Politie op de Groenplaats
De Groenplaats is niet de navel van de wereld maar het is wel de verzamelplaats voor zowat elke toerist die Antwerpen bezoekt.
Jaarlijks leggen meer dan driehonderd riviercruiseschepen aan met gemiddeld een tweehonderd passagiers per schip die je in de stad, heel vaak begeleid door een gids, ziet rondwandelen. De zeetoeristenschepen laten Antwerpen links liggen, op een tiental uitzonderingen na, omdat de weg van zee over de Schelde (125 km) te lang en duur is (loodsen aan boord) en de haventarieven niet goedkoop. Men heeft een aantrekkelijke en uiteraard dure passagiersterminal gebouwd met hydraulische brug en overkapping maar de rederijen hebben het veel makkelijker voor mekaar in Zeebrugge waar op twintig km afstand de mooiste stad van het land ligt. Als u mij niet gelooft, vraag het aan Leterme, die weet alles : "U hebt het over Bruxelles" springt hij vaardig in. Yes, you Highness.
Uiteraard gaat het niet alleen over die cruisetoeristen, er zijn er nog veel meer bezoekers die individueel of per autocar en trein de stad bereiken. Maar ik moest per se weer wat haken en breien om mijn vriend Fee niet te ontgoochelen. Dag, Fee !
De Groenplaats is zowat de living voor een aantal daklozen (en die mensen viseer ik echt niet) en soms ook hun slaapkamer. Vooral gedrogeerden en andere sukkelaars die de sporen van de miserie in hun gezichten gekerfd, meedragen, tref je hier aan. De klassieke overlast die zich voordoet in elke grootstad. Ook vind je hier de kleine boefjes, de loverboys op jacht naar schoon wild, en kwakkelmuzikanten, meestal Roemenen die omdat ze een viool in de de hand houden, menen recht te hebben op uw muntstukken, enfin u kent het verhaal.
Als het een beetje Al Gore weer is, krioelt de Groenplaats van het volk en hoor je alle talen van de wereld. Vele alleszins. (Antwerpenaars overdrijven altijd, hebt u dat ook al gemerkt ? Hoe zou dat komen, denkt u ?)
De politie "zou" ingaan op de menigvuldige vragen van de handelaars van de Groenplaats om quasi permanent een oogje in het zeil te houden tussen 11 en 22 uur maar wegens personeelsgebrek kunnen ze dit niet beloven. Een combi met een agent en twee andere pakkemannen die in de omgeving rondwandelen kan niet dagelijks gewaarborgd worden ... En er valt nog meer te preutelen : er zijn zoveel toeristen die de agent gebruiken als inlichtingenpaal voor toeristische informatie ... Waarom zou men niet overwegen een info-kiosk te plaatsen ? Maar ik houd mijn hart vast, terwijl ik zoiets neerschrijf, want bij de stad betekent dit 23 verschillende diensten die gewekt moeten worden, rapporten die her en der tot hoogoplopende ruzies leiden, syndicale tussenkomsten over vergoedingen, supplementen, compensaties en finaal bouwen ze dan een klein paleis, op een onmogelijke plaats, vergeten ze een inkomdeur te plaatsen en gaat het personeel in staking. Overdreven ? Ja. Met een grond van waarheid.
Wie is het hoofd van de politie in de stad van Allah ? Noemt u mij eens enkele zaak die die kerel tot hiertoe tot een goed einde gebracht heeft, waar hij zijn schouders onder gezet heeft en waar de Antwerpenaars van zeggen : "Goed gedaan, burgemeester-van-iedereen." Ik daag u uit ! Buiten tenten op de mooiste verzamelpunten zetten met luid denderende boxes de sfeer verpesten met derderangsartiesten van de 000 : Een decibelproducent is het. Die labbekak kan niets, doet weinig, gaat lopen als er problemen zijn, hij kan nog niet eens een politiepermanentie garanderen op het meest nevralgieke punt van MIJN stad.
Ze is niet meer van hem, ik heb Antwerpen afgepakt en met ingang van NU voer ik terug stadspoorten in, tol voor al wie niet uit de EU komt, en strenge identiteitscontroles. Het motto ? " 't Stad is voor iedereen maar van ons". En aan Bungeneers (schepen voor financiën) geef ik opdracht de opcentiemen te verminderen. Bart Debie, hou je stand-bye, want er komt een plaats van hoofdcommissaris vrij, Baelemans mag voor mijn part naast de Buildrager gaan staan op de Suikerrui. Ne schone vent om de toeristen te gidsen in galatenue. Geen examens, geen flauwe kul : our right man on the right place. En al wie mij tegenkomt bij mijn wandelingen in 't stad krijgt een hand, als hij of zij eerbiedig buigt : respect moet ge afdwingen.
Ray
PS : De laatste paragraaf is niet waar, voor wie er mocht aan twijfelen, maar ja, ik kan het soms niet laten wat weg te dromen.














.jpg)