In Duitsland heeft de regering zopas beslist een generaal pardon in te voeren voor 180.000 illegalen. Mensen die meer dan zes jaar in het land vertoeven en wier dossiers telkens afgewezen werden.

Er worden enkele voorwaarden gekoppeld aan de uitreiking van de verblijfsvergunningen : voor eind 2009 moet men aan het werk zijn - kennis van de Duitse taal wordt geëist evenals het volgen van een integratiecursus.  Kindertoeslag wordt uitbetaald als men een job heeft.

Niemand wil hardvochtig zijn.  Ik stel me wel de vraag, waarom er wetten en toelatingsvoorwaarden vastgelegd worden, als ze terzijde geschoven worden ?  Eerst door de asielvragers zelf, die straal de uitspraken negeren, vervolgens door de christen-democraten en socialisten in de federale regering.  

Na Nederland stelt  Duitsland zijn grenzen verder open uit een duidelijk misbegrepen liefdadigheidsgevoel.  Aan de groteske slogan "Een mens is nooit illegaal" laten wij ons niet vangen.  Natuurlijk is een mens niet illegaal, wél illegaal zijn de omstandigheden waarin mensen verkiezen terecht te komen. 

Als wij in de EU onze eigen wetten zouden naleven op een correcte en genereuze manier, zouden er geen "illegale mensen" zijn binnen onze grenzen.  Kijk  naar Zwitserland.

In Duitsland kunnen ze over twintig, dertig jaar weer janken van "Wir haben es nicht gewusst".


Ray

Maar niet bij ons : wij zijn gelijk de Zwitsers, neutraal, beetje achterbaks en de kluizen staan open om uw zure zwartverdiende centjes te komen stockeren bij de Ag Bank "Die Aengeltches".  Storten kan steeds en overal.  Afhalen is zéér moeilijk.

Mijnheer Pascal Vyncke, altijd onderweg met een rolstoel of een wandelstok om een oude knar iets te gunnen, heeft op het Seniorennet een wedstrijd ingericht met Douwe Egberts (is die D nodig ?) om iemands Levensdroom alsnog in vervulling te laten gaan.  De wedstrijd duurt niet lang, om evidente biologische redenen.  Wat niet verhindert dat er ruzie gemaakt dat het klettert en dat zelfs de kranten gewag maken van de groepen scheldende oude wijven en venten die mekaar proberen te belazeren om de eerste prijs binnen te halen.

Wat wil je ?  In dit land is de naam van de vorst : Koning Sjoemel, en de uitslag van de verkiezingen roept vaak twijfels op.  Wat zouden senioren, gepokt en gemazeld door jaren ervaringen in zulk een leefwereld, mekaar niet de ogen uitkrabben voor een paar pakken koffie ?

Ray

U heeft er ongetwijfeld ook over gelezen in de dagbladpers en  u bent uitgebreid voorgelicht door radio en televisie ?  Indien niet, volgt hierna de precieze tekst van dit voorstel tot resolutie, voorgelegd in het Vlaams Parlement.



VOORSTEL VAN RESOLUTIE

Het Vlaams Parlement

- overwegende dat de Belgische nationaliteitswetgeving voor het bekomen van de Belgische nationaliteit geen enkele verplichting tot loyauteit oplegt, noch enige integratievereiste;

- overwegende dat de Belgische nationaliteitswetgeving de dubbele nationaliteit toestaat;

- overwegende dat een dubbele nationaliteit ook leidt tot een dubbele loyauteit;

- gelet op het feit dat allochtone mandatarissen die ook het staatsburgerschap van een ander land bezitten,  onmogelijk objectief kunnen oordelen in kwesties die de belangen van dit andere land of de onderdanen van dat land betreffen;

- overwegende dat de praktijk aantoont dat allochtone verkozenen zichzelf soms in de eerste plaats beschouwen als de vertegenwoordigers van hun etnische achterban en schatplichtig zijn tegenover die achterban;

- overwegende dat wie in ons land een politiek mandaat wenst uit te oefenen, zich loyaal dient te gedragen tegenover onze Vlaamse samenleving en dient op te komen voor de belangen van het Vlaamse volk dat hij/zij geacht wordt te vertegenwoordigen;

- overwegende dat er zich voor mandatarissen met de dubbele nationaliteit een loyauteitsprobleem stelt;

- overwegende dat sommige landen niet toestaan dat hun onderdanen verzaken aan de nationaliteit van dat land, zelfs wanneer zij in het buitenland leven en daar ook geboren zijn;

vraagt de Vlaamse regering:

- de nodige initiatieven te nemen om de Vlaamse wetgeving (gemeentekieswet, provinciekieswet en OCMW-wet) in die zin aan te passen dat het verzaken aan de dubbele nationaliteit wordt opgenomen als verkiesbaarheidsvoorwaarde voor het uitoefenen van een lokaal politiek mandaat. Wanneer de wetgeving van het land geen mogelijkheid voorziet om aan de nationaliteit te verzaken, kan een uitdrukkelijke en ondubbelzinnige wilsverklaring van de betrokken kandidaten tegenover de autoriteiten van dat land om te verzaken aan die nationaliteit volstaan;

- er bij de federale grondwetgever en wetgever op aan te dringen dat de wetgeving in die zin gewijzigd wordt dat ook voor nationale politieke mandaten de kandidaten op de kieslijst verplicht moeten verzaken aan de dubbele nationaliteit. Wanneer de wetgeving van het land geen mogelijkheid voorziet om aan de nationaliteit te verzaken, kan een uitdrukkelijke en ondubbelzinnige wilsverklaring van de betrokken kandidaten tegenover de autoriteiten van dat land om te verzaken aan die nationaliteit volstaan.

Filip Dewinter                                   Jan Penris                              Wim Van Dijck

Het werd meer dan tijd om de bevolking duidelijk te maken, dat als deze planeet zich niet wil plooien naar de grillen van de mensen, de geëvolueerde apensoort flink in de geldbuidel moet tasten als straf voor de aangerichte schade van het bestaan. Schuld en boete is niet voor niets een pronkstuk van het menselijke brein. 

Regeringen zijn  in het leven geroepen om  ten eerste allerlei grote en kleine gunsten te verlenen aan de machthebbers en de cirkeltjes die om hen heen draaien en ten tweede om de domme soort zoals u en ik op te zadelen met schuldcomplexen zodat ze mak en gedwee hun centen afstaan.  Was het in de Middeleeuwen ook niet zo ?  Ja, maar toen werd de schijn niet opgehouden. Toen was het zwijgen, zwoegen, zweten. Vandaag worden wij democratisch verantwoordelijk gehouden voor al de gevolgen van de uitvindingen die met veel hoera's geïntroduceerd zijn, inclusief het hele economische stelsel dat begon met de ruilhandel.  Doe een uitvinding om het leven aangenamer te maken en de regeringen zijn er als de kippen bij, om via allerlei taksen hun aandeel op te eisen en je achteraf te beschuldigen van milieuvervuiling, waarvoor ze de gemeenschap een algemene belasting opleggen .  Het "milieu" ?  Vroeger bedoelden we daar de gangsters mee, we gaan die betekenis terug invoeren.

In se zijn zij die de lakens uitdelen, voortdurend op zoek naar middelen om de massa onder de duim te houden met de slogan :  "De wereld is van iedereen".  Natuurlijk is de wereld van iedereen maar er zijn wel wetten, regels, reglementen, landen, grenzen, afspraken om die wriemelende stroom van zesduizend miljoen kleine betweters een behoorlijk leven te laten lijden... De wereld is niet van iedereen om massale volksverhuizingen in de hand te werken, te vernietigen wat goed is en te vervangen door wat niemand kan voorspellen en als de centen op geraken, worden er nieuwe taksen uitgevonden.  Helaas, zo zit het in mekaar.

In het land waar Guynokkio eenoog is, wordt het bezoek van Al Gore aangegrepen om een nieuwe belasting in te voeren op verpakkingen.  Ja, godverdomme, ik ben ervoor, het moet gedaan zijn met alles in te pakken (behalve de bevolking, of course) : emballeren en dokken zeggen ze in Brussel..  En als het niet mag  van Europa, dan komt er een taks op vliegtuigtickets, prevelt Reynders, de Waalse liberaal die zich opgooit als kandidaat premier.  Pourquoi pas ? 

En als dàt ook zou weggelachen worden heb ik een alternatief : taks op schoenzolen.  Al eens bedacht, beste smerige vervuilers die jullie allen zijn, welke rotzooi aan jullie zolen kleeft en hoe jullie die alom verspreiden ?  Marcheren en dokken.

Ray 

Canvas, de televisiezender voor de "meerwaardezoeker" heeft een thema-avond gewijd aan het behoud van België.

Eerst was  een publieksonderzoek gebeurd door la Libre Belgique, waarvan de uitslagen een duo-presentatie in Terzake opleverden met een Franstalige journaliste.  Vervolgens een interview om je te schamen of te bescheuren met Vande Lanotte en Di Rupo : de bazen van de socialistische partijen in debat over communautaire eisen. Di Rupo begint hoe langer hoe meer op een oude feeks met geverfd haar te gelijken en die van Palermo viel bijna in slaap van zijn eigen gezaag.  Ik overdrijf nauwelijks. 

De hoofdbrok  werd gevormd door  een zogenaamde road-movie met Reynebeau en Dewever om te eindigen zoals we begonnen waren met een hartelijk blik grollen en grappen over dit koninkrijk in de Rechters.  Wie laat opblijft kan  nog een stukje likkebaarden  in Morgen Beter, waar Mijnheer Erik zich meestal in vastbijt als een buldog in een kippenbout.

Ik heb heel de avond als doorzichtig en voorspelbaar ervaren, naiëf en soms gênant.  De gestaag groeiende groep die met argumenten en cijfers in de hand wijst op de objectieve voordelen van een boedelscheiding, zag zich vertegenwoordigd door Bart Dewever, die net enkele maanden geleden het odium van de meest onbetrouwbare politicus op zich laadde.  Past perfect in de strategie van de VRT : al wie separatist is, is van het onbetrouwbare kaliber van Bartje.

  Zowat iedereen had het ook lachend over de clichés van de luie Waal en de nijvere Vlaming, die natuurlijk niet kloppen met de werkelijkheid.  Alles wat gefilmd werd, bevestigde nochtans die clichés : de scheepslift van 500 miljoen euro, gelegen in het Hol van Pluto waar geen boot voorbijkomt en de verantwoordelijke voor dat onheilswerk die geen woord kritiek duldt,  de dorpen met generaties werklozen die uitsluitend leven van steun, de angst van de uitgeweken en meestal goed terechtgekomen Vlamingen om via hun interviews enige sympathie te laten blijken met hun thuisland Vlaanderen, de luchthaven van Charleroi die geleid wordt door een Vlaming ...  Terwijl er geen enkel beeld getoond werd van de overzijde, hoe daar gedacht en gereageerd wordt, behalve het vluchtig aangehaalde opinie-onderzoek van de Libre.  Op de onkundige VRT heeft men weer eens naast het doel gemikt ; ik begrijp zoiets niet : er zijn middelen, mensen, centen in overvloed en het mangelt daar permanent aan "inhoud". Sukkels zijn het, die pleiters voor het unitaire België.

Wat ik erg heb gemist na de uitzending, was een ferme documentaire over den Dolf en zijn smeerlappen met verklarende commentaren door historicus Bart Dewever.

Ray

Gisteravond  om 19 uur vertoonde Nederland 2 een documentaire over het leven van Willem Elsschot.  Op Canvas zal hij ook uitgezonden worden,  begin mei rond middernacht.  Nooit te beroerd om hun wereldvreemdheid en onkunde aan te tonen,  die van de Reyerslaan en intussen  toeteren en blazen dat ze zeventwintig kanalen zullen openen met drieduizendvijfhonderachtentwintig managers, die nu allemaal klassementswerk uitvoeren in de kelders. De vakbonden hebben geen tijd om de plannen te bespreken, ze zijn in beraad om een staking uit te roepen, want de kleur van het toiletpapier is veranderd zonder inspraak. Het zij zo. Het zal nooit beteren, ook morgen niet.

De documentaire over Elsschot behelsde veel momenten van echte ontroering en herkenning.  De jongste dochter, Ida de Ridder, inmiddels een krasse tachtigjarige vrouw moest geen enkele inspanning leveren om aan te tonen hoe haar vader was. Zij bezit een zelfde stoïcijnse manier van praten, afstandelijk,  een beetje kil zelfs  met plotse wendingen die een grote niet uit te spreken gevoeligheid verbergen. De humor is zelden rechtstreeks, meestal versluierd zoals het familiale leven dat ook moet geweest zijn in de Lemméstraat : weinig communicatie en toch verbondenheid zoals kleinzoon Willem Dolphijn het verwoordde.  Alles wordt uitgesproken in een op Nederlands gelijkende taal die zwaar gekruid blijft met burgerlijk, nasaal Antwerps.  

 Zij en haar knappe dochter, eveneens een Ida (de vroegere levensgezellin van Robbe de Hert en een onvervalste RAL-militante) liepen gearmd naar het monument van Willem Elsschot aan het Mechelseplein en doorspekten hun gesprek met dubbelzinnige fragmenten uit gedichten van vader, om nadien ironisch uit de hoek te komen met : "Dat zeggen wij niet, dat zegde hijzelf".  De familietrekken laten zich niet verloochenen.

Een uitzending waar je ademloos zit van te genieten en zoals we er veel te weinig krijgen.  Ik neem het de makers helemaal niet kwalijk, integendeel, dat zij ook een fragment toonden tijdens een bijeenkomst van het Willem Elsschot Genootschap waar Steve Stevaert het woord voerde en in zijn gekende stijl van marktkramer uitriep  :"Willem Elsschot was een socialist" ...  De cameralens was gericht op dochter Ida en ik heb zelden iemand zo spontaan een uitdrukking van afkeer en ontkenning op het gelaat zien toveren. Dat was pure verontwaardiging.  

Wat een misplaatste kerel, is die Stevaert !  Ik hoop uit de grond van mijn Vlaams en Antwerps hart, dat hij nooit meer gevraagd wordt door het Genootschap.  Elsschot was onder geen enkele politieke of ideologische hoed te vangen : hij was bezig met zichzelf  en zijn gezin en hij was gedreven door een groot rechtvaardigheidsgevoel, dat hem ondermeer inspireerde om een gedicht te schrijven over de  communist Van der Lubbe die de Rijksdag zou in brand gestoken hebben, en over de Vlaams-nationalist  August Borms die op krukken naar de executiepaal gesleept werd.  Elsschot was ook de man die op twintigjarige leeftijd het grandioze gedicht "Het Huwelijk" schreef ... hoe kon hij dat toen al beseffen ? Maar een socialist ?  Die Stevaert heeft definitief afgedaan bij mij.

En als het Mechelseplein (eindelijk) hernoemd zal worden in Willem Elsschotplein, ga ik een pint drinken op het terras van de Boer van Tienen. Op de gezondheid van de zeer bewonderde Alfons de Ridder, Willem Elsschot.

Ray

Vorige week hadden we het over de perikelen bij het Rode Kruis : de Waalse afdeling heeft een tekort van 6 miljoen, de Vlaamse een overschot van 16 miljoen, dus als we samentellen is er een overschot.

  Niets aan de hand, de Waalse haan kan victorie kraaien en de Vlamingen moeten zorgen dat ze voldoende
bloedplasma  blijven ophalen en centjes, want er zijn grootse feesten gepland in Francorchamps met zware accidenten  en veel champagne achteraf. Bloed en geld, dat rijmt niet in het Nederlands dus houden we het op : "Du sang et de l'argent" mooie slogan, pour ces Flamands ! 

 De échte achtergrond van de malaise is inderdaad geld en organisatie ; de Franse chi-chi aan de top van het Belgische Rode Kruis is een slechte gewoonte die gesterkt wordt dankzij de aanwezigheid van prinses Astrid als voorzitter. Vlamingen en Franstaligen in deze instelling zijn in werkelijkheid beste brave mensen, die als ze het woord "Vlaanderen" in de mond nemen, vertederend glimlachen, want dan denken ze aan de Place m'as-tu-vu in Knokke met die fantastische flamingantische burgemeester Leopold Lippens. La Flandre dat is Jacques Brel, Emile Verhaeren, Marie Gevers ... En voor de rest wordt in Vlaanderen ernstig gewerkt en bloed verzameld en in Wallonië wordt vooral veel vergaderd, gedronken, gegeten en het bloed inzamelen meestal vergeten.

Maar deze morgen stond het Rode Kruis met Rode Kaken voor de rechtbank.  Na het ontslag dat de Vlaamse afdeling had gegeven aan de medewerkster van prinses Astrid, stapte deze naar de arbeidsrechtbank. Daar traden tot verbijstering van de voorzitter, twee advocaten op voor de gedaagde.  De een riep in het Nederlands : "Ontslag : Ja !" en de andere in het Frans : "Démission ? Non"

Kunnen wij ons nog belachelijker maken ?  Ja !  Non ! Er komt een alleszins een vervolg.

Ray

In Vlaanderen bestaat een uitgesproken  behoefte  aan een pers, geschreven, gesproken, gefilmd, die ofwel :

- neutraal is, of zo objectief mogelijk ;
- geëngageerd is en daar onbeschroomd voor uitkomt .

Wij hebben daarentegen, op een luttele uitzondering na, een geschreven pers die betuttelend en sectair het nieuws filtert en becommentarieert in functie van een maatschappelijke ideologie, die indruist tegen de praktijk van het dagelijkse leven. En die op politiek vlak een uitsluiting doorvoert die de mensen nog meer achterdochtig maakt dan ze historisch gezien steeds waren.

Op het vlak van radio en televisie, zowel openbaar als privé, zijn de nieuwsredacties in handen van dezelfde vooringenomen journalisten, die menen hun wereldvisie te kunnen opdringen aan de goegemeente.  Het gaat om het soort radiojournalisten dat n.a.v. het dodelijk ongeval met ons leger in Libanon door de microfoon brult : "De arm van de militair is geamputeerd maar hij is aan de beterhand". (echt gehoord) Dergelijke kerels, die niet eens in staat zijn een zin grammaticaal en connotatief in overeenstemming te brengen, lichten ons voor over goed en kwaad  in de maatschappij.

Is het verwonderlijk dat de lezers van kranten afhaken ?  Toevallig in de regio waar een kritische en oppositionele politieke partij over de grootste aanhang beschikt, zijn de cijfers van de lokale krant, de Gazet van Antwerpen, een  goed voorbeeld van het foertgevoel van lezers en inwoners.  Hierna de evolutie van de gemiddelde oplagen :

1996 : 132.000
2002 : 118.000
2003 : 116.000
2004 : 115.000
2005 : 113.000
2006 : 109.000

Een verlies van 18% op 10 jaar en een voortdurende achteruitgang.  Niet verwonderlijk als je volhardt in het negeren van de objectieve werkelijkheid en de lezers een beeld van hun stad voorhoudt, dat door de werkelijkheid van elke dag tegengesproken wordt.

Ni zwànze, hé ...


Ray (met dank aan Achter het Nieuws)

De discussie over de dubbele paspoorten wordt klaarblijkelijk ook gevoerd in de Nederlandse politie-korpsen.  In Elsevier lazen we hierover het volgende :

Als allochtonen denken dat er wordt getwijfeld aan hun integriteit en loyaliteit, dan kunnen ze besluiten niet voor de Nederlandse overheid te willen werken, zegt Poelert. Dat terwijl de politie al zo'n moeite moet doen om allochtonen te werven. Ongeveer 6 procent van alle agenten in Nederland is allochtoon. Veel van hen zijn van Marokkaanse of Turkse afkomst, net als de PvdA-staatssecretarissen Nebahat Albayrak (Justitie) en Ahmed Aboutaleb (Sociale Zaken) middelpunt van de nationaliteiten-discussie.

De Raad van Hoofdcommissarissen heeft alle korpsen een e-mail gestuurd om er op toe te zien dat er binnen de politie geen discussie ontstaat over dubbele loyaliteiten.

Geen discussie, doet Belgisch aan.

Onze algemene directie decreteert : zondag = rustdag en gelijktijdig worden er voor de ijverigen onder ons, die het niet kunnen laten achter of voor hun pc te kruipen zeventien links kenbaar gemaakt die ieder op hun beurt weer doorverwijzen naar andere "intressante" links en voor je het weet, is het laatavond-journaal voorbij en ben je aan het zuchten met de maandagmiserie en de prietpraat van de commentatoren van de serieuze kranten. 

Johan Sanctorum ... aanbevolen door Mijnheer Erik : eerst dacht ik, yes we hebben een reclame-boodschap binnen van een begrafenisondernemer.  Of een priester-arbeider die een nieuwe CD heeft uitgebracht met Isabelle A.  Mis poes, een heuse filosofische webstek met allemaal dingen die wijzelf al twintig maal beknopter en grappiger besproken hebben. En dommer.  Ik geloof dat die pater Sanctorum elke nacht bij ons rondhangt om vol te tanken en daar dan in het lang en het breed een ganse week over te zagen op zijn eigen weblog.

Dag Johan !  Mooie artikels, wij blijven je volgen, hoor.

Terwijl jullie met allerlei kronkelwegen over het wereldwijde web zaten te laveren, moest ik even het congres van de ampersanten van de CD&V volgen.  Rustdag is geen synoniem voor onledige dag en de "amper santen" geven het voorbeeld, door als de bijna heiligen die ze nooit zullen worden te ijveren voor betere gezinsvoorwaarden.

Terwijl Decrem, elegant en ingehouden, zat ruzie te maken tijdens de zevende dag met de Vlaams Belangenvriend Landuyt en de mini-kamervoorzitter die plots een heftige militant bleek van de VLD, zaten de overige tjeven in Limburg zoetsappig te kluit te belazeren.  (Waarom moeten wij in onze comentaren onpartijdig en neutraal zijn, als al de anderen dat niét zijn ? Behalve Johan Campo Sancto maar dat is een persoonlijke relatie van Mijnheer Erik, die kan niets fouts doen. Bovendien zijn wij amateurs en worden die van de overkanten ervoor betaald.)

Op zich is er niets mis mee, de verkiezingen in te gaan met gezinsvriendelijke maatregelen, zoals bijvoorbeeld wat de aanhangers van Vandeurzen  noemen de "levenslooprekening".  Een deel van je brutoloon wordt apart gezet en later als je oud bent, kan je dat gebruiken als onbetaald verlof.  Hoe je zoiets in de praktijk regelt, is een ander paar mouwen, want "wie" zal je opgespaarde geld bijhouden, "wie" zal die ingewikkelde administratie voor miljoenen werknemers verzorgen ? De vakbonden ? Wat als die je buitenzwieren omdat je bijvoorbeeld het verkeerde toiletpapier gebruikt ?  De staat !  Ja, die zijn goed in dat soort dingen, dat is geweten :  automatiseringen, belastingsaangiften, opstarten van nieuwe initiatieven, stiekem de goudvoorraad van de natie verlappen,  en vooral in het "bijhouden" van centjes. Laten we er met volle vertrouwen op in gaan.

Voor je het weet staat den Baard op de Paardenrennen van Palermo a/d Noordzee  met een dikke sigaar in zijn bek je zuinig opgespaarde kredietuurtjes te vergokken. "Zet alles maar in op Zilverfonds, zoals vorige keer".


Ray

Gij zult niet discrimineren

Neen, dat laat ik over aan de linkse kerk. Deze herauten van de dwingelandij. Alleen worden hun geboden stilaan loodzwaar, zeg maar onverteerbaar. Dat komt ervan wanneer ideologie tot wet wordt verheven.

Zo ook de wetgeving inzake antidiscriminatie. De titel van de wet klinkt vrij onschuldig, maar deze titel dekt de lading niet. Daarom dat ik ze even van naderbij bekijk. En ondertussen is het wachten op de hervorming van de wet na het arrest van het Arbitragehof.

Wat houdt deze antidiscriminatiewet in ?

Het gaat natuurlijk in eerste instantie om een afgeleide van de antiracismewetgeving.

De antidiscriminatiewet is een wet die België uitvaardigde in uitvoering van een Europese richtlijn en die verscheen in het Belgisch Staatsblad van 17 maart 2003.

De wet voorziet in twee soorten sancties : een burgerlijke en een strafrechtelijke. Bij het aanzetten tot discriminatie kan de betichte bestraft worden met een geldboete of een gevangenisstraf, die kan gaan tot één jaar gevangenis. Alstublieft. Daarenboven kan zogenaamde discriminatie ook aanleiding geven tot een burgerlijk geding, inclusief dwangsommen en schadevergoedingen. En deze wet gaat ver : zo is er niet alleen sprake van rechtstreekse maar ook van onrechtstreekse discriminatie.

U ziet, allemaal niet zo onschuldig. En dat is niet alles.

De antidiscriminatiewet voert bovendien een nieuwe verzwarende omstandigheid aan het strafwetboek toe: de 'verwerpelijke beweegreden'. Zo kunnen de daders van misdrijven en wanbedrijven veel strenger gestraft worden wanneer hun drijfveer haat, misprijzen of vijandigheid was tegen een persoon wegens diens zogenaamd ras, zijn huidskleur, zijn afkomst, zijn nationale of etnische afstamming.

Mijn goed hart zegt mij dat ik het met de meeste tooghangers tussen pot en pint wel eens zou kunnen worden over het feit dat blindweg discrimineren 'not done' is. Maar mijn slecht karakter begint hier al snel tegen te pruttelen. Want hier is natuurlijk meer aan de hand dan wat onschuldig tienergeleuter in de zin van 'wij zijn toch allemaal broertjes en zusjes'.

Eén orgaan (het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, wie anders) speelt in deze zowel voor de federale als voor de Vlaamse antidiscriminatie regelgeving de rol van -luister goed!- waakhond, bemiddelaar en voorvechter en beschikt daarvoor over het nodige mandaat en de nodige middelen. Pak aan. Dat dit een verregaande vorm van belangen- en bevoegdheidsvermenging is, hoeft geen betoog. Een democratie onwaardig.

En ge denkt, nu hebben wij het wel gehad. Mis !

Er is één stukje vergif in deze wetgeving die bij iedereen onmiddellijk de lichten zou moeten doen flikkeren en dat is de omkering van de bewijslast.

Niet de schuld, maar de onschuld dient bewezen te worden. Een vermoeden van discriminatie is al voldoende om iemand te beschuldigen en diegene die ten onrechte wordt beschuldigd te laten opdraaien voor de bewijslast van zijn onschuld !!

Dit principe is niet alleen een aberratie van elk gezond verstand, het ondermijnt daarenboven een van de fundamenten van onze rechtsstaat, nl. dat men onschuldig is tot het tegendeel is bewezen.

En nu komt het.

Het omkeren van de bewijslast komt niet zomaar uit de lucht vallen. Neen, het is gemeengoed in de islamitische rechtspraak. In deze rechtspraak is het geen uitzondering dat niet de aanklager moet bewijzen dat iemand een misdaad heeft gepleegd. Die bewijslast wordt meestal prompt doorverwezen naar de beschuldigde zelf. Hij of zij moet maar zijn/haar onschuld bewijzen ! Het meest flagrante voorbeeld daarvan is de verkrachting. De islamitische wet vereist de verklaring van 4 getuigen van het mannelijke geslacht die moeten staven dat er effectief een verkrachting heeft plaatsgevonden. Zoniet, pech voor de verkrachte vrouw. Aan haar de bewijslast van haar onschuld. En vergis u niet, dit is geen uitzondering.

Zei ik u niet dat heel dit gedoe niet zo onschuldig is als het wel lijkt. Zo worden de principes van de sharia stiekem in onze Code Napoléon binnengeloodst. En dat dit uitgerekend met deze antidiscriminatiewet gebeurt is natuurlijk geen toeval. Wie het in zijn hoofd haalt dit te verdedigen is een despoot pur sang. Ik heb er geen ander woord voor.

En zo behoort - jammer genoeg - Vrouwe Justitia, van oudsher getooid met de vertrouwde blinddoek, stilaan tot het verleden.

Tenzij u en ik er iets aan doen op 10 juni natuurlijk.

Pim. 

RUSTDAG

Neem rustig uw tijd om te snuisteren in onze reeds verschenen novelletjes en andere kladjes en als ge ons niet gelooft moet ge maar "rustdag" aanklikken.

Alles hier al gelezen?
 Eerst hier alles lezen en dan is dit misschien nog iets voor u:

“Of hoe men Elio di Rupo met zijn voorstel toch wel heel gemakkelijk in zijn hemd had kunnen zetten, maar dat niet deed. Van Frank Vandenbroucke en de CD&V kan ik een totaal gebrek aan zelfs de minste Vlaamse reflex nog min of meer begrijpen, maar dat een independentistische partij als de N-VA die niet bezat ontgoochelt mij.” (FvL)

Als de PS-vos de tweetalige passie preekt …(Filip van Laenen)

Goed nieuws: de slimste mens te wereld is een Vlaming (Johan Sanctorum)

We hadden toen niks, mààr… (Luc van Balberghe)

STICHTELIJK DAGBOEK vr 9 maart 2007.(SPONSSTEEN)

Indiërs.

De Tijd, 8 maart: een aantal Antwerpse diamantairs, vooral Indiase, overweegt naar Genève te trekken, uit vrees voor nieuwe huiszoekingen.

Wie heeft schrik voor huiszoekingen? Maffiosi, hasjkwekers, helers, oplichters, belastingontduikers, vervalsers, zwendelaren. Behoren de geschrokken diamantairs tot een van die categorieën, anders gezegd: hebben ze niet zozeer schrik voor huiszoekingen dan wel voor wat men kan ontdekken?

De Indiërs hebben een nobele inborst en  zijn mystiek aangelegd. Zo wordt ons tenminste voorgehouden door revisionisten en door blanke zelfhaters die dwepen met alles wat exotisch is. Zij kunnen een nuchtere westerling niet weerhouden vast te stellen dat er ook wel ruwere stenen tussen zitten.

Fijngevoeligheid.

Oud-journalist en VB-politicus Guido Tastenhoye is overleden Alle kranten meldden dat hij sinds geruime tijd gezondheidsproblemen had.

De tweelingbroeders De Morgen en De Standaard hebben het nog steeds niet verteerd dat hij de kaste der journalisten heeft verraden door naar het VB over te lopen, en voegen er daarom wat hatelijkheden aan toe.

DM is de primitiefste van de twee. Tastenhoye “maakte de hooggespannen verwachtingen nooit waar”. Maar in het district Deurne, waar hij opkwam, behaalde het VB in de verkiezingen van 2000 al 38%, en in 2006 zelfs 43 % (zegt DM zelf).

DS  is de gemeenste. Een tussentitel vermeldt achter mekaar “Wellicht zelfmoord” en “Zijn carrière was voorbij”. En verder in het artikel: hij had “zware privé-problemen”. Zuigen zij dat allemaal  uit hun duim, of bestaan er aanwijzingen voor die de andere kranten voorlopig uit discretie hebben verzwegen?

Beide bladen illustreren wat we al wisten: de Vlaamse journalistiek is dichtbevolkt met domoren en pummels. DM en DS blinken om beurten uit in de ene of de andere categorie.

Flahaut.

Typisch voor de Vlaamse kranten. Ze nemen het bericht in La Libre Belgique over het uitstapje met een legerhelikopter van minister Flahaut van Defensie, om in Hasselt de natuurrampenfilm van Al Gore te gaan bekijken, tot in de kleinste details over. Schijnbaar om de verspilling aan te klagen, in werkelijkheid om zich over Flahaut vrolijk te maken. Moeilijk is dat niet, want niemand in de huidige politiek levert meer stof voor goedkope spot dan holle bolle Gys Flahaut. De spotters zouden beter een volgende ernstige stommiteit van de minister of  een nieuw schandaal in het Belgische leger, aangrijpen om te suggereren de splitsing van het Ministerie van landsverdediging en dus van het leger in de lijst van de onontbeerlijke regionaliseringen op te nemen. Op dat ogenblik zouden de Vlaamse kranten het verknoeid hebben bij de  Waalse en de Vlaamse Belgen, maar zouden ze een kans krijgen  het vertrouwen van de Vlaamse Vlamingen te herwinnen. 

Eerst was er het Manifest van Philippe Moureaux (PS) en Antoinette Spaak (FDF) om de Vlamingen duidelijk te maken, dat zij op geen enkele Franstalige toegeving moesten rekenen bij een eventuele staatshervorming.  Om de toon helemaal juist te zetten, werden de Vlaamse industriëlen die zich in de Warande Groep hadden uitgesproken  over de voordelen van het separatisme nog even vergeleken met hiellikkers van Adolf Hitler.  Dergelijke simplistische uitlatingen doen het nog steeds over de taalgrens.

Enkele weken geleden slijmde de liberale Reynders van Financiën zich in de kijker door te lispelen dat hij als Waal wel héél goed Nederlands kent en van zichzelf vindt een uitstekende  premier te kunnen zijn.  Bijna versprak hij zich : slechter dan de huidige kan niet.  Ook de christendemocratische vamp Joëlle Milquet sprong op het podium om iets te roepen in de aard van : met Leterme wil ik het doen maar niet met zijn kleine dikke Vlaamse vriend. Kortom het Waalse heir staat immer pal en zal niet onderhandelen over een staatshervorming : het status quo volstaat, zolang de Vlamingen blijven betalen.

Zelfs de RTBF is druk in de weer.  Eerst voeren ze een fictief drama op over Vlaanderen dat zich losscheurt en daarvoor nodigen ze de échte Vlaams-nationalisten en separatisten uit in het dubieuze eethuis Danieli's in Antwerpen.  Terwijl ze daar Sauerkraut mit Wursten  serveren en kruiken Elzasserwijn laten rondgaan om  geen twijfel te laten bestaan over de échte achtergrond van de Vlamingen,  wordt er gefilmd alsof het echt is.  Iedereen doet mee : Dewever, Dewinter, Coveliers, Valkeniers, zelfs Rita Debondt (die eerst had geïnformeerd of er geen lidkaart moest gekocht worden, want anders zou ze thuis wel een boterhammetje eten), het was allemaal om te lachen en ook  om de Walen te verwittigen, dat hun geldschieters hen in de steek konden laten ... Geschrokken door de felle reacties in eigen land en Brussel, werd achteraf vlug een debat gefilmd in la ville de Gand met enkele mosselvlamingen, genre Eric van Rompuy, om de opgehitste gemoederen te sussen : mais non, wij blijven betalen en wij houden toch allemaal van België.

 Om de eenheid van dit land te verstevigen plopt Pupo di Rupo een geweldig voorstel op tafel : overal tweetalige scholen !  Ja, daar zaten we nu net op te wachten, zie !  Het niveau van het Vlaamse onderwijs is nog nooit zo ondermaats en belabberd geweest als de laatste jaren :  altijd nivelleren naar beneden, niets uitdiepen, alleen oppervlakte-kennis ...  Begaafde kinderen worden de klas uitgestuurd of in de figuurlijke hoek gezet, want zij bezorgen de anderen een minderwaardigheidscomplex.  Zover zijn we gekomen.  En om de boel nog meer te verzieken zouden we tweetalig onderwijs in het leven moeten roepen.  U weet toch ook dat Frans een officiële taal is in Marokko ?  U weet toch ook dat het Franstalige onderwijs in Wallonië en Brussel constant in geldnood zit ? Vandaar dit laatste briljante idee van onze Waalse socialistische vrienden : laat de Vlamingen hun eigen verfransing betalen ! Zo heeft Pupo di Rupo het niet bedoeld, maar daar komt het wel op neer.


Ray

Op de zogenaamde Staten-Generaal van de Verkeersveiligheid die maandag 12 maart plaatsgrijpen, een initiatief van het federale ministerie van Mobiliteit zal het er wijs en degelijk aan toegaan : de knelpunten in het rijverkeer zullen ontward worden, plannen voor 10.897 nieuwe fietspaden worden ontvouwen en  op elke autostrade komt om de 500 meter een drempel van een halve meter hoog. Adieu verkeersellende, adieu files, merci Landuyt.

Op deze Staten-Generaal zal iedereen die bij het beleid betrokken is, vertegenwoordigd zijn.  Wij allemaal dus en ook als het slechts pro forma is, zal er geluisterd worden naar de diverse meningen, zelfs naar die van Groen, die  in het federale parlement over geen enkele zetel beschikken.

 Idereen, behalve als u  de stomme keuze hebt gemaakt u politiek uit te spreken voor het Belang van Vlaanderen.  Dan neemt u helaas niet deel aan het debat of de besluitvorming, dat heeft de minister beslist.  Of u nog mag deelnemen aan het verkeer, is twijfelachtig. Een partij met 18 zetels wordt monddood gemaakt, een partij zonder zetels kan uitgebreid haar plannen ontvouwen. 

Zolang we maar mogen meebetalen, is alles in orde in het federale koninkrijk.

Naschrift :  zowat 7% van onze bezoekers komen uit Nederland, daar zijn we zeer blij mee.  Buren, alstublieft, houdt u er rekening mee dat op enkele kilometer van jullie een land bestaat, lid vande EU, dat de basisregels van de democratie aan zijn laars lapt.  België is een schandstaat in de Unie.

Het viel te merken de laatste dagen dat er iets schortte met het populaire internetadres van de grappige video's en filmpjes, Youtube, waar wij trouwens regelmatig uit putten als de inktpot leeg is en onze hersens droog staan.

De smerigaards van Grieken (excuseer ons dat wij onze mediterrane  EU-buren even uit het zonnetje zetten) zijn al een hele tijd bezig met de Turken te pesten.  Aan de grens gebeurt dat door stiekem overrijpe olijven te gooien op de Turkse schildwachten en te spuwen in het water dat naar de Gouden Hoorn vloeit.   Dat zijn zware beledigingen ! Op internet worden beelden vertoond die de spot drijven met de vader des vaderlands, Kamal Attaturk (ik moet opletten, want de Turken hebben spionnen tot in Kalmthout om hun belangen te behartigen) en daarom heeft,  na  een vlekkeloze en  onpartijdige uitspraak van de Rechtbank, de provider Türkakom (zeg maar de Belgacom van het Ottomaanse Rijk) de grapjassen van Youtube van het net gezwierd : hier wordt niet gelachen.

Onmiddellijk hebben wij, Angeltjes N.V., steeds bereid ons in te zetten voor de goede en rechtvaardige zaak van  censuur en verraad  een verzoek ingediend bij de Rechtbank van Zeventiende Aanleg van Harelbeke om Youtube eveneens in ons vaderland van het net te verwijderen.  Er zijn namelijk nogal wat "filmpjes" die beledigend zijn voor onze premier, zijn ministers, zijn lieven, zijn kleermaker en de enige vriend die hij heeft, Sus de Sul.

Omdat wij graag het land in evenwicht houden, hebben wij tevens gevraagd om de informatie van het internet toe te vertrouwen aan Blokwatch, de objectieve webstek die u de waarheid niet onthoudt.

Bij de voorzitter van de rechtbank heeft Mijnheer Erik een bak Pilaarbijter-bier laten afzetten, zodat wij nu al weten wat er zal gevonnist worden : dada, Youtube !  Welkom Blockwatch en op ons kunnen ze rekenen.

Namens Blockangels : Erik Block en Ray Blog.

Er zijn zo van die algemene wetmatigheden in het leven waar slechts de uitzondering de regel bevestigt, althans in de volksmond.

Bijvoorbeeld, met een knipoog naar onze Nederlandse vrienden: Ollandezen zijn gierige pinnen of Antwerpenaars zijn dikke nekken of een Kortrijkzaan moet ge een meter boven zijn hoofd schieten om midden in zijn pretentie te zitten.

Uiteindelijk stel je dan vast dat hier de uitzondering vaak de regel is.

Er zijn ook van die volkswijsheden waar de uitzondering zelden of nooit voorkomt.

Voorbeeld: het is moeilijker een socialist langs een geldkoffer(tje) te laten passeren dan een hond door een hotdogkraam te laten lopen.

Of heel simpel: socialisme staat gelijk met corruptie. Gisteren vonden we er trouwens weer een voorbeeld van in onze kranten en heer Ray heeft dit al zeer plastisch omschreven. De zelfbediening bij de rode kameraden onder het motto “eigen profijt eerst” zit hen waarschijnlijk in de genen, nietwaar Steve Stunt en Bats?

Politiekers liegen en bedriegen is er ook zo een. Al ken ik politiekers die vervolgd worden als pestlijders juist omwille van dat ze dat NIET doen, maar dat is een andere kwestie.

Een van de grootste leugens en rampen van de 21^ste eeuw is de ophemeling enerzijds en de blindheid anderzijds voor de multiculturele wereld met al zijn “weldaden”.

Heer Ray kan hier pittig over schrijven.

Een andere leugen, en nu heb ik geen twijfel meer daaromtrent, is die van oliebol aarde: “the global warming”. Over  hoe en waarom deze leugen in gang werd gezet en wordt gecultiveerd heb ik nog het raden. Al vermoed ik dat er wel geld mee gemoeid zal zijn.

De poolkap smelt inderdaad af. Dat kan niet ontkend worden en wordt nu reeds drie jaar op rij vastgesteld. Voor dit feit willen wij ook niet blind blijven en hadden wij, Angeltjes, een exclusief vraaggesprek met Isabelle Deodorant van de Waalse boomhangers en zij kwam tot volgende conclusie: “ Het is allemaal de schuld van die verdomde Amerikanen. Waarom moeten zij daar gaan rondcrossen met hun racewagens? Dit is het duidelijkste bewijs dat de mens verantwoordelijk is voor de opwarming van Mars”

Inderdaad vrienden, de poolkap smelt af,….. op Mars.

De niet geringe tegenstanders van de “hype” omtrent de door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde halen reeds langer de activiteit van de zon aan als voornaamste bron. Maar dat zult u in onze poco-pers waarschijnlijk niet vernemen.

Vriend Björn vindt dat Verhofstadt een idioot is.

Guynokkio, maar dat klinkt zo lief dus beter Verafstoot, adoreert niet alleen Gore Al maar wordt door diezelfde gore socialist – net als in de DDR indertijd (en hier nu nóg) de socialisten zich democraten noemden – de hemel in geprezen.

Leugenaars en bedriegers vinden elkaar altijd. Is het niet om elkaar een poot uit te draaien dan is het om gezamenlijk, zeker op politiek vlak, de bevolking een rad voor  ogen te draaien. In mijn dialect zeggen ze: om ze ne klwut of te trê-un.

Verafstoot is verre van een idioot: ge moet het maar kunnen; uw partij naar de verdoemenis helpen en toch de fiere “führer” te blijven met hand en spandiensten aan Di Pipo.

Leugenaar en bedrieger Verafstoot zakt echter in het niets bij de grootste bedrieger op dit moment: gore Al die eigenlijk alleen en alleen maar met zijn verkiezingscampagne bezig is.

Erik

Hier haalde ik mijn inspiratie en wetenswaardigheden. Zeker de moeite waard om ook eens te lezen.

Al Gore zoekt idioten en vindt Verhofstadt

De “carbon offsets” van Al Gore: de oplichterij van de eeuw

“Global warming”: de poolkap smelt ! (op Mars)

Mars Melt Hints at Solar, Not Human, Cause for Warming, Scientist Says

De 'carbon offsets'-zwendel van Al Gore

Al Gore ontmaskerd

Wat niemand voor mogelijk zou houden, is deze namiddag trieste werkelijkheid geworden : België en Nederland hebben mekaar de oorlog verklaard en de gevechten zijn begonnen !

Voor de eerste maal in de nog jonge geschiedenis van de EU verklaren twee naties uit de Unie mekaar de oorlog en het is van 1831 geleden dat beide buurlanden mekaar met kruit bestookten.

Zoals vaak is het allemaal begonnen met een stom incident boven het Nederlandse luchtruim.  Een log Belgisch transportvliegtuig was op weg van Brussel naar Oslo, toen de piloot vaststelde dat hij zijn landkaarten op de vliegbasis vergeten was.  Getraind op vlugge reacties, zoals piloten die meekrijgen in hun opleiding, draaide hij gezwind de stuurknuppel om en richtte de koers terug op Brussel over Nederland.

"Goed gedaan, Philippe" mompelde hij tevreden voor zich uit "hoog in de lucht is  geen protocol en kan ik mijzelf tutoyeren."

De Nederlandse Luchtafweer was niet geïnformeerd over deze Belgische aanwezigheid en toen zij op hun oranje radar een stip zagen verschijnen die na de obligate drie oproepen geen teken van interesse, noch leven gaf, stuurde de Majoor-van-dienst krijtbleek twee F-16's het ruim in om de indringer tot landen te dwingen.

De generale staf was inmiddels toegekomen bij Hare Majesteit en bij Balkenellende die onmiddellijk een sigaar had opgestoken, want dat deed Winston Churchill ook als er oorlog dreigde. Bos was naar het toilet, waar hij een ruim deel van zijn tijd doorbrengt en Rauvoet stond gillend uit de bijbel te lezen.  Wat een zootje ongeregeld heb ik hier vorige week ingezworen, dacht Beatrix, terwijl ze een nijdige tik verkocht aan een stomme lakei.

Het Belgisch transportvliegtuig reageerde niet op de F-16's alhoewel de piloot vrolijk wuifde naar zijn collega's toen die met hun vleugels wiegden ten teken van "volg ons" want op de radio-oproepen werd niet gereageerd.  Philippe had een zender ontdekt met liedjes van Boys Band en George Michael, zijn favorietjes. De Nederlanders hebben hem naar beneden geschoten, zijn schietstoel functioneerde perfect.

Zo is het begonnen. Gelukkig is het morgen weekeinde en is het leger met vakantie.  Langs de beide kanten van de grens.

U kan dit verhaal checken bij www.deMorgen.be

Nederlandse F16's onderscheppen Belgische Hercules

DM UPDATE 16u42 Twee F16-jachtvliegtuigen van de (Nederlandse) Koninklijke Luchtmacht hebben vrijdagmiddag een Belgisch militair transportvliegtuig, een Hercules, onderschept waarmee geen contact gemaakt kon worden.

De F16's gingen daarbij boven het midden van Noord-Holland door de geluidsbarrière en veroorzaakten daarbij enkele harde knallen, meldde een woordvoerder van Defensie.

Bij de politie Noord-Holland Noord kwamen wegens de knallen een stuk of tien telefoontjes binnen van verontruste mensen.
De F16's stegen kort na 13.00 uur in Leeuwarden op om het toestel te identificeren en contact te maken met de bemanning. Nadat het radiocontact was hersteld keerden ze terug naar de thuisbasis.

Oslo

De Hercules was op weg van Melsbroek naar Oslo, maar keerde wegens motorproblemen over Nederland terug. Waarom het niet mogelijk was om radiocontact te maken, wordt nog onderzocht. Het vliegtuig is veilig in België geland.

Voor de verdediging van het luchtruim boven Nederland staan 24 uur per dag, zeven dagen per week F16's paraat voor dit soort onderscheppingen. (belga/dm)