Dag 6 Delft - Zierikzee

zondag 22 juni 2025

Onze sympathieke gastvrouw heeft al vroeg ons ontbijt gebracht. Het is smullen in het zonnetje met zicht op veel groen en een samenloop van grachten. Op welke idyllische plaats wonen onze vrienden hier toch. Wanneer Rik de weersberichten nakijkt voorspellen ze later op de dag minder warm weer en een strakke westenwind. Laat ons maar vertrekken nu het er nog schitterend uitziet. Van de heer des huizes kunnen we geen afscheid nemen hij is al met zijn morgentocht bezig. Dan maar een foto met de gastvrouw. Bedankt beste mensen jullie hebben ons laten genieten van Delft.

Op gps zijn we vlug bij knooppunt 85 aan het kanaal “de Gaag”. De trekweg langs dit kaarsrechte water is een droom voor wielertoeristen die ons aan grote snelheid voorbijvliegen. Bij de kruising van de snelweg A4 is er een aquaduct, de Gaag stroomt in een betonnen bedding over de autoweg. Pal naast het aquaduct loopt ons fietspad richting Schipluiden. We moeten dwars door het dorp en blijven nu de Oostwaag volgen. In dit groene gebied zijn er echt veel grote maar wel oud uitziende boerderijen dicht bij het pad. Bij punt 66 moeten we rechtsaf over een mini-brugje en volgen nu de Noordvliet tot Maassluis.

We rijden nu dwars door Maassluis, de anders zo levendige stad lijkt doods.  Zouden de protestantse of calvinistische wortels hier de oorzaak van zijn? Winkels en cafés zijn nog gesloten en veel volk zien we niet, of is het nog tevroeg? We verlaten de Noordvliet en rijden over het marktplein strak omhoog en rechts tot bij de “Monstersche Sluis”. Deze sluis is een cultuurhistorisch monument en wordt in stand gehouden en bediend door een groep vrijwilligers. Over een typisch Hollands brugje rijden we naar de Grote Kerk deze staat werkelijk op een eiland. Ook hier is alles stil en doods.

Bij fietsknooppunt 40 moeten we met het veer over “Het Scheur”. Een verbinding tussen de Nieuwe Maas bij Vlaardingen en de Nieuwe Waterweg bij de Maeslantkering. Het is een tak van de Rijn-Maas delta. We houden op het veer een praatje met een nieuwsgierige wielertoerist die ons wat aanwijzingen geeft om over de vele kanalen te geraken. Na Rozenburg een mini-eiland tussen al die grote vaarwegen is het strikt op gps aandachtig onze track volgen. Na een 180° bocht zijn we op de Calandbrug. Recht voor ons langs de kanaaloever zien we het grootste windscherm ter wereld. Het is een imposante constructie, bestaande uit meer dan 100 gebogen betonnen platen van 25 meter hoog, die gezamenlijk een lengte van 1750 meter bestrijken. Hier staat heel veel harde zijwind, waardoor de lichte hoge autoschepen zouden kunnen kapseizen tegen de brug.

Vervolgens rijden we over het Hartelkanaal, het kanaal wordt hoofdzakelijk gebruikt door de duwvaart. Dit kanaal staat in open verbinding met de zee, en heeft dus ook een getij. 200m verder moeten over het Brielse Meer. Dit langgerekte meer vormt de scheiding tussen Voorne en het Europoortgebied. Bij Vierpolders rijden we zijdelinks langs Brielle richting Hellevoetsluis. Hellevoetsluis is een historische vestingstad gelegen aan het Haringvliet en omringd door mooie natuurgebieden.  Na het industriegebied van Stellendam zijn we op de Haringvlietdam, over deze dam reden we ook enkele dagen geleden. Toch houden we een korte pauze om de werking van de spuisluizen van dit Deltawerk te bewonderen.

Bij Havenhoofd zijn we op Goeree-Overflakkee en drammen we door tot Goedereede. Langs het havenkanaal zien we van ver de wel bijzondere lompe kerktoren snel dichterbij komen. Hoe groot kan de teleurstelling zijn. Het pittoreske centrum is leeg. Ook de “Stadscafé” waar ik met de bende altijd veel plezier gemaakt heb is dicht. Hoe is dat mogelijk op een zonnige zondagmiddag? Het zal wel te maken hebben met hervormde- of gereformeerde Protestantse Kerk zeker??? En dat juist hier…Paus Adrianus VI, de enige Nederlandse Paus die er ooit is geweest op het einde van de vijftiende eeuw, een tijd pastoor was in Goedereede. Het enige wat in Goedereede nog herinnert aan Paus Adrianus VI is het beeldje dat vöör de kerk staat. Het beeld is niet al te uitbundig, eerder sober. Zou Adrianus ook een sobere paus geweest zijn

Dit mooie stadje verlaten zonder eten en drinken doen we niet. Samen met enkele andere zoekende fietsers stappen we binnen in Gasterij ’t Sas. De wat onwennige dienster voelt zich overdonderd, toch kunnen we genieten van een Karmeliet met een boerenomelet. We hebben 42km op onze teller wanneer we richting Ouddorp-Haven aan de oevers van het Grevelingenmeer rijden. De zon wordt gesluierd en er is al een meer dan voelbare tegenwind. Door een erg waterrijk gebied met veel sloten en kreken belanden we op de Grevelingendijk. Voor we aan het jachthaventje zijn, rijden we voorbij “de Schans” een toch wel nog goed zichtbaar verdedigingswerk met vier bastions en grachten. Vöör we aan de dam komen fietsen we nog door een vogelkijkgebied “de Punt”. Hier zijn uitgestrekte rietvelden en ondiepe slikken. Een ideaal gebied voor steltlopers, kluten en zelfs de kleine zilverreiger.

We blijven langs de kant Grevelingenmeer om over de Brouwersdam op Schouwen-Duiveland te geraken. Op het einde van de dam gaan we links langs het meer richting Scharendijke. Het is zalig op en neer door lage bosjes tot bij het alom gekende watersportcentrum Scharendijke te komen. Scharendijke de ideale plek voor surfen, zeilen en duiksporters. Bij knooppunt 86 rijden we richting Den Osse door duikers als een van de meest bezochte duikplaatsen bestempeld. Den Osse heeft deze populariteit te danken aan de diversiteit van het onderwaterleven. Naast kreeft, krab, paling vind je hier ook zeeanemonen en velden met zeegras en wieren.

Langs een bochtige dijkweg rijden we met zicht op de molen en de jachthaven Brouwershaven binnen. Hier wil ik een goede daad van 2 jaar geleden herhalen. Rik maakt er geen punt van en volgt mij richting “de Brouwerie”. Hier rechtover wonen Rinus en Bea waar Antoine en ikzelf hen op 1/09/2023 een onvergetelijke voormiddag presenteerden. Wanneer ik aanbel, is het een en al verwondering door Bea, zij herkent mij onmiddellijk. Bij de koffie is het ononderbroken vertellen over de dag waarop mijn fietsvriend Antoine hier, zijn gebruikelijke humoristisch betoog presenteerde. Wanneer ik hen echter de feiten van het afgelopen jaar over onze vriend en mezelf vertel volgt er een lange stilte. Nu vertellen beiden over hun lichamelijke gebreken en medische toestand. Rinus is nu beter dan toen maar Bea heeft te kampen met hartproblemen. Wat hebben wij die mensen gelukkig gemaakt met een deugddoende babbel. Het krasse paar laat ons met moeite vertrekken, het gaat jullie goed Bea en Rinus!

Op het grote marktplein ziet het er heel verlaten uit op een zondagnamiddag. We hebben het al anders meegemaakt. Bij zonnig weer is hier geen plaats vrij op de vele terrassen. Nu zien we slechts één terras open met och arme enkele mensen…Toch genieten we van een koele lekkere Grimbergen bij “De Schatkamer”. We rijden nog even rond het stadje van Jacob Cats, de hier geboren staatsman. Langs de Grote- of Nicolaaskerk de nog steeds in gebruik zijnde kerk verlaten we Brouwershaven…Maar er zijn toch zovele kerkgemeenschappen hier. Men zegt wel eens??? “Dat iedere Zeeuw zijn eigen kerk wil hebben. Dit mag dan overdreven zijn, een zekere waarheid zit er toch wel in”.

 We moeten echter nog 10km tegen een wel erg snel opkomende strakke westenwind naar onze overnachtingsplaats Zierikzee. Mijn fietsvriend Rik hoopt dat zijn ondersteuning voldoende is tot bij ons vrienden op de Fietsadres. Langs een rechte weg dwars door landbouwpolders geraken we in Zierikzee. We kennen Zierikzee als een bruisende oude havenstad met veel rijke historie, waarvan er nu nog steeds veel te zien is. Over de Zuidwellebrug rijden we de stad binnen. Deze brug is een Rijksmonument en enkel open voor voet- en fietsverkeer, dit komt tengoede aan een autoluwe stad. Niet veel verder zijn we op onze eindbestemming, een klein wit rijhuis is ons overnachtingsadres voor deze nacht. Na een telefoontje komt onze gastvrouw Rosemarijne openen. We moeten de fietsen in de woonkamer stallen. We worden een slaapkamer aangewezen op de verdieping, alles minder comfortabel dan de vorige dagen maar het is maar voor één nacht. Toch zijn we heel vlug op stap en willen nog een stadswandeling maken.  

We wandelen naar de Dikke Toren deze steekt met 62 meter overal bovenuit. Hier dichtbij is de Varreput deze is gegraven om de stoffen te spoelen in de tijd dat hier de lakennijverheid bloeide. Dan langs een pleintje met kikkers en fonteinen, men noemt het hier Klein Montmartre, omdat er soms door lokale kunstenaars iets wordt georganiseerd. Langs de Vismarkt, de vroegere visserij één van de belangrijkste welvaartsbronnen voor Zierikzee, komen we op het havenplein. Na een beetje zoeken, bemachten we, een mooi plaatsje op het terras van “Hector”. Voor onze laatste avond op onze meer dan geslaagde tocht willen we er een smulavond van maken. De patron heeft blijkbaar ons Vlaams gehoord en presenteert ons een bisque met zeevruchten, Zeeuwse oesters en tonijn. We laten het ons met plezier smaken. Na nog een dessertje en een praatje met de baas verlaten we met een goed gevuld buikje de binnenstad. Onze gastvrouw is opgetogen dat wij niet laat terug zijn. Na nog een kort praatje zoeken we onze bedjes op. Op hoop van zegen dat we onze slaap kunnen vinden onder de pannen. Slaapwel.