Laten we de openbare omroep afschaffen, Patricia !

In het artikel "Geweld in Europa",  dat hier slechts enkele uren te lezen stond, had ik een foutieve interpretatie gegeven aan de rellen in Utrecht, mij baserende op de internetartikels van de NRC, Telegraaf en Elsevier.

De tussenkomst van een Nederlandse lezer heeft ons laten inzien, dat we ons op glad ijs begaven wat betreft Utrecht en mogelijkerwijze een onnodige controverse zouden uitlokken.

Onze verontschuldigingen voor wie we eventueel misleid mochten hebben met dit onderdeel.  Dat de aanwezigheid van talrijke onaangepaste moslims en migranten oorzaak is van geweld en miserie, daar kunnen we niet omheen.

Ray

Hij is een van de betere politici, helaas beseft hij dat zelf, vandaar zijn arrogantie.  Zijn mening is echter geen cent meer waard dan de onze, laten we daar van uit gaan als de goede democraten die we proberen te blijven.  Herman heeft een eigen weblog, waar hij vaak verstandige dingen zegt, die behoorlijk verwoord zijn en aangenaam weglezen.  Verder kunnen we niet gaan, anders haakt u af en trekt u naar deze bijna-heilige van de CD&V.

Knap vervelend bij deze van Rompuy en vermoedelijk een gevolg van zijn waterige blik, is zijn kortzichtigheid.  Je zou zeggen, een ex vice- premier, een ex- partijvoorzitter, een (goede)ex- minister van begroting/financiën  zou zich best veroorloven om enige objectiviteit na te streven in zijn politieke commentaren.  Niet zoals de Angeltjes die er op los hakken alsof ze het Amazonewoud zo vlug mogelijk ter beschikking willen stellen van vroegere woestijnbewoners, momenteel met dubbele nationaliteit vertoevende in de Gebieden waar zich de Europese Unie heeft genesteld.  Neen, die van Rompuy zou een aureool van wijsheid en staatsmanszin moeten nastreven. Maar  wat doet het kieken ?  Als een arrogante eikel die elke avond voor het slapengaan, zijn diploma van politieke wetenschappen kust in plaats van zijn Trees, beschimpt hij de politiek van het Vlaams Belang als ware hij een nog lelijker uitgave van Kristien Hemmerechts.

Ik begrijp zoiets niet van een intelligent man.  Telkens hij het heeft over de schokpolitiek van het extremistische VB, kent hij, de oud-minister, zichzelf een diploma van onkunde toe.  Mochten hij, zijn partijgenoten en coalitiepartners, heel het traditionele zootje bij mekaar, vroeger hun taken hebben vervuld waarvoor ze verkozen waren, dan zou er nauwelijks sprake zijn van het Vlaams Belang.  Die partij bestaat, naast haar diepe wortels met het Vlaams-nationalisme, vooral dankzij de onkunde, het geknoei, het knip- en plakwerk van de CVP, de BSP, de PVV en wat er voor in de plaats gekomen is.

Het constante negeren van de verzuchtingen van de gewone mensen, het voortdurend toegeven aan de Walen en Franstaligen, het vasthouden aan een aftands Belgisch unitarisme, de zwakke houding tegenover de permissieve ingrepen door kleine guerrillabewegingen van krakers, holebi's, wietrokers, de verloochening van de tradities van de gewone vrouw en man,  de onvoorstelbare lafheid en laksheid om ons grondgebied te laten bezetten door vaak agressieve moslims en andere vreemden, dat alles heeft geleid tot de opgang van het Vlaams Belang.  Gij, Herman van Rompuy, bent mede-verantwoordelijk, voor wat ge nu zo verfoeilijk bestempelt als "het extremisme". 

Sta me toe te verbeteren : "Fatsoenlijk en rechtvaardig Rechts neemt uw posities over" : gij zijt nu de extremisten, die zich vastklampen aan een oudbakken verleden en de mensen keren zich van u af. 

Ray

Op risico versleten te worden voor zuurpruimen, willen we het u niet onthouden : in Hollywood is een film in omloop gebracht met de titel "300" over de slag bij Thermopylae in 480 voor Christus.  Een nahinkertje op zoek naar wat weggevlogen dollars van de prestigieuze flop met knappe  Brad Pitt, Troje.

Koning Leonidas (die van de pralines) zou met 300 Spartanen een gans leger Perzen onder leiding van Xerxes in de pan hebben gehakt.  Is het een sage, is het een legende, het is alleszins een gegeven dat vaak gebruikt wordt in de literatuur en de muziekgeschiedenis.  Beelden van het gebeuren zijn er helaas niet dus in Hollywood konden ze er lustig op los fantaseren.  In de voorfilm die je op internet kan bekijken (link 300) blijkt het te gaan om een behoorlijk kinderachtige, fantastische avonturenfilm met veel geroep, gekrijs, zwaardgehak, het soort film dat vooral de chipfanaten en  popcornkauwers zal boeien onder het slurpen van liters Coca- Cola, en met de basketbalsloefkes over de leuning van de andere stoelen. Ieder zijn meug.

De Perzen worden in de film weggemept als vliegen en voorgesteld als simpele idioten en de "goeden" dat zijn helden, die vierenvijftig keer neergestoken worden en telkens terug verrijzen.  U kent het genre, geen volwassene neemt zoiets serieus.  Behalve de nazaten van het oude Perzië, die sedert ze de Sjah buitengezwierd hebben en ingeruild tegen moslim-extremisten, hun land Iran noemen. Die zijn kwaad : "het verdraaien van historische feiten is onethisch".  De film behandelt een fictief verhaal, dat historisch moeilijk te bewijzen valt  en drieduizend jaar na datum, nemen de protestanten het begrip "ethiek" in de mond.  Hun eigen bevolking kreunt onder de dictatuur en de hypocrisie, zij bedreigen de hele wereld met amateur atoombommen, ontkennen de holocaust, liegen als de beesten, zijn langs geen kanten te betrouwen maar ze zijn wel in hun moslimkont gebeten voor een kinderfilm.

Oewist mogelijk, nietwaar ...

Ray

Gisteravond twee thema’s op ’t doek van de PRT: "Vive la Belgique" en " Moslimcharme".

Heer Ray vindt dat de PRT volgestouwd zit met onbekwame potverteerders. Dat klopt slechts gedeeltelijk: het zijn aan de Reyerslaan slippendragers van de kroon en het regime en dat was  duidelijk te merken gisteren dat ze daar wél talent voor hebben:  met “intellectuele” minachting de Vlaming een rad voor de ogen te draaien.

Mooi voorbeeldje van  domme arrogantie  vond ik het volgende:

de  faciliteitengemeente Ronse telt 25% Franstaligen en 58% van de werklozen zijn Franstaligen .

Geen minuut nadat  deze wetenschap verkondigd is, zegt de leugenaar van dienst: “En toch gaat het cliché van de werkwillige Vlaming en de luie Franstalige minder dan ooit op”. Ho ja ?  Hoe is dat nu mogelijk, zo dom je eigen leugens verloochenen ...

Betere argumenten om de faciliteiten af te schaffen dan Marc Lucas, van de Werkwinkel Ronse, verwoordde zijn moeilijk te vinden: " We importeren werkloosheid  en allochtonen uit Wallonië naar hier, omwille van die taalfaciliteiten”.

Er zijn nog redenen maar wat deze man als eerste oorzaak opnoemt is voor iemand die een klein beetje nuchter denkt de wetmatigheid zelf. Uiteraard zal den Baard hier geen conclusies uittrekken.

Even terzijde: 25% Franstaligen die 58% werklozen vertegenwoordigen.

Gelooft u maar niet dat 42% werklozen Nederlandstalig zijn: van die 42% zal nog een groot stuk anderstaligen zijn. Maar goed: ik moet het dus met die cijfers doen.

Draai nu eens de rollen om: stel dat er één Franstalige gemeente zou bestaan met faciliteiten voor Nederlandstaligen en dat die groep met 25% inwoners er in slaagt om ruim meer dan de helft werklozen te leveren. Ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker?

Snapt u het plaatje: voor Vlamingen bestaan er geen faciliteiten, alleen voor Franstaligen.

Geen woord kritiek op de als vanzelfsprekend aanvaarde francofone arrogantie,  met als schitterend voorbeeld volgende uitspraak van een van de 300.000 Franstaligen in Vlaanderen:

“Het is heel moeilijk om zich te uiten als Franstalige in Vlaanderen, dat wordt niet aanvaardt. Je kan privé wel Franstalig zijn, maar discreet dan. (En nu komt het!) Geen enkele arts zal hier – tweetalig of niet – een bordje ophangen met informatie in het Frans” De man woont in De Haan en de presentator van de RTBF kondigt dit met duidelijk nostalgische  spijt aan als volgt: “Fonck is één van de 300.000 Franstaligen in Vlaanderen en woont in De Haan aan Zee want officieel bestaat Le Coq sur Mer niet meer.”

Nog uit “Naast de kwestie” volgende uitspraak van den Baard, de man die de faciliteiten wil behouden, op de vraag: “Meneer Vandelanotte, institutionele  stop, is dat de les dat u daaruit trekt?”

Den Baard: “Het is altijd gevaarlijk daar veel lessen uit te trekken……”

Bij deze: dank voor zijn openhartigheid, een zeldzaam moment bij sossen. Altijd al geweten dat gewetensloze machtspotentaten geen lessen uit de geschiedenis (willen) trekken.

En dan Morgen Beter. Wie laten ze hier in opdraven? Ouwe knar en de vanzelfsprekende evidente himself. De nieuwste wereldberoemdheid van spirit die het enkel maar over goed bestuur, goede bedoelingen en goed bestuur had, verder kwam de man niet. De voorzitter van het prins Filipsfonds, zakenman Paul Buysse die volgende hilarische uitspraak deed: “België biedt een ongelooflijk imago en of men dat nu wil horen of niet horen maar Vlaanderen heeft geen imago, nul of zeer weinig in het Buitenland.”

Dan ben ik blij dat we met Vlaanderen geen imago hebben met figuren als Onckelinx, Flahaut, de Lorre en De Taaie.

Nar van dienst was de bijzit van Marc Reinebelge  op zijn tochtje langs de Waalse heerlijkheden.

Dergelijke debatten bewijzen alleen maar dat alle energie die nu nog in eventuele onderhandelingen wordt gestoken om nog maar eens te sleutelen aan de staatshervorming alleen goed is voor de vuilbak.

Er is maar een juiste manier: eenvoudigweg de Vlaamse regering moet de onafhankelijkheid uitroepen voor Vlaanderen.

Erik

In Duitsland heeft de regering zopas beslist een generaal pardon in te voeren voor 180.000 illegalen. Mensen die meer dan zes jaar in het land vertoeven en wier dossiers telkens afgewezen werden.

Er worden enkele voorwaarden gekoppeld aan de uitreiking van de verblijfsvergunningen : voor eind 2009 moet men aan het werk zijn - kennis van de Duitse taal wordt geëist evenals het volgen van een integratiecursus.  Kindertoeslag wordt uitbetaald als men een job heeft.

Niemand wil hardvochtig zijn.  Ik stel me wel de vraag, waarom er wetten en toelatingsvoorwaarden vastgelegd worden, als ze terzijde geschoven worden ?  Eerst door de asielvragers zelf, die straal de uitspraken negeren, vervolgens door de christen-democraten en socialisten in de federale regering.  

Na Nederland stelt  Duitsland zijn grenzen verder open uit een duidelijk misbegrepen liefdadigheidsgevoel.  Aan de groteske slogan "Een mens is nooit illegaal" laten wij ons niet vangen.  Natuurlijk is een mens niet illegaal, wél illegaal zijn de omstandigheden waarin mensen verkiezen terecht te komen. 

Als wij in de EU onze eigen wetten zouden naleven op een correcte en genereuze manier, zouden er geen "illegale mensen" zijn binnen onze grenzen.  Kijk  naar Zwitserland.

In Duitsland kunnen ze over twintig, dertig jaar weer janken van "Wir haben es nicht gewusst".


Ray

Maar niet bij ons : wij zijn gelijk de Zwitsers, neutraal, beetje achterbaks en de kluizen staan open om uw zure zwartverdiende centjes te komen stockeren bij de Ag Bank "Die Aengeltches".  Storten kan steeds en overal.  Afhalen is zéér moeilijk.

Mijnheer Pascal Vyncke, altijd onderweg met een rolstoel of een wandelstok om een oude knar iets te gunnen, heeft op het Seniorennet een wedstrijd ingericht met Douwe Egberts (is die D nodig ?) om iemands Levensdroom alsnog in vervulling te laten gaan.  De wedstrijd duurt niet lang, om evidente biologische redenen.  Wat niet verhindert dat er ruzie gemaakt dat het klettert en dat zelfs de kranten gewag maken van de groepen scheldende oude wijven en venten die mekaar proberen te belazeren om de eerste prijs binnen te halen.

Wat wil je ?  In dit land is de naam van de vorst : Koning Sjoemel, en de uitslag van de verkiezingen roept vaak twijfels op.  Wat zouden senioren, gepokt en gemazeld door jaren ervaringen in zulk een leefwereld, mekaar niet de ogen uitkrabben voor een paar pakken koffie ?

Ray

U heeft er ongetwijfeld ook over gelezen in de dagbladpers en  u bent uitgebreid voorgelicht door radio en televisie ?  Indien niet, volgt hierna de precieze tekst van dit voorstel tot resolutie, voorgelegd in het Vlaams Parlement.



VOORSTEL VAN RESOLUTIE

Het Vlaams Parlement

- overwegende dat de Belgische nationaliteitswetgeving voor het bekomen van de Belgische nationaliteit geen enkele verplichting tot loyauteit oplegt, noch enige integratievereiste;

- overwegende dat de Belgische nationaliteitswetgeving de dubbele nationaliteit toestaat;

- overwegende dat een dubbele nationaliteit ook leidt tot een dubbele loyauteit;

- gelet op het feit dat allochtone mandatarissen die ook het staatsburgerschap van een ander land bezitten,  onmogelijk objectief kunnen oordelen in kwesties die de belangen van dit andere land of de onderdanen van dat land betreffen;

- overwegende dat de praktijk aantoont dat allochtone verkozenen zichzelf soms in de eerste plaats beschouwen als de vertegenwoordigers van hun etnische achterban en schatplichtig zijn tegenover die achterban;

- overwegende dat wie in ons land een politiek mandaat wenst uit te oefenen, zich loyaal dient te gedragen tegenover onze Vlaamse samenleving en dient op te komen voor de belangen van het Vlaamse volk dat hij/zij geacht wordt te vertegenwoordigen;

- overwegende dat er zich voor mandatarissen met de dubbele nationaliteit een loyauteitsprobleem stelt;

- overwegende dat sommige landen niet toestaan dat hun onderdanen verzaken aan de nationaliteit van dat land, zelfs wanneer zij in het buitenland leven en daar ook geboren zijn;

vraagt de Vlaamse regering:

- de nodige initiatieven te nemen om de Vlaamse wetgeving (gemeentekieswet, provinciekieswet en OCMW-wet) in die zin aan te passen dat het verzaken aan de dubbele nationaliteit wordt opgenomen als verkiesbaarheidsvoorwaarde voor het uitoefenen van een lokaal politiek mandaat. Wanneer de wetgeving van het land geen mogelijkheid voorziet om aan de nationaliteit te verzaken, kan een uitdrukkelijke en ondubbelzinnige wilsverklaring van de betrokken kandidaten tegenover de autoriteiten van dat land om te verzaken aan die nationaliteit volstaan;

- er bij de federale grondwetgever en wetgever op aan te dringen dat de wetgeving in die zin gewijzigd wordt dat ook voor nationale politieke mandaten de kandidaten op de kieslijst verplicht moeten verzaken aan de dubbele nationaliteit. Wanneer de wetgeving van het land geen mogelijkheid voorziet om aan de nationaliteit te verzaken, kan een uitdrukkelijke en ondubbelzinnige wilsverklaring van de betrokken kandidaten tegenover de autoriteiten van dat land om te verzaken aan die nationaliteit volstaan.

Filip Dewinter                                   Jan Penris                              Wim Van Dijck

Het werd meer dan tijd om de bevolking duidelijk te maken, dat als deze planeet zich niet wil plooien naar de grillen van de mensen, de geëvolueerde apensoort flink in de geldbuidel moet tasten als straf voor de aangerichte schade van het bestaan. Schuld en boete is niet voor niets een pronkstuk van het menselijke brein. 

Regeringen zijn  in het leven geroepen om  ten eerste allerlei grote en kleine gunsten te verlenen aan de machthebbers en de cirkeltjes die om hen heen draaien en ten tweede om de domme soort zoals u en ik op te zadelen met schuldcomplexen zodat ze mak en gedwee hun centen afstaan.  Was het in de Middeleeuwen ook niet zo ?  Ja, maar toen werd de schijn niet opgehouden. Toen was het zwijgen, zwoegen, zweten. Vandaag worden wij democratisch verantwoordelijk gehouden voor al de gevolgen van de uitvindingen die met veel hoera's geïntroduceerd zijn, inclusief het hele economische stelsel dat begon met de ruilhandel.  Doe een uitvinding om het leven aangenamer te maken en de regeringen zijn er als de kippen bij, om via allerlei taksen hun aandeel op te eisen en je achteraf te beschuldigen van milieuvervuiling, waarvoor ze de gemeenschap een algemene belasting opleggen .  Het "milieu" ?  Vroeger bedoelden we daar de gangsters mee, we gaan die betekenis terug invoeren.

In se zijn zij die de lakens uitdelen, voortdurend op zoek naar middelen om de massa onder de duim te houden met de slogan :  "De wereld is van iedereen".  Natuurlijk is de wereld van iedereen maar er zijn wel wetten, regels, reglementen, landen, grenzen, afspraken om die wriemelende stroom van zesduizend miljoen kleine betweters een behoorlijk leven te laten lijden... De wereld is niet van iedereen om massale volksverhuizingen in de hand te werken, te vernietigen wat goed is en te vervangen door wat niemand kan voorspellen en als de centen op geraken, worden er nieuwe taksen uitgevonden.  Helaas, zo zit het in mekaar.

In het land waar Guynokkio eenoog is, wordt het bezoek van Al Gore aangegrepen om een nieuwe belasting in te voeren op verpakkingen.  Ja, godverdomme, ik ben ervoor, het moet gedaan zijn met alles in te pakken (behalve de bevolking, of course) : emballeren en dokken zeggen ze in Brussel..  En als het niet mag  van Europa, dan komt er een taks op vliegtuigtickets, prevelt Reynders, de Waalse liberaal die zich opgooit als kandidaat premier.  Pourquoi pas ? 

En als dàt ook zou weggelachen worden heb ik een alternatief : taks op schoenzolen.  Al eens bedacht, beste smerige vervuilers die jullie allen zijn, welke rotzooi aan jullie zolen kleeft en hoe jullie die alom verspreiden ?  Marcheren en dokken.

Ray 

Canvas, de televisiezender voor de "meerwaardezoeker" heeft een thema-avond gewijd aan het behoud van België.

Eerst was  een publieksonderzoek gebeurd door la Libre Belgique, waarvan de uitslagen een duo-presentatie in Terzake opleverden met een Franstalige journaliste.  Vervolgens een interview om je te schamen of te bescheuren met Vande Lanotte en Di Rupo : de bazen van de socialistische partijen in debat over communautaire eisen. Di Rupo begint hoe langer hoe meer op een oude feeks met geverfd haar te gelijken en die van Palermo viel bijna in slaap van zijn eigen gezaag.  Ik overdrijf nauwelijks. 

De hoofdbrok  werd gevormd door  een zogenaamde road-movie met Reynebeau en Dewever om te eindigen zoals we begonnen waren met een hartelijk blik grollen en grappen over dit koninkrijk in de Rechters.  Wie laat opblijft kan  nog een stukje likkebaarden  in Morgen Beter, waar Mijnheer Erik zich meestal in vastbijt als een buldog in een kippenbout.

Ik heb heel de avond als doorzichtig en voorspelbaar ervaren, naiëf en soms gênant.  De gestaag groeiende groep die met argumenten en cijfers in de hand wijst op de objectieve voordelen van een boedelscheiding, zag zich vertegenwoordigd door Bart Dewever, die net enkele maanden geleden het odium van de meest onbetrouwbare politicus op zich laadde.  Past perfect in de strategie van de VRT : al wie separatist is, is van het onbetrouwbare kaliber van Bartje.

  Zowat iedereen had het ook lachend over de clichés van de luie Waal en de nijvere Vlaming, die natuurlijk niet kloppen met de werkelijkheid.  Alles wat gefilmd werd, bevestigde nochtans die clichés : de scheepslift van 500 miljoen euro, gelegen in het Hol van Pluto waar geen boot voorbijkomt en de verantwoordelijke voor dat onheilswerk die geen woord kritiek duldt,  de dorpen met generaties werklozen die uitsluitend leven van steun, de angst van de uitgeweken en meestal goed terechtgekomen Vlamingen om via hun interviews enige sympathie te laten blijken met hun thuisland Vlaanderen, de luchthaven van Charleroi die geleid wordt door een Vlaming ...  Terwijl er geen enkel beeld getoond werd van de overzijde, hoe daar gedacht en gereageerd wordt, behalve het vluchtig aangehaalde opinie-onderzoek van de Libre.  Op de onkundige VRT heeft men weer eens naast het doel gemikt ; ik begrijp zoiets niet : er zijn middelen, mensen, centen in overvloed en het mangelt daar permanent aan "inhoud". Sukkels zijn het, die pleiters voor het unitaire België.

Wat ik erg heb gemist na de uitzending, was een ferme documentaire over den Dolf en zijn smeerlappen met verklarende commentaren door historicus Bart Dewever.

Ray

Gisteravond  om 19 uur vertoonde Nederland 2 een documentaire over het leven van Willem Elsschot.  Op Canvas zal hij ook uitgezonden worden,  begin mei rond middernacht.  Nooit te beroerd om hun wereldvreemdheid en onkunde aan te tonen,  die van de Reyerslaan en intussen  toeteren en blazen dat ze zeventwintig kanalen zullen openen met drieduizendvijfhonderachtentwintig managers, die nu allemaal klassementswerk uitvoeren in de kelders. De vakbonden hebben geen tijd om de plannen te bespreken, ze zijn in beraad om een staking uit te roepen, want de kleur van het toiletpapier is veranderd zonder inspraak. Het zij zo. Het zal nooit beteren, ook morgen niet.

De documentaire over Elsschot behelsde veel momenten van echte ontroering en herkenning.  De jongste dochter, Ida de Ridder, inmiddels een krasse tachtigjarige vrouw moest geen enkele inspanning leveren om aan te tonen hoe haar vader was. Zij bezit een zelfde stoïcijnse manier van praten, afstandelijk,  een beetje kil zelfs  met plotse wendingen die een grote niet uit te spreken gevoeligheid verbergen. De humor is zelden rechtstreeks, meestal versluierd zoals het familiale leven dat ook moet geweest zijn in de Lemméstraat : weinig communicatie en toch verbondenheid zoals kleinzoon Willem Dolphijn het verwoordde.  Alles wordt uitgesproken in een op Nederlands gelijkende taal die zwaar gekruid blijft met burgerlijk, nasaal Antwerps.  

 Zij en haar knappe dochter, eveneens een Ida (de vroegere levensgezellin van Robbe de Hert en een onvervalste RAL-militante) liepen gearmd naar het monument van Willem Elsschot aan het Mechelseplein en doorspekten hun gesprek met dubbelzinnige fragmenten uit gedichten van vader, om nadien ironisch uit de hoek te komen met : "Dat zeggen wij niet, dat zegde hijzelf".  De familietrekken laten zich niet verloochenen.

Een uitzending waar je ademloos zit van te genieten en zoals we er veel te weinig krijgen.  Ik neem het de makers helemaal niet kwalijk, integendeel, dat zij ook een fragment toonden tijdens een bijeenkomst van het Willem Elsschot Genootschap waar Steve Stevaert het woord voerde en in zijn gekende stijl van marktkramer uitriep  :"Willem Elsschot was een socialist" ...  De cameralens was gericht op dochter Ida en ik heb zelden iemand zo spontaan een uitdrukking van afkeer en ontkenning op het gelaat zien toveren. Dat was pure verontwaardiging.  

Wat een misplaatste kerel, is die Stevaert !  Ik hoop uit de grond van mijn Vlaams en Antwerps hart, dat hij nooit meer gevraagd wordt door het Genootschap.  Elsschot was onder geen enkele politieke of ideologische hoed te vangen : hij was bezig met zichzelf  en zijn gezin en hij was gedreven door een groot rechtvaardigheidsgevoel, dat hem ondermeer inspireerde om een gedicht te schrijven over de  communist Van der Lubbe die de Rijksdag zou in brand gestoken hebben, en over de Vlaams-nationalist  August Borms die op krukken naar de executiepaal gesleept werd.  Elsschot was ook de man die op twintigjarige leeftijd het grandioze gedicht "Het Huwelijk" schreef ... hoe kon hij dat toen al beseffen ? Maar een socialist ?  Die Stevaert heeft definitief afgedaan bij mij.

En als het Mechelseplein (eindelijk) hernoemd zal worden in Willem Elsschotplein, ga ik een pint drinken op het terras van de Boer van Tienen. Op de gezondheid van de zeer bewonderde Alfons de Ridder, Willem Elsschot.

Ray

Vorige week hadden we het over de perikelen bij het Rode Kruis : de Waalse afdeling heeft een tekort van 6 miljoen, de Vlaamse een overschot van 16 miljoen, dus als we samentellen is er een overschot.

  Niets aan de hand, de Waalse haan kan victorie kraaien en de Vlamingen moeten zorgen dat ze voldoende
bloedplasma  blijven ophalen en centjes, want er zijn grootse feesten gepland in Francorchamps met zware accidenten  en veel champagne achteraf. Bloed en geld, dat rijmt niet in het Nederlands dus houden we het op : "Du sang et de l'argent" mooie slogan, pour ces Flamands ! 

 De échte achtergrond van de malaise is inderdaad geld en organisatie ; de Franse chi-chi aan de top van het Belgische Rode Kruis is een slechte gewoonte die gesterkt wordt dankzij de aanwezigheid van prinses Astrid als voorzitter. Vlamingen en Franstaligen in deze instelling zijn in werkelijkheid beste brave mensen, die als ze het woord "Vlaanderen" in de mond nemen, vertederend glimlachen, want dan denken ze aan de Place m'as-tu-vu in Knokke met die fantastische flamingantische burgemeester Leopold Lippens. La Flandre dat is Jacques Brel, Emile Verhaeren, Marie Gevers ... En voor de rest wordt in Vlaanderen ernstig gewerkt en bloed verzameld en in Wallonië wordt vooral veel vergaderd, gedronken, gegeten en het bloed inzamelen meestal vergeten.

Maar deze morgen stond het Rode Kruis met Rode Kaken voor de rechtbank.  Na het ontslag dat de Vlaamse afdeling had gegeven aan de medewerkster van prinses Astrid, stapte deze naar de arbeidsrechtbank. Daar traden tot verbijstering van de voorzitter, twee advocaten op voor de gedaagde.  De een riep in het Nederlands : "Ontslag : Ja !" en de andere in het Frans : "Démission ? Non"

Kunnen wij ons nog belachelijker maken ?  Ja !  Non ! Er komt een alleszins een vervolg.

Ray

In Vlaanderen bestaat een uitgesproken  behoefte  aan een pers, geschreven, gesproken, gefilmd, die ofwel :

- neutraal is, of zo objectief mogelijk ;
- geëngageerd is en daar onbeschroomd voor uitkomt .

Wij hebben daarentegen, op een luttele uitzondering na, een geschreven pers die betuttelend en sectair het nieuws filtert en becommentarieert in functie van een maatschappelijke ideologie, die indruist tegen de praktijk van het dagelijkse leven. En die op politiek vlak een uitsluiting doorvoert die de mensen nog meer achterdochtig maakt dan ze historisch gezien steeds waren.

Op het vlak van radio en televisie, zowel openbaar als privé, zijn de nieuwsredacties in handen van dezelfde vooringenomen journalisten, die menen hun wereldvisie te kunnen opdringen aan de goegemeente.  Het gaat om het soort radiojournalisten dat n.a.v. het dodelijk ongeval met ons leger in Libanon door de microfoon brult : "De arm van de militair is geamputeerd maar hij is aan de beterhand". (echt gehoord) Dergelijke kerels, die niet eens in staat zijn een zin grammaticaal en connotatief in overeenstemming te brengen, lichten ons voor over goed en kwaad  in de maatschappij.

Is het verwonderlijk dat de lezers van kranten afhaken ?  Toevallig in de regio waar een kritische en oppositionele politieke partij over de grootste aanhang beschikt, zijn de cijfers van de lokale krant, de Gazet van Antwerpen, een  goed voorbeeld van het foertgevoel van lezers en inwoners.  Hierna de evolutie van de gemiddelde oplagen :

1996 : 132.000
2002 : 118.000
2003 : 116.000
2004 : 115.000
2005 : 113.000
2006 : 109.000

Een verlies van 18% op 10 jaar en een voortdurende achteruitgang.  Niet verwonderlijk als je volhardt in het negeren van de objectieve werkelijkheid en de lezers een beeld van hun stad voorhoudt, dat door de werkelijkheid van elke dag tegengesproken wordt.

Ni zwànze, hé ...


Ray (met dank aan Achter het Nieuws)

De discussie over de dubbele paspoorten wordt klaarblijkelijk ook gevoerd in de Nederlandse politie-korpsen.  In Elsevier lazen we hierover het volgende :

Als allochtonen denken dat er wordt getwijfeld aan hun integriteit en loyaliteit, dan kunnen ze besluiten niet voor de Nederlandse overheid te willen werken, zegt Poelert. Dat terwijl de politie al zo'n moeite moet doen om allochtonen te werven. Ongeveer 6 procent van alle agenten in Nederland is allochtoon. Veel van hen zijn van Marokkaanse of Turkse afkomst, net als de PvdA-staatssecretarissen Nebahat Albayrak (Justitie) en Ahmed Aboutaleb (Sociale Zaken) middelpunt van de nationaliteiten-discussie.

De Raad van Hoofdcommissarissen heeft alle korpsen een e-mail gestuurd om er op toe te zien dat er binnen de politie geen discussie ontstaat over dubbele loyaliteiten.

Geen discussie, doet Belgisch aan.

Onze algemene directie decreteert : zondag = rustdag en gelijktijdig worden er voor de ijverigen onder ons, die het niet kunnen laten achter of voor hun pc te kruipen zeventien links kenbaar gemaakt die ieder op hun beurt weer doorverwijzen naar andere "intressante" links en voor je het weet, is het laatavond-journaal voorbij en ben je aan het zuchten met de maandagmiserie en de prietpraat van de commentatoren van de serieuze kranten. 

Johan Sanctorum ... aanbevolen door Mijnheer Erik : eerst dacht ik, yes we hebben een reclame-boodschap binnen van een begrafenisondernemer.  Of een priester-arbeider die een nieuwe CD heeft uitgebracht met Isabelle A.  Mis poes, een heuse filosofische webstek met allemaal dingen die wijzelf al twintig maal beknopter en grappiger besproken hebben. En dommer.  Ik geloof dat die pater Sanctorum elke nacht bij ons rondhangt om vol te tanken en daar dan in het lang en het breed een ganse week over te zagen op zijn eigen weblog.

Dag Johan !  Mooie artikels, wij blijven je volgen, hoor.

Terwijl jullie met allerlei kronkelwegen over het wereldwijde web zaten te laveren, moest ik even het congres van de ampersanten van de CD&V volgen.  Rustdag is geen synoniem voor onledige dag en de "amper santen" geven het voorbeeld, door als de bijna heiligen die ze nooit zullen worden te ijveren voor betere gezinsvoorwaarden.

Terwijl Decrem, elegant en ingehouden, zat ruzie te maken tijdens de zevende dag met de Vlaams Belangenvriend Landuyt en de mini-kamervoorzitter die plots een heftige militant bleek van de VLD, zaten de overige tjeven in Limburg zoetsappig te kluit te belazeren.  (Waarom moeten wij in onze comentaren onpartijdig en neutraal zijn, als al de anderen dat niét zijn ? Behalve Johan Campo Sancto maar dat is een persoonlijke relatie van Mijnheer Erik, die kan niets fouts doen. Bovendien zijn wij amateurs en worden die van de overkanten ervoor betaald.)

Op zich is er niets mis mee, de verkiezingen in te gaan met gezinsvriendelijke maatregelen, zoals bijvoorbeeld wat de aanhangers van Vandeurzen  noemen de "levenslooprekening".  Een deel van je brutoloon wordt apart gezet en later als je oud bent, kan je dat gebruiken als onbetaald verlof.  Hoe je zoiets in de praktijk regelt, is een ander paar mouwen, want "wie" zal je opgespaarde geld bijhouden, "wie" zal die ingewikkelde administratie voor miljoenen werknemers verzorgen ? De vakbonden ? Wat als die je buitenzwieren omdat je bijvoorbeeld het verkeerde toiletpapier gebruikt ?  De staat !  Ja, die zijn goed in dat soort dingen, dat is geweten :  automatiseringen, belastingsaangiften, opstarten van nieuwe initiatieven, stiekem de goudvoorraad van de natie verlappen,  en vooral in het "bijhouden" van centjes. Laten we er met volle vertrouwen op in gaan.

Voor je het weet staat den Baard op de Paardenrennen van Palermo a/d Noordzee  met een dikke sigaar in zijn bek je zuinig opgespaarde kredietuurtjes te vergokken. "Zet alles maar in op Zilverfonds, zoals vorige keer".


Ray

Gij zult niet discrimineren

Neen, dat laat ik over aan de linkse kerk. Deze herauten van de dwingelandij. Alleen worden hun geboden stilaan loodzwaar, zeg maar onverteerbaar. Dat komt ervan wanneer ideologie tot wet wordt verheven.

Zo ook de wetgeving inzake antidiscriminatie. De titel van de wet klinkt vrij onschuldig, maar deze titel dekt de lading niet. Daarom dat ik ze even van naderbij bekijk. En ondertussen is het wachten op de hervorming van de wet na het arrest van het Arbitragehof.

Wat houdt deze antidiscriminatiewet in ?

Het gaat natuurlijk in eerste instantie om een afgeleide van de antiracismewetgeving.

De antidiscriminatiewet is een wet die België uitvaardigde in uitvoering van een Europese richtlijn en die verscheen in het Belgisch Staatsblad van 17 maart 2003.

De wet voorziet in twee soorten sancties : een burgerlijke en een strafrechtelijke. Bij het aanzetten tot discriminatie kan de betichte bestraft worden met een geldboete of een gevangenisstraf, die kan gaan tot één jaar gevangenis. Alstublieft. Daarenboven kan zogenaamde discriminatie ook aanleiding geven tot een burgerlijk geding, inclusief dwangsommen en schadevergoedingen. En deze wet gaat ver : zo is er niet alleen sprake van rechtstreekse maar ook van onrechtstreekse discriminatie.

U ziet, allemaal niet zo onschuldig. En dat is niet alles.

De antidiscriminatiewet voert bovendien een nieuwe verzwarende omstandigheid aan het strafwetboek toe: de 'verwerpelijke beweegreden'. Zo kunnen de daders van misdrijven en wanbedrijven veel strenger gestraft worden wanneer hun drijfveer haat, misprijzen of vijandigheid was tegen een persoon wegens diens zogenaamd ras, zijn huidskleur, zijn afkomst, zijn nationale of etnische afstamming.

Mijn goed hart zegt mij dat ik het met de meeste tooghangers tussen pot en pint wel eens zou kunnen worden over het feit dat blindweg discrimineren 'not done' is. Maar mijn slecht karakter begint hier al snel tegen te pruttelen. Want hier is natuurlijk meer aan de hand dan wat onschuldig tienergeleuter in de zin van 'wij zijn toch allemaal broertjes en zusjes'.

Eén orgaan (het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, wie anders) speelt in deze zowel voor de federale als voor de Vlaamse antidiscriminatie regelgeving de rol van -luister goed!- waakhond, bemiddelaar en voorvechter en beschikt daarvoor over het nodige mandaat en de nodige middelen. Pak aan. Dat dit een verregaande vorm van belangen- en bevoegdheidsvermenging is, hoeft geen betoog. Een democratie onwaardig.

En ge denkt, nu hebben wij het wel gehad. Mis !

Er is één stukje vergif in deze wetgeving die bij iedereen onmiddellijk de lichten zou moeten doen flikkeren en dat is de omkering van de bewijslast.

Niet de schuld, maar de onschuld dient bewezen te worden. Een vermoeden van discriminatie is al voldoende om iemand te beschuldigen en diegene die ten onrechte wordt beschuldigd te laten opdraaien voor de bewijslast van zijn onschuld !!

Dit principe is niet alleen een aberratie van elk gezond verstand, het ondermijnt daarenboven een van de fundamenten van onze rechtsstaat, nl. dat men onschuldig is tot het tegendeel is bewezen.

En nu komt het.

Het omkeren van de bewijslast komt niet zomaar uit de lucht vallen. Neen, het is gemeengoed in de islamitische rechtspraak. In deze rechtspraak is het geen uitzondering dat niet de aanklager moet bewijzen dat iemand een misdaad heeft gepleegd. Die bewijslast wordt meestal prompt doorverwezen naar de beschuldigde zelf. Hij of zij moet maar zijn/haar onschuld bewijzen ! Het meest flagrante voorbeeld daarvan is de verkrachting. De islamitische wet vereist de verklaring van 4 getuigen van het mannelijke geslacht die moeten staven dat er effectief een verkrachting heeft plaatsgevonden. Zoniet, pech voor de verkrachte vrouw. Aan haar de bewijslast van haar onschuld. En vergis u niet, dit is geen uitzondering.

Zei ik u niet dat heel dit gedoe niet zo onschuldig is als het wel lijkt. Zo worden de principes van de sharia stiekem in onze Code Napoléon binnengeloodst. En dat dit uitgerekend met deze antidiscriminatiewet gebeurt is natuurlijk geen toeval. Wie het in zijn hoofd haalt dit te verdedigen is een despoot pur sang. Ik heb er geen ander woord voor.

En zo behoort - jammer genoeg - Vrouwe Justitia, van oudsher getooid met de vertrouwde blinddoek, stilaan tot het verleden.

Tenzij u en ik er iets aan doen op 10 juni natuurlijk.

Pim. 

RUSTDAG

Neem rustig uw tijd om te snuisteren in onze reeds verschenen novelletjes en andere kladjes en als ge ons niet gelooft moet ge maar "rustdag" aanklikken.

Alles hier al gelezen?
 Eerst hier alles lezen en dan is dit misschien nog iets voor u:

“Of hoe men Elio di Rupo met zijn voorstel toch wel heel gemakkelijk in zijn hemd had kunnen zetten, maar dat niet deed. Van Frank Vandenbroucke en de CD&V kan ik een totaal gebrek aan zelfs de minste Vlaamse reflex nog min of meer begrijpen, maar dat een independentistische partij als de N-VA die niet bezat ontgoochelt mij.” (FvL)

Als de PS-vos de tweetalige passie preekt …(Filip van Laenen)

Goed nieuws: de slimste mens te wereld is een Vlaming (Johan Sanctorum)

We hadden toen niks, mààr… (Luc van Balberghe)

STICHTELIJK DAGBOEK vr 9 maart 2007.(SPONSSTEEN)

Indiërs.

De Tijd, 8 maart: een aantal Antwerpse diamantairs, vooral Indiase, overweegt naar Genève te trekken, uit vrees voor nieuwe huiszoekingen.

Wie heeft schrik voor huiszoekingen? Maffiosi, hasjkwekers, helers, oplichters, belastingontduikers, vervalsers, zwendelaren. Behoren de geschrokken diamantairs tot een van die categorieën, anders gezegd: hebben ze niet zozeer schrik voor huiszoekingen dan wel voor wat men kan ontdekken?

De Indiërs hebben een nobele inborst en  zijn mystiek aangelegd. Zo wordt ons tenminste voorgehouden door revisionisten en door blanke zelfhaters die dwepen met alles wat exotisch is. Zij kunnen een nuchtere westerling niet weerhouden vast te stellen dat er ook wel ruwere stenen tussen zitten.

Fijngevoeligheid.

Oud-journalist en VB-politicus Guido Tastenhoye is overleden Alle kranten meldden dat hij sinds geruime tijd gezondheidsproblemen had.

De tweelingbroeders De Morgen en De Standaard hebben het nog steeds niet verteerd dat hij de kaste der journalisten heeft verraden door naar het VB over te lopen, en voegen er daarom wat hatelijkheden aan toe.

DM is de primitiefste van de twee. Tastenhoye “maakte de hooggespannen verwachtingen nooit waar”. Maar in het district Deurne, waar hij opkwam, behaalde het VB in de verkiezingen van 2000 al 38%, en in 2006 zelfs 43 % (zegt DM zelf).

DS  is de gemeenste. Een tussentitel vermeldt achter mekaar “Wellicht zelfmoord” en “Zijn carrière was voorbij”. En verder in het artikel: hij had “zware privé-problemen”. Zuigen zij dat allemaal  uit hun duim, of bestaan er aanwijzingen voor die de andere kranten voorlopig uit discretie hebben verzwegen?

Beide bladen illustreren wat we al wisten: de Vlaamse journalistiek is dichtbevolkt met domoren en pummels. DM en DS blinken om beurten uit in de ene of de andere categorie.

Flahaut.

Typisch voor de Vlaamse kranten. Ze nemen het bericht in La Libre Belgique over het uitstapje met een legerhelikopter van minister Flahaut van Defensie, om in Hasselt de natuurrampenfilm van Al Gore te gaan bekijken, tot in de kleinste details over. Schijnbaar om de verspilling aan te klagen, in werkelijkheid om zich over Flahaut vrolijk te maken. Moeilijk is dat niet, want niemand in de huidige politiek levert meer stof voor goedkope spot dan holle bolle Gys Flahaut. De spotters zouden beter een volgende ernstige stommiteit van de minister of  een nieuw schandaal in het Belgische leger, aangrijpen om te suggereren de splitsing van het Ministerie van landsverdediging en dus van het leger in de lijst van de onontbeerlijke regionaliseringen op te nemen. Op dat ogenblik zouden de Vlaamse kranten het verknoeid hebben bij de  Waalse en de Vlaamse Belgen, maar zouden ze een kans krijgen  het vertrouwen van de Vlaamse Vlamingen te herwinnen. 

Eerst was er het Manifest van Philippe Moureaux (PS) en Antoinette Spaak (FDF) om de Vlamingen duidelijk te maken, dat zij op geen enkele Franstalige toegeving moesten rekenen bij een eventuele staatshervorming.  Om de toon helemaal juist te zetten, werden de Vlaamse industriëlen die zich in de Warande Groep hadden uitgesproken  over de voordelen van het separatisme nog even vergeleken met hiellikkers van Adolf Hitler.  Dergelijke simplistische uitlatingen doen het nog steeds over de taalgrens.

Enkele weken geleden slijmde de liberale Reynders van Financiën zich in de kijker door te lispelen dat hij als Waal wel héél goed Nederlands kent en van zichzelf vindt een uitstekende  premier te kunnen zijn.  Bijna versprak hij zich : slechter dan de huidige kan niet.  Ook de christendemocratische vamp Joëlle Milquet sprong op het podium om iets te roepen in de aard van : met Leterme wil ik het doen maar niet met zijn kleine dikke Vlaamse vriend. Kortom het Waalse heir staat immer pal en zal niet onderhandelen over een staatshervorming : het status quo volstaat, zolang de Vlamingen blijven betalen.

Zelfs de RTBF is druk in de weer.  Eerst voeren ze een fictief drama op over Vlaanderen dat zich losscheurt en daarvoor nodigen ze de échte Vlaams-nationalisten en separatisten uit in het dubieuze eethuis Danieli's in Antwerpen.  Terwijl ze daar Sauerkraut mit Wursten  serveren en kruiken Elzasserwijn laten rondgaan om  geen twijfel te laten bestaan over de échte achtergrond van de Vlamingen,  wordt er gefilmd alsof het echt is.  Iedereen doet mee : Dewever, Dewinter, Coveliers, Valkeniers, zelfs Rita Debondt (die eerst had geïnformeerd of er geen lidkaart moest gekocht worden, want anders zou ze thuis wel een boterhammetje eten), het was allemaal om te lachen en ook  om de Walen te verwittigen, dat hun geldschieters hen in de steek konden laten ... Geschrokken door de felle reacties in eigen land en Brussel, werd achteraf vlug een debat gefilmd in la ville de Gand met enkele mosselvlamingen, genre Eric van Rompuy, om de opgehitste gemoederen te sussen : mais non, wij blijven betalen en wij houden toch allemaal van België.

 Om de eenheid van dit land te verstevigen plopt Pupo di Rupo een geweldig voorstel op tafel : overal tweetalige scholen !  Ja, daar zaten we nu net op te wachten, zie !  Het niveau van het Vlaamse onderwijs is nog nooit zo ondermaats en belabberd geweest als de laatste jaren :  altijd nivelleren naar beneden, niets uitdiepen, alleen oppervlakte-kennis ...  Begaafde kinderen worden de klas uitgestuurd of in de figuurlijke hoek gezet, want zij bezorgen de anderen een minderwaardigheidscomplex.  Zover zijn we gekomen.  En om de boel nog meer te verzieken zouden we tweetalig onderwijs in het leven moeten roepen.  U weet toch ook dat Frans een officiële taal is in Marokko ?  U weet toch ook dat het Franstalige onderwijs in Wallonië en Brussel constant in geldnood zit ? Vandaar dit laatste briljante idee van onze Waalse socialistische vrienden : laat de Vlamingen hun eigen verfransing betalen ! Zo heeft Pupo di Rupo het niet bedoeld, maar daar komt het wel op neer.


Ray