Zaterdag 10 februari 2007
Het Dorp - Wim Sonneveld
Graag eerst dit lezen, waarvoor dank.
Zaterdag 10 februari 2007
Thomas Jefferson - Theorie en Praktijk
Deze derde Amerikaanse President tussen 1801 en 1809 verwierf wereldreputatie en erkenning omwille van de fameuze passage die hij schreef in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring van 4 juli 1776 : alle mensen hebben recht op leven, vrijheid, streven naar geluk en vrijheid zich te uiten. Niet mis voor deze periode in de menselijke geschiedenis. Jefferson en zijn medestanders hadden de uitgesproken drang zich af te zetten tegen het geestelijke suffen aan de toenmalige Britse en Franse koningshoven. Na 1789 kwam er weliswaar een burgerregime aan de macht in Parijs dat vlug na een bloedige aanloop vastliep in geestelijke en bestuurlijke verstarring. De jonge Amerikanen genoten de voordelen van een nieuwe start in ongerept gebied met companen die vaak zwaar verbitterd hun vaderland hadden geruild voor het onbekende avontuur. Bovendien wisten of beseften vele migranten in het uitgestrekte en toen nog versnipperde Amerika niet wat er allemaal aan de revolutionaire hand was in de salons van Boston of Philadelphia.
De geschiedenis wordt vaak geweld aangedaan, desnoods gemanipuleerd en het opsporen van de waarheid of het situeren van feiten wordt bij sommige heldhaftige iconen beschouwd als heiligschennis. Je m'enfous.
De stelling van Jefferson was revolutionair zonder meer en is een memorabel feit uit de geschiedenis der Moderne Tijden, waar een ganse natie op gebouwd werd en die de zogenaamde Vrije Wereld tot op vandaag bezighoudt. In theorie. Zoals het ook beperkt bleef tot theorie voor Jefferson zelf.
De man bezat een katoenplantage in Virginia met een tweehondertal slaven. Die werkten voor hem en voor zijn libido, want hij had menig kind bij de jonge "verplicht tewerkgestelden". Mooie idealen, mooie zwarte slavinnetjes en hopelijk mooie mestiezenkindjes in het mooie Amerika van de mooie teksten op papier.
Het was gebruikelijk dat de slaven na de dood van de meester per testament de vrijheid geschonken werd. De eerste president, George Washington had dit gedaan met zijn lijfeigenen. Thomas deed het enkel voor 3 van zijn kinderen tijdens zijn leven en per testament voor de vijf overigen die hij verwekt had bij de zwarte vrouw met wie hij lang samenleefde.
De vrijheden waar het om gaat in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring en Grondwet zijn niet minder waardevol omdat de auteur ervan ze zelf niet toepaste. Ik word enkel onpasselijk als ik vaststel hoe sommigen die de vrijheid van meningsuiting interpreteren als een toelating om anderen te beschimpen , te beliegen en te vernederen -vaak anoniem- zich beroepend op Jefferson zonder te beseffen dat die man zélf een aanfluiting was van de begrippen die hij lanceerde.
Ray
Zaterdag 10 februari 2007
Op het gastenpodium : Zio Giuseppe
Sgraffiti
Sgraffiti tref je vooral aan op gevels van woningen uit het begin van vorige eeuw en geconcentreerd in de grote steden, hoewel ook soms op huizen van de notabelen in de kleinere gemeentes.
Het is een techniek zoals schilderen en tekenen maar waarbij tijdens het
vervaardigen in de verse plaaster, die op een harde ondergrond werd
aangebracht, een tekening werd gekrast en ingekleurd volgens de "frescotechniek".
Deze kunstvorm werd vooral toegepast in Brussel, tijdens de art-nouveau periode in het kader van "kunst in de straat", maar stamt uit de Italiaanse renaissance ter versiering van Florentijnse paleizen.
Deze aparte techniek werd herontdekt door Brusselse kunstenaars die er
dankbaar en veelvuldig de gevels van honderden huizen mee hebben
opgesmukt.
Natuurlijk zijn deze kunstwerkjes veel gevoeliger aan de weersomstandigheden dan tegeltjes en mozaïek. Nochtans zijn na honderd jaar nog tal van deze juweeltjes bewaard gebleven. Een van de doelstellingen van de art-nouveau was zovelen als mogelijk van de "nieuwe kunst" te laten meegenieten. Kunst in de straat voor mensen van de straat, als het ware. De prachtige huizen, meubelen, beelden....schoten
hun doel voorbij wegens veel te duur, maar vele met sgraffiti georneerde gevels zijn nog steeds te bewonderen.
(beperkt) opsom en door één architect: nl. Paul Cauchie. Hij alleen al stond in voor de versiering van zo'n 200 gevels, waaronder zijn eigen woning in de Frankenstraat 5
in Brussel. Ik vertel er onmiddellijk bij dat de huidige eigenaar de gevel en een groot deel van het interieur met enorme inspanningen, terug in de oorspronkelijke vorm en staat heeft hersteld. Een pareltje van sgraffitikunst in de art-nouveau stijl. De gevel van het huis is opgebouwd in de geometrische stijl, ontleend aan de stijl van Rennie Mackintosh, met wie Cauchie waarschijnlijk contact moet gehad hebben. Het huis is te
bezichtigen elke eerste zondag van de maand onder leiding van een Nederlandstalige gids. Zo'n bezoek is beslist een aanrader!
Niet alleen Cauchie beoefende deze kunst, ook Adolphe Crespin was een meester in deze kunstvorm. Zijn vaardigheid is in de hoofdstad op tal van gevels te bewonderen. Ik som er enkele op voor het geval u er ooit een wandeling zou voor over hebben. (eventueel gekoppeld aan de tal van art-nouveau huizen)
Ik begin met huis van architect Hankar in de Defacqstraat 71 te Sint Gillis.
Fotozaak "Huis Hanssens", Parmastraat 26 een realisatie in samenwerking met architect Hankar en Crespin in de Ducpectiauxlaan 47 te Brussel.
Het huis van de schilder Ciamberlani eveneens een realisatie van het duo
Hankar-Crespin : een monumentale uitvoering op een twaalf meterbrede gevel.
Tot zover A. Crespin, want er zijn nog anderen die het bespreken waard zijn, zoals: Jean Baes, die een staaltje van zijn kunnen weggeeft op zijn eigen woning in de Van Moerstraat 12 te Brussel. Deze kunstenaar stond eveneens in voor de restauratie van de neoclassicistische kerk te Ukkel en het interieur van het Vlaams Theater.
Daarnaast vernoem ik graag zijn broer Henri Baes, die een pareltje afleverde in de school "art décoratif".
Tevens werkt hij nogal goed samen met een andere kunstenaar Ernest Acker
en de architect Van Rijselberghe (broer van de schilder). Zijn minder
bekende werken zijn de grote panelen van de "Cercle artistique" in den
Haag en de versiering in de fabrieken van Solvay in Frankrijk.
Wie zeker een vermelding verdient is de kunstenaar Privat Livemont die
een meesterwerk naliet in de school "Athénée Saint André" Capucijnenstraat 58, samen met de architect Henri Jacobs. Op bepaalde dagen is het gebouw, in groep en na afspraak, te bezichtigen. Hij is de kunstenaar die vooral symbolistisch werkt door middel van menselijke figuren. Wat zijn enorme vaardigheid bewijst, want zoals reeds gezegd, diende men zeer vlug te werk te gaan omdat de plaaster snel droogde.
Livemont is de kunstenaar die zich toelegde op de affichekunst in de stijl van de wereldberoemde Alphonse Mucha en voor wie hij volgens mij niet moet onderdoen (een beetje chauvinisme mag wel nietwaar). In enkele werken die ik hier opsom is te zien hoe vaardig deze kunstenaar was: ·huis van de schilder Albert Ruytinx, Voglerstraat te Schaarbeek Weldoenersplein 6 eveneens in Schaarbeek
De gevel van de kindertuin, Locquesghienstraat te Brussel.
De gevel van het huis van architect Roosenboom, Faiderstraat 83 in Elsene.
Ten slotte bespreek ik hier nog graag de kunstenaar: Gabriel Dievoet die zijn talent toont in het huis "Les hiboux- De Uilen" in samenwerking met architect Pelseneer Brugmannlaan 55 te Sint Gillis en de villa "Ricardo" Visélaan te Watermaal-Bosvoorde. Hij werkt eveneens zoals Privat Livemont in de symbolistische stijl.
Deze opsomming is zeer beperkt en de beschrijving van de kunstwerken
ontoereikend. Dit bescheiden artikeltje heeft enkel tot doel uw aandacht te vestigen op
het bestaan van deze kunstvorm en de meestal onopgemerkte aanwezigheid van deze prachtig versierde huizen in onze hoofdstad.
Voor mij is Brussel ook de hoofdstad van de art-nouveau en er valt over
deze periode nog veel meer te vertellen dan het onderdeel Sgraffiti ivm
"kunst in de straat". Dat is voor een volgende gelegenheid.
Zio Giuseppe.
Vrijdag 9 februari 2007
SP-A leden vervolgd en gediscrimineerd !
"Mijn rechtvaardig hart klopt zwaar, als ik een eurobriefje ontwaar". Die slogan kan best gebruikt worden door de socialistische partij met daarboven het portret van den dikke De Batselier of de ascetische kop van de grijnzende Baard, u weet intussen waar hij woont, juist Palermo, etc.
Het wil niet zeggen omdat er op sommige cynische, verwerpelijke en onfatsoenlijke internetsites en blogs lacherig gewezen wordt op de geldzucht van de socialisten dat die mensen geen verdediging behoeven als ze ten onrechte aangepakt worden door het regime.
Dit is zulk een blog : schelden, lachen, dubbelzinnige mopjes, onbehoorlijke klap (kijkt u hieronder naar die onwelvoeglijke spreuk na het vrijddaggebed) maar als er onrecht in de lucht hangt, veren we recht, springen op onze velo, grabbelen een paar ijzeren staven mee en hopsakee : waar moet er een genadeslag uitgedeeld worden ?
Een juwelier, een middenstander zeg maar, met handelswaar voor de beter-gesitueerde medeburger of voor de armeluis die enkele euro's gespaard heeft, biedt korting aan via het ledenblad van de SP-A aan de rode kameraden als ze hem hun lidkaart tonen of de eerste strofe van de Internationale kunnen zingen. In het Frans is ook goed, dus ik zeg "chapeau" dat is een handelaar die gewiekst zaken wil doen.
Maar, vrienden, holala, op het ministerie van Economische
Zaken wordt niet gedut : honderden ambtenaren pieren daar elke dag elk druksel uit dat in dit land verschijnt, op zoek naar onregelmatigheden, naar gedrukte ontduikingen van de wettelijkheden des lands ! U kan zich voorstellen, welke verantwoordelijkheid zoiets met zich brengt, met welke van stress bibberende benen die mensen zich huiswaarts slepen ? Dank u.
Dus ze ontdekken daar ook die aankondiging in het ledenblad van de SP-A en onmiddellijk wordt een brigade opgetrommeld met overvalwagens, sirenes, waterkanonnen, een peloton Speciale Diensten met bivakmutsen en smerige truken, allen op naar de onverlaat in Eeklo, om de wet manu militari te laten respecteren, godverdomme, die smerige socialistische profiteurs met hun kortingen.
Deze discriminatie moet aangeklaagd, bestraft en betuchtigd worden : een boete van een paar miljoen, want juweliers zijn stinkend rijke zwetsers, zijn vrouw en dochters kaal scheren en hij voor een aantal jaren achter de tralies. En daar is het niet plezant met al die hitsige kerels die naar maagdenvlees snakken.
U begrijpt nu waarom wij de SP-A steunen, want dergelijke ingreep van het regime tegen die arme socialisten kunnen wij niet accepteren. Dit gaat te ver !
Alleen, en dat had u al door, het gaat niet om de SP-A maar om het Vlaams Belang en de NV-A, want die juwelier beloofde korting aan Vlaams-nationalisten. Als het om andere ideologieën had gegaan, had er geen haan naar gekraaid. Elke dag haat ik dit land wat meer !
Ray
Het wil niet zeggen omdat er op sommige cynische, verwerpelijke en onfatsoenlijke internetsites en blogs lacherig gewezen wordt op de geldzucht van de socialisten dat die mensen geen verdediging behoeven als ze ten onrechte aangepakt worden door het regime.
Dit is zulk een blog : schelden, lachen, dubbelzinnige mopjes, onbehoorlijke klap (kijkt u hieronder naar die onwelvoeglijke spreuk na het vrijddaggebed) maar als er onrecht in de lucht hangt, veren we recht, springen op onze velo, grabbelen een paar ijzeren staven mee en hopsakee : waar moet er een genadeslag uitgedeeld worden ?
Een juwelier, een middenstander zeg maar, met handelswaar voor de beter-gesitueerde medeburger of voor de armeluis die enkele euro's gespaard heeft, biedt korting aan via het ledenblad van de SP-A aan de rode kameraden als ze hem hun lidkaart tonen of de eerste strofe van de Internationale kunnen zingen. In het Frans is ook goed, dus ik zeg "chapeau" dat is een handelaar die gewiekst zaken wil doen.
Maar, vrienden, holala, op het ministerie van Economische
Zaken wordt niet gedut : honderden ambtenaren pieren daar elke dag elk druksel uit dat in dit land verschijnt, op zoek naar onregelmatigheden, naar gedrukte ontduikingen van de wettelijkheden des lands ! U kan zich voorstellen, welke verantwoordelijkheid zoiets met zich brengt, met welke van stress bibberende benen die mensen zich huiswaarts slepen ? Dank u.
Dus ze ontdekken daar ook die aankondiging in het ledenblad van de SP-A en onmiddellijk wordt een brigade opgetrommeld met overvalwagens, sirenes, waterkanonnen, een peloton Speciale Diensten met bivakmutsen en smerige truken, allen op naar de onverlaat in Eeklo, om de wet manu militari te laten respecteren, godverdomme, die smerige socialistische profiteurs met hun kortingen.
Deze discriminatie moet aangeklaagd, bestraft en betuchtigd worden : een boete van een paar miljoen, want juweliers zijn stinkend rijke zwetsers, zijn vrouw en dochters kaal scheren en hij voor een aantal jaren achter de tralies. En daar is het niet plezant met al die hitsige kerels die naar maagdenvlees snakken.
U begrijpt nu waarom wij de SP-A steunen, want dergelijke ingreep van het regime tegen die arme socialisten kunnen wij niet accepteren. Dit gaat te ver !
Alleen, en dat had u al door, het gaat niet om de SP-A maar om het Vlaams Belang en de NV-A, want die juwelier beloofde korting aan Vlaams-nationalisten. Als het om andere ideologieën had gegaan, had er geen haan naar gekraaid. Elke dag haat ik dit land wat meer !
Ray
Vrijdag 9 februari 2007
Overpeinzing na het Vrijdaggebed
Wat baten condoom en pil als de vrouw niet wippen wil ?
Vrijdag 9 februari 2007
Politie: weg ermee!
Neen, dat is niet ’t onderlijfke dat ik nahink – wat heel aannemelijk zou zijn geweest, heu… in uw gedachtekronkels hieromtrent - maar in de virtuele GOTV las ik het volgende:
“Twee Franse agenten worden vervolgd in verband met de dood van de twee tieners die twee jaar geleden werden geëlektrocuteerd toen ze zich op hun vlucht voor de politie in een transformatorhuisje verstopten.
De agenten wordt ten laste gelegd dat ze hebben verzuimd personen die in gevaar verkeerden te helpen. De dood van de tieners, op 27 oktober 2005, vormde de aanleiding tot wekenlange rellen in de arme Franse voorsteden, de banlieues. Het geweld liep destijds zo uit de hand dat de regering de noodtoestand uitriep. (novum)”
En: voor zij die het NU nog niet snappen: de GOTV, een ander woord gebruik ik er niet voor, dat is het WC-papier die ieder van ons, tenzij wegens constipatie, dagelijks gebruikt: Gescheten Om Te Vergeten.
Maar, tenzij ik weer eens niet goed heb opgelet, eigenaardig genoeg is het de GOTV die dit bericht als enige brengt. De GOTV waar ik van walg maar niet op spuw: ik ben nu eenmaal geen sos die alles wat hem/haar niet zint in blinde haat beschijt.
Ik heb geen enkele binding met politie, in het algemeen noch ten persoonlijken titel noch met Rene – vaste gast bij Bart Debie – of enig ander maatschappelijk fenomeen.
In tegendeel: ik ben bij de eersten om die flikken uit te kafferen omdat “ze” mij pakken omdat ik om 5 uur ’s morgens geflitst word aan 70km/uur daar waar ik slechts 50km/uur mocht/mag doen. Al moet ik, tot rust gekomen, ootmoedig erkennen dat niet zij maar de poco’s hiervan de schuldigen zijn die ervoor zorgen dat mijn “milde bijdrage” vooral in La Grande Pipolonië over de balk wordt gegooid.
Natuurlijk heb ik niet alleen geen enkele binding maar een uitgesproken afkeer voor het canaille van de richel.
Dit gespuis is er dus niet te beroerd voor om agenten, die hun job doen, aan te klagen.
Dat is dus blijkbaar de toekomst van politiekcorrect Europa.
In Vlaanderen wordt u als slachtoffer aangeklaagd als u zich verdedigt.
In Nederland wordt de job van inbreker/overvaller officieel erkend zodat hij zijn wapens en materiaal kan inbrengen als beroepsonkosten.
In Antwerpen hebben ze een burgemeester die onomwonden zegt – weliswaar met andere woorden – dat de flikken de pot op kunnen.
Erik
Vrijdag 9 februari 2007
Vuurwerk voor onze Grote Dictator !
Een tussendoortje uit de stad van A(llah).
Het was te verwachten dat de spanningen binnen de meerderheid vroeg of laat zouden uitlekken in de pers. De karakteriële ongeschiktheid van Janssens om met mensen om te gaan, verantwoordelijkheden te delegeren, afstand te nemen van zijn eigen grote gelijk is inmiddels doorgedrongen tot aan de toog van elk café. De euforie na de (gemanipuleerde ?) verkiezingsuitslag is al lang verdwenen. Business as usual zeggen ze op het stadhuis : gedwee gehoorzamen aan de gelispelde bevelen van de onaantrekkelijke burgemeester. Waar hebben we het aan verdiend ? Aan de computers van Digipolis.
Het klassieke oudejaarsavond vuurwerk werd afgelast wegens de storm. Jammer maar wijs.
In de meerderheidshersenen op de Grote Markt leeft een niet weg te branden opvatting, dat de inrichting van publieke manifestaties "Programmapunt Nummer Een" moet zijn. Zoals bij de Romeinen : Spelen en Brood, dat is wat het volk wil.
U herinnert zich de Olifant, de Sultan en de Prinses-die-pipi-deed-op-de-Meir en de stress die dergelijke manifestatie veroorzaakte bij onze beleidsmakers ? Janssens liep rond in hemd met das ! Echt waar. Toen hij enkele weken later Beatrix en Albert ontving op mijn stadhuis stond hij in onderlijf (singlet) op het bordes met een zuur bakkes.
Eigenlijk verkiezen wij geen schepencollege om de stad te beheren, openbare werken uit te voeren, te zorgen dat onze jeugd degelijk onderwijs krijgt, dat de begroting in evenwicht is, dat de illegalen niet de stad gaan overnemen en de veiligheid overdragen aan de bendes, neen burgemeester en schepenen denken dat ze stuk voor stuk Voorzitters zijn van Feestcomités of carnavalsverenigingen. Dat is plezant, dat doen ze graag. En zoals echte voorzitters maken ze ook ruzie, ze vechten voor de gunst van het volk...
Het uitgestelde vuurwerk zal doorgaan op 29 juni, de laatste schooldag. Janssens heeft dat beslist. Heylen die normaliter verantwoordelijk is voor feestelijkheden, durft niets zeggen, de liberaal Bungeneers is razend, hij wil de centen niet geven en wijst op de milieugevolgen van vuurwerk tijdens een zomeravond.
Het is wel een vreemde datum. Waarom niet op 9 juni, de dag voor de verkiezingen ? Dan kan Hugo en Veerle Claus al vooraf beginnen met een zatte bende te klinken op de overwinning. Alleen van wie is nog onduidelijk. Alhoewel op Digipolis weten ze het al.
Ray
Het was te verwachten dat de spanningen binnen de meerderheid vroeg of laat zouden uitlekken in de pers. De karakteriële ongeschiktheid van Janssens om met mensen om te gaan, verantwoordelijkheden te delegeren, afstand te nemen van zijn eigen grote gelijk is inmiddels doorgedrongen tot aan de toog van elk café. De euforie na de (gemanipuleerde ?) verkiezingsuitslag is al lang verdwenen. Business as usual zeggen ze op het stadhuis : gedwee gehoorzamen aan de gelispelde bevelen van de onaantrekkelijke burgemeester. Waar hebben we het aan verdiend ? Aan de computers van Digipolis.
Het klassieke oudejaarsavond vuurwerk werd afgelast wegens de storm. Jammer maar wijs.
In de meerderheidshersenen op de Grote Markt leeft een niet weg te branden opvatting, dat de inrichting van publieke manifestaties "Programmapunt Nummer Een" moet zijn. Zoals bij de Romeinen : Spelen en Brood, dat is wat het volk wil.
U herinnert zich de Olifant, de Sultan en de Prinses-die-pipi-deed-op-de-Meir en de stress die dergelijke manifestatie veroorzaakte bij onze beleidsmakers ? Janssens liep rond in hemd met das ! Echt waar. Toen hij enkele weken later Beatrix en Albert ontving op mijn stadhuis stond hij in onderlijf (singlet) op het bordes met een zuur bakkes.
Eigenlijk verkiezen wij geen schepencollege om de stad te beheren, openbare werken uit te voeren, te zorgen dat onze jeugd degelijk onderwijs krijgt, dat de begroting in evenwicht is, dat de illegalen niet de stad gaan overnemen en de veiligheid overdragen aan de bendes, neen burgemeester en schepenen denken dat ze stuk voor stuk Voorzitters zijn van Feestcomités of carnavalsverenigingen. Dat is plezant, dat doen ze graag. En zoals echte voorzitters maken ze ook ruzie, ze vechten voor de gunst van het volk...
Het uitgestelde vuurwerk zal doorgaan op 29 juni, de laatste schooldag. Janssens heeft dat beslist. Heylen die normaliter verantwoordelijk is voor feestelijkheden, durft niets zeggen, de liberaal Bungeneers is razend, hij wil de centen niet geven en wijst op de milieugevolgen van vuurwerk tijdens een zomeravond.
Het is wel een vreemde datum. Waarom niet op 9 juni, de dag voor de verkiezingen ? Dan kan Hugo en Veerle Claus al vooraf beginnen met een zatte bende te klinken op de overwinning. Alleen van wie is nog onduidelijk. Alhoewel op Digipolis weten ze het al.
Ray
Vrijdag 9 februari 2007
Nieuwe Naam - Zelfde ambras
Het is al van dattum bij de VLD voor de nieuwe naam bekend wordt gemaakt. Ambras.
Het doet mij denken aan de CVP met voorzitter Vanhecke die stond te gillen op een podium "Le nouveau CVP est arrivé ..." en die enige tijd later langs de brandladder van zijn partijkantoor de pers ontvluchtte als een betrapte dief in de nacht. Er was brand ontstaan in zijn gemoed en de partij duldde dat niet van haar voorzitter. Is er trouwens verschil tussen de huidige CD&V en de CVP, behalve de ampersant, die fantastsiche uitvinding waar Stefaan Clerckx van in zwijm viel ? Passionele uitschuivers worden nu oogluikend genegeerd maar de politieke onbetrouwbaarheid, machtshonger en leugenachtigheid is dezelfde.
Bij de VLD gaat het niet over zoiets futiels als passie en seks. Voor de liberalen is dat zoals het openbaar vervoer van Hasselt, gratis op en af voor iedereen.
De ruzies en de wrevel betreffen de plaatsjes bovenaan de lijsten. Het systeem van kieskringen dat de wijze politici zelf opgesteld hebben, veroorzaakt nu al heroïsche ambras in Oost-Vlaanderen tussen De Cromagnon dwerg en de Grootste Diplomaat ter Wereld, Karel Klucht. Ze eisen alle twee de eerste plaats op, op basis van hun respectieve kwaliteiten en adoratie door hun kiesvee. Gelukkig is er nog een vrouw in het spel betrokken en dat maakt veel goed.
Job had gelijk in een van zijn gewaardeerde reacties : de naamswijziging van de VLD is niet belangrijk, laten we ze gewoon de PVV blijven noemen, de Pest voor Vlaanderen. En nog veel ambras gedurende lange jaren oprecht toegewenst !
Ray
Het doet mij denken aan de CVP met voorzitter Vanhecke die stond te gillen op een podium "Le nouveau CVP est arrivé ..." en die enige tijd later langs de brandladder van zijn partijkantoor de pers ontvluchtte als een betrapte dief in de nacht. Er was brand ontstaan in zijn gemoed en de partij duldde dat niet van haar voorzitter. Is er trouwens verschil tussen de huidige CD&V en de CVP, behalve de ampersant, die fantastsiche uitvinding waar Stefaan Clerckx van in zwijm viel ? Passionele uitschuivers worden nu oogluikend genegeerd maar de politieke onbetrouwbaarheid, machtshonger en leugenachtigheid is dezelfde.
Bij de VLD gaat het niet over zoiets futiels als passie en seks. Voor de liberalen is dat zoals het openbaar vervoer van Hasselt, gratis op en af voor iedereen.
De ruzies en de wrevel betreffen de plaatsjes bovenaan de lijsten. Het systeem van kieskringen dat de wijze politici zelf opgesteld hebben, veroorzaakt nu al heroïsche ambras in Oost-Vlaanderen tussen De Cromagnon dwerg en de Grootste Diplomaat ter Wereld, Karel Klucht. Ze eisen alle twee de eerste plaats op, op basis van hun respectieve kwaliteiten en adoratie door hun kiesvee. Gelukkig is er nog een vrouw in het spel betrokken en dat maakt veel goed.
Job had gelijk in een van zijn gewaardeerde reacties : de naamswijziging van de VLD is niet belangrijk, laten we ze gewoon de PVV blijven noemen, de Pest voor Vlaanderen. En nog veel ambras gedurende lange jaren oprecht toegewenst !
Ray
Vrijdag 9 februari 2007
Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief
Het doet aan het Zangfeest denken deze titel, het is niet hip, en voor sommige nieuwlichters zal het best belachelijk klinken. Ze mogen wel weten, die nieuwlichters dat ze dwalen.
Natuurlijk is "Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief" vooral bedoeld als metafoor. Op de webstek van het Vlaams Belang staat vandaag een stellingname in verband met de kennis en het gebruik van onze taal, tot nader order nog steeds het Nederlands (en zoals in mijn geval en door sommige intellectuelen onder u al vastgesteld, doorspekt met Antwerpse snedige "smeten" en grepen ; en dan heeft u mij nog niet beluisterd).
Terecht zegt deze partij dat wij het Nederlands in het onderwijs opnieuw moeten invoeren als een basisconcept , als een kennisvak voor de opvoeding en opleiding van jonge mensen. Communicatie is essentieel in een samenleving, taal kleurt de persoonlijkheid van het individu, het bakent de grenzen af van een behoorlijk sociale omgang, taal is de klik-klak die ons aan het lachen brengt, de rijke klanken van onze taal versieren de woorden die wij in de mond nemen om onze geliefde te overtuigen dat we wel zouden willen maar niet kunnen al die sterren voor haar plukken ... en als ze het niet gelooft, nemen we haar mee de slaapkamer in om het te proberen vanuit het open venster.
Frank Van het Vlaams Onderwijs, die dikke Mevrouw Vanhecke van het Vrij Onderwijs, de schepenen van de 308 Vlaamse gemeenten en de 19 randgemeenten met allen hun inspecteurs, directeurs, leraars, onderwijzers zouden de oproep van het VB moeten lezen, hun politieke vooroordelen terzijde schuiven en nadenken over de waarheden die verkondigd worden.
Wie de eigen taal minacht of onbelangrijk vindt, snijdt zich af van de eigen gemeenschap.
Ray
Natuurlijk is "Mijn Vlaanderen heb ik hartelijk lief" vooral bedoeld als metafoor. Op de webstek van het Vlaams Belang staat vandaag een stellingname in verband met de kennis en het gebruik van onze taal, tot nader order nog steeds het Nederlands (en zoals in mijn geval en door sommige intellectuelen onder u al vastgesteld, doorspekt met Antwerpse snedige "smeten" en grepen ; en dan heeft u mij nog niet beluisterd).
Terecht zegt deze partij dat wij het Nederlands in het onderwijs opnieuw moeten invoeren als een basisconcept , als een kennisvak voor de opvoeding en opleiding van jonge mensen. Communicatie is essentieel in een samenleving, taal kleurt de persoonlijkheid van het individu, het bakent de grenzen af van een behoorlijk sociale omgang, taal is de klik-klak die ons aan het lachen brengt, de rijke klanken van onze taal versieren de woorden die wij in de mond nemen om onze geliefde te overtuigen dat we wel zouden willen maar niet kunnen al die sterren voor haar plukken ... en als ze het niet gelooft, nemen we haar mee de slaapkamer in om het te proberen vanuit het open venster.
Frank Van het Vlaams Onderwijs, die dikke Mevrouw Vanhecke van het Vrij Onderwijs, de schepenen van de 308 Vlaamse gemeenten en de 19 randgemeenten met allen hun inspecteurs, directeurs, leraars, onderwijzers zouden de oproep van het VB moeten lezen, hun politieke vooroordelen terzijde schuiven en nadenken over de waarheden die verkondigd worden.
Wie de eigen taal minacht of onbelangrijk vindt, snijdt zich af van de eigen gemeenschap.
Ray
Vrijdag 9 februari 2007
Mijnheer Erik op Blitzbezoek in Dubai
Rusteloos op zoek naar gunstige zakendeals landde Mijnheer Erik deze week met zijn privé-jet in de modelstaat Qatar. Onmiddellijk werd hij door de plaatselijke televisiezender geïnterviewd voor het felgesmaakte programma "Ne-Zweepslag-veur-ne-vodka". De schminker van dienst had weinig werk met onze Mijnheer Erik, zoals geweten een heftig voorstander van diversiteit. Vooral in de portemonnee.
Vrijdag 9 februari 2007
Het walgeljk verhaal uit Amsterdam deel II
Op 1 februari schreven we over dat onvoorstelbare idee om tijdens de Jeannettenparade op de Amsterdamse grachten een boot met kinderen te laten meevaren. Ik schrijf speciaal denigrerend want ik heb geen goed woord over voor dat ziekelijke gedoe. En ik ben voldoende op de hoogte om het verschil te kennen tussen homoseksuelen en pedofielen. Hier gaat het dus over pedofielen die zich optrekken aan de emancipatie van de homo's om hun vieze spelletjes te rechtvaardigen. Heel die Gay Parade mogen ze voor mijn part afschaffen en zeker als de kinderverlokkers mee de dans inspringen.
Als aan de kindjes opgedrongen wordt om verkeersregels te volgen, of te leren wie Piet Hein was, kunnen we ze ook aanporren om te leren wat ze leuk vinden aan seks. Liefst met een vieze vent die geilt op jonge jongetjes. Dat voorstel kwam nota bene van een docent aan de Vrije Universiteit Amsterdam maar burgemeester Cohen, de linkse schijtpil, zag het niet helemaal zitten. Stel dat de boot zou zinken...
Inmiddels is het onwaarschijnlijke toch gebeurd : Cohen is overstag gegaan en heeft officieel verklaard dat een kinderboot kan meevaren. Enkele fraaie exemplaren van ouders haddenen geprotesteerd bij de burgemeester en hem gewaarborgd dat zij zullen aanwezig zijn op die boot om een oogje in het zeil te houden. De kindjes zullen tussen 11 en 16 zijn. Rijkelijk oud als u mij vraagt, want échte viespeuken hebben ze graag jonger.
Je zal maar zulke ouders hebben ... en zulke zieke docenten aan de unief en een onbenul van een burgemeester. Cohen, mag ik even op je komen braken, man ? Jij bent toch zo tolerant.
Ray
Als aan de kindjes opgedrongen wordt om verkeersregels te volgen, of te leren wie Piet Hein was, kunnen we ze ook aanporren om te leren wat ze leuk vinden aan seks. Liefst met een vieze vent die geilt op jonge jongetjes. Dat voorstel kwam nota bene van een docent aan de Vrije Universiteit Amsterdam maar burgemeester Cohen, de linkse schijtpil, zag het niet helemaal zitten. Stel dat de boot zou zinken...
Inmiddels is het onwaarschijnlijke toch gebeurd : Cohen is overstag gegaan en heeft officieel verklaard dat een kinderboot kan meevaren. Enkele fraaie exemplaren van ouders haddenen geprotesteerd bij de burgemeester en hem gewaarborgd dat zij zullen aanwezig zijn op die boot om een oogje in het zeil te houden. De kindjes zullen tussen 11 en 16 zijn. Rijkelijk oud als u mij vraagt, want échte viespeuken hebben ze graag jonger.
Je zal maar zulke ouders hebben ... en zulke zieke docenten aan de unief en een onbenul van een burgemeester. Cohen, mag ik even op je komen braken, man ? Jij bent toch zo tolerant.
Ray
Donderdag 8 februari 2007
De Kamer : het lachpaleis
Villa Politica op woens- en donderdagnamiddag, de rechtstreekse verslaggeving uit het Vlaams Parlement en de Kamer, is dikwijls een bron van vermaak, alhoewel de producers niet tot de afdeling amusement behoren. Met de verkiezingen voor de boeg zal het alleen maar grappiger worden. Een goede raad voor het stelletje gebuisde acteurs die in de politiek hun weg zoeken : probeer niet te overdrijven, want de camera is genadeloos.
Opmerkelijk vond ik tijdens de uitzending van zonet de invloed van de artikels van Mijnheer Erik op het parlementaire gedrag van de Heren Annemans en Decrem, twee degelijke en getalenteerde oppositieleiders. Deze morgen schrijft Mijnheer Erik over de verbazing en verontwaardiging in het bedrijfsleven (een sector waarin hij rondzwemt als een dikke vis in ongezond water vol kapitalistische haaien) over een nieuwe wet die bedreigend is voor de werkgelegenheid en voor de bedrijven en enkele uren later staat Guynokkio met spijkers in zijn mond de Kamer blazen wijs te maken en alles te ontkennen ... Guynokkio zal nog eindigen met zijn eigen bestaan af te zweren.
Voor de rest komt het Kamergebeuren bij mij vooral over als een schertsvertoning waarin allerlei figuren mekaar constant zitten uit te lachen. Dat is jammer voor de democratie maar het is een rechtstreeks gevolg van de particratie !
Iemand spreekt de vergadering toe en dan toont de regisseur beelden van anderen, die geacht worden te luisteren, maar die doen niet anders dan smalend lachen. Het is alsof iedereen dezelfde cursus heeft gevolgd "Lachend de waarheid ontkennen". Anderen tokkelen op hun schootcomputer, lezen de krant, staren omhoog of keuvelen met de tegenpartij. Maar de meesten lachen. Dat zal een hele cultuurschok teweeg brengen bij de arbeiders die binnenkort zullen verkozen worden bij de partij van den Baard : die mensen zijn dat niet gewoon om op hun werk te schateren.
Anderzijds ziet de aandachtige toeschouwer dat diegenen die doodgezwegen of geridiculiseerd worden door de gestroomlijnde media wel degelijk mensen zijn die iets in hun mars hebben, die hun job met talent vervullen en die vooral goed zijn in het "zeggen wat wij denken" . Zoals Gerolf Annemans. Hij moet wel in het vervolg citeren uit de"Angeltjes" in plaats van de saaie Financiële Economische Tijd. Juist hé, Mijnheer Erik ?
Ray
Opmerkelijk vond ik tijdens de uitzending van zonet de invloed van de artikels van Mijnheer Erik op het parlementaire gedrag van de Heren Annemans en Decrem, twee degelijke en getalenteerde oppositieleiders. Deze morgen schrijft Mijnheer Erik over de verbazing en verontwaardiging in het bedrijfsleven (een sector waarin hij rondzwemt als een dikke vis in ongezond water vol kapitalistische haaien) over een nieuwe wet die bedreigend is voor de werkgelegenheid en voor de bedrijven en enkele uren later staat Guynokkio met spijkers in zijn mond de Kamer blazen wijs te maken en alles te ontkennen ... Guynokkio zal nog eindigen met zijn eigen bestaan af te zweren.
Voor de rest komt het Kamergebeuren bij mij vooral over als een schertsvertoning waarin allerlei figuren mekaar constant zitten uit te lachen. Dat is jammer voor de democratie maar het is een rechtstreeks gevolg van de particratie !
Iemand spreekt de vergadering toe en dan toont de regisseur beelden van anderen, die geacht worden te luisteren, maar die doen niet anders dan smalend lachen. Het is alsof iedereen dezelfde cursus heeft gevolgd "Lachend de waarheid ontkennen". Anderen tokkelen op hun schootcomputer, lezen de krant, staren omhoog of keuvelen met de tegenpartij. Maar de meesten lachen. Dat zal een hele cultuurschok teweeg brengen bij de arbeiders die binnenkort zullen verkozen worden bij de partij van den Baard : die mensen zijn dat niet gewoon om op hun werk te schateren.
Anderzijds ziet de aandachtige toeschouwer dat diegenen die doodgezwegen of geridiculiseerd worden door de gestroomlijnde media wel degelijk mensen zijn die iets in hun mars hebben, die hun job met talent vervullen en die vooral goed zijn in het "zeggen wat wij denken" . Zoals Gerolf Annemans. Hij moet wel in het vervolg citeren uit de"Angeltjes" in plaats van de saaie Financiële Economische Tijd. Juist hé, Mijnheer Erik ?
Ray
Donderdag 8 februari 2007
Over vier maanden is het zover ...
Als er verkiezingen naderen, word ik nerveus. Wat zal het ditmaal worden ?
De socialisten met den Baard bekoren mij zeer, want ze worden ondermeer geadviseerd door, hou u vast, Mijnheer Gène Bervoets, u welbekend als de sympathieke kok van een VRT-programma waarvan de naam mij ontschiet. Zoals de Gène look versnippert over ongewassen en ongepelde tomaten ...daar zit een hele visie achter. En Mevrouw Caroline-sans-Gêne met haar hagelblanke boezem en zwoele stem van "heb ik daar even een orgasme beleefd" ... wie is daar niet ondersteboven van ? Met de sossen valt er te smossen.
Leterme is ook een vent naar mijn hart. Zijn mobiel telefoonnummer ken ik niet alhoewel hij het eens op tv publiek heeft gemaakt (ik zou trouwens niet weten wat hem te zeggen buiten "Hallouw ?") maar hij reist veel door Wallonië om de mensen aldaar gerust te stellen, dat wij zullen blijven werken en wroeten om de Walen te onderhouden. Het is zoals in een huwelijk, zegt den Yves met een schalkse knipoog, omdat ge niet graag meer bij uw vrouw slaapt, moet ge nog wel haar rekeningen betalen. In het Frans zoiets zeggen tegen een zaal vol overspelige Walen, ze breken het kot af.
Een mindere kanshebber, maar toch, ik ben een geboren twijfelaar, is Vera Dua van Groen met een uitroepteken (!). Persoonlijk vind ik (aangezien ik van politiek weinig begrijp) dat mensen die er uitzien als vetgemeste pygmeeën met een blond Hitlerpruikje minder geschikt zijn om met enige allure van op de Kamertribune de natie toe te spreken. Bij Groen met een uitroepteken (!) zijn reclame-adviseurs in dienst die net het tegengestelde beweren en vanzelfsprekend professioneler zijn dan de liefhebber die ik ben. Dua, Aelvoet, Vogels, het zal niet makkelijk zijn mij over te halen maar het charisma van Tavernier kan mij zeker bekoren. Groen ? (met een vraagteken ditmaal) Ze pakken direct naar uw poen.
Waar ik reikhalzend (en ook een beetje kokhalzend) met nauw bedwongen ongeduld zit naar uit te kijken : wat gaan mijn vrienden van de VLD met hun nieuwe naam doen ? Wordt het pro-VLD, anti-VLD , open-VLD, gesloten-VLD, ik weersta vele verleidingen om mijn duit in hun naamzakje te doen. Het zal alleszins iets moois worden, zoals te verwachten van een prachtmens als Nojel Schlangen. Over de inhoud maak ik me geen zorgen : dat is baarlijke nonsens uit het Leugenpaleis.
Zo, beste vrienden. Iets vergeten ? Ik kom er op terug.
Ray
De socialisten met den Baard bekoren mij zeer, want ze worden ondermeer geadviseerd door, hou u vast, Mijnheer Gène Bervoets, u welbekend als de sympathieke kok van een VRT-programma waarvan de naam mij ontschiet. Zoals de Gène look versnippert over ongewassen en ongepelde tomaten ...daar zit een hele visie achter. En Mevrouw Caroline-sans-Gêne met haar hagelblanke boezem en zwoele stem van "heb ik daar even een orgasme beleefd" ... wie is daar niet ondersteboven van ? Met de sossen valt er te smossen.
Leterme is ook een vent naar mijn hart. Zijn mobiel telefoonnummer ken ik niet alhoewel hij het eens op tv publiek heeft gemaakt (ik zou trouwens niet weten wat hem te zeggen buiten "Hallouw ?") maar hij reist veel door Wallonië om de mensen aldaar gerust te stellen, dat wij zullen blijven werken en wroeten om de Walen te onderhouden. Het is zoals in een huwelijk, zegt den Yves met een schalkse knipoog, omdat ge niet graag meer bij uw vrouw slaapt, moet ge nog wel haar rekeningen betalen. In het Frans zoiets zeggen tegen een zaal vol overspelige Walen, ze breken het kot af.
Een mindere kanshebber, maar toch, ik ben een geboren twijfelaar, is Vera Dua van Groen met een uitroepteken (!). Persoonlijk vind ik (aangezien ik van politiek weinig begrijp) dat mensen die er uitzien als vetgemeste pygmeeën met een blond Hitlerpruikje minder geschikt zijn om met enige allure van op de Kamertribune de natie toe te spreken. Bij Groen met een uitroepteken (!) zijn reclame-adviseurs in dienst die net het tegengestelde beweren en vanzelfsprekend professioneler zijn dan de liefhebber die ik ben. Dua, Aelvoet, Vogels, het zal niet makkelijk zijn mij over te halen maar het charisma van Tavernier kan mij zeker bekoren. Groen ? (met een vraagteken ditmaal) Ze pakken direct naar uw poen.
Waar ik reikhalzend (en ook een beetje kokhalzend) met nauw bedwongen ongeduld zit naar uit te kijken : wat gaan mijn vrienden van de VLD met hun nieuwe naam doen ? Wordt het pro-VLD, anti-VLD , open-VLD, gesloten-VLD, ik weersta vele verleidingen om mijn duit in hun naamzakje te doen. Het zal alleszins iets moois worden, zoals te verwachten van een prachtmens als Nojel Schlangen. Over de inhoud maak ik me geen zorgen : dat is baarlijke nonsens uit het Leugenpaleis.
Zo, beste vrienden. Iets vergeten ? Ik kom er op terug.
Ray
Donderdag 8 februari 2007
Werkloosheid is mijn zorg niet
Stelt u zich eens voor:
U werkt met een honderdtal collega’s in een bedrijf dat wordt veroordeeld door de rechtbank voor een of ander misdrijf.
Uw bazen, hardleerse smerige kapitalisten zoals ze zijn, laten het niet aan hun hart komen en wandelen lustig voort langs de dunne grens van het toelaatbare om er zo nu en dan toch wel weer eens over te stappen.
Stom natuurlijk, vooral als er binnen het bedrijf een alerte roodgroene “delegee” als de kippen bij is, niet om stommiteiten te vermijden maar om de “zaak” te gaan verklikken.
U, als naarstige werknemer, weet van niets.
Nochtans hangt U een zware straf boven het hoofd.
Madam Konkeldinges heeft het namelijk in haar kop gehaald om bedrijven, die een tweede keer worden veroordeeld, te sluiten van 1 tot 10 jaar.
Niet alleen de verantwoordelijken worden gestraft, met recht en reden, maar u als werknemer staat op straat.
Op vraag, door onze reporter ter plaatste, wat Madame Konkeldinges vond van onze stelling volgend antwoord: “Maach meneechgrr, dat ies tok keen problème, de flaamingken kaan dat keld wel opoesten”
Erik
Donderdag 8 februari 2007
Bijbelneuken schaadt de gezondheid
In Vlaanderen kennen wij ze nauwelijks, de strenge protestanten : dankzij de grondige ingrepen van sympathieke figuren als Alva, de Farnèse en andere zonnige geloofsopruimers werden de afvalligen van de Roomse waarheid verdreven naar het Noorden. Behalve de pechvogels die zich wederdopers of anabaptisten noemden en die gretig vastgegrepen werden en genadeloos overgeleverd aan het vuur.
Die protestanten konden zich meestal behoorlijk herinrichten, vooral in Duitsland en Nederland maar door hun gestrenge leefregels werden ze soms gedwongen opnieuw te vluchten of kozen ze zelf voor een exit. In de VS en Canada beleven zij tot op de dag van heden hun anachronistische bestaan met vaak tirannieke trekjes. Dit is geen kritiek enkel een vaststelling en als ze fout is, spijt het me.
Politiek gegroepeerd in Europa zijn momenteel de Nederlandse christen-unionisten vrij succesvol. Deze zwartekousenkerkgangers van wie je verwacht dat ze maatschappelijk aan de behoudende kant staan, vallen op door politiek-correcte standpunten. Nu ze tot de meerderheid zullen toetreden worden er extra inspanningen gedaan om au serieux genomen te worden. Binnenkort lopen de vrouwen met netkousen of brandnetelslips.
Is het naïveteit, wereldvreemdheid, onwetendheid, het is niet te behappen voor het moment maar de christen-unionistische bijbelneukers stellen voor om in de nieuwe regering een islamitische minister op te nemen. Zelf hebben ze geen kandidaat in hun rangen maar de anderen moeten er voor zorgen.
Eigenlijk is het een mengeling van pose en naïveteit, denk ik. De stemmers voor deze partij bevinden zich bijna uitsluitend in landelijke gemeentes (Staphorst e.a.) waar de gekleurde, moslimachtige medemens beslist niet gaat wonen. Zij zijn niet op de hoogte van de problemen die in de grootsteden veroorzaakt worden door het onaagepaste gedrag van vreemden die er zelfs niet over peinzen om zich aan te passen. Net zoals bij ons trouwens.
Het worden spannende tijden over de grens : bijbellezers, bijbelneukers en bijbelontkenners gaan samen voor een generaal pardon voor alle illegalen, dan nog wat andere toegevingen aan de multicul en het probleem van de AOW is zo van de baan, want de centen zullen op zijn.
Doei !
Ray
Die protestanten konden zich meestal behoorlijk herinrichten, vooral in Duitsland en Nederland maar door hun gestrenge leefregels werden ze soms gedwongen opnieuw te vluchten of kozen ze zelf voor een exit. In de VS en Canada beleven zij tot op de dag van heden hun anachronistische bestaan met vaak tirannieke trekjes. Dit is geen kritiek enkel een vaststelling en als ze fout is, spijt het me.
Politiek gegroepeerd in Europa zijn momenteel de Nederlandse christen-unionisten vrij succesvol. Deze zwartekousenkerkgangers van wie je verwacht dat ze maatschappelijk aan de behoudende kant staan, vallen op door politiek-correcte standpunten. Nu ze tot de meerderheid zullen toetreden worden er extra inspanningen gedaan om au serieux genomen te worden. Binnenkort lopen de vrouwen met netkousen of brandnetelslips.
Is het naïveteit, wereldvreemdheid, onwetendheid, het is niet te behappen voor het moment maar de christen-unionistische bijbelneukers stellen voor om in de nieuwe regering een islamitische minister op te nemen. Zelf hebben ze geen kandidaat in hun rangen maar de anderen moeten er voor zorgen.
Eigenlijk is het een mengeling van pose en naïveteit, denk ik. De stemmers voor deze partij bevinden zich bijna uitsluitend in landelijke gemeentes (Staphorst e.a.) waar de gekleurde, moslimachtige medemens beslist niet gaat wonen. Zij zijn niet op de hoogte van de problemen die in de grootsteden veroorzaakt worden door het onaagepaste gedrag van vreemden die er zelfs niet over peinzen om zich aan te passen. Net zoals bij ons trouwens.
Het worden spannende tijden over de grens : bijbellezers, bijbelneukers en bijbelontkenners gaan samen voor een generaal pardon voor alle illegalen, dan nog wat andere toegevingen aan de multicul en het probleem van de AOW is zo van de baan, want de centen zullen op zijn.
Doei !
Ray
Donderdag 8 februari 2007
Waar zijn mijn brandnetelsokken, nondedju ?
Hoe zou het zijn het met de geesteshygiëne aan onze universiteiten ? Als de ochtend begint met dergelijke overpeinzingen, moet ik best niet te veel koffie drinken voor de zenuwen, anders haal ik de avond niet.
Aan de universiteit van Cambridge met een terechte reputatie wordt het bewijs geleverd dat genialiteit en waanzin aan mekaar grenzen. Onderzoekers aldaar zijn tot enkele verrassende en wetenschappelijk hopelijk goed onderbouwde conclusies gekomen die zij uiteraard graag delen met het wereldgeweten, zijnde u, ik en nog een kleine zes miljard onwetenden. Die studies zijn er vaak ook op gericht om ons een dik schuldcomplex aan te praten.
De invloed van onze kleding op het milieu ! Ik had er nooit bij stilgestaan, want ik ben constant bezig met het sorteren en hersorteren van het huisvuil. Bekommernis voor het milieu in het dagelijkse harde bestaan, daar gaat het om. Mijn brave buurman Rachid lacht mij uit met mijn obsessief gedrag : "Allemaal samen in een grote zak, Mijnheere Ree ondere de lantaarnpaale aan den overkant".
Er is vastgesteld in Cambridge dat mode milieu-onvriendelijk is. Een zeer pijnlijke vaststelling voor iemand die samenwoont onder eenzelfde grijze hemel met de Zes van Antwerpen : de koningen (en een koningin) van de theatrale outfits en soms ook elegante mode. Maar er valt over te praten, zeggen de Britse geleerden, gelukkig maar.
Als onze kleren vuil zijn, moeten we ze wassen op een lage temperatuur, ze niet drogen, noch strijken. Met andere woorden : er slonzig en voddig bijlopen is goed voor het milieu. Bij sommige adepten van links, groen-links, rood-links merk je trouwens dat zij al lang die stijl genegen zijn. Ook wat betreft het gebruik van zeep.
De oplossing voor onze kleding bevindt zich in de productie en fabricatie van nieuwe stoffen om ons te beschermen tegen de elementen en niet naakt door het leven te gaan : algen zijn zeer geschikt, evenals sojavezels, maïs en brandnetels. Het voordeel is als er een hongertje opkomt, je kan je eigen sokken of onderlijfje opvreten.
Ray
Donderdag 8 februari 2007
Exit Crystal Serenity
Tot afscheid: een foto van het onderbesneeuwde dek.
Donderdag 8 februari 2007
Stijlvol en toch vuilgebekt . Zo willen wij het
Han Renard en Ann Peuteman of Peutemie van Knack publiceren een interview met Bruno Valkeniers, gemeente- & provincieraadslid voor het Belang van Vlaanderen. En vermoedelijk binnenkort kamerlid of senator. Hij is welgekomen, Bruno, een intelligente vent, aangename présence, vlotte babbel, een aanwinst.
De vragen handelen over de heikele punten : Morel de Rel, de radiojongen met strepen en streken en dan de nodige tendentieuze stellingen en insinuaties die voorgelegd worden met een azijngrimlach in de hoop op een nieuwe uitschuiver die gretig kan uitgebeend worden door de wildplassers van Knack, Hanneke en Anneke, gretig gevolgd door de frisse figuranten van de Morgen en de rode kameraden op de overige redacties.
Valkeniers weerstaat prima de vragenstellers, die zich echter tegenover hun lezers schriftelijk onmiddellijk in de juiste hoek situeren als zij de voornaam van Dewinter schrijven als Philippe. Zodat iedereen beseffe, dat zij het niet over hun rode gemoed krijgen om de man te benoemen zoals hij datzelf verkiest : Filip. Dat is zo petieterig kleinzielig dat het mijn medelijden opwekt. Geef Hanneke en Janneke een bolleke. Bruno Valkeniers is echter slim en ervaren genoeg om zonder die kinderachtige orthografie gefocust te hebben, de vragenstellers-neuspeuteraars te catalogiseren als schrijffrutselaars met een compleet manco aan neutraliteit.
In het élan van zijn pleidooi draait Bruno de gashandgreep iets té ver open. "Wij moeten stijlvol zijn" zegt hij en iets later "in de oppositie mag je wel vuilgebekt zijn". "Knip !" zegt Peutemie tegen Renard : "Het is niet veel maar we hebben toch iets, hoe kan je nu stijlvol en vuilgebekt combineren met mekaar ?" "Just", zegt Renard, "we hebben onze titel ! Philippe zal het niet leuk vinden". En dat is wat zij willen bereiken : tweedracht zaaien bij de vermeende fascisten, hun reputatie bezwadderen, hun ideologie beschimpen en in een vals daglicht stellen.
In al hun overmoedige driftigheid vergeten Hanneke en Anneke iets essentieels : velen zitten vergenoegd te wachten tot Bruno inderdaad met enkele goedgemikte vuilbekkerijen het unitaire zootje onderuit haalt. Stijlvol weliswaar.
Ray
De vragen handelen over de heikele punten : Morel de Rel, de radiojongen met strepen en streken en dan de nodige tendentieuze stellingen en insinuaties die voorgelegd worden met een azijngrimlach in de hoop op een nieuwe uitschuiver die gretig kan uitgebeend worden door de wildplassers van Knack, Hanneke en Anneke, gretig gevolgd door de frisse figuranten van de Morgen en de rode kameraden op de overige redacties.
Valkeniers weerstaat prima de vragenstellers, die zich echter tegenover hun lezers schriftelijk onmiddellijk in de juiste hoek situeren als zij de voornaam van Dewinter schrijven als Philippe. Zodat iedereen beseffe, dat zij het niet over hun rode gemoed krijgen om de man te benoemen zoals hij datzelf verkiest : Filip. Dat is zo petieterig kleinzielig dat het mijn medelijden opwekt. Geef Hanneke en Janneke een bolleke. Bruno Valkeniers is echter slim en ervaren genoeg om zonder die kinderachtige orthografie gefocust te hebben, de vragenstellers-neuspeuteraars te catalogiseren als schrijffrutselaars met een compleet manco aan neutraliteit.
In het élan van zijn pleidooi draait Bruno de gashandgreep iets té ver open. "Wij moeten stijlvol zijn" zegt hij en iets later "in de oppositie mag je wel vuilgebekt zijn". "Knip !" zegt Peutemie tegen Renard : "Het is niet veel maar we hebben toch iets, hoe kan je nu stijlvol en vuilgebekt combineren met mekaar ?" "Just", zegt Renard, "we hebben onze titel ! Philippe zal het niet leuk vinden". En dat is wat zij willen bereiken : tweedracht zaaien bij de vermeende fascisten, hun reputatie bezwadderen, hun ideologie beschimpen en in een vals daglicht stellen.
In al hun overmoedige driftigheid vergeten Hanneke en Anneke iets essentieels : velen zitten vergenoegd te wachten tot Bruno inderdaad met enkele goedgemikte vuilbekkerijen het unitaire zootje onderuit haalt. Stijlvol weliswaar.
Ray
Donderdag 8 februari 2007
De verrassing van Urbanus
Mijnheer Erik had het gisteren over Urbanus en diens commentaren op het progressieve front en de prangende maatschappelijke vraagstukken die onze samenleving verdelen.
Grasduinend langs de diverse politieke blogs (er zijn er heel wat met uitgesproken Vlaams-nationale en Vlaams Belang sympathieën) zijn de analyses en kritieken over Urbanus' uitspraken van dankbaar over onthutsend tot enthousiast.
Rechtvaardig rechts moet proberen Urbanus niet te hevig aan de boezem te drukken, want de man zal onder zwaar artillerievuur komen te liggen. Met een gekwetste Urbanus die we moeten afstaan aan het Poco hospitaal zijn we niets.
Links heeft zich even laten inpakken door Vlaanderen's komiek nummer één. De Morgen dacht goed te zullen scoren met een vrije tribune aan te kondigen met de man van het Payottenland maar dat viel ze zwaar tegen : er werd gelachen maar groen. Op de VRT waar flateren een blijk van beroepsernst is, schoven ze voor de zoveelste keer uit over de eigen vieze excrementen, in de overtuiging dat de domme kijker tuk is op stront. De kop van Tim Pauwels werd speciaal voor dat doeleinde gebeeldhouwd door de rode vakbond : wat ruik ik ?
Elke actie ontketent een reactie, elke beweging van de slinger kent een tegenbeweging. De druk in bijna gans West-Europa op de burgers om ze tegen hun zin een maatschappij op te dringen die ze niet wensen, die druk door de diverse regeringen is zo overdreven, zo grotesk, dat dit vroeg of laat tot een hevige tegenbeweging zal leiden.
In Vlaanderen hebben wij verknechting in onze genen maar ook stille rebellie tegen de bezetter. Tot hiertoe was het VB de enige die de stem van het volk aanhoorde en vertolkte. Laten we hopen dat langzaam maar zeker meer VIPS en BV's hun gezonde verstand laten weerkeren. Wij zullen hen niet doodknuffelen maar wel met open armen ontvangen.
Ray
Woensdag 7 februari 2007
Urbanus rechtse rakker?
Urbanus is een van de weinige artiesten in Vlaanderen die, - een beetje zoals egeltjes paren - héél voorzichtig, het aandurft om een beetje kritiek te uiten op het politiek correcte etablissement. Hij was in gesprek met Barones Doornaert, Zure Tim Pauwels, Bart Eeckhout van de GOTV en de diepe décolleté - madame, Caroline sans gêne.
Maar Urbanus hoedt er zich wel voor om in het rechtse kamp geduwd te worden omdat hij maar al te goed weet welke financiële gevolgen dit voor hem kan hebben.
Jammer dat hij die open doelkans niet heeft benut door het geval van ondermeer DeStrangers aan te halen.
Veelzeggend vond ik: “Wat ik denk dat bij de mensen leeft, ik zie dat toch ook bij collega -artiesten, een jaar of tien geleden hoefden wij geen twee keer na te denken om ons mening over iets te zeggen en nu wordt dat toch gevaarlijk. En ik weet er een hele hoop die zeggen: maar jong, wat trekt gij u over uwe kop, geef die mannen gelijk”
Waarbij BRT (BloedRood Timmeke) vlug overschakelt naar een citaat van Urbanus in Nooitgedacht van 17-12-06 waarbij deze besluit, dat hij schrik heeft van bepaalde gevestigde waarden binnen het mediawereldje.
Bart Eeckhout van de GOTV haast zich om te vertellen dat er hoegenaamd geen sprake is van zwijgverbod, politieke druk of wat dan ook.
Nu haasten is veel gezegd. Voor elk woord dat hij uitkraamt heeft hij twee seconden bedenktijd nodig maar hij krijgt van BRT het dubbele.Daar waar de vlotte Barones, als het wat “moeilijk” ligt, door diezelfde neutrale BRT niet vlug genoeg onderbroken kan worden.
Wat Eeckhout bedoelt met het volgende blijft mij een raadsel:”…niet zo zeer in de media, niet zo zeer in de politieke wereld want daar wordt er wel duchtig links en rechts van gedachten gewisseld..”
Deed me onmiddellijk aan Filip van Laenen denken en ik citeer hem: “En dat uitgerekend Yves Desmet dit dus moet overkomen, anders de vleesgeworden arrogantie en reïncarnatie van de inquisitie wanneer iemand geïnterviewd moet worden die nog maar een millimeter rechtser is dan zijn eigen extreem-linkserigheid, dat is toch wel het toppunt van ironie.”
Maar het is zijn enige kronkel niet want hij vindt dat er een soort manco is in de culturele wereld, er geen tegenstem is tegen het maatschappelijk denken dat ge eigenlijk links kunt noemen. “Noem mij eens een spraakmakende rechtse schrijver in Vlaanderen? Ik ken er geen” . Er zijn uiteraard auteurs en artiesten met rechtse sympathieën, alleen zij weigeren het hoofd boven de korenaren uit te steken, goed wetende dat de pikdorsers klaar staan. Daarom dat de voorzichtige stellingen van Urbanus (trouwens ook gisteren in de Morgen opgenomen) bijzonder moedig zijn ! En hopelijk de voorbode van een nieuw klimaat.
Ik hoorde de barones graag zeggen “dat de essentie van een democratisch debat is dat je het oneens bent en dat je elkaars opinies respecteert, dat je daar een discussie over hebt..” en hier onderbrak BRT haar voor de zoveelste keer.
Maar de beste uitspraak vond ik van Caroline sans Gêne.
“Als je tegenwoordig nog zegt dat er racisme in de samenleving is en dat er discriminatie is dan word je bijna gestigmatiseerd”
Of hoe de sossen de wereld op zijn kop kunnen zetten.
Erik
6 reacties op dit bericht
Vara nl
mvg
Het dorp
Prachtig - Ook de andere nummers van Sonneveld - Wat een artiest - Zo hebben we er
geen
Het dorp
Meneer Sonneveld heeft ook dat niet meegemaakt.
Dat was anders zeker van hem, of van zijn kleinzoon mischien?
www.variatee.vara.nl
Het dorp
Veel plezier.
http://www.casblokker.nl/het_dorp
héél mooi...
mooi
en de heren beheerders van dit blog!
meer van dat!