PAUPIN (Fr)

Paupin--------Paupin Ph cycles  ----- Saint Vallier - Saône et Loire ------ France/Frankrijk

LD ---- Toul ---- Frankrijk

DILECTA (Fr)

DILECTA----- Albert Chichery -----Le Blanc --- France /Frankrijk

DILECTA (= Latijn, adj): favoriet, lieveling: wie we koesteren, aanbidden.

DILECTA is een van de oudste Franse fietsmerken dat in 1913 werd opgericht. Het merk is nu herboren door ambachtelijke Franse en Italiaanse productie en biedt high-end frames, racefietsen, gravelfietsen, stadsfietsen en technische kleding die een gemeenschap van enthousiastelingen samenbrengt die een "vélo à la française" (Franse fiets) manier van leven willen delen.

In 1913 richtte Albert Chichery, de zoon van een slager uit Blanc, nadat hij gestopt was met koersen het fietsmerk Dilecta op in de gemeente Le Blanc. Hij was een goede regionale wielrenner (sprinter). De ondernemer die ook politieker zou worden bleef gepassioneerd bezig met wielrennen en fietsen. Vanaf de opening van de fabriek in Le Blanc ontwikkelden ze zich snel. DILECTA cycles had een breed assortiment fietsen voor professionals en fietsliefhebbers samengesteld. 17 modellen: van racefietsen, baanfietsen en toerfietsen tot stads- en bakfietsen. Het was de gouden eeuw van de fietsen. In het eerste jaar werden er duizend exemplaren gemaakt.

Het jaar daarop, toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, werd het door de staat opgevorderd om granaatonderdelen te produceren. Maar de oorspronkelijke werkplaats zou fietsen blijven maken. De Eerste Wereldoorlog bleek in feite een opportuniteit te zijn voor Dilecta! op vraag van de overheid werd het bedrijf omgevormd tot een productie-eenheid voor artilleriegranaten. Het atelier van Blancois in de rue des Gaudières bleek ontoereikend te zijn, dus moest het worden overgebracht naar de molen. De fabriek draaide toen op volle toeren, dag en nacht. Als gevolg hiervan breidde het bedrijf zich snel uit, zozeer zelfs dat het in 1917 naar een nieuw pand kon verhuizen. Deze nieuwe fabriek, gelegen tegenover het station en geschikt voor meer dan 250 werknemers, werd gebouwd met het oog op de hervatting van het produceren van fietsen". De laatste artilleriegranaat werd in december 1918 gefabriceerd. Chichery dankte zijn fortuin aan de Eerste Wereldoorlog.

Toen het conflict voorbij was, hervatte de fabriek de op volle kracht de productie van fietsen. In de fabriek waar 150 werknemers werkten werden er ongeveer 15.000 fietsen per jaar vervaardigd.

De geniale zet hiervoor was de oprichting van een team van professionele renners die, door hun overwinningen, zorgden voor uitzonderlijke publiciteit en zo de groei van het bedrijf  garandeerden.

Zij voerde ook een beleid van opkoop van merken: J.B. Louvet, de fietssector Dion-Bouton, enz. In 1936, een recordjaar, produceerde de fabriek 25.000 fietsen: een van de belangrijkste Franse merken in termen van productiecijfers! Vanaf 1937 werden de DILECTA's op maat gemaakte frames en racefietsen voor profwielrenners vervaardigd in een nieuwe werkplaats die in Tours geopend werd. In Tours waren ze ook gespecialiseerd in het produceren van tandems.

De uitbreiding van het bedrijf had veel te danken aan de oprichter die, gelanceerd in de politiek, een oogverblindende carrière had gemaakt: algemeen raadslid, gedeputeerde, voorzitter van de radicale en radicaal-socialistische groep in de Nationale Vergadering, minister in de laatste regering-Reynaud, en vervolgens in de eerste regering-Pétain..., wat een  fatale fout was! Hij stemde voor volledige bevoegdheden aan  de met de Duitsers collaborerende maarschalk Pétain, hij zou hiervoor in augustus 1944 vermoord worden. De omstandigheden van zijn dood werden (bewust) nooit opgehelderd.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939 -1945) werd de fabriek opnieuw opgevorderd om artilleriegranaten te produceren.

Ondanks de executie van Albert Chichery in augustus 1944 door verzetsstrijders, werden de activiteiten na de oorlog hervat. De fabriek werd uitgebreid en het volume nam toe. Het merk Dion-Bouton werd overgenomen, waaronder de merken JB Louvett en Helyett. De productie bereikt 25.000 fietsen en 150 werknemers. In 1950 werd er een fabriek geopend in Chinon die zich richtte op de productie van bakfietsen. Het bedrijf breidde zich snel uit dankzij de sponsoring van regionale en nationale wielrenners die de merkkleuren op de wegen van Frankrijk en Europa lieten zien.

In 1950 werkten er nog 75 mensen in de fabriek. Maar de populariteit van de bromfiets zou voor een ongekende crisis zorgen in de fietsindustrie, van 1950 naar 1957 daalde de productie van Dilecta van 21.000 naar 8.000 stuks. Het bedrijf begon met de productie van bromfietsen.

Omdat het echter niet bestand was tegen de concurrentie, moest het in 1968 zijn deuren sluiten. De werkplaatsen werden in 2001 afgebroken om plaats te maken voor de "doe-het-zelf en tuincentrum" annex van een supermarkt."

DE RENAISSANCE  (wedergeboorte) van  2021

Meer dan 50 jaar na de sluiting van het bedrijf (1968), is DILECTA een herboren bedrijf dat hoogwaardige Franse ambachtelijke fietsen produceert in de regio van herkomst, Centre Val de Loire.

DILECTA EN HET WIELRENNEN

DILECTA cycles begon in de jaren '20 al snel met het uitrusten en sponsoren van regionale en vervolgens nationale rijders om de gele en blauwe kleuren van het merk te laten schitteren op de wegen van Frankrijk en Europa.

Het merk schreef de mooiste pagina's van zijn geschiedenis in de jaren 1920, met de Tour de France.Met de " dwangarbeiders van de weg", zoals ze prachtig werden beschreven door de journalist Albert Londres die de legendarische Pelissier-broers interviewde in een café in Coutances tijdens de Tour de France van 1924. Ze werden bewierookt met woorden als:  "helden van onze tijd, renners met een ongeëvenaarde fysieke moed, mannen die zichzelf ontdekken en rijden voor het avontuur,  ze overtreffen zichzelf!  Die het goud-blauwe DILECTA-koerstruien  schitterden op de mooiste wegen van de Europese koersen en wielerklassiekers.

Het was ook de tijd dat de grotere steden van Frankrijk, Europa en de Verenigde Staten velodrooms bouwden.  Albert Chichery en DILECTA hielpen in 1927 bij de bouw van een velodroom in  Le Blanc. Het begon als een grindbaan, werd in de jaren 30 een houten baan en uiteindelijk cement in 1949.De grootste kampioenen streden er in na-Tour-evenementen,  onder hen Coppi, Anquetil, Poulidor, Merckx en Fignon in 1983.

Van 1925 tot het einde van de jaren 50 werd het wielerteam gerund als DILECTA-WOLBER.Er zaten veel Belgische renners in het team, waaronder Frans BondueL, Achille Buysse, Edgard de Caluwe. Ze behaalden veel overwinningen in de grootste wedstrijden: etappes van de Tour de France, Parijs-Nice, overwinningen in deRonde van Vlaanderen, Bordeaux-Parijs, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, Parijs-Brussel…

daarna volgde het DILECTA-JB-LOUVET-WOLBER team dat het goed deed in 53-54 met François Mahé die de gele trui droeg in de Tour en Jacques Dupont die het Franse nationale kampioenschap won. Hij won ook Parijs-Tours in 1951.

Na 34 jaar op het hoogste niveau van het professionele wielrennen, gevolgd door een korte afwezigheid van een paar jaar, werd in 1966, onder leiding van Louis Caput voormalig Frans kampioen, het KAMOMÉ DILECTA-team (1966-1967) opgericht. Hij rekruteerde gerenommeerde renners zoals André Darrigade, wereldkampioen van 1959, en Jean-Claude Lebaube, 4e in de Tour van 1963, 5e in 1965.

In 1968, na 55 jaar aanwezigheid op de markt voor fietsen en motoren, met meer dan 36 professionele wielerseizoenen op het hoogste niveau van de sport, kwam er een einde aan een industriële saga. De concurrentie van de massaproductie van fietsen en de komst van de bromfiets (die ook DILECTA tevergeefs produceerde) zorgden ervoor dat het bedrijf in december 1968 de deuren sloot.

GODBER (Fr)

Godber cycles -------- Rennes - Ille et Vilaine----------Frankrijk

REKORD (D)

REKORD  HML  ----- Lemgo i.L. --- HML = Hans Müller Lemgo ---- Duitsland

In 1950 naar Wolfram.

Bron: Frank Papperitz

SK (D)

SK------ SCHULZE & KAISER GmbH. –---- FAHRRADFABRIK LIMBACH-SA ---- Duitsland

In 1935 naar LISKA

Bron: Frank Papperitz

OMA (D)

OMA  Fahrradfabrik ----------Oberfrohna i/Sa ------ Duitsland

1925,1928 : Oberfrohnaer Maschinen-und Fahrradfabrik, Bruno Künzel GmbH.

Bron: Frank Papperitz

KIRSCH (D)

KIRSCH----------- Müllheim i. Baden --- Duitsland

1953: Erich Kirsch, groothandel; geregistreerd 1932.

1988: Fahrradfabrik Erich Kirsch  GmbH &Co. K.G.,  1998 insolventie.

Bron: Frank Papperitz

TEHA (D)

Teha –------ Breslau, Bad Mergentheim ----------------Duitsland

1913 -1938  Thorwarth & Hilscher groothandel.

Rond 1935 verkochten ze ook modellen van Welt-Rad en Sigurd, na 1945 nieuw opgericht in Bad Mergentheim.

Bron: Frank Papperitz

BERGSTEIGER (D)

Bergsteiger- Hereford i.W. -- Duisland

1938: Heinrichh Biermann, handel. In 1955 nam Willi Postler de firma over, vanaf 1957 Heinz Rieke.

Bron: Frank Papperitz

EMINENT (D)

EMINENT -- PHÄNOMEN-WERKE  ----GUSTAV HILLER A.G. ----ZITTAU  ----- Duitsland

Fabricaat  van Phänomen; “In 1913 speciaal gepromoot door Paul Bär in Potschappel.”

Bron: Frank Papperitz

Meer info bij: PHÄNOMEN

PHÄNOMEN (D)

PHÄNOMEN-WERKE  ----GUSTAV HILLER A.G. ----Zittau, Hamburg, Bielefeld  ----- Duitsland

Geregistreerd in Zittau, op 8 november 1988 door Gustav Hiller.

Karl Gustav Hiller (geboren op 30 maart 1863 in Zittau ; overleden op 18 september 1913 in Zittau) was een Duitse ingenieur en ondernemer. In 1888 richtte hij in Zittau een machinefabriek op en legde daarmee de basis voor de latere VEB Robur-Werke Zittau.

Gustav Hiller, geboren als zoon van een lokale meestertimmerman, voltooide een commerciële leertijd in een passementfabriek. Na zijn werk experimenteerde hij met het verbeteren van de productie van de daar geproduceerde garenballen ( pompons ). Daarnaast ontwikkelde hij ook andere kleine machines en huishoudelijke apparaten. Nadat hij verschillende patenten aan fabrikanten had verkocht, maar wel de distributierechten behield, richtte hij in 1888 met de opbrengsten van de patenten het bedrijf Gustav Hiller op.

Sinds 1890 eigen fietsenproductie. Terwijl de productie van fietsen met een hoog wiel in Duitsland bloeide, herkende Gustav Hiller tijdens een reis naar Groot-Brittannië de voordelen van de nieuwe veiligere Safety bikes. Hij slaagde erin om een exclusief contract te sluiten met Rover, dat voor de exclusieve distributie van hun fietsen in Duitsland. Hij begon te werken aan de verbetering van dit type fiets en nam een ​​belang in de slotenmakerij Müller & Preußger. De fietsen kwamen er door samenwerking  met  de Maschinen – und Fahrradfabrik Müller & Preussger (eerst als aandeelhouder, daarna als eigenaar) naast eigen afwerkingen waren er uiteraard ook tweewielers van het Britse merk Rover. Al snel overtrof de vraag de capaciteit van de werkplaats en bouwde hij een fabriek.

Het merk PHÄNOMEN verscheen eerst in 1894, toen vermeld als PHÄNOMEN-ROVER

Om de technologische superioriteit van zijn fietsen te benadrukken, noemde hij zijn bedrijf Phänomen-Fahrradwerke . Vanaf 1898 was hij de enige eigenaar van dit bedrijf, waarvan hij de productiefaciliteiten vanaf 1901 aanzienlijk uitbreidde. Tegelijkertijd hernoemde hij zijn bedrijf Phänomen-Fahrradwerke tot Gustav Hiller. In 1906 omvatte de productcatalogus zes modellen dames- , heren-, race- en baanfietsen De trend naar motorisering ging ook aan Gustav Hiller niet voorbij. Het werk van Gottlieb Daimler , Wilhelm Maybach en Carl Benz had in 1886 geleid tot de auto en legde daarmee de basis voor de motorisering van het wegverkeer. Rond 1900 begon Hiller met de ontwikkeling van gemotoriseerde tweewielers op basis van de hem ter beschikking staande fietstechnologie, wat als zijn belangrijkste prestatie wordt beschouwd. Hij bouwde motorfietsen met één en twee cilinders, magneetontsteking, een koppeling, een lang frame en een geveerde voorvork. Rond 1907 ontwierp hij een driewieler met een luchtgekoelde tweecilindermotor, de PHÄNOMOBIL-1907. Later werd in plaats daarvan een viercilindermotor gebruikt. Hiermee werd Hiller de pionier van luchtgekoelde benzinemotoren in Duitsland.

Automobielbouw: dus eerst de driewieler PHÄNOMOBIL, later PKW en LKW 1906, ook gimbalmodel. PKW = Personenkraftwagen → Personenauto.  Dit betekent gewoon een gewone personenwagen.

LKW = Lastkraftwagen → Vrachtwagen. Dit is een voertuig voor goederenvervoer, zoals een truck.

Vanaf 1910 begon het bedrijf ook met de productie van vierwielige motorfietsen voor personenauto's. Gustav Hiller overleed in 1913. Een jaar later werd de fabriek, onder leiding van zijn zwager, omgezet in een besloten vennootschap (GmbH) onder de naam Gustav Hiller GmbH. In 1916 werd de fabriek omgevormd tot een naamloze vennootschap (AG) onder de naam Phänomen-Werke Gustav Hiller AG. Gustav Hillers zoon, Rudolf Hiller, nam in 1921 de technische leiding van het bedrijf over.

In de perioden 1913 - 1928 waren er 900 personeelsleden in dienst.

Rond 1938 werden er fietsen met Wippermann-Tretlagergetriebe gemaakt.

1942: Oorlog gerelateerde  stop van de fietsenproductie in Zittau,  de PHÄNOMEN-WERKE  waren de belangrijkste voertuigfabriek in Ostsachen. In 1945 werden de Phänomen-fabrieken, geclassificeerd als een oorlog gerelateerd bedrijf, door de Sovjets ontmanteld.

Nationalisatie volgde in 1946 op basis van het referendum van 30 april 1946. Door juridische geschillen verloor het bedrijf in 1957 de naam Phänomen en opereerde het voortaan als VEB Robur-Werk Zittau. Het produceerde motoren en vrachtwagens. De liquidatie door de Treuhandanstalt (trustkantoor) vond plaats tussen 1991 en 1995.

In 1945/1946 kreeg Rudolf Hiller, directeur van de Phänomen-fabriek, van het Saksische staatsbestuur en het centrale bestuur in Berlijn de opdracht een fietsproductieplan voor de Sovjetbezettingszone (SBZ) te ontwikkelen. Een gedetailleerd verslag van deze herstart van de fietsindustrie na de Tweede Wereldoorlog is te vinden in het artikel "De activering van de fietsindustrie in de Sovjetbezettingszone 1945/1946". Hiller verliet de SBZ in 1946 en trok naar Hamburg. De Gustav Hiller AG bleef tot 1958 fietsen van het merk Phänomen in Hamburg produceren .

Volgens schriftelijke bronnen (adresboeken) produceerde Phänomen na de Tweede Wereldoorlog tot minstens 1947 fietsen. Er is weinig betrouwbare informatie over de daadwerkelijke productieaantallen. Zo werden er in 1945 en 1946 ongeveer 5650 fietsen in opdracht geproduceerd, onder andere voor de Duitse Post. Aangezien er tot 1948 nauwelijks fietsen voor de algemene verkoop in de Sovjetbezettingszone (SBZ) werden geproduceerd, is het onwaarschijnlijk dat Phänomen ook fietsen voor de burgerbevolking produceerde. Wel wordt aangenomen dat gebruikte fietsen werden opgeknapt, dat wil zeggen opnieuw geverfd en opgesmukt .

1948: PHÄNOMEN-WERKE- Zittau Fahrradfabrik, een degelijke fietsproductie was toen onwaarschijnlijk, vermoedelijk werden er toen fietsen opgebouwd  met allerlei restvoorraad of er werd er gewerkt met vreemde fietsen.

1949: Zetelverlegging van PHÄNOMEN-WERKE GUSTAV HILLER A.G. naar Hamburg, bezitter Kurt Hiller. Verkoop van fietsen en brommers tot 1958, dat gebeurde door PHÄNOMEN-VERTRIEBS -GmbH/ Bielefeld.

Tot 1946 Phänomen-Werke Gustav Hiller AG, Zittau.

Vanaf juni 1946 Phänomen Werke Zittau, Industrieel Bestuur 17, Voertuigbouw, staatsbedrijf van Saksen.

Vanaf juli 1948 IFA Vereniging van Staatsvoertuigfabrieken, Phänomen Plant, Zittau (Saksen).

Uiterlijk vanaf 1953: VEB Kraftfahrzeugwerk Phänomen, Zittau.

Vanaf 1957 VEB Robur-Werke Zittau.

https://ddrfahrradwiki.de/Die_Aktivierung_der_Fahrradindustrie_in_der_Sowjetischen_Besatzungszone_1945/1946

https://archiv-axel-oskar-mathieu.de/pdfs/Ph%C3%A4nomen.pdf

https://phaenomen-zittau.de/ueber-uns/

MUFAG (D)

Mufag ---  Hannover---- Duitsland

1938 muziekwaren en fietsgroothandel Musikwaren – und Fahrrad-Grosshandels-GmbH, Helmut Pancke. Geregistreerd 1928.

1953: Musik – und Fahrrad-Grosshandels-GmbH.

Bron: Frank Papperitz

WELZIN (D)

WELZIN  1942:--- Curt Welzin--------- Hannover ---- Duitsland

Handel

IDEAL (D)

IDEAL Qualitäts Fahrrader  --- Duitsland.

IDEAL -- gebruikt door verschillende firma’s.

Bron: Frank Papperitz

UNION (D)

Union --- vrij merk ----Duitsland

STARKENBURG (D)

STARKENBURG FAHRRAD UND METALLWERKE -- L. BAUER & Co. -- KLEIN-AUHEIM a. M.--- Duitsland

GRITZNER (D)

GRITZNER - Duitsland

Maschinenfabrik Gritzner was een Duits bedrijf dat naaimachines , fietsen en motorfietsen produceerde , gevestigd in Durlach .

De machinefabriek werd in 1872 opgericht door Max Carl Gritzner (1825–1892). In 1879 vond Gritzner de bril loze, dubbel circulerende grijper uit. Dit wordt vandaag de dag in licht gewijzigde vorm nog steeds gebruikt door bijna alle naaimachinefabrieken ter wereld. Op dat moment had Durlach 120 medewerkers in dienst en werd de 20.000 naaimachine gemaakt.

In 1886 werd het bedrijf een naamloze vennootschap, het werd omgezet tot de vennootschap Nähmaschinenfabrik vorm. Gritzner & Co. AG. Vanaf 1887 werden er ook fietsen geproduceerd en vanaf 1903 motorfietsen. Ook pompen en stoommachines maakten soms deel uit van het productieprogramma. De miljoenste naaimachine werd geproduceerd in 1902 en de twee miljoenste naaimachine in 1910. Gedurende deze tijd ontwikkelde de Gritzner machinefabriek zich tot de grootste naaimachinefabriek van Europa.

Het bedrijf fuseerde in 1931 met de naaimachine- en fietsenfabriek uit de Palts, voorheen Gebrüder Kayser AG in Kaiserslautern, tot Gritzner-Kayser AG . Van ongeveer 1900 tot de jaren vijftig werden ruim 7 miljoen naaimachines geëxporteerd naar 82 landen. Soms werd 80% tot 90% van alle vervaardigde producten geëxporteerd. In 1955 verwoestte een brand het grootste deel van de productiefaciliteiten in Durlach.

In 1957 werd het bedrijf, inclusief de herbouwde fabriek, overgenomen door GM Pfaff AG in Kaiserslautern. In 1958 nam de inmiddels Pfaff-dochter Gritzner-Kayser AG de productiefaciliteiten van de Mars-motorfietsfabriek over voor de modellen “Monza” en “Milano”, die in vele kleuren werden geleverd (vaak: blauw-wit en rood -wit).

KAYSER (D)

Kayser--- Kaiserlautern  en  Durlach bei Karlsruhe ------Duitsland

Geregistreerd in 1864 door de gebroeders  John  en Friedrich Kayser.

Fietsenproductie sinds 1886.

1892 - Pfälzische Nähmaschinen- u. Fahrradfabrik, voordien gebroeders Kayser.

Sinds 1899 Pfälzische Nähmaschinen- u. Fahrradfabrik, voordien gebroeders Kayser A.G. in 1899 ook productie van  auto’s en moto’s.

1929, 1955: Gritzner-Kayser A.G. Karlsruhe  - Durlach, onstaan door de  samenvloeiing van de twee firma’s.

1929- 1931 productie van Kaiserlautern naar Durlach bei Karlsruhe.

1961 Verhuur van de fabrieksfaciliteiten aan G.M. Pfaff AG.

Historie

Het bedrijf werd in 1864 opgericht door de ingenieur John Kayser († 1899) en zijn broer, de zakenman Friedrich Kayser († 1882), aanvankelijk als een naaimachinefabriek in Kaiserslautern. In 1882 telde het ongeveer 250 werknemers. Na de dood van zijn broer nam John Kayser het roer over als enige directeur. Het bedrijf produceerde aanvankelijk naaimachines voor het Amerikaanse bedrijf Singer en zou in 1872 de grootste fabrikant in Duitsland zijn geweest. Later produceerde het naaimachines onder de eigen merknaam Kayser , die ook voor fietsen werd gebruikt. De productie van fietsen begon in 1886.

In 1891 werd het bedrijf omgezet in een naamloze vennootschap. Op dat moment had het bedrijf ongeveer 350 werknemers.  In 1895 adverteerde het dat er 29 eerste, 16 tweede en 17 derde prijzen waren gewonnen op zijn fietsen in wielerwedstrijden in Duitsland tijdens het voorjaar en de zomer.   In 1899, na de dood van John Kayser, nam zijn zoon Karl Kayser het roer over als directeur van het bedrijf, een positie die hij bekleedde tot zijn eigen dood in 1916.  Ook in 1899 begon de productie van auto's als onderdeel van een grote productieverandering: de productie van naaimachines verhuisde naar een hal die in 1899 was gebouwd. De vorige hal werd gebruikt voor de productie van fietsen. Kort daarna begon de productie van motoren en auto's.  De merknaam van de auto's was aanvankelijk Kayser , en vanaf 1902 Primus . Het bedrijf exposeerde in 1901 op een autoshow in Frankfurt am Main en in maart 1903 op de Duitse autoshow in Berlijn.

Na twee boekjaren die met verliezen eindigden en vanwege de slechte zaken met fietsen en motorvoertuigen, werdener  in 1902 vestigingen gesloten en werden de verschillende productietakken organisatorisch en ruimtelijk samengevoegd en werden de ruimtes die niet meer nodig waren deels verhuurd en deels verkocht. In 1903 werd de productie van motorvoertuigen beëindigd. De bedrijfsgebouwen bevonden zich in dat jaar aan de Lutrinastraße in Kaiserslautern.

In 1908 werden de bedrijfsgebouwen uitgebreid. In 1909 beschikte het bedrijf over een terrein van ongeveer 4,5 hectare, waarvan ongeveer 1 hectare bebouwd was, deels met arbeiderswoningen.  In 1914 bestond het personeelsbestand uit ongeveer 40 technisch en commercieel functionarissen en ongeveer 1.100 arbeiders.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog stortte de verkoop van fietsen tijdelijk bijna volledig in. Tijdens de hyperinflatie en politieke onrust van 1923 werden de activiteiten tijdelijk opgeschort. Vervolgens werd een meubelmakerij opgericht als een nieuwe tak van het bedrijf.  In 1924 was het bedrijf uitgebreid tot een terrein van ongeveer 6 hectare waarvan 1,3 hectare bebouwd was. Er werkten daar toen 130  mensen die verantwoordelijk waren voor het technisch en commercieel deel en  daarnaast waren er nog ongeveer 1.500 arbeiders. Het personeelsbestand had daarmee ongeveer zijn hoogtepunt bereikt. Het hoofdkantoor van het bedrijf werd uiteindelijk gevestigd aan de Barbarossastraße 54 in Kaiserslautern.

Na toenemende verkoopmoeilijkheden in de nasleep van de wereldwijde economische crisis en een scherpe daling van de aandelenkoers, werden in 1930 onderhandelingen gestart over een fusie met het bedrijf Gritzner, dat zich in een vergelijkbare situatie bevond, en werden delen van het personeel als voorzorgsmaatregel ontslagen. Een stillegging van de productie in Kaiserslautern en de verplaatsing ervan naar Durlach werd duidelijk. In maart 1931 besloten de raden van commissarissen van beide naamloze vennootschappen uiteindelijk tot een fusie met Gritzner als overnemende onderneming. In april keurden de twee algemene vergaderingen een wisselkoers van vijf Kayser-aandelen voor één Gritzner-aandeel goed. Een minderheid van de aandeelhouders van Kayser slaagde er niet in de liquidatie van de onderneming te eisen. De onderneming heette voortaan Gritzner-Kayser AG . In augustus 1931 werden de laatste overgebleven restanten van de productie in Kaiserslautern gesloten, eind september was de administratie daar nog steeds gevestigd.

VATERLAND (D)

Vaterland----------------  Neuenrade,  Sauerland -------------Duitsland

Herfeld & Co. (1901)

Vaterland-Werk

Friedrich Herfeld & Söne Fahrradfabrik

Vaterland Werk Friedrich Herfeld Söhne GmbH & Co. KG was een van de oudste Duitse fietsfabrikanten uit het kleine stadje Neuenrade in Sauerland , die het gelijknamige merk "Vaterland Fahrrad" produceerde. Het bedrijf was een van de oudste fietsfabrikanten in Duitsland. Tot de klanten behoorden onder meer de Duitse detailhandel, van Aldi tot Metro Real (onder de merknaam Ragazzi), en de grootste Duitse groep Fahrrad XXL, bestaande uit de 15 grootste Duitse retailers.

Herfeld & Co. begon met de productie van blaasinstrumenten en accordeons en was destijds een van de grootste postorderbedrijven en fabrikanten van muziekinstrumenten in Duitsland. Het bedrijf is ontstaan ​​uit het familiebedrijf Herfeld en bleef zich tot 1933 voornamelijk richten op de productie van muziekinstrumenten. In dat jaar schakelde men over op de productie van fietsen. Al in 1930 begon het bedrijf met het assembleren en verzenden van fietsen onder het merk “Vaterland”. Sinds 1933 dus eigen productie van fietsen, ze verkochten ze via eigen kanalen. Een van de afnemers was de Duitse post. Tot de andere klanten behoorden onder meer ook de Duitse detailhandel, van Aldi tot Metro Real (onder de merknaam Ragazzi), en de grootste Duitse groep Fahrrad XXL, bestaande uit de 15 grootste Duitse retailers.

In de jaren vijftig werden ook bromfietsen geproduceerd en werden Japanse naaimachines verkocht onder de naam “Ideal”.

De merknaam bestaat al sinds 1906. Het bedrijf produceerde jaarlijks 250.000 fietsen.

Eind 2007 staakte het bedrijf de productie en legde de productie stil.

De voormalige fabriek Vaterland bevond zich in het stadscentrum van Neuenrade, in de wijken Hinterm Wall, Am Stadtgarten en Am Wall. Het bestond uit drie bouwblokken: het kerngebouw met een uitbreiding uit 1927, de fabriekshallen uit de jaren dertig en moderne hallen in het achterste, westelijke deel. De Dienst Monumentenzorg pleitte voor het behoud van het complex, onder andere omdat de fabriek belangrijk was voor de economische geschiedenis van de stad. Wetenschappelijke en stedenbouwkundige redenen pleitten voor het behoud en gebruik ervan.

Het productiegebouw in het centrum van Neuenrade werd in de zomer van 2011 gesloopt. Het voormalige, monumentale bestuursgebouw uit breuksteen is bewaard gebleven en gerenoveerd. Op de locatie werd een wooncomplex voor senioren gebouwd.