Zondag

RUSTDAG
Nog niet voldaan?
Hier volgen naargelang het seizoen en de goesting:
Tips - Links - Gastcolumns - Weetjes of gewoon niks.
Verwijzingen of hier overgenomen artikeltjes weerspiegelen
niet noodzakelijkerwijze de visie van Angeltjes.


ALLE INFO HIER
Petitie voor Vlaamse onafhankelijkheid
Op de betogingswebstek staat sinds kort een petitie voor Vlaamse onafhankelijkheid.
U wordt vriendelijk gevraagd deze internetpetitie te ondertekenen.
Alvast tot op de mars voor onze onafhankelijkheid!
Met vriendelijke Vlaamse groeten,

- Het had al warmer moeten zijn
- "Global warming": warm weer, maar verre van systematisch
- Even Terzake: bent gij een debiel?
- Meerderheden In De Kamer
Onze "vaste" gast op zondag, al weet hij het zelf niet: Hubert Spons.
Over een katholiek die van zich afbijt
De apostolische nuntius in Israël gaat dit jaar niet naar de holocaustherdenking in het Yad Vashem monument in Jeruzalem. In de begeleidende tekst bij een foto van paus Pius XII staat vermeld dat de hij tijdens de Tweede Wereldoorlog niets heeft gedaan om het racisme, het antisemitisme en de deportatie van de Joden te veroordelen. Die bewering is volgens de nuntius een valse voorstelling van het optreden van de paus en een belediging voor de hele katholieke kerk.
De houding van Pius XII tegenover het nationaalsocialisme en de Jodenvervolging wordt door vele Joodse historici en leiders als inschikkelijk beschreven, door sommigen zelfs als een vorm van collaboratie. Een minderheid looft hem voor zijn discreet maar menselijk optreden. De meest militante Joodse organisaties sluiten aan bij de eerste groep. Door de beeltenis van Pius XII te voorzien van een vijandig commentaar, bewijzen de organisatoren van de plechtigheid daar ook toe te behoren. De nuntius heeft dus valabele redenen om weg te blijven uit een herdenking waarvan men kan stellen dat ze antikatholieke standpunten inneemt.
Men kan ook bezwaren hebben tegen de hebbelijkheid van het officiële Jodendom om racisme en antisemitisme afzonderlijk te blijven vernoemen, alsof het antisemitisme een unieke, een in omvang ongeëvenaarde en niet te evenaren vorm van het racisme zou zijn. Op die manier stelt het alle Joden bloot aan het verwijt zelf racistisch te zijn, het lijden van andere volken naar de lagere rangen te verwijzen. Dat verwijt gaat dan gepaard met de vraag waarom ze het nooit hebben over het aandeel van de Joden in de planmatige uitroeiingen onder de communistische regimes. Komt dat omdat ze veel te verbergen hebben? Die vraag is soms ingegeven door kwaadwilligheid, maar vaker door het eigenaardige feit dat in de kolossale massa publicaties over het lot van de Joden bijna niets te vinden is over hun samenwerking met de moorddadige communistische regeringen. Het weinige dat bestaat wordt dan nog geboycot. Het omvangrijke boek in twee delen van Aleksander Solzjenitsyn (jawel, de Nobelprijsdrager) over de verhouding tussen het Russische volk en zijn Joden door de eeuwen heen, is na jaren nog niet vertaald in het Engels (u weet wel: de wereldtaal, waarin omzeggens alles vertaald wordt).
Ben ik hiermee afgeweken van het kleine incident met de pauselijke nuntius. Enkel in schijn, want het provocatieve en belerende onderschrift bij de foto van paus Pius XII verdient een aanmaning tot voorzichtigheid zoals vervat in de Brief van Jakobus, hoofdstuk 3; 1 en 2 : Laat er onder u niet velen als leermeesters optreden, mijn broeders; want we weten, dat we dan een strenger oordeel zullen ondergaan. Allen struikelen we toch op vele punten.
Het goede voorbeeld van Ronald Reagan
Een aangename verrassing. In zijn commentaar in Het Laatste Nieuws herinnert Luk van der Kelen aan het kordate optreden van president Ronald Reagan van de VS, vijfentwintig jaar geleden, tegen de stakende Amerikaanse luchtverkeersleiders. Voordat ze het goed beseften waren ze ontslagen, vervangen door militair personeel en wat later door vers opgeleid burgerpersoneel, en was de luchtvaart hersteld. (Bij mijn weten zijn ze nooit opnieuw aangeworven).
Hij haalt dit aan als na te volgen voorbeeld voor de beheerders van de luchthaven van Zaventem die de laatste dagen werden geconfronteerd met een wilde staking van hun veiligheidsdiensten en brandweer. Alle andere commentatoren spreken schande over deze gijzeling van de reizigers, maar niet één durft doortastende tegenmaatregelen voorstellen. Want ondanks alles blijven werknemers en vooral hun vakbondsafgevaardigden onaantastbaar.
Een herinnering blijft in mijn geheugen onlosmakelijk verbonden met het optreden van Reagan. Na zijn krachtdadige ingreep heb ik de nieuwslezers van de toenmalige BRT-televisie in dramatische volzinnen de rampen horen voorspellen die zich in het Amerikaanse luchtruim zouden afspelen. De vliegtuigen zouden bij bosjes neerstorten. Die hysterie was normaal want reeds in die tijd was de Vlaamse staatszender volgepropt met linkse doordravers. Reagan was een rechtse en de verkeersleiders die voor hun (buitensporige) rechten opkwamen vertegenwoordigden voor hen de arbeidersklasse. De keuze was dus gemakkelijk voor onze nieuwsmanipulatoren (dat waren ze toen al). Vijfentwintig jaar geleden was de BRT reeds een broedmachine voor progressieve propaganda. Maar, en dat kan jongere kijkers verbazen, de leugens en vervalsingen werden nog niet gebracht met de onbeschaamdheid die we nu kennen. De minachting voor de kijker/luisteraar wordt nu zonder de minste terughoudendheid tentoongespreid. Dat heeft ook een goede kant. Het vertrouwen in de VRT is nog nooit zo laag gewest.
STICHTELIJK DAGBOEK
De Vlaamse minister van Welzijn, Inge Vervotte, staat op de eerste plaats van de federale kamerlijst van CD&V in Antwerpen. Ze heeft al aangekondigd dat ze naar de Belgische kamer zal overstappen en dus niet meer deel zal uitmaken van de Vlaamse regering.
De tweede plaats wordt ingenomen door Bart De Wever, voorzitter van NVA en voorlopig nog lid van het Vlaams parlement.
Laten we enkele zaken aaneenknopen.
Vervotte en De Wever zullen met zekerheid verkozen worden voor de Belgische kamer. Met dat doel heeft men hen de eerste twee plaatsen toegekend. Werden één van hen of beiden nog andere beloftes gedaan? De Wever laat sedert geruime tijd uitschijnen dat hij een oogje heeft op de Belgische politiek. Verwacht hij een post van minister of staatssecretaris in de federale regering? Is hem die zelfs toegezegd als zijn partij er in slaagt een voldoende aantal Vlaams-nationale kiezers van het Vlaams Belang weg te houden? Vervotte mikt waarschijnlijk niet zo hoog, ze beschouwt haar overgang als een tussenfase naar het serieuze werk op federaal niveau.
In ieder geval is hun carrièreplanning een slechte zaak voor de Vlamingen die van de communautaire besprekingen na de verkiezingen een ruime uitbreiding van de Vlaamse autonomie verwachten, of zelfs een stap naar de volledige onafhankelijkheid van Vlaanderen. Om na een eventueel electoraal succes Belgisch premier te worden, zal Yves Leterme de Walen/verwaalsten met soepelheid moeten benaderen. Hij zal daar meesterlijk in slagen, hij heeft er immers al heimelijk en soms openlijk in geoefend. Onze twee nieuwe federale politici zullen zich op dezelfde manier moeten opstellen om hun dankbaarheid te tonen voor hun promotie (in het geval van De Wever mogelijk zelfs een dubbele promotie). Hoever zijn zij bereid daarin te gaan? De Wever zal zich niet laten pramen. Hij is zijn hofmakerij aan de Walen/verwaalsten al sinds geruime begonnen. Lees er zijn uitspraken maar op na, herinner u zijn toenaderingspogingen in gezelschap van Marc Reynebau. Bij Vervotte weet men het niet zo goed. Maar vroeger was zij syndicaal afgevaardigde bij de chique Belgische maatschappij Sabena. Het gevaar bestaat dus dat we met een Belgische Vlaamse te doen hebben.
Leterme, De Wever, Vervotte, nieuwe aanwinsten voor het Belgische nationalisme?
VLAAMSE STAATSGREEP
Het boek Verbrusseling van Vlaams Belang-kamerlid Bart Laeremans bevat een strijdplan om de Vlaamse onafhankelijkheid eenzijdig te laten uitroepen door het Vlaams Parlement, als binnenkort geen grote vooruitgang bereikt wordt op weg naar de Vlaamse autonomie en Brussel-Halle-Vilvoorde niet onvoorwaardelijk wordt gesplitst.
In het VP hebben CD&V, NVA en VB een alternatieve meerderheid. Laeremans stelt voor die te gebruiken om de zelfstandigheid van Vlaanderen af te kondigen.
Dat plan is de voor de hand liggende gevolgtrekking uit de hardnekkige obstructie die tegen het Vlaamse zelfstandigheidsstreven gevoerd wordt door een coalitie van Walen, verwaalsten en Belgische Vlamingen (verder in het artikel België genoemd). Hoe ver die kan gaan, blijkt uit een recente uitspraak van Herman De Croo, de koning der belgicistische Vlamingen. Voor hem hoeft de Belgische regering niet noodzakelijk de meerderheid te hebben in beide etnieën (hij zei dit in verband met een voortzetting van de huidige paarse coalitie zonder meerderheid in Vlaanderen; ik twijfel eraan of hij het omgekeerde, een federale regering zonder meerderheid in Wallonië, zou aanvaarden).
Dit soort pronunciamiento is inderdaad de enige oplossing, maar kan ze toegepast worden? Er staan immers een aantal zware hindernissen de verwezenlijking ervan in de weg.
Ik denk niet alleen, maar toch vooral, aan de afkeer van de CD&V voor samenwerking met het VB (ik moet misschien hetzelfde zeggen van haar kartelgenoot NVA?). In de CD&V-fractie in het Vlaams Parlement zit waarschijnlijk hetzelfde percentage Belgische Vlamingen als in de federale Kamer. Die zouden ook zonder het bondgenootschap met het VB tegen het initiatief stemmen. We hebben hiervan een voorsmaakje gekregen in de heroplevende discussie over BHV. Vierentwintig gemeentebesturen uit die kieskring zullen de verkiezingen niet organiseren of helpen organiseren. Het schepencollege van Vilvoorde (burgemeester: Jean-Luc Dehaene, CD&V) zal de verkiezingen organiseren onder voorbehoud, d.w.z. op voorwaarde dat de federale overheid de onwettelijke toestand in BHV opheft vóór de ontbinding van het parlement. Op dat ogenblik zullen de meeste voorbereidingen van de verkiezingen van 10 juni grotendeels getroffen zijn! Een mooi staaltje van de schijnheiligheid die men bij een stemming over de Vlaamse onafhankelijkheid van de CD&V kan verwachten.
Men moet ook rekening houden met de kronkelingen die Yves Leterme en zijn partijbestuur zullen uitvoeren naargelang hij al dan niet Belgisch premier wil worden, of al dan niet daarin slaagt.
Kan men rekenen op enkele dissidente stemmen uit de andere partijen? Een VLD-er die verwacht bij de eerstvolgende verkiezingen door zijn partij gedumpt te worden? Een eenzame SPA-vertegenwoordiger die niet helemaal vergeten is dat zijn partij een volkspartij is? De oogst van die kant zal zeer mager zijn.
Van de intellectuele keurkorpsen mag men geen steun verwachten.
De academici spannen zich in om aan de hand van op maat gesneden peilingen en statistieken te bewijzen hoezeer Vlamingen en Walen nog aan elkaar en aan het gemeenschappelijke vaderland verknocht zijn.
De Standaard heeft gepaard met Le Soir en uit die nieuwe liefdesrelatie ontbloeide een overzicht van de (minieme) verschillen en de (ontelbare) overeenkomsten tussen Noord en Zuid (zo worden Vlaanderen en Wallonië voortaan genoemd in Belgisch-Vlaamse kringen). Enkele dagen nadien serveerden de twee bladen nog een extraatje om het einde van de geldtransfers naar Wallonië te voorspellen: de ziektekosten in Wallonië en Vlaanderen liggen nu ongeveer gelijk.
De prestaties van die twee groepen vinden ruime weerklank in de nieuwsuitzendingen van de VRT. De staatszender doet trouwens in creativiteit voor hen niet onder. Tot in de amusementsprogramma’s worden de Vlaamse Vlamingen bespot en de Belgische patriotten gehuldigd.
Professoren, journalisten en etherbabbelaars zijn eensgezind: Sire, er zijn geen Walen en Vlamingen, alleen Belgen.
Zelfs als op wonderbaarlijke wijze in het Vlaams Parlement een meerderheid gevonden wordt voor een onafhankelijkheidsverklaring, is de overwinning nog niet binnen bereik. We mogen België niet vergeten. Nooit voorheen heeft het Vlaanderen zonder strijd zijn zin gegeven. In dit geval zal het dat ook niet doen, want de inzet is veel te hoog. Het gaat deze keer niet om wat gefrutsel aan de grondwet dat aan de wensen van de Vlamingen beantwoordt, maar dat in de praktijk kan genegeerd worden. Hier staat het voortbestaan van het unitaire België op het spel, en dus zullen Walen, verwaalsten en Belgische Vlamingen de zwaarste middelen inzetten. Ze zullen zo nodig geweld gebruiken om de Vlaamse hoop op onafhankelijkheid voor altijd uit te roeien. België beschikt daarvoor over het Belgische leger. Dat is volledig onderworpen aan de wetten en de gezagdragers van de Belgische staat. Vlaanderen staat met lege handen. De Vlaamse Beweging heeft krijgshaftige liederen, maar geen krijgsmacht. Ze gaat immers prat op haar pacifisme. Geen enkel Vlaams politicus heeft ooit de splitsing van het Ministerie voor Landsverdediging en dus van het leger geëist. Als Vlaanderen unilateraal een eigen staat sticht, kan het die niet met de wapenen verdedigen. Het kan dan zelfs niet rekenen op erkenning door de Europese Unie. Geen enkele lidstaat zal het opnemen voor een onooglijke Germaanse volksstam die het lef en de slechte smaak heeft haar Franstalige landgenoten, vertegenwoordigers van de superieure Romaanse cultuur, te treiteren.
Samenvatting en conclusie.
Zo ver staan we dus. Vlaanderen zal nooit zijn zelfstandigheid verkrijgen in overleg met België, behalve als het zich helemaal laat uitkleden. Het kan niet hopen ze te laten uitroepen na een stemming in zijn eigen parlement, omdat de Belgische Vlamingen daar talrijk genoeg zijn om dat te beletten. Als de Vlaamse Vlamingen het toch zouden halen, zou België zijn troepen inzetten om de beslissing te vernietigen. Vlaanderen zou zich zonder verweer bij het staatsgeweld moeten neerleggen, want het heeft geen eigen leger.
De Europese Unie zou in elk stadium de kant van België kiezen.
Het stoort mij niet dat de actie die Laeremans voorstelt wellicht weinig democratisch is en erg lijkt op een regelrechte staatsgreep. België voert doorlopend een tot nog toe geweldloze staatsgreep uit. De Vlaamse separatisten moeten in dit geval niet democratischer willen zijn dan de Belgen. Dat zou een vorm van hoogmoed zijn en hen bovendien tot machteloosheid verdoemen. Maar, zoals ik hierboven heb proberen aan te tonen, er is wel een praktisch bezwaar tegen zijn procedure : ze is onuitvoerbaar.
Vlaanderen kan enkel nog hopen dat het ooit zal kunnen gebruikmaken van een diepgaande omwenteling in Europa om een staat te worden. Een economische crisis, breuken in de Europese Unie, een volledige of gedeeltelijke bezetting door een oude of nieuwe grootmacht (de Verenigde Staten, Rusland) of door de islamstaten. Maar dat lijkt mij een hersenschim. De Vlamingen zullen er zich eerder moeten bij neerleggen dat wat hun land en hun staat had kunnen worden, in de vergeethoek van de geschiedenis zal terechtkomen.






7 reacties op dit bericht
Staatsgreep?
Alleen al de gedachte dat men Leterme en De Wever in die richting die stap zou kunnen laten zetten, klinkt onrealistisch !
"First things first " zeggen de Britten...naar ik met mijn elleboogskes aanvoel moeten we op 10.06 a.s. zoveel mogelijk "Echt Vlaams" stemmen !
En de voorlopig grootste partij zo groot mogelijk maken.
Dat en niets anders moet HET ORDEWOORD zijn!
Lukt dat niet dan kan men gaan dromen...staatsgrepen of revoluties worden meestal niet door grote groepen gepleegd.
zo lang er poen is!
maw: we zullen naar een economisch dieptepunt moeten, zodat die gelegaliserde diefstal (transferts)
vanzelf ophoudt! of het in de eerste vijf jaar zo zal zijn, is koffiedik kijken! maar komen zal het, daar
is niet de minste twijfel over! men kan niet blijven uitverkopen om de steeds toenemende schuld te blijven betalen en de begroting te doen kloppen! komt daarbij de steeds grotere kosten om de instroom van vreemdelingen te betalen.
wie denkt dat de walen met ons willen verder doen als de poen op is, is wel heel naief! maar ja! zolang er nog wat te rapen valt zullen zij en hun "mentaal gezonde collabo's" uit de belgische ruif blijven eten!!
Het leger
En wat dat leger betreft, waarschijnlijk is dit momenteel voor een aantal Franstalige sossen een zeer lucratieve bezigheid waarbij dikke kruimels te rapen vallen. Maar in dit Europa lijkt het mij onwaarschijnlijk dat Flahaut met zijn tanks Vlaanderen zou binnenrollen. Integendeel, mochten we ooit van de Walen afraken, kunnen zij het beheren en betalen, en vermits we allemaal weten dat ze daar zeer goed in zijn, zal het niet lang duren voordat ze daar een Russische variant van defensie hebben, waarbij de soldaten met hun verroeste bajonetten knollen in de grond kunnen gaan zoeken.
Hoe dan ook volhouden
Ik zie het toch een ietsje positiever, maar ik geloof niet dat het al voor de volgende verkiezingen zal zijn. Ik zal al heel blij zijn om vast te stellen dat het Vl B na de verkiezingen nog stevig en stabiel verankerd zit en eventueel wat gegroeid is. Laat deze reus nog maar wat aandikken, zijn tijd komt nog wel. Waar ik vooral naar uitkijk is wat er in de buurlanden aan de gang is, de verkiezingen in Frankrijk, wat in Nederland als Wilders niet afgemaakt wordt, in Duitsland mogen ze nu nog wel warm en koud blazen, ook daar zitten met een groot probleem. Ik ben ervan overtuigd dat dit voor een groot stuk bepalend zal zijn voor Vlaanderen. Als Europa die ene broek wil passen, zullen ze aan rechts tegemoet moeten komen. We mogen niet opgeven en met zen allen verder werken aan dat kleine gaatje in de dijk. Het gros van de Vlamingen is nu nog te druk in de weer met 5 keer per jaar op vakantie te gaan, nu en dan verdraagzaamheidsconcertjes, dure tussendoortjes zoals olifanten die door de stad rollen, enz… Maar als de centen volledig op zijn en de broeksriem dient aangetrokken te worden, dan zou die slapende reus wel eens woest om zich heen kunnen slaan.
Alleen jammer genoeg, zal er tot dan serieus wat leed en verdriet aan te pas komen, en Vlaanderen zal hoe dan ook zwaar gehavend uit de strijd komen.
Maar dames en heren, het is net NU dat we niet mogen opgeven!
Glorie of ondergang!
Ik heb met veel aandacht uw bijdrage gelezen en herlezen,deels omdat ik het allemaal meegemaakt heb en een heropfrissing in het geheugen daarvan altijd mooi meegenomen is,want "weten " en "kennis" hebben we nooit genoeg.Uw verwijzing naar de" Reegan"
oplossing i.v.m. de staking van de verkeersleiders van de burgerluchtvaart in de V.S. staat me nog levendig voor de geest.Dat was toen een unicum,waar geen enkel vakbondsleider ooit zou aan gedacht hebben dat dit kon!Iedereen de "zak" en het leger nam de plaats in, in afwachting van nieuw nog op te leiden personeel.Zoiets zou hier niet kunnen,ondanks dat er in dit apenland niet minder dan VIER minister-PRESIDENTEN
zijn plus een gekroond hoofd.Helaas zijn hier zoveel totentrekkers die hun zegje willen hebben dat er van kordate beslissingen absoluut geen sprake kan zijn.Ook uw scenario
i.v.m. het toekomstbeeld van Vlaanderen kan ik bijtreden.Ik wil zeker niet versleten worden voor een pessimist,maar de realiteit is er..en blijft wat ze is!Het gaat niet goed
met dit land en zéker met Vlaanderen.Je kan het gerust vergelijken met de luchtbel à la
"Lernhout&Houspie"! Alles was rozengeur en manenschijn,niets was onmogelijk,het geld
kwam als een tornado binnengewaaid,iedereen gelukkig en blij met de regelmatige
"zegebulletins"Een(toen al!) open-VLD taktiek op zijn Slangens!Ook nu is er volgens
de po.cor. meute geen vuiltje aan de lucht en is alles onder controle.De lucht is proper,
het water is zuiver,de begroting is o.k....kortom het is hier het aards paradijs.
Alleen lopen er volgens de verlichte geesten ietwat teveel "mentaal gehandicapten"
Vlamingen rond die het feest kunnen verstoren.Daarom worden er in alle stilte in de achterkamertjes her en der plannen gesmeed om die lastposten het zwijgen te kunnen opleggen.Liquideren zoals ten tijde van Stalin,Mao en Pol Pot is anno 2007 in een
Westers beschaafd? land niet meer uitvoerbaar.Blijft over..quarantaine en demoniseren!
Daarom ook dat ik,ondanks ik graag grappen en grollen verkoop,minder en minder in
een Vlaamse staat geloof,gezien de tegenstand Koning,Adel, en Walloniê..plus de
oogluikende steun van de ...Belgische Vlamingen.Alleen een kolosale electorale
opdoffer uitdelen aan de paarse grafdelvers zou??? een kentering kunnen teweeg brengen,en dan nog zullen er door de tegenstanders barricades opgeworpen worden,
om hun hachje en priviléges te kunnen behouden.Gedenk een Vlaams spreekwoord;
Een kat in nood maakt rare sprongen!
Maar wat mij eerlijkheidshalve het meeste zorgen baart voor de toekomst is de
massale aanwezigheid van vreemdelingen met in het bijzonder de Islamieten!
Ik vrees dat dit op termijn de ondergang van Vlaanderen zal zijn en dat zij binnen korte
tijd de touwtjes in handen gaan nemen.Ondanks het feit dat de verloedering van ons land
en ook de ons omringende landen dag op dag toeneemt door deze inwijkelingen,blijven
de verantwoordelijken doen alsof hun neus bloed en blijven ze met dezelfde koppigeheid
de multicul verheerlijken(wel tot eigen eer en glorie!!)Daarom,Mijnheer Spons,vrees ik dan ook,samen met U en vele andere echte Vlamingen,te zullen moeten vaststellen dat
het Vlaamse kalf verzopen is.Er is echter één troostende gedachte die enig soelaas kan brengen voor mij en die is,dat de onderkruipers en de doodgravers van dit landje tot hun schade en schande mede het gelach zullen betalen!!
mvg
De spons erover !
Zoals in de inleiding gemeld : de aangehaalde bijdragen weerspiegelen niet noodzakelijkerwijze de mening van Angeltjes. Maar ze zijn wel de moeite waard onzes inziens om er kennis van te nemen.
Uiteraard scharen wij ons achter de idee dat de zelfstandigheidsgedachte een haalbare zaak is. Het wervend Vlaams-nationalisme heeft zich nog nooit electoraal op het huidige niveau bevonden, vandaar dat de weerstand feller en laffer is dan ooit.Spons bekijkt de zaak veel te veel vanuit de huidige situatie en ziet het aanzuigeffect van elke succesvolle beweging over het hoofd.
Ray
Vlaamse onafhankelijkheid
Ik deel de doemgedachte niet als zou de onafhankelijkheid een onmogelijke opgave zijn.
Indien een volk werkelijk onafhankelijk wil worden kan niemand dit tegenhouden(dixit Schiltz).
De legerleiding is niet Vlaams, maar de regimenten wel.
Maar het probleem ligt niet daar.
Het is een vraag van politieke wil.
Geholpen zullen we worden door de blijvende groei van het VL. BEL. en door de onvermijdelijke krisis (politiek en/ of financieel) die Belgie tegemoet gaat.
Marnix