Enige tijd geleden ontving ik van "onze" Fruitkoningin, Marleen Govaerts, een hele boze e-post en ’s anderendaags een van haar man om mij de levieten te lezen.
Beide posten waren eigenlijk weinig terzake doende
Ik heb ook geen zin om ze te publiceren al was het maar omdat ik ondertussen al mijn gegevens op mijn PC ben kwijtgespeeld, een detail uiteraard.
Dank zij de vele milde sponsors van Angeltjes heb ik mij nu een heuse typmachine kunnen aanschaffen maar o ironie: een Royal. (de pestkoppen)
Eerst eventjes iets in herinnering brengen..
Het Vlaams Belang, zijn kiezers en in het bijzonder zijn mandatarissen worden stelselmatig doodgezwegen zoniet slechts op de frontpagina geplaatst als de regimepers er de partij meent mee te kunnen schaden. Dus komt het zeker niet aan Angeltjes toe kritiek op de “eigen” mandatarissen te leveren, al zit de goesting daarvoor soms zeer hoog. De keren dat we hier een van onze medewerkers in een ijskoude douche moeten steken omdat hij niet meer te houden is, valt niet meer te tellen op één hand. Zo was dat meerdere keren het geval met Verstrepen die wij vaak het allerbeste toewensten. Adieu, het ga je goed en de wind vanvoren.
Zo had er zich iets voorgedaan met Marleen Govaerts waarbij ik haar een nogal redelijk uit de krammen schietende e-post had gestuurd. Ook hier wens ik ‘en public’ niet verder op in te gaan.
Marleen Govaerts werd echter ook gevraagd om judo te leren maar nog voor ze zelf neen kon zeggen sprong haar man er tussen en riep: van mijn leven niet, opera of volksdansen, maar judo: dat nooit.
Mevrouw Govaerts die het spel van de lijstvorming heeft verloren blijft echter haar partij en idealen trouw.
Daarom: een bloemetje,
en een welgemeende “chapeau”.
Erik