Ik wist niet wat ik hoorde toen ik, na een nachtje stappen, Bracke bezig hoorde terwijl mijn vrouw, met de deegrol in de aanslag, gelukkig al sliep.

De RTBF, daar zijn ze tenminste nog consequent de B in hun naam te houden, komt naar Vlaanderen om zijn oor te luisteren te leggen wat de Vlamingen nu wel of niet willen.

In het stadhuis van Gent hebben ze een debat georganiseerd met enkele Nederlandstalige Belgische politici uit Vlaanderen. Voor zover ik het heb begrepen zaten er geen Vlamingen bij.

Heel ernstig kan de uitzending niet geweest zijn gezien de karikaturale benadering van de RTBF door Eddy Wally als hét monument van het Vlaamse lied naar voor te brengen en Xavier Waterslagers als theatermonument.

Hilarisch schrijnend was volgend fragment dat Ter Zake er uitpikte.

Isabelle Durant in vertaling aan het woord: “ Ik zou willen weten, beste Nederlandstalige vrienden, vindt u niet dat de obsessie voor ’n verdere regionalisering grotesk is in vergelijking met het samen redden van de planeet (én het redden van België).(Dit laatste werd door de ondertitelaars van de PRT er niet bij gezet) Tenzij u ook denkt aan een splitsing van het weer om zo de voeten droog te houden in Vlaanderen. Het ergste is dat deze groene tomaat het nog ernstig meent ook.

Het eerste wat mij opviel was dat de journalisten het debat in het Frans voerden.

Dit getuigt van pretentieuze minachting, niet meer of minder tenzij het toch onkunde is.

Kunt u zich voorstellen dat de PRT in Luik een debat organiseert en het Nederlands als voertaal gebruikt? Omdat er een paar mindere goden tussenzaten, die de taal van Marianne niet machtig genoeg zijn, mochten de panelleden antwoorden in het Nederlands. Wat ze dan ook allemaal deden al wou Eric van Rompuy – uit respect (sic) – liever in het Frans zijn zegje doen.

De bewuste uitzending heb ik niet gezien maar wel Ter Zake die het over “débat à la une” had. Voor zij die TZ niet hebben gezien hier letterlijk volgend fragment:

Aan het woord zijn Siegfried Bracke, Eric van Rompuy en Christian Laporte journalist bij La Libre Belgique.

Let goed op de platbroekerij van Bracke.

SB: Er is ook, meneer VR, een incident geweest over het feit dat alle politici daar aanwezig, u dus ook, Nederlands spraken. Voor de krant Le Soir bv. is dat “not done”. Waarom doet u dat wel? Want sympathiek is het niet, hé.

VR: Het is niet sympathiek maar wij waren daar in Gent en ja..we zitten onder Vlaamse politici..(Bracke slaat er zijne zeg tussen)

SB: Voor een uitzending van de RTBF hé.

VR: ja, en als er dan..ja, niet iedereen zo maar bereid is om zo maar direct van te zeggen ik wil Frans praten dan zijt ge beter van allemaal Nederlands te praten.

VR gaat dan verder om te zeggen dat hij bij interviews op de RTBF altijd Frans spreekt en vergeet er dus bij te zeggen dat het van elementaire beleefdheid zou getuigen dat ze een Vlaamse politicus in het Nederlands zouden moeten aanspreken.

Ja, sorry, VR is geen Vlaming.

Het was de zeer goed Nederlands sprekende Waalse journalist die het die twee Nederlandstalige Belgen moest duidelijk maken: “Het is een kwestie van hoffelijkheid. Ik vind dat absoluut heel normaal. Wanneer ik bij u kom, spreek ik natuurlijk Nederlands.”

Hierop repliceerde SB nog maar eens: “Maar meneer VR zat bij de RTBF.”

Erg dat de enige die kritiek heeft op de onbeleefdheid van de RTBF een Waal is.

Zegt veel over de Brackes en Vanrompuys in Vlaanderen.

En die deegrol? Die had ze klaarliggen voor Bracke.

Erik

Correctie:

Guynokkio was er blijkbaar ook en was de enige die Frans sprak. Die verrader, niet alleen van zijn eigen volk maar bovenal van al zijn eigen principes en ideeën,  is toch tot alles in staat om aan de macht te blijven. Al vrees ik dat het niet veel zoden aan de dijk zal werpen tegen de maffiabende van Di Pipo & Co.

Soms ontmaskert de partijpolitiek zichzelf tot het niveau van het sprookje van Andersen, de Kleren van de Keizer : het gaat om niets, het is voorspelbaar als de smaak van jonge kaas, en het is slechts een minieme minderheid die zich zit op te jutten over de resultaten van dat niets.. 

De Provinciale Raden, twaalf eerbare instellingen zijn opnieuw samengesteld en een hondertal Nederlanders kunnen zich tooien met de versierselen der gewichtigheid als gedeputeerden voor het onderhoud van tweederangswegen, de hoogte van bomen, de afrastering tussen boerderijen en de klopjacht op wilde konijnen.  Zo belangrijk allemaal dat er  in de verkiezingsuitzending nauwelijks gerept werd over uitslagen maar enkel prognoses werden geprojecteerd van hoe deze provincieslaven per partij de senaat zouden samenstellen ... die op zijn beurt niets in de pap te brokken heeft.  Aan dat laatste werd zelfs een debat gewijd door senatoren die geacht werden relativerend over zichzelf en hun goedbetaalde job te discussiëren. In België doen we het schijnheiliger : wij zwijgen erover, want ook de kinderen van de koning maken deel uit van het senaatscircuit of -circus.

Het goede nieuws is dan weer, dat iedereen gewonnen heeft in Nederland , net zoals bij ons.  Zelfs als je niet deelneemt, niet aanwezig bent in de bescheiden provincies en in de nieuwe senaat, dan kan je nog winnen : de PVV van Geert Wilders heeft een flink stuk campagnegeld bespaard, moet zich niet bezighouden met het aantal takjes heidekruid dat mag afgerukt worden op de Veluwe en wipt hypothetisch van 9 tot 16 zetels.  Kabouter Bos verliest op zijn zegetocht 4 van de 19 zetels maar hij staat te glimlachen als een ware triomfator : "Goed hé !" glundert hij recht de camera in "en volgende keer halen we nog minder !"  Socialisten huldigen overal in Europa dezelfde slogan : wij zijn volksbedriegers.  Ze hebben de gewone mensen weggepest uit hun partijen, deze vervangen door een zootje net niet gebuisde universitairen, syndicale graaiers, hufterige wietrokers,  ze wriemelen zich in  belangrijke functies in verschillende bestuursapparaten en ze zakken electoraal overal  de dieperik in, want de gewone man die zij verwijderd hebben, blijft bestaan en zoekt elders onderdak. De socialisten zijn zoals de musici op de Titanic : ze doen alsof het allemaal niet waar is en ze spelen de Internationale en sourdine in driekwart maat op een gestolen Stradivarius.

In Nederland zoekt de moegesarde burger zijn toevlucht tot de  SP, wat een zeer grote druk moet betekenen op de schouder van deze crypto-communistische lieden die dagelijks geconfronteerd worden met de jammere consequenties van hun iedereen-is-gelijk stelling.  Dat is zeker niet de opvatting, noch strookt het met de ervaringen van velen van hun nieuwe kiezers. Die hebben precies omwille van de onrechtvaardigheden van de multikul de traditionele denkburchten verlaten.

De grote links-rechts polarisatie in Europa legt een zware hypotheek op de toekomst van het avondland en blijft oplossingen voor de grote problemen in de weg staan.  Wie dit niet inziet, is m.i. zo blind als een mol.  By the way, zouden we deze diersoort niet gaan beschermen, zoals de pimpelmees en de dopdoornheidrozenstruik ?

De opkomst lag rond de 46% : in Hoboken noemen ze dat een ruime meerderheid om comfortabel mee te besturen.

Ray  

 

Hitler bezoekt in mei 1938 zijn compagnon Mussolini en alhoewel beide fraaie figuren mekaar niet kunnen luchten, doen ze natuurlijk alsof ze de beste maatjes zijn.  Heel de Romeinse bevolking is opgetrommeld om deze historische gebeurtenis toe te juichen.  Antonietta is thuis gebleven, want nu heeft ze de tijd om rustig haar huishouden af te werken.  Ook overbuurman Umberto deelt niet in de feestvreugde buitenshuis : ongehuwde mannen betalen niet alleen een extra belasting,  zij zijn nadrukkelijk ongewenst bij de parade.  Tussen deze twee mensen ontstaat een delicate spanning, soms zacht erotisch  maar vooral begrip voor mekaars verschillende leefwerelden,  met op de achtergrond het rommelende gedruis van de zich aankondigende wereldbrand. 

Een politieke film ?  Ongetwijfeld.  Echter geen film van het grote gelijk of de grote veroordeling van een tegenpartij.

Katelijne Verbeke en Koen de Bouw proberen niet te gelijken op hun filmische evenknieën, de regisseur kan zeuren wat zij wil over haar eigen politieke inzichten, je m'enfous, de productie is de moeite.  Wij scheiden op een zeer evidente manier kunst en partijpolitiek van mekaar.  U zoudt het niet zeggen maar wij zijn verdraaid tolerante mensen ; ik heb daar helaas geen link over om het te bewijzen.


Ray

Het was weer zo'n moment dat mijn tenen automatisch de Brabançonne begonnen te roffelen in mijn schoenen van nationale trots toen ik de beelden zag van Guynokkio die sympathiek de hand stond te schudden van die gortige Al Gore.  Twee Braakmiddelen zonder weerga, ijverig in de weer om mekaar te misbruiken.

Die van ons kennen we, alhoewel er nog wat leuke verhalen in de lucht hangen om onze kennis aan te scherpen, en die Gore werd K.O. geklopt door de kleine Bush, expert-goochelaar in het wegmoffelen van verkiezingsformulieren, en heeft voor de rest steeds in de schaduw geleefd van Bill Clinton. U weet, de man die beweerde nooit seks gehad te hebben met die vrouw, terwijl het sperma van het kind haar blauwe jurk droop en zij sedertdien door het leven moet als de wandelende sigarenknipster. Mijn verontschuldigingen, als het over Grote Politiek gaat, kent mijn engagement geen grenzen.

Vandaag verkiezen de Nederlanders, althans zij die dat wensen, hun provincieraadsleden.  Belangrijk voor de kandidaten, de ambtenaren en wat later voor de samenstelling van de Senaat.  Voor de rest zijn de bevoegdheden net als bij ons vrij summier en overschat.
 
Het blijft altijd wel boeiend om te weten welke partijen de gunst van de kiezer behouden en wie uit de gratie ligt.  De PVV van Geert Wilders heeft opgeroepen niet deel te nemen, gezien zij zelf geen lijsten hebben neergelegd : te weinig tijd en vrees voor niet voldoende behoorlijke kandidaten.  Prijzenswaardige houding.

Het zal vooral uitkijken worden naar de resultaten van de regeringspartijen, die zich sedert de installatie van Balkenellende IV heel wat Nederlanders tegen de haren in hebben gestreken met ondermeer de aanstelling van twee staatssecretarissen met Marokkaanse en Turkse nationaliteit, de uitlatingen van de socialistische minister Vogelaar dat de boerka best aardig in het straatbeeld past, de lankmoedigheid waarmee openbare ambtenaren aan pasgeborenen de verkeerde nationaliteit bezorgen en de perikelen over Khadija Arib, een rood kamerlid dat ook in Marokko jobs vervult voor de koning aldaar en die hierover het volgende verklaart :

"...Ik ben niet loyaal aan Nederland, ik ben niet loyaal aan Marokko, maar ik ben loyaal aan mijn principes. En dat zijn respect voor mensenrechten en vrouwenrechten...".

Wij kijken toe over de grenspalen heen maar ook, zoals we dit al sedert onze jeugd gewoon zijn, via de televisie.  De opkomst van de journalist Hans van Mierlo met  D'66, inmiddels de flop van de vorige eeuw wegens  dubbelzinnigheid en onbekwaamheid,  Joop den Uyl op vakantie met zijn VW-kevertje met camper, Kok met een scheve tulband op zijn kop in de moskee, de antipathieke Melkert die Pim Fortuyn niet wil aankijken (tiens, dàt kennen wij hier ook)  dat hebben wij allemaal gretig gevolgd.  Nu is er een nieuw fenomeen in de PvdA opgestaan : ene Tichelaar. 

De man is fractieleider wat in Nederland heel wat meer aanzien en macht oplevert dan bij ons.  Die Tichelaar gaat nog voor veel vreugde en ontspanning zorgen, dat is nu al duidelijk.  Hij heeft een smoel als Brezjnev, een lijf als een worstelaar die jaren niet meer traint maar wel blijft spuiten en hij liegt bij de beesten af, zonder een spier te verrekken van zijn lekker dikke hangkop.  Heerlijk !  Die man leidt de socialisten recht naar de ondergang, ook al plaatsen ze heel den Haag  vol met beelden van Bos zijn kop en kont.

Om die reden alleen kijk ik vanavond naar de uitslagen en commentaren op de Nederlandse televisie. 

Ray

Onder ons gezegd en gezwegen, Mijnheer Erik kan het soms uithangen.  Een beetje toch. Eigenlijk nauwelijks het vermelden waard.  Wacht, ik begin opnieuw.

Onder ons gezegd en gezwegen, Mijnheer Erik is écht een toffe, fijne man, een crème van een baas om voor te werken.  Hij telefoneert me zonet om te zeggen, dat we vandaag, volgens zijn "bescheiden" mening, té weinig publiceren. 

- Zieje ghie oan 't sloape ghinderachtere in Diknekville ?

Daar moet ik altijd heel erg mee lachen, zie, als Mijnheer Erik mijn stad, die al lang mijn stad niet meer is, Diknekville noemt.  Liever dat als Sidi-Bel-Amberes. 

Het punt is, dat ik bijna de ganse dag op internet mij suf zit te zoeken op allerlei Marokkaanse sites naar de samenstelling van de fameuze "Conseil consultatif des droits de l'homme" of daar ook het fameuze parlementslid Khadija Arib bij vermeld staat.  Vanuit de PvdA en op alle Nederlandse nieuwsmedia wordt er plots gesproken over deze Raad voor Mensenrechten, terwijl het in eerste instantie ging over een adviesraad die de Marokkaanse gemeenschappen in de EU moest bijstaan. Het een sluit het ander niet uit en democratische opnheid om gegevens op te sporen moet je niet verwachten in een land van vliegende tapijten, gestenigde vrouwen en tegenstribbelende kamelen. We weten inmiddels van de Egyptische professor in Engeland, Ramadan, hoe het zit met controle via de ambassades op de moslims in hun nieuwe leefomgevingen.

Men zou er alles aan doen om deze zaak in de doofpot te stoppen of te herleiden tot een dienstbetoon aan een bevriend staatshoofd. Het zou kunnen maar dan nog blijft het een merkwaardig verhaal.  Leren wij daar nu iets uit in eigen land ?

Ray

Welgekomen lezer, maakt u a.u.b. even tijd.

Niet zo zeer om mij te plezieren maar om aandachtig de artikelen te lezen waarnaar ik verwijs in deze bijdrage : het loont de moeite.

Gisteren heeft de Kamercommissie Justitie zich ontfermd over de antidiscriminatiewet die, ondanks de verlichte geesten van Paars en andere multikul tuig, als een scheet de lucht werd ingeblazen door het Arbitragehof.

 Voor alle duidelijkheid: dit Arbitragehof schiet slechts in werking onder druk en tot op vandaag mogen we ons gelukkig prijzen met mensen zoals Matthias Storme die dit aanhangig hebben gemaakt.

Het weze een zéér magere troost dat onze machtspotentaten in dit apenland niet alleen staan met hun oikofobie.   

Het is tegenwoordig zo ver gekomen dat we in Belziek zelfs beschikken over ene minister van Gelijke Kansen: Christian Dupont van de Parti Scandaleux. Ge moet maar durven.

Lees aandachtig wat Roger Scruton verwoordde en wat Matthias Storme schreef op 06-02-2005 in zijn artikel: “De fundamenteelste vrijheid: de vrijheid om te discrimineren.”

Over deze antidiscriminatiewet verscheen eergisteren in de gazet van “A”,  een artikel van John De Wit: “Hervorming antidiscriminatiewet op de agenda” 

Alleen jammer dat meneer De Wit niet tot het besluit komt om deze onzinnige wet samen met het spionnencentrum radicaal naar de prullenmand te verwijzen ondanks zijn vlijmscherpe analyse en de absurde hiaten die hij  aanhaalt. Slaan en zalven, of beter sneren en smeren, vooral dan de paarse broodheren smeren. De auteur is bovendien niet overal consequent.

Een voorbeeld uit het artikel hoe absurd die wet is:

“Ook de indirecte discriminatie valt onder de wet. Die laatste is er als iemand opzettelijk een schijnbaar neutraal criterium gebruikt om iemand anders te discrimineren. Bijvoorbeeld: een school beslist dat alle kinderen die ze opneemt een bepaalde test moeten ondergaan, wel wetend dat allochtone kinderen niet zullen slagen in deze test.”

Hoe lang zal het duren voor een of andere allochtoon zijn school aanklaagt omdat de examens “bewust” te zwaar worden gemaakt om…..Ze zijn nu al naarstig bezig het niveau van het onderwijs de dieperik in te jagen.

Al spreekt de schrijver zichzelf tegen wat verder: “De wetten gelden ook al niet voor alle domeinen die tot de Gemeenschappen en Gewesten behoren. Dus niét in het onderwijs en op de Lijn, niét bij de beroepsopleiding en de arbeidsbemiddeling.”

Die wet is niet alleen een gigantische draak maar zelf discriminerend waar de communisten van de Sovjet-Unie, Cuba en China nog een puntje aan kunnen zuigen.

“De wetten gelden niét voor tendensbedrijven. Dat zijn organisaties die vertrekken vanuit een duidelijke religieuze of levensbeschouwelijke visie, zoals bv. de Christelijke Mutualiteiten. Zij mogen eisen dat hun werknemers loyaal zijn aan hun uitgangspunten.

De wetten gelden evenmin voor positieve acties. Dat zijn acties om de gelijkheid van kansen van gediscrimineerde groepen te bevorderen. Die acties moeten wel tijdelijk zijn en kunnen alleen door de overheid worden opgestart. Ze mogen de rechten van anderen niet onnodig beperken.”

Zet hierboven, in plaats van de CM, gerust de honderden VZW’s met islamitische signatuur Kifkif en het eentalige MRAX op kop.

En wie zal uitmaken of de overheid de rechten van anderen niet (onnodig) zal beperken?

En om er een schepje bovenop te doen: is het zwarte ras dommer dan het blanke ? Als dat zo was,  mag het niet worden gezegd, want dat is strafbaar. De spionnen van het Centrum ter bevordering van haat en racisme loeren mee. Kom me maar halen.

Joden daarentegen behoren tot het slimste volk ter wereld. Ook dat IS zo. Ik vermoed dat dát wel mag worden gezegd.

Zijn alle Joden slimmer? Zijn alle zwarten dommer?

Dat hoort u mij zeker niet zeggen maar leest u “Raskenmerken: wij zijn allemaal zwart” van Koenraad Elst en van dezelfde auteur “CGKR Eist Verbod op Darwin”

Als ik dit allemaal lees dan vraag ik mij toch af: waar gaan we naar toe?


Erik

Ludo, een van onze trouwe lezers, had het gisteren over de onwaarachtige   multiculturele wendingen in de VRT-soap Thuis.  Ook in de Kinderen van Dewindt wordt het probleem niet uit de weg gegaan door een onnadenkende, impulsieve moeder neer te zetten tegen een nobele, gevoelige, mooie Marokkaanse schoondochter die uit een stijlvol gezin komt waar moe en va mekaar toespreken als twee gedichtenbundels van Herman de Coninck en Guido Gezelle.

De kroon wordt gespannen bij de draak Emma die vier maal per week het scherm teistert : een absoluut flutverhaal in het enge televisiewereldje met drie Turkse bijrollen. Een gezette jonge man is huisbaas en hij vertegenwoordigt het conservatisme.  Als hij bv. klaagt over de regen, lachen de anderen hem uit, dat het hier niet Turkije is.  In het script staat : "kijkt sip".  Dat doet de acteur dan ook. Nadrukkelijk, zoals op de Turkse televisie, met vooruitgestoken lip en diepe rimpels.  In het echte leven hier om de hoek in de Brederodestraat, is het vechten.

 Zijn vriend is een werkzoekende brave jonge papa, die heel de dag de vaat doet, het stof afneemt, de luiers van "de kleine" ververst en alle bevelen van zijn vrouwtje stipt uitvoert.  Echt zoals het in die families er aan toegaat.  Soms gaat hij 's nachts uit werken. Op voorspraak van de huisbaas doet hij iets met containers en nadien koopt hij dure cadeaus voor zijn vrouwtje, die dan telkens huilt.  Zij is de spil, een niet onaantrekkelijke actrice die  genoten heeft van de voordelen van de positieve discriminatie op de toneelschool bij de lessen dictie,  stembeheersing en intonatie, want ze zeurt als een buitenboordmotor bij  windstil weer.

Bestaan er cijfers, gegevens over het kijkgedrag van allochtonen naar onze openbare omroep ?  Ik vrees dat hun aandeel zeer gering is, net zoals  bij de meest uiteenlopende culturele activiteiten.  De bossen schotelantennes die je overal ziet, hangen er niet zomaar als reclame voor Maansikkel en Ster. Wat is dan de bedoeling van deze onwaarachtige, opgefokte sprookjes die doorheen de verhaallijnen gestrooid worden ? 

Dat onze intelligentie niet hoog aangeslagen wordt door de promotoren van het linkse maatschappijmodel, weten we.  Dat na de vergiftigde voorlichting op de nieuwsredacties nu ook de zogenaamde ontspanning gelardeerd moet worden met onwaarachtige propaganda, zal de aan gang zijnde beschavingscrisis niet ten goede keren. Dat wij  met zijn allen dommer worden ingeschat dan  we zijn, is helaas een werkelijkheid en geen sprookje.

Na Emma begint de Laatste Show met de brave bomma Frieda en steeds dezelfde zeventien terugkerende Woestijnvissers en politici-die-in-de-smaak-vallen om mekaar te bewieroken, te masturberen en te lachen met mekaars onweerstaanbare grappen. 

Ray

Mimosa is een bescheiden, fel-geel welruikend bloempje en tevens de naam van een Molse vrouwenvereniging die de integratie beweert na te streven en de Turkse dames enige ontspanning wil bijbrengen, andere dan die van het voortdurende prijzen van de verdiensten van de Heer Amal Atatürk, zijn Rijk, Zijn Moustache en zijn Genocide.

De vorige vereniging met dezelfde doelstellingen is in de dieperik der vergetelheid vergaan, reden waarom men nu opnieuw begint met zwemlessen.  Wat, bemoedigend dat al die allochtone dames zich gaarne komen vermeien in onze zwembaden, niet !  Na Temse, nu ook in Mol.  Wij uit het water, zij er in. Maar daar blijft het niet bij : er staan ook koranlessen op het programma.  Best aantrekkelijk  en absoluut bevorderlijk voor de integratie in onze Vlaamse islamitische gemeenschap.  Een zeer praktisch voorstel is beslist de cursus EHBO : kan altijd van pas komen als Mijnheer zich weer eens heeft opgewonden.  Het gemeentebestuur van Mol heeft subsidies en logistieke steun toegezegd.

Ray

Aanpassing : Amal Attatürk bestaat niet !  Het is KEMAL en het is mijn goede vriend, ex-schepen en ex-senator Gerard Bergers die me hier op wijst.  Merci, Gerard, ge zijt  goed aan het integreren.

Paul Doevenspeck onderstreept het in zijn Scenario voor de Vlaamse onafhankelijkheid nog eens duidelijk : in België worden de burgers, de Staatsbelgen geregeerd door ministers en departementen waar zij slechts voor de helft democratisch verhaal op hebben, de andere helft behoort tot het landsgedeelte waarmee zij enkel een ingebeelde grens delen.

Dat geldt zowel voor Vlamingen als voor Walen.  Wij hebben uitgesproken de pest aan de kleine zwarte feeks Onkelinx van Justitie maar electoraal kunnen we dat nooit tot uitdrukking brengen.  De Walen zitten opgescheept met een minister van Binnenlandse Zaken met de voorbestemde naam, Dewael, maar hij is en blijft een Vlaams mandataris onbereikbaar voor Franstalige goed- of afkeuring. In het beste geval kunnen ze een taartengooier sturen of een Brusselse uitgave van Greet Opdebeeck, Marguerite Duruisseau.

Sedert Paars hier de lakens uitdeelt, weldra acht jaar, hoor je weinig van de Waalse oppositie die gevoerd wordt door de christendemocratische CDH, Centre démocratique humaniste, een partij die met 8 kamerleden weinig indruk maakt.  De meest gekende figuur is Joëlle Milquet, een donkerharige schone die voorbestemd was om in Franse films die Canvas uitzendt na middernacht voor achtenzeventig kijkers, de rol te vertolken van een aan pinot verslaafde lesbo die op het einde van het drama terugkeert naar haar man die zieltogend in haar  armen de geest geeft, terwijl de lichtjes van de Eiffeltoren langzaam doven. De  Franse filmindustrie is ook niet meer wat ze geweest is met Louis Defunès.

 Wathelet heeft ook een bekende kop, alhoewel hij niet meespeelt in "films noirs" maar wel in Villa Politica voortdurend in beeld komt op de storende achtergrond, als de man die constant zit te telefoneren tijdens het vragenuurtje.  Die Wathelet wordt zwaar gesponsord door Belgacom, wees daarvan overtuigd.  Hij zou nu zelfs in onderhandeling zijn met de NMBS om in de toekomst met een locomotief door de Kamer te tsjoeken. 

Diezelfde Waalse oppositie van de CDH is zowat de mentale tegenhanger van de Vlaamse CD&V en alhoewel ze humanisten beweren te zijn, zitten ze ons Heer van het kruis te bidden in Wallonië om na 10 juni mee te mogen regeren.  Milquet heeft het zonet verkondigd : Leterme is ne ferme maar met de staatshervorming gaat hij te ver : pas d'oeufs de ce paysan.  Laten we alles bij het oude vertrouwde houden en er nog een schep bovenop doen, zegt Madame Joëlle.  10% verlaging van de bedrijfsbelasting, dat levert méér investeringen op en vermindering van de sociale lasten, dat is ook tof.  En wie gaat dat betalen ?  De ferme Leterme en zijn bende Vlaamse idioten.  Het is dus zoals het altijd geweest is : de Vlamingen mogen betalen maar moeten hun kop houden.  

Ray

 

IS DE VLAAMSE ONAFHANKELIJKHEID MOGELIJK?

Voorstanders van de eenheid van België beweren dat een onafhankelijk Vlaanderen niet leefbaar zou zijn.

Een nepargument.

In de Europese unie van 25 landen zijn er 11 die kleiner zijn dan Vlaanderen.

Wij passen perfect in het rijtje van kleine,welvarende landen zoals Ierland(3,7 miljoen), Finland(5,2 mio), Denemarken(5,3 mio), enz.

Waarom zouden we het minder goed doen dan andere,  pas onafhankelijk ,en sindsdien welvarende Baltische staten Estland, Letland en Litouwen, en het kleine Ierland?

Vlaanderen  is goed voor 80% van de Belgische uitvoer.

Bij een rangschikking naar bruto binnenlands product per hoofd laat Vlaanderen o.a. Duitsland, Denemarken, Frankrijk Oostenrijk, Zweden, het Verenigd Koningrijk en de Verenigde Staten achter zich.

De kleine landen zouden wel eens de drijvende krachten kunnen zijn achter de economische groei in deze eeuw.

Men stelt zich ook de vraag of de internationale politiek de Vlaamse onafhankelijkheid wel zal aanvaarden.

Europa staat argwanend tegenover politieke veranderingen of de geboorte van nieuwe staten.

De EU wil vooral stabiliteit en heeft er geen belang bij dat haar instellingen gevestigd zijn in de hoofdstad van een land dat afglijdt naar politieke chaos.

De Baltische staten werden door de EU als onafhankelijke staten erkend, zoals trouwens Slovenië en Kroatië,en Slowakije en Tsjechië en Montenegro en Servië.

Meer en meer wordt trouwens gesproken over de onafhankelijkheid van Schotland.

Het zelfbeschikkingsrecht der volkeren wordt door allerlei internationale verdragen erkend.

“Wanneer een volk, met een duidelijke meerderheid, beslist om zelfstandig te worden zal en kan geen enkele internationale instelling dit tegenhouden”, aldus H. SCHILTZ

HOE?

Hier kan men verschillende scenario’s uitvinden. Veel zal van de omstandigheden afhangen.

Zo is het bijzonder onwaarschijnlijk dat het zal gebeuren zoals in R.T.B.F. uitzending aanschouwelijk werd voorgesteld.

Totaal onverwacht, als een donderslag bij heldere hemel.

Maar wel voortkomend uit een zeer diepe financiële en/of politieke crisis.

Wanneer de Vlaamse politieke partijen weigeren ministers te leveren voor de nationale regering, is het gebeurd.

Elke regeringsvorming en elke regeringscrisis kan zulke  gelegenheid zijn.

De traditionele partijen zullen alles doen om dit te vermijden.

Daarom is het wenselijk dat de NVA. en/of het VLAAMS BELANG hun posities duidelijk zouden kunnen versterken.

Ook de werkgeversorganisaties staan nog maar aan het begin van hun evolutie.

Zie het colloquium 16-11-2006 georganiseerd door de MARNIXRINGEN in samenwerking met UNIZO, VOKA en V.K.W.

Groter en groter gezag en belang krijgen ook de Financiële en Economische  drukkingsgroepen, zoals de Denktank IN DE WARANDE.

In een dergelijke crisis zal VLAANDEREN onderhandelen met WALLONIE  en BRUSSEL EN DAARNA DE ONAFHANKELIJKHEID AFKONDIGEN.

Of  EERST DE ONAFHANKELIJKHEID UITROEPEN EN DAN ONDERHANDELEN.

BESLUIT.

De Vlamingen en Walen groeien uit mekaar en zullen vroeg of laat onafhankelijk worden.

Hoe lang het zal duren, zal grotendeels van de omstandigheden afhangen.

Maar vele Vlamingen vragen zich af wat ze met die onafhankelijkheid kunnen doen.

Vooreerst het scheppen van eigen instellingen en structuren, die voor een veel beter bestuur van de burgers zullen zorgen.

De beveiliging en de ontwikkeling van de eigen identiteit kunnen verzekerd worden door politici die tegenover hun burgers rechtstreeks verantwoordelijk zijn en electoraal kunnen afgestraft worden.

Dit is nu niet het geval.

De Waalse politici regeren ons mee,en wij kunnen er niet voor stemmen.

Het zou de onafhankelijkheidsgedachte sterk  bevorderen als de Vlamingen aanschouwelijk  zou  voorgesteld worden  wat ze bv. met de besparingen in de transfers kunnen doen.

Hierbij een poging:

1-Belastingen verlagen.

De geraamde opbrengst  van de personenbelasting in 2004  bedroeg 21 miljard €  voor Vlaanderen.

Zonder de 12,68 miljard€ transfers zou men de  personenbelasting Vlaanderen met 60% KUNNEN VERMINDEREN.

OF

2-Het Vlaams aandeel in de vennootschapsbelasting  bedraagt 5,6 miljard.

Zonder de transfers kan deze belasting volledig worden afgeschaft.

OF

3-In 2004 gaf Vlaanderen(inclusief Brussel) 12 miljard € uit aan pensioenuitkeringen.

Zonder de transfers zouden deze kunnen verdubbeld worden.

OF

4-Loonkostenhandicap ten opzichte van onze buurlanden bedraagt 8%.

Die zou kunnen omgebogen worden in een concurrentieel voordeel van 5%

OF

5- Sociale woningbouw:Voor het bedrag van de transfers kunnen ieder jaar 111.520 sociale woningen gebouwd worden.

Terwijl er maar een wachtlijst is van 72.387 woningen.

Het is duidelijk dat  de transfergelden  over een globaal pakket van sociale maatregelen en initiatieven voor een dynamische Vlaamse economie moeten verdeeld worden.

Hoelang nog zullen de Vlamingen dit onrecht dulden?

Wanneer zullen ze druk (in het kieshokje) uitoefenen op hun mandatarissen, die als opdracht hebben hun belangen te verdedigen?

Het wordt tijd dat ze herinnerd worden aan het slot van het enig mooi gedicht van linkse schrijver W.ELSSCHOT:

GIJ DACHT, O  LIJDZAAM VOLK, DAT 'T GRUWELIJK GETIJ

DER OUDE TYRANNIE VOOR IMMER WAS VOORBIJ.

WEET NU DAN DAT UW STEM DOOR NIEMAND WORDT AANHOORD,

ZOOLANG GIJ STAMELEND BIDT OF BEDELT BIJ DE POORT.


Mr. Paul Doevenspeck, ere-advocaat

Wij, van Angeltjes, hebben overeengekomen om met het oog op verkiezingen, nooit speciale lichteffecten toe te passen op politici die we graag zien.  Dat is natuurlijk heel moeilijk in ons geval, want al wie tot het Vlaams Belang of Vlott behoort,  heeft sowieso een wit voetje voor.  De anderen moeten al uitzonderlijke prestaties leveren, zoals met de Janssens van de Boerentoren duiken met een paraplu zonder baleinen of de Leterme in Molenbeek op de markt zetten in een kraam vol varkenvlees en een bord : "Ik haat moslims".

Aangezien consequentie zeker niet onze sterkste kant is, wij bovendien nog meer buitengewoon vooringenomen zijn, veel subjectiever en minder neutraal dan al de poco redacties van West-Europa samen, veroorloven wij ons voor tenminste één keer af te wijken van onze stelregel en van de blog van Bart Debie zijn artikel van vandaag over te nemen : "Mijn campagne begint op 15 maart"

Ik zou zeggen : eindelijk !  Na vier jaar krijg ik nu eindelijk de kans om mij te verdedigen. Vier jaar lang in haast alle media beschuldigd worden van allerlei minder fraaie dingen zonder enige vorm van verdediging is niet prettig. Dat weegt op mezelf en mijn gezin.

Ik heb meermaals de kans gehad om ook mijn kant van het verhaal in één of ander interview kenbaar te maken. Dat heb ik bewust niet gedaan. In tegenstelling tot de tegenpartij en het Antwerpse parket heb ik het geheim van het onderzoek gerespecteerd. Ik zal alle argumenten ter verdediging dan ook aanvoeren op de plaats waar ze aangevoerd moeten worden, met name de rechtbank.

Ik ben dus verheugd eindelijk naar de rechter te kunnen gaan. Kijk, ik heb drie jaar lang (drie volledige jaren !) gewacht op de rechtsgang. Drie jaar lang heb ik mijn persoonlijke politieke loopbaan op stal gezet en het gerecht de kans gegeven om mij te berechten. Niets van dat alles. In het vierde jaar heb ik mij aan de kiezer gepresenteerd en had ik nog steeds alle onterechte beschuldigingen in mijn kielzog. De kiezers heeft mij op 8 okt. vrijgesproken. In mijn eigen Borgerhout had ik zelfs de meeste voorkeurstemmen van ALLE politici.

Nu komen de volgende verkiezingen eraan. En ja, ik ben opnieuw kandidaat. Dat zal het parket allicht niet ontgaan zijn en dus proberen ze Debie nog even snel te veroordelen. Ben ik nu zenuwachtig of angstig ? Nog niet in het minst ! Ik zal - als ik en mijn raadsman de kans daartoe krijgen - alle beschuldigingen stuk voor stuk weerleggen. Binnen een eerlijke rechtbank krijg ik dus een vrijspraak en niets minder. We zullen zien. Mijn vertrouwen over de inhoud van het dossier is groot, het vertrouwen in de Belgische rechtspraak iets minder. Ik heb de afgelopen jaren halucinante dingen meegemaakt op dat vlak.

Goed, verwacht van mij dus geen uitleg over de inhoud van het dossier op deze weblog. Ik eindig met justitie (alweer) te danken voor de media-aandacht. De timing is prima. Het bespaart mij duizenden euro's aan campagnegeld. Dit schijnproces had vier jaar geleden moeten plaatsvinden.

Mijn vrijspraak en campagne begint dus op 15 maart. Het ene zal eindigen op 10 juni, het andere....tja dat kan nog even duren. De hoop dat de media ook mijn standpunten zal willen brengen heb ik al lang opgegeven. Het "bashen" op een VB'er is immers een nationale sport. Ik ben eens benieuwd of de media en sommige politici nadien - bij een vrijspraak - zich zullen willen verontschuldigen. Hmm, ben ik nu weer naiëf ? Over de agenten die zich tegen mij georganiseerd hebben kan ik kort zijn : de uitspraak "we gaan er ene flikken" zal hen (letterlijk) duur te staan komen !

Uit “Over «deweverkes» en «anciauxkes»” van Filip van Laenen dit citaat:

“Onze goede vrienden van het CGKR riepen op 18 december verleden jaar koningin Paola uit tot immigrante van de dag. Iemand die naar hier is gekomen op basis van gezinshereniging, nooit een poot heeft uitgestoken en uitsluitend op kosten van de staat leeft, en dan bovendien nog weigert de taal van de lokale bevolking te leren, die kan inderdaad wel tellen als rolmodel voor alle immigranten. Zelf immigrant zijnde moet ik toegeven dat ik aan geen één van de vier criteria voldeed.”

Commentaar?

Erik

Schamper wordt de krant, die vanaf vandaag terug het logo AVV –VVK (Allah Voor Vlaanderen – Vlaanderen Voor de Koran) op zijn frontpagina plaatst, dikwijls De Schandaard genoemd.

Voor mij mag dat regimegazetje voortaan De Pravda genoemd worden.

Deze omhooggevallen “kwaliteitskrant” slaagt erin om  met géén enkel woord te reppen, op hun webstek over het verkiezingscongres van de grootste partij van het land.

Ik ben natuurlijk zwaar vooringenomen maar toch: pas op bladzijde 11 - als bladvulling? - komt het congres in de krant aan bod. Als de zichzelf benoemde “democratische” partijen niet de helft toehoorders halen op hun congressen wordt gesproken van een zeer grote opkomst en laaiend enthousiaste congresgangers. Als hoger genoemde partijen nog niet verre van de helft te vertellen hebben krijgen alle tenoren ruime aandacht zowel in de geschreven als in de audiovisuele pers.

Eventjes selectief vooringenomen twee citaten die ene bs (Bart Stortwagen?) op 02-03-07 neerpende in “Niet in slaap laten wiegen” ter verduidelijking waarom De Pravda zo mag genoemd worden.
 

“Als alles loopt als voorzien, dan komen er dit jaar 45.000 jobs bij, nog net iets meer dan vorig jaar. De 200.000 jobs die premier Verhofstadt vier jaar geleden beloofde, zitten er niet meer in, maar we komen aardig in de buurt.”

“Intussen is de belastingverlaging voluit zichtbaar, daalt de olieprijs weer en blijft de stijging van de rente onder controle. Er zijn dus volop redenen voor optimisme. Daar valt niets op af te dingen.”

Waar woont die journalist? Het is alleszins duidelijk dat hij zijn belastingsbrief niet zelf invult, de gatlikker. En dan in een adem de daling van de olieprijs en de controle op de rentevoet eruit blazen ruikt sterk naar mouwenfrotterij om ook deze feiten te linken aan weldoener Verhofstadt.

Eerst dacht ik mij vandaag de koran aan te schaffen maar zelfs één euro, of hoeveel kost dat toiletpapier tegenwoordig, is  teveel . Ik hoef de koran niet te lezen om te zien en te ondervinden wat de islam inhoudt én beoogt. Gemakshalve komen islamvoorstanders aandraven met de gruwelijkheden die in het Oude Testament staan van “onze” bijbel maar vergeten  wel het verschil van beleving en interpretatie te vermelden.

Nog eventjes over hun charmeoffensief voor de islam.

Wie betaalt de rekening van dit opruiend boek?

Wie zit achter dit initiatief?

Zou het iets met de komende verkiezingen te maken hebben?

Het lijkt me een beetje veel te toevallig dat net nu de PRT, De Pravda en Knack een dergelijk initiatief op poten zetten. Wanneer volgt de Gescheten Om Te Vergeten, Gazet van A(llah) of ’t Belangske? Wedden dat we er nog van horen voor 10 juni.

Kotsmisselijk word ik van de manier hoe wordt verteld hoe WIJ de andere moeten leren kennen en begrijpen.

Hoe subtiel smerig er wordt verteld dat WIJ ons zitten druk te maken om niks omdat we de andere niet kennen.

Hoe vals het is om te zeggen dat WIJ in het reine moeten komen met de islam.

En dan heb ik maar de eerste alinea gelezen van “Kennis van de andere” van B.S.

“Er gaat nog nauwelijks een dag voorbij zonder een bericht dat illustreert hoe moeilijk onze samenleving het heeft om in het reine te komen met de aanwezigheid van de islam. Als het geen discussie over het dragen van hoofddoeken achter het loket is, dan gaat het wel om de vraag of scholen uitsluitend halal-voedsel mogen aanbieden of om een conflict over moslimvrouwen die met een alles verhullende boerkini het zwembad in willen.”

Hier, dat is dan toch wat ik eruit maak, zegt de hoofdredacteur van De Pravda niet meer of minder dan: WIJ zijn in fout en moeten leren verdraagzaam samen leven met islamieten.

Hij zegt er niet bij dat het juist alleen met islamieten is dat onze bevolking problemen krijgt omdat het de enige godsdienst is die hier eisen komt stellen die zelfs haaks tegenover onze cultuur en traditie staan.

En dan, de hypocriet, de vraag durven stellen: “Of komt die perceptie door het vertekende beeld dat onze media verspreiden?” Als u dit nog eens leest en de link “richtlijnen” aanklikt weet u waarom ik hem hypocriet noem.

Erik

Drie islamitische basisscholen in Amsterdam verkeren in nood : ze beantwoorden niet aan de grondnormen en er is van alles mis met centjes en met het bestuur.  Sluiting dreigt.

In Nederland heeft men dus al toegegeven aan een nieuwsoortige apartheid : exclusief onderwijs.  Zoiets doet men uit gemakzucht of omdat gebleken is dat de integratie niet lukt.  Nu blijkt die apartheid ook niet te lukken.

Zou het niet aangewezen zijn dat al die grootsmoelige voorstanders van multikul, diversiteit, generaal pardon zich zouden bezinnen en tot enkele conclusies komen ?  Ik heb het dan in de eerste plaats over ons eigen land (en de buren mogen bij voorkeur meedoen) : stop de immigratie alstublieft, sluit de grenzen, laten we nagaan wie hier "woont", welk het statuut is en of die mensen aanspraak kunnen maken op permanent verblijf.  Het is pas na het opmaken van een juiste inventaris dat de zaak grondig kan opgelost worden.  Een winkelier blijft geen goederen bestellen en stockeren zonder een idee of hij er klanten voor vindt. Hier gaat het over mensen en géén goederen, voor de lezers van het Spionnencentrum.

Wat zijn we gebaat vreemdelingen onder allerlei statuten toe te laten met onze grote harten, als blijkt dat die mensen hier in  sukkelstraten terechtkomen ?  We vormen een nieuw dompelaarsproletariaat dat geen enkele aansluiting heeft op onze cultuur.  Dit vaststellen, is langs geen kanten racistisch, integendeel het is een pleidooi voor gezond verstand en naastenliefde ! Los hiervan staat de discussie over de arrogantie van de islam, het profitariaat, het niet naleven van de wetten en de onwil om zich te laten opnemen in de gastcultuur.

Laten we  duidelijk zijn en in onze grondwet expliciteren dat "vrijheid van godsdienst" bedoeld is op Europese godsdiensten en niet op religies die in het verleden al diverse malen geprobeerd hebben Europa te vuur en te zwaard te veroveren.  Men kan  hier best moslim zijn, maar binnen welbepaalde grenzen, en dan zijn we nog een pak toleranter dan de islamieten in hun landen omspringen met christenen.

De discussie die momenteel gevoerd wordt met de Standaard over de koran die gratis verdeeld wordt, is een opgefokte gebeurtenis om onze Vlaamse gemeenschap nog meer te verdelen en tegen mekaar op te zetten.  Als je behoefte hebt om de koran te lezen of de bijbel of de Broek van Charlotte, dan doe je dat toch.  Ik beoordeel mijn medemensen niet op de boeken in hun bibliotheek wel op hoe ze zich gedragen, hoe ze, in het geval ze vreemden zijn, zich aanpassen in onze gemeenschap. 

En nu ga ik verder met mijn nieuwe boek "De kleinkinders van Adolf en Eva veroveren Bobbejaanland."  Een bestseller.