwenen.
De fabrikant leverde compleet afgemonteerde racefietsen. In de beginjaren werden veel Concorde frames opgebouwd met stalen buizen. Concorde produceerde in de latere jaren frames van aluminium, aluminium-scandium legering en carbon. Tegenwoordig wordt enkel nog gebruik gemaakt van aluminium en carbon voor de frames.
Ten tijde van Veltec fabriceerde Concorde niet zelf de frames. Frames werden volgens specificatie betrokken bij andere fabrikanten, zoals Billato en Ciöcc. De frames van hogere kwaliteit kwamen vaak uit Italië. De andere frames werden vaak betrokken uit België of de VS, in latere tijden waarschijnlijk uit China. Het opbouwen gebeurde bij Veltec in Valkenswaard.
De Italiaanse fabrikanten waren bij de weinige fietsfabrikanten in Italië die fietsen van carbon en scandium-aluminium produceerden. Stalen fietsen en frames produceerde Concorde later niet meer, omdat dat als materiaal voor sportfietsen vanwege de relatief hoge soortelijke massa als materiaal voor fietsen minder geschikt is. Stalen frames waren hierdoor ook niet leverbaar vanuit China. Vanwege de beschikbaarheid van lichtere hoogwaardige materialen was het ook niet meer nodig om stalen frames te produceren.
Door de diversiteit van fabrikanten die gebruikt werd, was er ook een grote diversiteit aan specificaties. De meeste frames hadden bijvoorbeeld Engelse draad in het bottombracket, maar er waren er ook met Italiaanse draad in het bottombracket. Dit soort kleinere details was vaak afhankelijk van de framefabrikant.
Van 2015 tot 2018 werden de frames in eigen huis door Intersens Bikes & Parts BV ontwikkeld. De fabricage ging volgens eigen specificatie en standaarden. Hierdoor is het voor dealers makkelijker om achteraf onderhoud te plegen of onderdelen te vervangen. De fietsen worden verder, in Nederland, opgebouwd met delen van veelal Shimano en andere bekende leveranciers.
Concorde was een typisch Nederlands merk, gericht op degelijke bouw en goede prijs-kwaliteitverhouding.Het merk speelde in op de groeiende populariteit van sportief fietsen in Nederland.Concorde-fietsen werden vaak verkocht via lokale fietsenwinkels.
Veltec/Concorde was ook betrokken bij professionele wielersport: het merk sponsorde het Nederlandse PDM-team (1986–1992). Het team stond officieel bekend als PDM-Ultima-Concorde of PDM-Concorde-Ultima. Concorde heeft in het verleden profploegen uit de UCI ProTour, de hoogste divisie van het wielrennen, van materiaal voorzien. In 1987 werd Pedro Delgado op veertig seconden van Stephen Roche tweede in de Tour de France op een fiets van Concorde. Ook Steven Rooks, Gert Jakobs en Gert-Jan Theunisse zijn uitgekomen voor PDM-Concorde. Steven Rooks werd in 1988 tweede in de Tour de France, achter Pedro Delgado, die intussen voor een ander team reed.
Voor een aantal jaar tussen 2000 en 2010 heeft Veltec nog een Granfondo-team gesponsord onder de naam Veltec. Dit team bestond uit Elite-renners zonder profcontract.
Sinds 1993 heette het Veltec Benelux. Het was importeur en distributeur in fietsen, fietskleding en fietsaccessoires. Naast Concorde voerden ze andere bekende merken als American Eagle mountainbikes en Ultima kleding. In 2012 raakte het bedrijf het distributeur schap kwijt van Cervélo, Wilier en Sidi. Kort daarna is het failliet gegaan, en de activiteiten zijn per 1 januari 2013 gestopt.
Producten:
Concorde stond vooral bekend om:
Racefietsen (staal en later aluminium frames)
Mountainbikes (vooral in de jaren ’90 populair)
Hybride- en trekkingfietsen
Stadsfietsen in het middensegment
De fietsen waren meestal uitgerust met betrouwbare onderdelen van merken als Shimano.
Bedrijfsgeschiedenis:
In de loop der jaren werd Concorde onderdeel van grotere fietsconcerns. Uiteindelijk is het merk opgegaan in de Accell Group (bekend van o.a. Batavus, Sparta, Koga). Naarmate Accell zich meer ging richten op sterkere hoofdmerken, verdween Concorde als zelfstandig merk grotendeels van de markt. Concorde-fietsen werden verkocht tot rond 2009; Veltec ging in 2012 failliet, waarna het merk een beperkte herlancering kreeg via Intersens Bikes & Parts BV (2015–2018) maar daarna weer verdween.
Intersens Bikes & Parts is een Nederlandse fabrikant van fietsen. Naast Concorde vallen ook Sensa, Target en Supra onder de paraplu van Intersens Bikes & Parts. De fabriek met eigen ontwikkelafdeling is gevestigd in Almelo. Op deze locatie worden elk jaar vele fietsen met de hand geassembleerd en verzonden naar dealers door heel Europa.
Huidige status:
Concorde bestaat niet meer als actief consumentenmerk.
Tweedehands Concorde-fietsen zijn nog regelmatig te vinden, vooral oudere racefietsen en mountainbikes.
Ze worden vaak gewaardeerd om hun degelijkheid en klassieke uitstraling.
De Brabander Wilhelmus Senders (1891-1969) had in 1922 in Geldrop een rijwielfabriek opgericht onder de naam Serva. Later verplaatste hij de fabriek naar Eindhoven. In 1935 ging hij in Bilthoven wonen en hij opende in 1936 zijn nieuwe fabriek aan de Rembrandtlaan met de naam S. en S. Rijwielfabriek. Hij gaf zijn producten ook de naam SenderS.
Naast fietsen in verschillende soorten maakte hij ook onderdelen. In zijn reclames legde hij sterk de nadruk op de uitstekende kwaliteit van de trapas en de bijzondere balhoofdconstructie, de verbinding van het stuur met het frame van de fiets.
In de jaren dertig gebruikte de Bilthovensche Metaal Industrie (BMI) het frame van de SenderS damesfietsen voor de bevestiging van de BMI hulpmotor. Na de oorlog werden SenderS fietsen uitgerust met de uit München afkomstige Rex hulpmotor. In 1950 kostte een goedkoop model 150 gulden; in 1959 was dat opgelopen tot 180 gulden.
Het bedrijf kon echter de concurrentie met Gazelle, Batavus en andere grotere merken niet aan. In 1969 staakte Senders de productie.
Cové is een fabrikant van fietsen in de Nederlandse gemeente Blerick-Venlo. Het bedrijf werd in oktober 1945 opgericht door Coen Verberkt, van wie de twee eerste letters van voor- en achternaam tevens de merknaam is geworden.
Cornelis (Coen) Verberckt was voor de oorlog lakspuiter geweest bij rijwielfabriek Cyrus in Venlo. Hoe het precies gelopen is na de bevrijding van Venlo in 1944 is misschien niet meer te achterhalen, maar feit is dat Verberckt niet direct bij zijn oude werkgever terug aan de slag kon. Er was een schreeuwende behoefte aan fietsen, maar er was ook een enorm gebrek aan onderdelen, verf en banden en zo gebeurde het dat Coen Verberckt in de schuur achter zijn huis een spuiterij begon. Met zijn ervaring als voormalig chef lakkerij bij Cyrus begon hij aanvankelijk met een fietsenlakkerij. In de beginjaren beperkte hij zich niet alleen tot fietsen, maar lakte hij onder andere ook deurkrukken en speelgoed.
Fietsen die jarenlang verstopt waren geweest konden de mensen het frame en de spatborden opnieuw laten spuiten, steps, kinderwagens, speelgoed, het maakte niet uit. De schuur in Blerick voldeed dan al snel niet meer, er was veel meer ruimte nodig.
Verberckt woonde in Blerick, aan de overkant van de Maas, tegenwoordig deel van de gemeente Venlo. In 1948 kocht Verberckt een army surplus nissenhut en dat werd zijn eerste bedrijfsgebouw. Het bedrijf lag vlak bij zijn huis, hij verhuisde zijn bedrijfsinboedel naar het nieuwe pand in Venlo-Blerick. Er werd ook gestart met het produceren en lakken van eigen fietsframes voor de verkoop aan meerdere fietsfabrikanten.
Samen met broer Hay Verberckt leverden ze in seizoen 1953 de eerste complete fietsen af, aanvankelijk nog onder de naam Coen Verberkt Fietsen, maar de oude bedrijfsnaam was niet meer passend en werd deze gewijzigd naar Rijwielfabriek Coen Verberkt. Op de fietsen werd voluit de naam van de grondlegger geplakt als merkaanduiding. Behalve hun eigen fietsen spoten ze in de loop der jaren partijen voor derden, vermoedelijk vele tientallen. In 1954 werd er een nieuwe bedrijfsnaam gekozen namelijk Cové, afgeleid van de naam van de grondlegger. Bij een eigen merknaam hoorde ook een eigen balhoofdplaatje dat trots gemonteerd werd op de eerste Cové fietsen. Cové stond garant voor een goede kwaliteit. Om dit aan te tonen werd bij elk Cové product een officieel garantiebewijs meegeleverd. Niet alleen fietsen maar ook de toen populaire autopeds werden door Cové geproduceerd. Ook hier werd al gekozen voor de maximale haalbare kwaliteit. Om de stijfheid en levensduur van het frame te waarborgen werd de Cové autoped voorzien van gesmede verbindingsstukken. Er kon zelfs voor een verchroomd stuur gekozen worden, dit tegen een meerprijs van 3,90 gulden.
1956: De onderneming groeide, meerdere modellen met eventuele opties werden geproduceerd en aangeboden. De verkochte fietsen werden met eigen vervoer bij de dealers bezorgd.
Het moet ook gezegd dat de broers beminnelijke mensen waren aan wie wel eens wat gegund werd, en ze hadden tenslotte vakmanschap en goede producten te bieden. Zo werden zij jarenlang de vaste leverancier van bedrijfsfietsen voor de Staatsmijnen, een klant met uitgestrekte bedrijven bovengronds (vier mijnen, 100 km eigen spoorwegbedrijf, twee cokesfabrieken, stikstofbindingsbedrijf, pharma, chemiebedrijven…).
Gezien de onderneming flink gegroeid was werd er op het bestaande pand een extra verdieping gebouwd om zo meer ruimte te verkrijgen, maar zelfs dan was het nog passen en meten. Er werd een groot exportorder van 10.000 fietsen voor Amerika binnengehaald. Wegens gebrek aan mankracht werd de hele buurt opgetrommeld. het gebrek aan ruimte werd opgelost door 's morgens alles buiten te zetten om zo binnen werkruimte te hebben, 's avonds ging alles weer naar binnen.
1961: De montagebaan werd uitgebreid waardoor er meer ruimte ontstond. Nu waren er meer montageposities beschikbaar wat hard nodig was gezien het aantal frames dat gemaakt moest worden. Ook de promotie van het merk Cové werd steeds belangrijker. In 1961 produceerde het bedrijf circa 5.000 fietsen en in 1980 25.000 exemplaren.
In 1963 werd het 50.000e fiets frame vervaardigd. 1965 Cové bestond 20 jaar. Intussen had Cové het uit 1921 stammende Amsterdamse bedrijf RIH in 1970 ( andere bron spreekt van 1973) overgenomen. Naast Cové fietsen gingen ze nu ook RIH fietsen bouwen, dat in nauwe samenwerking met Dhr. Bustraan ( ex-eigenaar van het merk RIH). Cové produceerde in 1973 de eerste RIH-fiets, geheel volgens RIH-specificaties. De bedoeling was dat Cové dan de standaardfietsen (toer, sport en race) zou maken en dat RIH-Amsterdam de racefietsen-op-maat voor de wielrennerij zou blijven maken, bij wijze van uithangbord voor RIH-Cové. RIH-Amsterdam zou dan de hoogwaardige Reynolds frames bouwen, Venlo zou ze spuiten, etc. Maar de beoogde samenwerking liep uit op een onverkwikkelijke en langdurige ruzie die ook de rechter in hoger beroep niet naar tevredenheid kon oplossen.
Al sinds het begin was RIH sterk verbonden met de wielersport, meerdere wereldkampioenen zijn succesvol geweest op een RIH fiets. Ook werd er veel aandacht en support verleend de plaatselijke teams, zoals het Cové team van midden jaren ‘70.
1975: De ontwikkelingen en vooruitgang werden op de voet gevolgd. In de midden jaren zeventig werd de lakkerij flink gemoderniseerd. De frames werden in een lakstraat voorzien van een uiterst harde laklaag.
1980: Niet alleen de productie en de verkoop groeide in aantallen, ook het transport nam andere vormen aan. Er werd een heuse vrachtwagen aangekocht om het hele land te voorzien van de RIH-Cové fietsen.
1988 : Na vele malen te hebben uitgebreid op de oorspronkelijke locatie in een woonwijk werd het hoog tijd om naar industrieterrein Groot-Boller te verhuizen. Het was fantastisch om een geheel nieuw pand te bouwen en dit optimaal te kunnen inrichten.
In 1990 werd Leontien van Moorsel wereldkampioen achtervolging op de baan op een fiets van RIH-Cové en Ingrid Haringa in 1991 en 1992 wereldkampioen sprint.
2001: 80-jarig bestaan van het merk RIH, de tijd ging snel en er was veel veranderd, maar wat bleef was dat de kwaliteit en het ‘handwerk’ nog steeds voorop stond.
2010: RIH Omega - eerste elektrische RIH-fiets geheel in eigen beheer ontwikkeld.
2018: RIH X-Omega - de eerste elektrische RIH-fiets die met een middenmoter werd gepresenteerd. Niet alleen de middenmoter, maar ook de batterij, display (met bediening) en de software waren door RIH ontwikkeld.
Twee mijlpalen werden bereikt, in 2020 bestond de firma RIH-Cové BV 75 jaar en in 2021 was het merk RIH 100 jaar oud en nog steeds springlevend.
2022: Met de Movenda kwam een geheel nieuwe generatie RIH-Ebike op de markt. De grootste verschillen met de voorgaande modellen waren de in de framebuis weggewerkte batterij en een luxe kleuren display. Volgens RIH-traditie was ook de Movenda compleet in eigen huis ontwikkeld.
Cyrus is een Nederlands merk van fietsen, bromfietsen en lichte motorfietsen die werden geproduceerd in de NV Rijwiel- en motorrijwielenfabriek Cyrus, Venlo.
Jacques Franssen produceerde vanaf ca. 1884 rijwielen in Tegelen, maar rond 1898 verhuisde zijn bedrijf naar Venlo. Vanaf 1913 kwamen zijn zonen Pierre en Willy in het bedrijf.
Er werden toen Cyrus-, Valuas- en Excellent-fietsen geproduceerd. In 1921 bouwde Franssen een prototype van een gemotoriseerde fiets met een Snob-viertaktmotor, maar pas in de jaren dertig ging Cyrus ook lichte (onder de zestig-) motorfietsjes en fietsen met hulpmotor maken. Deze fietsen met hulpmotor zouden eigenlijk steeds in het programma blijven.
Rond 1955 maakte men ook scooters. Vanaf die tijd kwamen er ook echte brommers die nog even voorzien werden van Victoria-blokken die al snel werden vervangen door Zündapp- en Sachs-exemplaren. In 1961 ging Cyrus samenwerken met Empo uit Vorden, om daardoor wat meer marktaandeel in het Noorden van het land te krijgen. Cyrus-modellen kregen zodoende Empo-stickers.
Midden jaren zestig leverde Cyrus 50- 80- en 100 cc-modellen die vooral goed verkocht werden in de Verenigde Staten, Canada en Syrië. Cyrus sloot in 1985 de deuren.
VALUAS RIJWIELFABRIEK JAC. FRANSSEN EN ZONEN – Venlo- Holland sinds 1884.
Cyrus en Valuas, fietsen en bromfietsen, waren ooit Venlo’s roem, de rijwiel- en motorrijwielenfabriek Jac. Franssen & Zonen was één van de oudste (opgericht in 1884) tweewielerfabrikanten van Nederland. Jacques Franssen produceerde vanaf ca. 1884 rijwielen in Tegelen, maar rond 1898 verhuisde zijn bedrijf naar Venlo.
Cyrus was een echt familiebedrijf en een begrip in Venlo, de firma Jac. Franssen & Zonen vervaardigde vier generaties en honderd jaar lang fietsen en bromfietsen. Vanaf 1913 kwamen zijn zonen Pierre en Willy in het bedrijf. Er werden toen Cyrus-,Valuas- en Excellent-fietsen geproduceerd.
Het was de op een na oudste rijwielfabriek in Nederland. Het waren ruimdenkende en creatieve mensen, eerlijke zakenlui, ze waren ook sociaal en bij wijlen poëtisch. Heel Venlo kende de prachtige toonzaal op de splitsing van de Herungerstraat en de Straelseweg. In het prille begin probeerden ze het als verzendhuis: fietsen, onderdelen, lampen, naaimachines, jachtgeweren, pathefoons of kinderspeelgoed: het stond allemaal in de grote Franssen postordercatalogus. Maar gaandeweg legden zij zich toe op fietsen, en vooral op mooie bromfietsen, die in grote getalen de fabriekspoort verlieten. Onder de merken Cyrus en Valuas werden de tweewielers overal ter wereld verkocht. Van de bromfietsen ging zelfs bijna de helft naar het buitenland.
Voor de Tweede Wereldoorlog werden hoofdzakelijk fietsen gemaakt. Na de oorlog draaide het vooral om bromfietsen met absolute topmodellen als de Cyrus Blue Star DeLuxe met slangenleren buddy.
In 1961 ging Cyrus samenwerken met Empo uit Vorden, om daardoor wat meer marktaandeel in het Noorden van het land te krijgen. Cyrus-modellen kregen zodoende Empo-stickers. Cyrus sloot in 1985 de deuren.
Balhoofdplaatje van fietsenfabrikant Valuas uit Venlo. Het koperen plaatje heeft van boven- tot onderaan een zwarte achtergrond. Uiterst bovenaan bevindt zich een opschrift, dat het eerste deel van de merknaam toont. Centraal bevat het plaatje een lichtblauw vlak, waarrond er op de bovenste en onderste lijn diverse sierbollen zijn aangebracht. Het vlak bevat een opschrift, met het tweede deel van de merknaam. Onderaan bevinden zich drie opschriften onder elkaar. Het eerste verwijst naar het jaartal van de productiestart van het merk. De onderste twee opschriften verwijzen naar de naam van een stad en een land.
hoogte: 4.5 cm
breedte: 3.3 cm
diepte: 0.9 cm
materiaal: koper
opschrift: RIJWIELFABRIEK
opschrift: VALUAS
opschrift: SINDS 1884 / VENLO / HOLLAND INFO: KOERS. Museum van de Wielersport
Dynast was een Nederlandse fietsfabrikant die opgericht werd ergens in het begin van de jaren 1930. Tot aan W.O.II maakte Dynast vooral stadsfietsen, al dan niet met hulpmotoren. Gedurende de Tweede Wereldoorlog viel de fietsproductie stil, de fabriek moest onder toezicht van de Duitse bezetter meedraaien in de oorlogsindustrie. Na de bevrijding werden er terug fietsen geproduceerd. Een van hun fabriekslocaties bevond zich aan de Bolwaterstraat 25 te Venlo. De Dynast fietsen werden veelal in en om Venlo verkocht, maar zoals veel fietsfabrieken wist Dynast de moderne tijd niet te overleven.
In 1919 begon Driekske Bie een rijwielhandel in Diessen. Als autobedrijf Vingerhoets groeide de familieonderneming uit tot een begrip in de regio, totdat de zaak, in 2012, door pensionering werd overgenomen. In 2018 bracht een vierde generatie Vingerhoets ( Joris) het autobedrijf terug naar Diessen. Toen Joris hoorde van dat Nefkens in Diessen onverwachts zou gaan stoppen bood er zich een unieke kans om terug te keren naar de plek waar het allemaal begon.
Eroba uit het Limburgse Echt, de naam staat voor Echter Rijwiel, Onderdelen en BAndenfabriek, is een rijwielfabriek die in de jaren ’30 werd opgericht door framebouwer Jef Geurts en diens broer Harry. Echt was het kloppende hart van de Limburgse wielersport en ook de RKNWF (Rooms Katholieke Wieler Federatie) zetelde in dit Limburgse dorp. Veel Limburgse renners hebben op een Eroba successen behaald. Jan Lambrichs was één van hen en was daarnaast ook in dienst bij Eroba als verkoper. Als renner had hij zeer goede contacten bij de RKNWF. Zodoende kreeg hij de namen van nieuwe leden van de diverse Limburgse wielerclubs en ging bij hen langs om aan hen via de plaatselijke fietsenmaker een Eroba te leveren. Een echte Limburgse manier van zaken doen volgens de beproefde formule: ‘het mag wel ruiken maar het moet niet stinken’. Lambrichs was overigens niet de enige renner in dienst, ook Jan Nolten werkte gedurende een aantal jaar bij Eroba.
Soms vertaalt men Eroba als ‘Echt Rijdt Op Blik Afval’. Niet echt terecht als je naar de oudere modellen kijkt. Er is echter wel degelijk een goede reden voor. Toen de tweede generatie Geurts’en de fabriek overnam was het gedaan met de liefde voor het maken van mooie fietsen. Er moest geld verdiend worden en het liefst met bakken. Men bouwde een fabriek waar men 200 duizend fietsen per jaar kon maken. Ook stapte Eroba uit de diverse branche verenigingen zodat men haar producten buiten de vakhandel om moest gaan verkopen. Dankzij de ijzersterke reputatie ging dit lange tijd nog best goed zodat men begon met het bouwen van een nieuwe nog grotere fabriek in het Belgische Maasmechelen. Deze expansiedrift deed MGI (Marcel Geurts Industries) zoals de fabriek inmiddels heette uiteindelijk de das om. Binnen zes jaar tijd ging men drie maal failliet en in 2005 kwam daardoor een definitief einde aan Eroba dat was verworden tot een huismerk van niet al te beste kwaliteit.
Productie en herkomst: Hoewel sommige informatiebronnen het merk als “Nederlands” beschrijven, geven kritische rapporten aan dat de fietsen feitelijk in China geproduceerd worden en dat de “Nederlandse” presentatie vooral marketing is, niet lokale fabricage.
Spirit wordt dus gepresenteerd als een fietsmerk dat vooral in Nederland actief is, met een assortiment aan stadsfietsen, transportfietsen, oma-fietsen, heren- en damesfietsen, en ook elektrische en vouw-fietsen. Het merk richt zich op betaalbare fietsen met een klassiek of functioneel ontwerp, bedoeld voor dagelijks gebruik in de stad of voor woon-werkverkeer.
Spirit fietsen worden verkocht bij verschillende (online) retailers, en vaak geleverd 85 % voor gemonteerd, met montage-optie tot 100 % rijklaar. Deze fietsen zijn vaak uitgerust met basiscomponenten zoals Shimano-onderdelen, LED-verlichting, bagagedragers en standaard remsystemen — dus geen high-end race- of mountainbike-deals, maar middelmatige tot basis-stadsfietsen
Sterke punten: Lage prijs, breed modelaanbod.
Zwakke punten: Kwaliteit en duurzaamheid wisselend, klachten over service.
Ik ben Delameilleure Philippe
Ik ben een man en woon in Preshoekstraat 145 - 8510 Marke - België (België) en mijn beroep is Gepensioneerd.
Ik ben geboren op 27/09/1960 en ben nu dus 65 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wielrennen - Verzamelen van fietsmerkenplaatjes (balhoofdplaatjes) .
Ik ben Delameilleure Philippe
