"Strand van Sint Anneke, daar woont ons Marianneke", ofwel "En op 't Sint Anneke, daar woont Marianneke, een braaf en vrolijk kind, door iedereen bemind".





Vandaag 1 augustus, het zal een mooie dag worden met temperaturen boven de twintig graden (zeg maar rustig "Chot, die Mijnheer Al Gore is toch een slimme waarzegger") en al wie niet op vakantie is  (een meerderheid) en niet moet werken (binnenkort ook een meerderheid) zoekt een rustig plekje op om een luilekkergevoel te hebben.

Kom, lieve mensen, naar Sint Anneke Strand op de Antwerpse Linkeroever (zie foto en haast u want de internetpolitie is aan het takelen en seffens ziet u enkel nog een witte vlek met een irritant rood kruisje in de plaats van de foto, denk dan maar dat Sint Anneke ongesteld is)).  Omdat wij het niet kunnen laten de wijsneus uit te hangen, een woordje geschiedenis ?  Alleen voor de echte liefhebbers.

Het graven van de twee oeververbindingen onder de Schelde (1931-1933) van de Waaslandtunnel en de Voetgangerstunnel noopte tot de oprichting van  een tussengemeentelijke of intercommunale vennootschap Imalso (1929), met naast Antwerpen de aangrenzende gemeentes van het Waasland, die toen nog behoorden tot de provincie Oost-Vlaanderen, tot Sint Niklaas toe.   Het idee van een nieuwe stad op  linkeroever deed zijn intrede en de opgehoogde gronden met Scheldezand na de scherpe bocht van de stroom boden de gelegenheid aan Imalso om een recreatiezone aan te leggen, de zogenaamde "Uitbreiding 54".  Het terrein werd in concessie gegeven aan een particulier, ene mijnheer Drabs, die zich op de Wandeldijk (die hij graag met de de Keyserlei vergeleek, dikke nekken hebben altijd schitterende invallen) vestigde in een voor die tijd luxueuze villa met strodak.  Ze staat er nog en is nu een van de vele café-taveernes.

Drabs verhuurde perceeltjes op zijn afgebakend terrein (er moest toegangsgeld betaald worden) waar de gewone man die een klein spaarcentje bezat op afkwam en zichzelf een buitenverblijfje kon veroorloven, vergelijkbaar met campings  van nu of een restant uit die tijd, zoals Schilde-Strand. Veiligheid, brandweer-doorgang, energie-aansluitingen,  het getuigde allemaal niet van prima doordachtheid maar de mensen genoten van iets wat voorheen enkel voor de rijken bestemd was.  Terwijl op  linkeroever  Sint Anneke begon te floreren, ontstond op de rechteroever het Noordkasteel, gelijkaardig maar zonder verblijfsmogelijkheden.  Sint Anna was de naam van de parochie op Linkeroever en er werd een kleine kerk opgetrokken naast de ingang van het Strand.  De Flandriaschepen van Eugène van Marcke vaarden driftig heen en weer tussen het Steen en het zanderige strand. De stad liet een aparte aanlegsteiger  aanleggen op de plage (zoals de Antwerpenaars die, hoe flamingantisch ze ook zijn, eigenlijk liever op een "plage" zitten met hun bloot gat dan op een "strand").  Waarom Eugène van Marcke zijn rederijtje "Flandria" noemde, verraadt iets over de Vlaamsgezindheid van die man.  Zijn broer  was beter bekend onder zijn  alias als Marc Baert van de eenmanspartij Kaganovemus, die steevast opkwam bij elke verkiezing en die een eigen tijdschrift uitgaf, gebaseerd op Groot-Germaanse-Katholieke principes waar hij de café's mee afdweilde en dat voor de rest totaal onleesbaar was. Op de Thonetlaan 110 (Thonet was verantwoordelijk ingenieur bij Imalso en heeft bij mijn weten niets te maken met de Thonetstoelen ... hulp ?) staat een van de eerste na-oorlogse buildings die de naam van Eugène van Marcke draagt.  Trouwens in het verlangde hiervan : op het aanpalende Frederik van Eedenplein hebben de bewoners zich ook ingespannen om de schrijver te gedenken in de naamgeving van hun gebouwen "Windekind", "de Kleine Johannes", "Walden"  Mocht u het over het hoofd gezien hebben, een link  Literaire Linkeroever.

Ik ben weer veel te veel aan het haken en breien, u wil mij vergeven ?

Sint Anneke, dus !  De wereldoorlog trok een martiale streep door de mooie droom van velen, linkeroever werd bezet door het Duitse leger en na de oorlog sloegen de Amerikanen er hun tentenkamp Top-Hat op.  In het bos van linkeroever stuit u nog her en der op betonnen restanten van bunkers e.a. ongerief uit die periode.  In de Sturm und Drang die over onze contreiën waaide met de charismatische oud-activistische (inmiddels BSP) burgemeester Lode Craeybeckx paste het anachronistische Sint Anneke met zijn houten chalets en soms stenen bungalows niet meer in de uitbreidingsplannen en een moeizame periode van onteigening en menselijk leed brak aan.  Tegelijk wilde men een gloednieuwe stad bouwen en ook dat is een gemiste kans geworden. Linkeroever is het experiment geworden van linkse dromers die men voor de rest van hun dagen zou moeten opsluiten of dwingen tot het dagelijks dweilen en onderhouden van de sociale torens die voor velen die er wonen een bron van miserie zijn.  Gelukkig zijn er nog enkele gezellige hoekjes overgebleven maar de visie op de sociale mixe die de socialistische planologen voor ogen hadden is een mislukking. 

Trek u dat allemaal niet aan : op Val Duchesse wordt verder gekeuveld en u gaat vandaag lekker genieten.

Ray

dinsdag 31 juli 2007 19:36

Een groep van honderd, veelal Marokkaanse drugscriminelen houdt Maastricht in de greep met intimidatie, vuurwapengeweld en dollemansritten door de binnenstad.

In beslag genomen drugs op het politiebureau van Maastricht

Het CDA in de Limburgse hoofdstad luidde dinsdag de noodklok over de drugsrunners met vragen aan het college van B en W.

'Steeds vaker worden bewoners geconfronteerd met schokkende gebeurtenissen zoals vechtpartijen, verbale dreigementen en vuurwapengeweld,' aldus het CDA.

Werkterrein
Een woordvoerder van de politie Limburg-Zuid bevestigt de klacht van het CDA. De stad heeft veel last van drugsrunners die op meerdere plaatsen bewoners en bezoekers terroriseren. Franse drugstoeristen worden bedreigd en mishandeld als ze geen drugs afnemen.

Om 'klanten' klem te rijden of aan de politie te ontkomen razen de Marokkaanse criminelen met snelheden boven de 100 kilometer per uur door de binnenstad. De Limburgse politie nam de afgelopen maand al 14 auto's van drugsrunners in beslag vanwege roekeloos rijgedrag.

De groep Marokkaanse criminelen heeft zich onlangs verplaatst van de Randstad naar Maastricht. Op hun oude werkterrein in de regio Rotterdam werd de grond hen volgens de politie te heet onder de voeten.

Door Bas Benneker

Dit zou nog een flinke kluif zijn voor de onderhandelaars van Valduchesse, in plaats van geleuter over splitsingen die er toch niet komen, buitenlands beleid dat alleen bestaat in de ogen van de burgemeester van Lebberbeke, begrotingstekorten of kasoverschotten waar iedereen evenveel toeten als blazen van afweet, dit is érnstige stof.

Een link : http://www.theage.com.au/news/world/vegans-ban-sex-with-meateaters/2007/07/31/1185647871417.html

Haha ! Gelezen ?  Ja, sorry het komt uit Christchurch in Nieuw-Zeeland en daar is de voertaal Engels, dus even samenvatten, onder ons : mensen die vlees eten, bezitten een lichaam dat opgebouwd is uit karkassen van levende wezens die speciaal voor u afgemaakt werden.  Als u zo'n vleeseter bent, ruikt u onfris en de veganisten (de absolute weigeraars van de consumptie van alles wat dierlijk is) weigeren met u seks te hebben. Gelijk hebben ze, die vogelschrikken, het is wederkerig : wij willen ook geen seks met "stokken en zeilen."* Wij willen alleen seks met goed weldoorvoede exemplaren van de mensensoort, die ons een stevig nageslacht garanderen.  Wat heb je daarop te zeggen ?

Het zijn natuurlijk zwaarwichtige maatschappelijke problemen en u zal het zien, het zullen die van Vl. zijn die zoals op de schilderijen van Pieter Breughel vlees vreten, met ringworsten rond hun nek lallend lopen te polonaisen en de bescheiden, groene bewoners van de beboste heuvels uit het land W zijn matige bronwater- en wortselsapdrinkers, vezelrijke planteneters  tussendoor een lekkere bosaardbe niet versmadend.

Breng dat maar eens bij mekaar en in evenwicht terwijl ge op de maat van een vlugge Marseillaise een trage Brabançonne moet zingen.  Maar ook dat zal lukken voor onze formateur van formaat.

Ray


* "Stokken en zeilen" : Antwerps idioom voor mager persoon

Het doet goed aan het hart als burger te beseffen dat de lieden die je verkiest om de vetpotten van de staat te bewaken, dat voorbeeldig doen.  Alsof het hun eigen centjes waren. Zulke ministers hebben ze niet in andere landen, weet u dat ?

Soms hoor je dat er tekorten zijn.  In de begroting, zegt men.  Maar dat is papier, dat is controlewerk, daar kan men zich vergissen.  Allez, hoeveel is er tekort ?  1500 miljoen, dat is slechts anderhalf miljard, pfft ... de moeite niet.  Let op, het kan ook drie en half miljard zijn en als we er de tekorten van de Sociale Zekerheid bijtellen loopt het waarschijnlijk op naar 6 of 7 miljard . Pfft ...

En nu plots is er 110 miljoen te veel !  Joepie !  We kunnen eindelijk wat meer uitgeven ... Wat ?  Hoe, die zitten al in de uitgaven van de begroting verrekend  ?  We weten alleen niet aan wie ?  Bank of New York, neen, die willen niet ?  Hebt de de Morgan City al geprobeerd ?  Of ING ?  Of Centea ?  Fortis ?  Dexia ?  ABN-AMRO ?  Banco dello Sprito Sancto in Rome, misschien nog iets uit de tijd van Martens, de pijpekop ?

Weet ge wat ?  We geven het aan Milquet als voorschot van de brave Noorderlingen aan de behoeftige Zuiderlingen, een schone geste, niet ?  Joëlle !  Kom eens.

Ray

Die Amerikanen toch : ze vallen over de schaduw van een tiet, terwijl deze vrouw, weliswaar gespeend van een groot gehalte aan aantrekkelijkheid, wéét waar ze over praat in de politiek.  Of je het nu eens bent of niet met het mens, ze heeft opvattingen, argumenten, ze weet waar het om gaat en ze is bereid tot compromissen.  Anders zou ze niet staan waar ze zich nu bevindt.





Dit is een foto van het kwestieuze optreden in rose tailleur en met een gewaagd décolleté.  Volgens Amerika.

Wij hebben in onze regeringen knappe stoeipoezen en best aantrekkelijke vrouwen, maar die weten soms niet waar het over gaat.  Waarmee ben je het beste af ?

Wist u dat wij "Afrikaanse Preventiemama's" hadden, die onder de koepel van een VZW werkzaam waren in de Brusselse metro's ? 

Ja, echt.  Kleurrijke, Congolese, welgevulde mama's, goedgebekt in het Frans en uiteraard genietend van een degelijke uitkering door de MIVB om hun kosten te dekken.  Die Preventiemama's (het klinkt geruststellend en tegelijk zo fijn multicultureel in de oren, vindt u niet ?) waren een iniatief van, ik geloof Pascal Smets, toen die nog rondhing in de gangen van de metro maar intussen is hij gepromoveerd tot landverradend Vlaams minister van het Hoofdstedelijk gewest, die mama's dus moesten een oogje in het zeil houden om de hangjongeren te imponeren en te bepraten wél te hangen, maar niet te slaan of te schoppen op de reizigers.  Ik kan mij voorstellen, dat Marokkanen, die een felle hekel hebben aan negers (ja, sorry, ik ben hier de racist niet) zich flink niets aantrokken als een luidkelende  zwarte mama op hen afkwam.  Soit. 

Omdat de MIVB vastgesteld heeft, dat het initiatief eigenlijk niet werkte, de mama's vaak afwezig waren, niet verschenen op vergaderingen en er eigenlijk een zootje van maakten,  en natuurlijk ook geen resultaten geboekt werden, werd een einde gesteld aan het contract.  Zeer tot ongenoegen van de leidinggevenden van de VZW, die zich plots afgesneden voelen van hun hoofdopdracht en van hun hoofdinkomen.  Zelfs geen afscheidsdinertje kon er van af, een kil "Adieu, en stop de sleutels maar in de bus".

In het raam van de nieuwe politiek inzake vreemdelingenbeleid, verwachten wij nu dat de Heer Ambassadeur van de Congo zich op hoge poten naar de Premier (dienstdoend) zal begeven om namens de Congolese Regering protest aan te tekenen tegen de manier waarop de slavenstaat la Belgique de Congolese medemens behandelt.  Het precedent is er : Ecuador.  En desnoods naar de Veiligheidsraad bij de burgemeester van Lebberbeke.

Nom de dieu ! Kotverdoem !

Ray

Het secretariaat van de SVP/UDC in Bern werd deze nacht door linkse tegenstanders op de gekende democratische manier besmeurd en beklad.  Op de foto : de politie doet haar vaststellingen en noteert de klacht.  Heeft u ook al vaak gehoord van "linkse of centrum- partij-eigendommen" die beschadigd zijn door rechts of extreem-rechts ?  Ik denk dat ik met de mannen van het pensioen een knokploegje ga oprichten. Rolluiken naar beneden, bibberen in de gebarrikeerde kelders, de Grijze Rolstoelgolf is op komst.

Tijdens een vergadering begin deze maand met de sportdienst waarop uitsluitend allochtone verenigingen aanwezig waren, eisten de allochtone vrouwen een apart vrouwenzwemuurtje. Maar daar bleef het niet bij.

Mannelijke redders zijn niet toegelaten, alle mannen moeten uit de andere baden worden verwijderd én als klap op de vuurpijl moet de cafetaria ofwel worden gesloten ofwel worden afgeplakt!!! Het is trouwens maar de vraag of niet-moslimvrouwen zouden worden toegelaten.

Voor het Vlaams Belang is dit uiteraard onaanvaardbaar. Mochten de eisen van de allochtone verenigingen niet getuigen van een verregaande arrogantie en van het diepste misprijzen voor onze cultuur en onze waarden, we zouden er ontzettend om kunnen lachen. 
Nu bevestigen ze alleen de totale mislukking van het integratiebeleid. De moslimmigranten weigeren manifest zich in te passen in onze maatschappij. Het organiseren van een aparte vergadering met allochtone verenigingen vanwege de monstercoalitie is trouwens ook een compleet verkeerd signaal. 
De allochtonen kunnen perfect gebruik maken van alle beschikbare kanalen die voor alle Lierenaars en Hooiktenaars aanwezig zijn zoals de sportraad, de jeugdraad, de zieken- en gehandicaptenraad, enz. 
Het Vlaams Belang eist ten slotte respect voor onze waarden en normen, leefgewoonten en belangrijke traditionele principes zoals de scheiding van kerk en staat, de democratie, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw.
Het Vlaams Belang protesteert dan ook met klem tegen deze gang van zaken en vraagt het stadsbestuur en de directie van het zwembad niet in te gaan op deze absurde eisen.

VB-Lier-Koningshooikt stelt voor om alle dames (en semi-dames ?) enkel nog toegang te verlenen mits zij zich hullen in bovenstaande outfit.  Op die manier is het probleem van de integratie van de baan.  Dank u, Jan !

NASCHRIFT :

De Boerka is foetsie !  Het was nochtans een mooi exemplaar : de rechten op de foto waren vermoedelijk niet betaald.  U kent inmiddels de boerka, die ook bestaat in strand-uitvoering en recentelijk in zwembad-model werd voorgesteld.  Graag zagen wij natuurlijk dat onze Vlaamse dames zich een beetje zedig zouden aanpassen aan de vereisten van de koran, de islam, kortweg de moslims, onze aanstaande patroons. Onze nieuwe slogan :   "Ban de bandeloosheid" (In afwachting en zo lang het nog mogelijk is, zullen wij in de komende dagen nog enkele fraaie foto's tonen van wellustig, naakte vrouwen. Enkel voor de viespeuken. U gluurt toch mee in kleine lettertjes, stiekem vertier voor blanke zonderlingen)

Nadat de bijna Belgische Premier, Leterme, op televisie La Brabançonne ten gehore had gebracht, begaf hij zich naar het Vaderlands Monument bij uitstek, het Atomium voor een vlotte en amicale babbel met zijn vrienden van de pers.




Op de vraag van een weetgierig persmuskiet waar de bollen van het Atomium heen waren, antwoordde de aanstaande premier olijk "En uw bollen, die zijn toch ook niet zichtbaar".  Er werd flink wat afgelachen, de sfeer was ontspannen en de bijna premier keerde opgewekt naar Ieper, waar hij hopelijk nog lang en gelukkig zal leven.

Angeltjes.

GENÈVE - Wreedheden die in de Congolese provincie Zuid-Kivu tegenover vrouwen worden begaan, gaan veel verder dan verkrachting en aanranding. Ze omvatten slavernij, gedwongen incest en kannibalisme. Dat zegt een mensenrechtenexpert van de Verenigde Naties.

Erturk noemde de situatie in Zuid-Kivu de ergste die zij in haar vier jaar als VN-onderzoeker heeft meegemaakt. Erturk rondde vorige week een onderzoek van elf dagen in de regio af. Zij noemde als voornaamste schuldigen de Rwandese Hutu-rebellen van het FDLR (Forces Démocratiques de Libération du Rwanda) in Oost-Congo.

Genitale verminking

'De wreedheden die door deze gewapende groeperingen worden begaan zijn van onvoorstelbare beestachtigheid en gaan veel verder dan verkrachting', zei Erturk. 'Vrouwen worden met geweld groepsgewijs verkracht, veelal in aanwezigheid van hun gezinnen en gemeenschappen. In veel gevallen zijn mannelijke familieleden onder bedreiging van vuurwapens gedwongen eigen dochters, moeders of zusters te verkrachten.'

Volgens Erturk worden vrouwen vaak na verkrachting doodgeschoten of hun geslachtsorganen met messteken verminkt. Vrouwen die maandenlange slavernij overleefden vertelden dat hun beulen hun dwongen uitwerpselen of vlees van vermoorde verwanten te eten.

Erturk zei dat dit jaar al 4.500 gevallen van seksueel geweld in de regio zijn geregistreerd, maar dat het werkelijke aantal vermoedelijk veel hoger is. Zij concludeerde dat de situatie de onmiddellijke aandacht vereist van de regering in Kinshasa en de internationale gemeenschap.

Het Panzi-ziekenhuis in Bukavu bij de grens met Rwanda behandelt jaarlijks 3.500 vrouwen die met fistels en andere genitale problemen zitten als gevolg van de geweldpleging, aldus Erturk, die als voorbeeld een tienjarig meisje noemde dat een spoedoperatie moest ondergaan omdat een stok in haar vagina was geramd.

Landelijk verschijnsel

Erturk wees er op dat het fenomeen niet beperkt blijft tot Zuid-Kivu, maar dat het een landelijk verschijnsel is. Bovendien zijn het niet alleen rebellen die zich schuldig maken aan wreedheden, maar zijn regeringstroepen en de nationale politie verantwoordelijk voor bijna twintig procent van de gemelde gevallen. Zo vonden in de Evenaarsprovincie en het district Ituri vergeldingsacties door het leger en de politie plaats waarbij sprake was van plundering, marteling en groepsverkrachting. Soortelijke operaties werden gemeld in Bonyanga en Bongulu, ook beide in het noordwesten.

Erturk zal haar bevindingen in september melden aan de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.

svh

Als er wat te pikken valt uit Le Standard zijn we er graag bij, ook als we wat kunnen pikken in hun reputatie, steeds graag gedaan.   Van bovenstaand verhaal word je niet vrolijk en laten we hopen dat het zich beperkt tot een eenmalig incident maar het ziet er niet zo uit.  Tijdens een wandeling gisteren in Antwerpen, stuitte ik toevallig op een verborgen standbeeld in het Albertpark (zie foto).




Het beeld stelt een gestyleerde zwarte vrouw voor en is opgedragen aan de Waal  Camille Coquilhat, die voor Leopold II mooie klussen klaarde in de pre-koloniale Congo.  Het vijvertje voor het beeld is ververst, een nieuwe omheining aangebracht en heel wat wandelaars merken nu dit beeld op, dat eigenlijk een politiek-incorrect imago met zich meesleurt.  Heel onze geschiedenis zit vol met incorrecte daden en toch waren we aardig op weg om de meest welvarende regio op aarde te worden (dixit Tuur van Wallendael , de gepensioneerde socialist).  Benieuwd hoe Coquilhat, die instond voor de oprichting van een militie en op het einde van zijn jonge leven zelfs gouverneur werd,zou oordelen over de vooruitgang die er geboekt is in Congo zonder de uitzuigers van la Belgique ?  Weinig veranderd, zeker Camille ?

Ray (en svh van Le Standard)

Van toen er ruchtbaarheid gegeven werd aan het geval van de illegale Ecuadoranen die opgepakt waren na vier jaar onwettig in dit land verbleven te hebben, de tussenkomst van de president, zijn Naamse vrouw, het gehuil in de politiek-correcte pers, de Zuiderse emotionele overactings op de luchthaven, hadden we een wrang gevoel zoals na een zeer slecht toneelstuk.

Het was allemaal niet echt en heel de charade werd opgevoerd met in de hoofdrol een elfjarig meisje dat op zijn Zuid-Amerikaans haar hysterische rol vervulde.  Het leek trouwens in de familie te zitten, voortgaande op de erbarmelijke opvoering die een tante op de luchthaven nog eens extra overdeed voor de camera's. 

Hoe zit dat nu ?  Is heel die familie hier ?  Reizen die mensen, zonder documenten, heen en weer ?  Het trieste Naamse meisje, the first lady of Ecuador, heeft in deze zaak een absoluut niet te aanvaarden rol gespeeld.  Dat kan allemaal, dat wordt getolereerd, terwijl als iemand met een verkozen mandaat door de eigen Vlaamse bevolking in de Kamer een vraag wil stellen over de wijze waarop in dit land de wetten inzake immigratie overtreden wordt, de betrokkene een lading scheldwoorden over zich heen krijgt.  Eigen volk smoel toe, vreemdelingen alles toegelaten, wetten niet naleven, spotten met heel ons hebben en houden én profiteren zoals de bijtjes van de honingbloempjes.  Ht zal weer scherp klinken in de oren van sommigen, maar het is wel helaas juist.  U wordt graag gerold en voor schut gezet ?  Steun dan de zwakkelingen van deze en de volgende unitaire regering.

Ook de regering van Ecuador meent haar president in deze te moeten volgen en Buza zal aldaar België op het matje roepen en er op wijzen, dat Ecuadoraanse vluchtelingen, illegalen, misschien wel bezitters van een kerfstok, een beetje degelijk en serieus moeten ontvangen worden ...  Zijn wij nu totaal gek ?  En nog iets : welke volksvertgenwoordiger/senator gaat zich hier eens mee bezig houden, zeg ? Is het nu al normaal dat een land zijn eigen vluchtelingen, de mensen die het om een of andere reden, niet konden uithouden aldaar, een aanbevelingsbrief gaat meegeven voor de onnozelaars die zich moeten ontfermen over de vluchters ?

Of laten we gewoon alles passeren ?  Aanvaarden we alles ? In dat geval overweeg ik te verhuizen naar het evenaarsland in Zuid-Amerika, waar de vreemdelingen alle rechten krijgen en waar ik met trots zal aankondigen : "Ik ben ook beschaamd om Belg te zijn, waar zijn de kassen met geld hier ?"

Ray

Hieronder het originele persbericht van de SVP/UDC, de Zwitserse Volkspartij, die op een originele manier gebruik maakt van het Nationale Feest op 1 augustus om een massale handtekeningactie te organiseren naar aanleiding van een te houden referendum.

"Vreemdelingen met een crimineel heden of verleden horen niet thuis in ons land"  - Wij zijn geen verkapte franskiljons, maar geven het bericht in extenso in de oorspronkelijke vorm met een beknopte toelichting, en we verwijzen naar een eerder bericht van vorige week over de zelfde aangelegenheid. Dank u.

	INFO-FLASH de l'UDC (urgent)
	online: www.udc.ch
	Signez maintenant pour une Suisse plus sûre! Aujourd'hui et demain tous les ménages de Suisse reçoivent une feuille de signatures pour l'initiative sur le renvoi des étrangers criminels. Cette diffusion en masse est en fait une expérience. Jamais encore un parti n'a récolté des signatures de cette manière. L'envoi de ce tout-ménage au niveau suisse a d'ores et déjà suscité un véritable mouvement populaire. Des centaines d'appels téléphoniques sont parvenus au secrétariat général de l'UDC Suisse. Ces personnes ont demandé des informations sur l'attestation des signatures ou commandé des feuilles de signatures supplémentaires parce que le ménage abrite un plus grand nombre de personnes ayant le droit de vote qu'il y a de lignes sur la carte. Voici donc quelques explications importantes concernant cette récolte de signatures: Seules des Suissesses et des Suisses ayant le droit de vote peuvent signer. Il suffit de remplir la feuille de signatures et de la renvoyer à l'adresse indiquée. Le comité d'initiative s'occupe du reste. Des feuilles de signatures supplémentaires peuvent être téléchargées à l'adresse internet www.initiative-pour-le-renvoi.ch et imprimées ou commandées par courriel à l'adresse gs@svp.ch L'UDC prie les Suissesses et les Suisse de faire preuve de compréhension en cas de surcharge des lignes téléphoniques et d'attente lors des appels. Un grand merci.

Om tot de Art Nouveau te komen moeten we even terug in de tijd en naar Engeland waar een
afscheiding van de traditionele kunsten in gang werd gezet door een groep kunstenaars
" de prérafaélieten".  Deze periode valt al dan niet toevallig samen met de industriéle
revolutie die in Engeland op gang is gekomen en die uiteraard een sfeer van vernieuwing
teweeg brengt.  De keerzijde van de médaille is de grote werkloosheid die hiermee gepaard
gaat. Vele tienduizenden arbeidsplaatsen van ambachtslieden gaan door de massaproduktie
verloren. Er ontstaan daarentegen "communes" (the art and craft movement) onder leiding van o.a.William Morris die een deel van die ambachtsmannen verenigt, met de bedoeling om aan een degelijke prijs iedereen de gelegenheid te geven kunstvoorwerpen te kopen. Iets wat volledig onmogelijk is gebleken.De handenarbeid bleek al vlug veel te duur, waardoor die voorwerpen voor de doorsnee burger onbetaalbaar werden en verzamelobjekten voor rijken.






Het zou ons te ver leiden om in te gaan op de kunsttakken en handel die hierdoor in Engeland is ontstaan. (bv. de liberty style met kunstenaars als Archibald Knox...)
Ik beperk me daarom tot de onderlinge contacten die er waren tussen Engelsen en kunstenaars
op het vaste land die mee de Art Nouveau tot stand hebben gebracht.
Eén van de voornaamste elementen in het verspreiden van de "New Style" zoals dat in Engeland werd genoemd, is het tijdschrift " The Studio". Dit blad verscheen maandelijks in tal van Europese landen, zoals België, Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk. Het verscheen voor het eerst in de maand april 1893. De uitgever Charles Holme bezat een enorme verzameling Japanse kunstvoorwerpen en prenten o.a. van de wereldberoemde Hokusai!  Tal van kunstenaars uit alle werelddelen op gebied van teken- en schilderkunst, meubelen, keramiek ... leverden hun bijdragen in dit kunstblad. Hierdoor werd de invloed van de Japanse kunst zeer belangrijk in de Art Nouveau.( het Japonisme). Het dient vermeld dat overal in Europa tal van kunsttijdschriften hun bijdrage tot de vernieuwing in de kunst hebben bijgedragen.
Eén van de voornaamste op dat gebied was het tijdschrift "Jugend" in Duitsland en "Ver Sacrum" in Oostenrijk. In eigen land werd " Onze Kunst" zeer gewaardeerd.
Voor het eerst viel de naam " Art Nouveau' bij de opening van de winkel van de kunstverza-
melaar Samuél Bing, te Parijs die deze naam aan zijn zaak gaf.  Bing verkocht kunstvoorwerpen van zowel Franse kunstenaars uit Parijs, Nancy.. en Engelse meubelmakers en/of zilversmeden .Hij was eveneens een  verzamelaar op het vaste continent van Japanse kunst (vooral prenten).
Andere belangrijke elementen waren de persoonlijke kontakten tussen de kunstenaars en kunsthandelaars onderling.  De wederzijdse uitwisseling van kunstvoorwerpen en idéen tussen William Morris en de luikse meubelmaker Gustave Serrurier mogen zeker niet onderschat worden.  Serrurier (later Serrurier-Bovy) stichtte vanuit zijn zaak te Luik filialen in Brussel en Parijs.  (Zijn leven en werk zou al een interessant artikel kunnen opleveren.)
Verder was de vriendschap tussen Fernand Knopff en de laat-prérafaéliet Edward Burne Jones
een pluspunt voor het symbolisme . Beiden sierden regelmatig het tijdschrift The Studio met
hun litho's. Deze strekking in de schilder- en tekenkunst met Knopff, Toorop, Burn Jones, Klimt, Aubrey Beardsley, Mucha, Walter Crane is nauw verwant aan de Art Nouveau
Tot hier een zeer beperkte bijdrage wat het ontstaan van de Art Nouveau betreft op gebied van de toegepaste kunst. Nog tal van kunstenaars, zoals  Daum, Gallé, Majorelle, Gruber,Prouvé...voor glas en meubelen in Nancy. De Pragenaar Alfons Mucha die het grootste deel van zijn kunstenaarsleven in Parijs vertoefde leverde een niet onbelangrijke bijdrage tot de affichekunst en verzorgde de ontwerpen voor de optredens van Sarah Bernard.
Niet alleen in de toegepaste kunst was de vernieuwing ingezet, ook en vooral in de architec-
tuur kwam een totaal nieuwe trend op gang. Hierin waren onbetwist de belgische architecten dé smaakmakers.
Dit hoofdstuk wil ik voor een volgende bijdrage voorbehouden.
  

Jos

Het ministerie van Propaganda, Beïnvloeding, Naargeestige Berichten, Geniepigheid in daden en woorden deelt u mede dat de weblog van de geliefde Angeltjes momenteel enkele technische storingen kent.  Lettertypes wijzigen, openingen van de stek gebeuren martelend langzaam, kortom ze hebben niet meer dan ze verdienen.  Bij het willen opladen van een audio-fragment door Regus Patoff langs de kanalen van Youtube, is de boel helemaal in mekaar gezakt bij Angeltjes ...  Wij hopen er uit te komen en vragen begrip, alhoewel u ongeduldig en hongerig bent naar een bijzonder politiek incorrect liedje dat de Regus voor u inbrandde.

Het stond er even op maar toen sloeg het noodlot toe ! 

Ray

Joëlle , in haar schaarse vrije momenten Zwarte Leila van het Zigeunerkamp, werd uitgevraagd door een interim-journalist van 000 en ze sprak Nederlàànds, le Néerlandais quoi. 

Ze sprak het enkele octaven lager dan gewoonlijk, alsof ze haar woorden en zinnen  moest gaan oprakelen in de kelder maar ze dééd het.  Uiteraard naar dezelfde school geweest als Onkelinx. En ze zat, mevrouw Milquet van de CdH, in een milieuvriendelijke SUV, zoiets dat in het heuvelige Brussel en Wallonië ruim 20 liter verbruikt. (1 op 5)  Zuipt, zeg maar. Ze rijdt waarmee ze wil, maar niet lopen zeuren over het klimaat, het milieu, de energie en je dan verplaatsen met een kleine autobus, terwijl in haar geval een gezinsvriendelijke Saab best sympathiek zou zijn. Zeker voor de garage, want daar staat hij voortdurend.

Ze wil wel luisteren naar "kleine" dingetjes die de staat beter maakt voor de mensen.   Et pour les flamands la même chose, maar dan in miniatuur. Didier XVI die na haar aankwam  met een soort zilvergrijze raket, wil dan weer eerst over de belastingsverlaging een akkoord en voor de rest is hij geen vragende partij.  Didier is het prototype van de politcius die alleen maar graag gezien wil worden door iedereen en die twintig keer per dag "merde" roept als er zich problemen voordoen : die zijn nooit voor hem.

Een erg kort moment was voorbehouden aan Bart Dewever, die bromde, dat er nog geen woord over de staatshervorming gezegd was.  Bart keek somber en we begrijpen dat.  Zeker na de opgefokte praat van die andere Bart uit Mechelen, die al lang niet meer kan volgen maar blijft vasthaken, want als die strontvervelende topfiguren uit zijn partij geen ministers worden, kan hij er het bijltje bij neerleggen als voorzitter.  Go, Bart go !

Conclusief : Leterme is al een week aan de Prozac + Valium, Rik van Wauwelaert is niet weg te slaan uit de omgeving van Val Duchesse om met een stand-by cameraploeg + helicopters van VTM de grote Aftocht schandelijk en compleet in beeld te brengen.  De muziek is  gecomponeerd door de uit pensioen opgetrommelde Treurwilg van dienst van de 000, Freddy Devreese dus het worden historische momenten.

De enige die tot hiertoe garen spint bij heel deze affaire is Bart Dewever en zijn NV-A, want bij de publieke opinie die de formatie oppervlakkig volgt, leeft duidelijk de idee, dat Bart de man is die de zaak voor Vlaanderen bepleit.  Het is niet mijn levendige fantasie die dit uitvindt.  Ik schrok me rot toen ik dit nieuwtje enkele malen na mekaar doorgeseind kreeg. Afwachten, blijft de boodschap wat Vlaanderen uit deze kromme regeringsvorming zal halen. En als het Bart mocht lukken, kan hij rekenen op ons kortstondig applaus en onmiddellijke wederinname van onze kritische egelstellingen. Want woorden, beloftes, toezeggingen, zijn de hamers waarmee men Vlaanderen in het verleden al meermaals heeft willen verdoven voor de ingreep.

Ray

Overal op internet stuit je op "auteursrechtelijke" bescherming. Ik kan er voor een stuk inkomen maar als je zelfs voor een domme cinema-affiche die jezelf op internet gooit om reclame te maken, rechten claimt,  begrijp ik niet waarom je een ander verhindert die foto te copiëren.  Men is duidelijk nog niet ingesteld om dit snel om zich heen grijpende medium aan banden te leggen. Middenvinger wordt nu symbolisch opgestoken.  "De wereld is van iedereen, maar dat streepje muziek, die foto, die tekst is wel van mij en u moet betalen als u het wil hebben."  Ik betaal niets, ja Telenet ; en mijn gouden snijtand staat in mijn testament voor Mijnheer Pascal Vyncke van het Seniorennet omdat wij hier onbelemmerd baldadig mogen doen.

  Er wordt gepoogd om de normale wetgevingen van goed fatsoen en beloning naar werk toe te passen, maar het zal moeilijk zijn.  Vooral als je de mentaliteit kent van de jakhalzen die er zich mee bezig houden.  Het zijn die van de EU, die nota bene zelf pornofilmpjes op het net parkeren om publiciteit te maken voor de EU filmproductie. Die volgelingen van Baron von Münchhausen zullen Europa manieren leren, de Polen zijn al terug loopgraven aan het aanleggen.

Na vele pogingen, die allemaal mislukten, uiteindelijk deze affiche van Het zevende Zegel gevonden, een van de  films van Ingmar Bergman die destijds indruk maakte.  De getrouwen zullen zich herinneren dat een fragmentje van deze prent verwerkt zat in de Youtube aria die Placido Domingo zong uit Wagner's Parsifal.  Dat was rond de Paasperiode. En zo sluiten de cirkels zich. Maar wij openen ze telkens opnieuw.  Cirkels dienen niet om gesloten te worden, wij hebben liever eeuwige spiralen tot bij de oerknal om te kunnen zeggen :"Amai, is dat alles ?"

Ingmar Bergman
är död


Op 89-jarige leeftijd is hij overleden, de grootste Zweedse theatermaker, regisseur, filmmaker, operaproducent, een man met vele talenten.  Ik denk steeds aan die prachtige serie Fanny en Alexander, maar er is veel en veel meer.  Ingmar Bergmann heeft vanuit zijn kleine land, Zweden, gedurende ruim vijftig jaar gewogen met zijn grote talent op de podiumkunsten en dat kan enkel, als je een origineel denker bent, een creatieve geest bezit.  Wie op dat pad overeind blijft en zovele miljoenen mensen geboeid heeft, mag trots zijn op zijn leven.  Zijn films, die internationaal vertoond werden, waren steeds in het zachte Zweeds, de taal, de eigen aard heeft hij nooit verloochend, geen toegevingen op dat vlak.  Wat jammer dat die grote Mijnheer vertrokken is.  Hopelijk zal men op Nederland en andere buitenlandse zenders de nodige aandacht schenken aan Ingmar Bergman.  (in Vlaanderen reken ik op niets, want de ambtenaren van de 000 zijn in het Zuiden van Europa met hun sleurhutten achter hun Saabs)

Ray

Sinds ik op de voorstelling van het boek van Filip Dewinter, vele maanden geleden, toen ik nog jong  oogde en  aantrekkelijk kwijlde, Matthias Danneels van het Nieuwsblad  verbaal in de hoek heb gedrumd, is hij aanzienlijk braver geworden.  Ook zijn gazet begint op een krant te lijken.  Soms wordt hij genuanceerd, iets wat ik hem hoffelijk gevraagd had met als alternatief een koek tegen zijn ronde kop.

Maar neen, ik maak me begoochelingen, Het Nieuwsblad heeft moeite om die ronde kop boven water te houden en knijpt tussendoortjes de ogen toe voor afwijkende meningen.  Danneels mag soms een objectief stukje schrijven omdat ze beseffen daarmee een deel van hun lezers te behagen.  Daarom dat ze bij tijd en wijle hier aan bod komen, ook als het over "normale" zaken gaat.

Zoals "Oewist met uw weed-gebruik de laatste tijd, Mat ?  Wanneer gaan we er nog samen eentje paffen ? " Ik ben nu op leeftijd dat mijn huisarts bereid is om op eerste vraag een voorschriftje af te leveren zodat ik naar de coffee-shop mag strompelen om mijn grammetjes "hersengeluk" op te halen. Tegen de spierpijn.  Dankzij geneesheer-senator-ex burgemeester-infanterist-tegen-de-atoombom,  Patrick van Krunkelsven.  Hij was de vroegere baas van de VU en bij de uitverkoop werd hij overgenomen door de VLD, alhoewel hij naar eigen mompelen liever bij Agalev was geweest.  Die Patrick, hij heeft eindelijk terug een lief, las ik in Dag Allemaal, een pront vrouwtje, ik moet het eerlijk bekennen, ik had dat niet verwacht, want Patrick lijkt echt toch een discipel van Darwin, geboren en getogen in de instelling naast het Centraal Station, zo'n mooi dokteresje heeft hij op de kop getikt, zodat ik toch, zonder te willen roddelen, want dat doen wij niet,  lachen met het prille geluk van artsen-op-vrijersvoeten, zodat ik me afvroeg toen ik de foto zag van het vrouwtje, tiens ze mag mijn bloeddruk ook wel meten maar het zal er eentje zijn met een gans speciale gebruiksaanwijzing. Haar vrijer, Patrick heeft intussen in de senaat gezorgd voor de medische toepassing van weed (het mag ook wiet zijn volgens het Groene Boekje) en dat is natuurlijk een fantastische vooruitgang : Alzheimer staat in de living, we slikken een Prozac of twee, en rollen met vaardige reumavingertjes ons Rizla+blaadje tot een lekker dikke joint.  Een mooie ouwe dag, hij bestaat !

Zo gezegd, zo gedaan.

Om nog even bij Patrick te blijven, want nu hij zo gelukkig is, moet hij niet denken dat dat voor de rest van zijn dagen zo zal blijven, daar moet ik hem voor waarschuwen.  Bij de gemeenteraadsverkiezingen heeft hij in Laakdal, waar hij niet alleen de lammen laat lopen maar ook de gezonden het leven verzuurt door burgemester te spelen een pandoering gekregen van de kiezers die hem in het Guinness  boek heeft gebracht. " Politici met de grootste pandoering : Pètrick fén Krunkeldinges - 17 % " Om te zeggen hoe realtief het allemaal is.

Ja, en nu terug naar Matthias Danneels : in zijn Nieuwsblad staat vandaag bij het lokale nieuws van Oost-Vlaanderen én Antwerpen eenzelfde artikel, namelijk over twee aangename dertigers, personages die in respectievelijk Ronse en  de stad van Allah, tesamen en toch apart twee weedplantages uitbaatten met duizenden plantjes.

Ik vind dat de Mat aandacht heeft voor de kleine dingen in het leven die de gewone man aanbelangen. En nu ga ik mijn jointje roken : op Mathias Danneels, dat hij niet te lang een objectieve koers zou varen, want anders worden wij werkloos, op van Krunkelsven en zijn schoon madame en op ons allemaal.


Ray

PS : voor alle duidelijkheid, ik rook geen jointjes noch andere verdovende middelen ! De ellende die die zaken veroorzaken is eindeloos en treft veel meer dan de gebruikers.

Volksvertegenwoordiger Bart Laeremans, dé specialist van het Belang van Vlaanderen, inzake Brussel laat zijn pillichtje (batterijlamp voor onze vrienden uit Nederland)  schijnen over de wir-war die Leterme er van aan het maken is op Val-Duchesse   Dank u, Bart.(over die Val van de duchesse, moet ge u niet flamingantisch opwinden, dat is een blijk van onze onderworpenheid aan de Belgische eenheidsstructuur, want zo zijn wij : vals, schijnheilig, achterbaks en diverse kinderen bij een ander)

Vlaams Belang zeer ongerust over 'splitsing' Brussels gerecht in formateursnota

 Eén van de weinige dossiers die al vrij gedetailleerd zijn uitgewerkt in de formateursnota is dat van de opdeling van het Brussels gerecht. Meteen is duidelijk dat verregaande toegevingen worden voorbereid ten behoeve van de Franstalige partijen.

Vooreerst blijft de eigenlijke splitsing beperkt tot het parket. Het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gehandhaafd, zodat ook in de toekomst een autonoom politiebeleid voor Vlaams-Brabant (met de gouverneur als coördinator) onmogelijk blijft. Het Vlaams Belang herinnert eraan dat de burgemeesters van Halle-Vilvoorde in het verleden gepleit hebben voor een autonoom gerechtelijk arrondissement. Met deze evidente vraag wordt dus geen rekening gehouden.

De Brusselse rechtbanken van eerste aanleg worden ingedeeld in Nederlandstalige en Franstalige zetels, maar niets wijst er op dat de bevoegdheid van de Franstalige rechtbank beperkt wordt tot het grondgebied van Brussel-19. Op basis van de voorliggende teksten, is het dus perfect mogelijk dat de rechten van de Franstaligen in Halle-Vilvoorde nog worden uitgebreid in plaats van ingeperkt. Dit zou volstrekt onaanvaardbaar zijn.

In ruil voor de splitsing van het parket worden heel verregaande toegevingen gedaan inzake het hoofdstedelijk parket: de Franstaligen krijgen er 80% van alle magistraten! Een onaanvaardbaar hoog cijfer, dat nergens zijn gelijke kent in Brussel. Ook zal de procureur in de toekomst altijd een Franstalige zijn. Bovendien moet in dat “tweetalige” parket nog slechts één derde van alle magistraten het bewijs leveren van de kennis van de andere landstaal, waar dit vandaag nog twee derde is. De tweetaligheid van het Brussels parket zal er dus op achteruit gaan in plaats van vooruit. Dit is onbegrijpelijk en volstrekt onverdedigbaar.

Voor het Vlaams Belang kan de voorliggende tekst onmogelijk als basis dienen voor welk gesprek dan ook. Het Vlaams Belang herinnert eraan dat in het Vlaams regeerakkoord van 2004 uitdrukkelijk vermeld stond dat de Vlaamse meerderheidspartijen (CD&V/N-VA, VLD en SP.A.-Spirit) meteen wetsvoorstellen tot splitsing zouden indienen van de kieskring én van het gerechtelijk arrondissement. Dit laatste is evenwel nooit gebeurd. De Vlaamse meerderheidspartijen hebben nooit de moeite gedaan om een gezamenlijk standpunt uit te werken en pleegden dus woordbreuk. Vandaag zien we de gevolgen van deze onvoorstelbare nalatigheid.


Bart Laeremans
Volksvertegenwoordiger