Turkije in een glimp

Verkiezingsverhalen, mevrouw, mijnheer, ze zijn als visserslatijn : ze worden bij voorkeur verteld onder militanten, ze zijn eentonig, zelden grappig maar er wordt hard om gelachen. Want er is steeds overtuiging en emotie mee gemoeid en onder eensgezinden is die ontlading electriciteit.

In de onverdachte jaren was uit plakken gaan zeer avontuurlijk : het gebeurde altijd in het donker en na tien uur, want het was verboden.  Er waren nauwelijks officiële plakborden en iedereen geloofde in de kracht van slordige, kris-kras door mekaar aangebrachte affiches die uitsluitend  het straatbeeld ontsierden en de militanten die al overtuigd waren nog meer overtuigden.  De eerste vijand was de politie, de tweede waren de socialisten en de cvp-ers.  Liberalen waren er nauwelijks. En die van de Volksunie hadden de reputatie meesters van de straat te zijn.  Enkelen stonden op uitkijk, anderen papten in en kleefden en de chauffeur zat achter het stuur te wachten.  Als er gevaar dreigde klonk het wachtwoord "Jules", behalve als er een Jules in het gezelschap was, want die wilde dat niet.  Soms ontmoetten twee plakkersploegen mekaar en dan werd er luid geroepen, gescholden en gedreigd.  Meestal bleef het daarbij.  Achteraf kwamen alle ploegen bij mekaar met hun fantastische verhalen in café Tyrol of café Tijl.  En de laatste avonden trokken alle individuele groepjes er samen op uit als een donkere autokaravaan doorheen de straten.  Dan kon het wel spannend worden bij een ontmoeting van een andere karavaan "wakers".

Nu worden affiches overdag op door de gemeente ter beschikking gestelde borden geplakt door partijmilitanten en er gebeurt niets clandestiens.  Als rivaliserende militanten mekaar op het lijf lopen, wordt er meestal fatsoenlijk overlegd en misschien achteraf wat afgescheurd, ja dat kan. 

In Borgerhout (waar het VB normaal de grootste partij zou zijn die 60% van de oorspronkelijke bewoners bereikt, volgens een studie van de UIA, mochten er geen allochtonen wonen) werd gisteren een eigen-volk-eerst plakploeg het leven zuur gemaakt door Marokkaanse  hangjongeren.  Als je de dag van vandaag een woord durft zeggen over het crapuleuze en hatelijke optreden van deze categorie, ben je een racist.  Op haar blog heeft Janice Laureyssens het over die gebeurtenis.

Het onderstreept nog maar eens welke toekomst wij tegemoet gaan met deze ontwortelde jeugd.  Ik weet het, wij jonge Vlamingen waren ook rebels, ontevreden, wij zetten ons ook af maar wij koesterden idealen en velen van ons hadden een behoorlijke opvoeding en opleiding.  We kunnen enkel hopen dat in de komende jaren zo spoedig mogelijk onze grenzen en die van onze buurlanden gesloten worden voor verdere inwijkelingen.

Laten we in ieders belang proberen dat de huidigen zich aanpassen en integreren.  En als dat gebeurd is, mogen ze bij toekomstige verkiezingen met kennis van oordeel een discussie aangaan met de militanten van om het even welke partij.

Ray

Michael Chertoff, de Amerikaanse minister voor Binnenlandse Veiligheid onderhandelde gisteren in Brussel met leden van het Europees Parlement en de Italiaanse EU-commissaris Franco Frattini.  Op het einde van het overleg bracht Chertoff zijn gesprekspartners in herinnering : "Jullie schijnen te vergeten dat wij een land in oorlog zijn..."

De minister was speciaal naar Brussel gekomen, omdat voor de zoveelste keer de EU dwars ligt in de strijd tegen het terrorisme op basis van "aantasting van de persoonlijke vrijheid van zijn burgers".

Kort samengevat willen de Amerikanen dat alle vreemdelingen die in hun land toekomen per vliegtuig (dus de grote meerderheid) behoorlijk gecontroleerd kunnen worden.  In vakjargon gaat het om de PNR-gegevens (Passenger Name Record) : de naam, telefoon,  adres,  paspoortnummer, doel en duur van de reis, eventueel kredietkaart, al die gegevens die normaal ingevuld worden bij grenscontroles.  De Amerikanen vergelijken, via een soort kruisbank-systeem, deze gegevens met wat zij zelf bezitten aan details over verdachte personen. En kunnen op die manier eventueel de toegang weigeren tot hun land. 

  De luchtvaartmaatschappijen beschikken over deze passagiersgegevens en spelen ze door aan de grenscontroleurs op de plaats van bestemming. In 2006 leverden de zes grootste Europese luchtvaartmaatschappijen 140 miljoen gegevens over aan de Amerikaanse Border Controllers.  Het Europees Hof van Justitie ligt dwars en wenst de privacy van zijn burgers te beschermen door een einde te stellen aan de uitwisseling van gegevens.  Daarvoor kwam Chertoff  pleiten om de grenscontroles tussen de EU en de VS te handhaven en de periode van stockage ervan uit te breiden tot 40 jaar in plaats van 4.  

Wij zijn in Europa zo vrij dat we onze eigen civilisatie, waarden en verworvenheden  glimlachend opruimen en al wie kritiek uitoefent de mond snoeren : in name of the holy freedom, mister Secretary of State. Als mijnheer Chertoff het niet mocht beseffen, kan hij het navragen bij zijn medewerkers van de CIA. 

De Europese parlementsleden hebben zich kunnen laten gaan zoals te verwachten. Een Griekse socialist die "respect eiste voor de fundamentele rechten in de strijd tegen het terrorisme" en  de Nederlandse D 66 Sophia in 't Veld (een in de linkse partijpolitiek gepekelde akela) opperde "geen vertrouwen te hebben in wat er gebeurt met die gegevens". Wat dacht je, domme gans, dat Clint Eastwood je zal komen ontvoeren ? 

Er moeten keuzes gemaakt worden : Amerika staat in de vuurlinie tegen het terrorisme.  In het door moslims overstroomde Europa bloeit de islamitische revolutie ongestoord.  Lees wat de staatsveiligheid van het land B. er onlangs over zegde : "We zijn op de hoogte maar we mogen niet meeluisteren, trouwens we verstaan die Arabische dialecten niet en van de vakbond mag er niet gewerkt worden na de uren en van de minister krijgen we niet meer personeel."   Met dat soort argumenten, heb je redenen te over om te roepen dat je bevreesd bent voor de schending van de privacy van je burgers.

Elk land bepaalt wie zijn grenzen overschrijdt en wie niet.  In vele ontwikkelingslanden die leven bij de gratie van toerisme, word je gecontroleerd en geïnspecteerd alsof je een staatsgreep kwam plegen, terwijl je alleen een week komt zonnen.  Vragenlijsten en formulieren worden ingevuld, afgestempeld, visa van de buitenlandse ambassades worden niet aanvaard (Egypte !), neen je moet extra afdokken op de lokale luchthaven.  Allemaal goed en wel : zij hebben het recht hun regels te bepalen. Ook als we het niet aangenaam vinden, het is hun land, het zijn hun voorwaarden.

Als echter de Verenigde Staten, die in oorlog zijn (tegen de zin van Flahaut weliswaar) een medewerking vragen aan Europa,  dat een veiliger schuilplaats is voor terroristen dan  het Bora-Toragebergte, dan sluipen de linkse en slinkse figuren die in eigen land de dictatuur toejuichen naar voren om uit naam van de vrijheid van het individu de terroristen te beschermen.

Wij zullen wel weer opruiende en hatelijke taal voeren met dit te schrijven.  Het zij zo.

Ray

Eindelijk nog eens aangenaam nieuws : het gaat goed met de drugs in het land B.

Het gebruik van cannabis neemt toe bij onze jongens en meisjes, velen zijn verslaafd, weten van toeten noch blazen en zijn het geschikte kiesvee om het regime blijvend te ondersteunen.  Dank u, mannen van de VLD die samen met de PS onze jeugd volop laat genieten van dit leven.

Alsof het niet meer op kon, verscheen gisteren Brice de Ruyver, adviseur van de premier, doctor in de criminologie en cabaretier in zijn vrije tijd met een fijn nieuwtje.  Vermoedelijk geïnspireerd door het succes van marihuana  bij de jeugd kwam onze man voor micro en camera met de mededeling : "België wil als eerste land de handel in heroïne (opium) en cocaine legaal importeren.  Op die manier helpen wij de arme boeren in de ontwikkelingslanden om uit handen te blijven van de maffia".  De volgende stap ligt voor de hand : eens we de spullen in het land hebben, kunnen we er niet onderuit het gebruik te gedogen.

En zo worden we wellicht de eerste natie ter wereld met een door het Regime georganiseerd, gelegaliseerd en gepromoveerd drugsgebruik.  Is dat niet fijn ?

En wat zeggen we nu ?  Dank u, Premier ?  Dank u, Mijnheer de Grote Zot.  Ook namens al die verslaafden, hun families en de vele verwoeste levens.

Angeltjes.

Naschrift : Mocht het Noodlot toeslaan en ons van de Premier beroven, kunnen we wellicht Landis vragen om hem te vervangen.  Hij liegt ook zéér goed en hij weet een en ander van verboden producten. Om het land B op het kromme spoor te houden : volgt de adviezen van Angeltjes, ze zijn beter dan die van Bruis de Rijver

Toen ik jou voor het eerst zag en hoorde op televisie als woordvoerder voor de NV-A was ik gecharmeerd door je welsprekendheid.  Ik herinner me nog gezegd te hebben tegen mijn vrouw : "Hij doet me denken aan Hugo Schiltz in zijn jonge jaren tijdens de debatten van Ieder zijn  waarheid".
 

Er is intussen veel gebeurd en we hebben je beter leren kennen, Bart.  De vergelijking met Hugo Schiltz klopt nog steeds.  Helaas , want  je bevindt je  op hetzelfde pad :  dat van de opdringerige flamingant die in ruil voor luttele macht, Vlaanderen op de wachtlijst zet bij de palliatieve afdeling.  Hugo is steeds een persoonlijke vriend van mij geweest en ik wens die kameraadschap niet te verloochenen.  Wèl de politieke weg die hij gevolgd heeft en die al geruime tijd niet meer de mijne is.

In het gesprek, Bart, dat je gehad hebt met Yves Desmet van de Morgen, ben je grandioos onderuit gegaan.  Natuurlijk botert het niet tussen jouw NV-A en het VB, zeker niet een maand voor de verkiezingen.  Je bent boos omdat het VB jullie in het Vlaams Parlement de kans op zendtijd heeft ontfutseld. Dat begrijp ik.   Ben jij en je bescheiden fractie al vaak in de bres gesprongen om het VB electoraal van dienst te zijn ?  Heb jij al pogingen ondernomen om het cordon sanitaire te doorbreken, anders dan met woorden ? Neen ?  Ik verwacht dat ook niet direct, want partijpolitiek is in dit land soms de wurgpaal van de democratie ; gelukkig nog niet van de vrije geest.

Wat ik zo ontzettend pijnlijk vind, is de nijd die opklinkt als je het hebt over bepaalde aspecten van het Vlaams-nationalisme.  Je haalt precies die franjes aan waar onze tegenstrevers op geilen : het Zangfeest, de Vlaamse kroeg en “een bepaald soort nationalisme van het Vlaams Belang, waar jij van gruwt.  Net als Napoleon en Hitler zijn ze gedoemd tot een lange en pijnlijke achteruitgang”. Je schroomt je er zelfs niet voor je geschiedkundige achtergrond te verloochenen, gewoon om de naam van de twee oorlogsgekken in verband te kunnen brengen met je politieke opponenten.  Als je hoopt daarmee te scoren bij het publiek van de Morgen, zit je er naast, jongen : jij zal steeds een rechts oproerkraaiertje blijven, een mannetje met verderfelijke ideeën, een welsprekende maar onbetrouwbare arrivist.  Als je aan mijn woorden  twijfelt, leg je oor eens te luisteren in de omgeving van het Schoon Verdiep, waar de progressieve kameraden die jij zo tof vindt en die je beter liggen dan de Vlaams-nationalisten, besmuikt zwijgen als jij voorbij huppelt.

Herlees  wat Jo van Deurzen en Cathy Berx over je zeggen in dat zelfde interview : door hun kwansuise uitlatingen, zetten ze je nog meer in de kou en ze sleuren en passant enkele kledingstukken van je lijf. Je komt uit hun beoordeling  naar voren als een ambitieuze kerel die zijn leden en kiezers beschouwt als troepen die hem moeten volgen.  Zoals Napoleon ?  Of zoals Hitler ? Of ben je tevreden met de rol van die andere toffe kerel, Nero, die zijn eigen Rome in de fik stak ?

Het Vlaams-nationalisme behoort geen enkele politieke partij toe, geen enkele beweging, laat staan enkele zelfverklaarde Leiders, het Vlaams-nationalisme is van het volk en is het volk.

Bart, je bent bezig afstand te nemen  van het Vlaams-nationalisme.  Je wordt opgeslorpt door de vaagheid van de christen-democratie  (een grote rechtse burgerpartij zoals de CSU, je herinnert je nog je droomuitspraak ?) en je wil vooral voor jezelf met steun van je partij en je kiezers  de hoogste toppen bereiken.  En dan, Bart ?

Ik heb het allemaal al eens meegemaakt, ik ben niet verzuurd, noch verbitterd maar ik weet intussen dat wie de basis van zijn idealen in vraag begint te stellen, op weg is naar een andere bestemming.

Ray

Verhofstadt krijgt op amper minder dan een maand voor de verkiezingen een open forum in de 7^de dag van zondag 13 mei. Het afratelen van de ondertussen platgetrapte gemeenplaatsen zijn bij elk politiek geïnteresseerd persoon overbekend. Tot daar niets nieuws onder de zon.

Het feit dat dit gebeurt ZONDER oppositie, ZONDER kritische vragen of opmerkingen, ZONDER experten (financieel, staatkundig, sociaal of andere) vind ik een scabreuze vorm van opinie- en gedachtemanipulatie.

Zo had Verhofstadt het in deze uitzending oa over :

• 200.000 banen die hij gaat scheppen.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : waar zijn de vorige 200.000 jobs die gij 2 jaar geleden had aangekondigd ?
  
  
• Legale migratie moet worden aangemoedigd.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : waar gaan die vandaan komen en hoe gaat ge die inburgeren na het integratie-fiasco van de afgelopen 25 jaar ?
  
  
• Bij justitie werd er hard gewerkt.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : vanwaar dan de ellenlange achterstand zelfs met verjaringen tot gevolg (denken we maar aan oplichter Slangen als mooi voorbeeld)?
  
  
• 1.800 gevangeniscellen komen erbij.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : waarom wordt dat nu aangekondigd hoewel gij 8 jaar de tijd hebt gehad om dit realiseren ?
  
  
• Meer electronische en alternatieve straffen.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : denkt u niet dat, gezien het softe beleid inzake “de kleine criminaliteit” van afgelopen 20 jaar, het hoog tijd is om een meer doortastend en slagvaardig signaal te geven naar misdadigers (groot of klein) ?
  
  
• CV&V/NVA zijn voorstanders van staatkundig separatisme. Verhofstadt daarentegen pleit voor het “oordeelkundig samenwerken van de gemeenschappen”.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : spreekt CD&V/NVA niet met een gespleten tong en is er niet slechts één partij die consequent pleit voor “separatisme” of beter uitgedrukt voor de onafhankelijkheid van de deelstaten?
  
  
• Verhofstadt wil een 3 uur durend politiek dubbel-debat (Leterme en hijzelf) en dit in navolging van Frankrijk.
  
  Evidente vraag die er niet kwam : sinds wanneer leven wij hier in een twee-partijensysteem ? 

Slechts een kleine greep uit wat mij is opgevallen. Maar het bewijst voor de zoveelste maal de megalomanie ofte grootheidswaan van deze potentaat.

Verhofstadt schendt met zijn ziekelijke machtswellust 2 fundamentele grondprincipes.

1.      Het filosofisch grondbeginsel van de liberale samenleving : de vrije meningsuiting. Ik parafraseer even Voltaire die het volgende zei in de 18^de eeuw reeds : même si nous n'aimions pas ce que vous dites,  nous défendrons jusqu'à la mort votre droit de le dire. (Zelfs al zijn we het niet eens met wat u zegt, wij zullen tot de dood uw recht verdedigen om het te zeggen).

              Wie dit principe met de voeten treedt is een intellectuele lafaard.

2.      Artikel 19 van Universele Verklaring van de Rechten van de Mens dat op zijn beurt in juridische vorm het grondbeginsel van de vrije meningsuiting waarborgt.

Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.

         Wie dit artikel met de voeten treedt is een schoolvoorbeeld van incivisme.

Uit een Nederlands opinie-onderzoek blijkt dat 67% van de bevolking gekant is tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie, 25% is voorstander en 5% heeft geen mening. Pim attendeerde ons op deze cijfers.

De uitspraken zijn ook uitgesplitst per politieke partijvoorkeur en dit levert weinig verrassingen op.  Alhoewel de socialisten van de Partij van de Arbeid onder hun aanhang 47% voorstanders tellen en bijna evenveel  (45%) die de Turken liever niet zien komen.  Bij de Socialistische Partij (de SP) van Marijnissen die bijna even sterk is als de traditionele roden zijn er 61% tegenstanders. De linksen zijn duidelijk niet gecharmeerd door de idee.

De felste aanhangers van de uitverkoop van Europa bevinden zich bij de geniale evenknieën van agalev, groen-links die met  60 % huilen van ontroering bij de gedachte dat  hun Toerkse vriendjes eerlang  vrij spel zullen hebben in wat eens het Vrije Westen heette.

Uiteraard bestaan dergelijke opiniepeilingen niet in het land B.  Hier wordt die vraag alleen gesteld aan de premier die uit naam van iedereen zegt wat wij (moeten) denken.  De triomf van het regime.

Als het mocht waar wezen, dat Vrhfstdt zijn te verwachten electorale pandoering niet zou mislopen volgende maand, kan hij wellicht nuttig werk gaan verrichten bij de EU : elk land stuurt daar zijn afdankertjes heen, vandaar dat het zo lekker loopt met  wat eens een droom was van velen. En inmiddels een nachtmerrie van jewelste, de Europese Unie in haar huidige vorm.

Ray

Met wat een pedant personage als eerste-minister hebben de Paarsen ons  opgesolferd de voorbije acht jaar. Erik heeft het hieronder nog eens nadrukkelijk in de verf gezet met zijn artikel over Vrhfstdt.

De voluntarist, the come-back kid, maar ook de nijdige ruziemaker, de slechte democraat, de leugenaar, de loopjongen van de Parti Socialiste, de man die de eigen bevolking laat vallen om bij vreemden een goede indruk te maken.  De liberaal onder wiens beleid het land B. een heruitgave van de onvrije Sovjet-Unie wordt.

Deze nijdas, die het niet kan nalaten aan iedereen de les te spellen, presteert het zelfs om Leterme te bombarderen tot chef van de oppositie.  Tegelijk claimt hij drie uren televisiezendtijd om een debat aan te gaan met de door hem zelf gekozen leider van het verzet.  De aangeduide tegenstrever is niet eens lid van de federale kamers . Hij wordt door al zijn coalitiepartners  en de voltallige oppositie in het Vlaams Parlement verweten als de ezel van Buridan te zijn. Dat dier kon ook niet kiezen eerst een schoof stro te eten of een emmer water te drinken na een lange rit en viel dood neer.  De premier is ervan overtuigd dat hij die man aankan.  Waarom wil hij niet debatteren met een Franstalige ? Di Rupo ?  Michel ? Of met Frank Vanhecke ?  Of Vandela ?

Zijn er veel mensen die de indruk hebben, dat het leven onder Paars een stuk beter is geworden ?  Is de leefbaarheid in het land wat betreft veiligheid bijvoorbeeld toegenomen ?  Zijn de belastingen verminderd ?  Is de mobiliteit verbeterd ? Bent u ook zo tevreden over de aanpak van de vreemdelingenpolitiek en meer in het bijzonder de enorme voordelen van de vurig bepleite multicul ?  Tevreden over de aanpak en de onpartijdigheid van justitie ?  Gezondheidszorg, ook helemaal in orde volgens de kleine Demotte, mede dankzij de gulle transfers van tegen de 12 miljard euro per jaar, of 2000 euro per Vlaming, kindjes en oudjes inbegrepen. 

We weten intussen welke de bedoelingen zijn van de VRT inzake de verkiezingen en ongetwijfeld ook die van de kranten en weekbladen : het Vlaams Belang onderuit te halen.  Knack leverde al een prachtig voorbeeld van haatspuiterij.  Zelfs de ondemocratische nulliteit van "Neen" zal in beeld komen, twijfel er niet aan, want ze is camerageniek.

Wij zullen in de komende weken nog meegesleurd worden door onze verontwaardiging over de smerige trucs die aangewend zullen worden.  We gaan ook proberen er niet te fel op in te gaan : het gezond verstand van de Vlamingen en de dagdagelijkse realiteit zeggen ons genoeg.  Intuïtief kiezen wij partij voor de achteruitgestelden.  We zijn het zelf.

Ray

RUSTDAG

Neem rustig uw tijd om te snuisteren in onze reeds verschenen novelletjes en andere kladjes en als ge ons niet gelooft moet ge maar "rustdag" aanklikken.


 Nog niet voldaan?
Hier volgen naargelang het seizoen en de goesting:
Tips - Links - Gastcolumns - Weetjes of gewoon niks.

*****

Het konijn dat zowat een week geleden stond te springen van contentement omdat het nog eens voor een volle zaal, 300 man/vrouw – politiekcorrecte pers inbegrepen-, zijn demagogische kunsten kon botvieren heeft weer van zich laten horen. ’t Heeft toen wel mogen genieten van ruime media-aandacht. Herinnert u zich nog het congres van het Vlaams Belang in Gent? Een bomvolle zaal van 1200 enthousiaste democraten, de andere helft moest noodgedwongen aan de bar blijven hangen, kreeg nauwelijks, om niet te zeggen geen, aandacht in de “onafhankelijke” pers.

Meneer, denkende DE wereldleider te zijn, geeft gratis en voor niks een “pied de stal” aan Leterme en nodigt hem uit voor een debat zichzelf vergelijkend met Schröder en Sarkozy, de infantiel.

Plat lag ik van het lachen toen Verafstoot als motivatie gaf dat de verkiezingen over inhoud moeten gaan en hij dat zou kunnen oplossen met een rechtstreeks duel.

Lepe vos Leterme, die van zijn eerste leugen nog niet dood is, zet Guynokkio –hoe kan het anders- met duizend gemak op zijn plaats door simpelweg te stellen dat er nog kandidaten zijn om premier te spelen.

Schitterend vind ik dat.

Een:
Vrhfstd, samen met zijn duurbetaalde slang, stapelt de blunders op elkaar. Hij biedt niet alleen Deferme een ereplaats aan maar schoffeert impliciet hiermee de andere “grote lichten” die zich geroepen voelen. Of ze dat snappen is iets anders tenzij ze ook hier komen lezen.

Twee:
Deferme geeft bij deze ruiterlijk toe kandidaat premier te zijn.

Dan moet ik voor één keer gifgroene Mie Vogels gelijk geven: Leterme zegt tegen zijn vrouw dat hij een oogje heeft op een andere schoonheid maar als ze hem dan toch niet ziet zitten keert hij wel naar zijn madam terug.

Hmmm, zou hij tegen zijn eigen vrouw gezegd hebben dat hij thuis ook naast de pot pist? Respect… weet u wel om de C van zijn partij nog niet te vergeten.

Moet er nog respect zijn?
Moet er nog inhoud zijn?
Vooral veel zand….om in de ogen te strooien.

Erik

Er leven zowat 310.000 moslims in Zwitserland op 7 miljoen inwoners en natuurlijk is het daar net zoals overal elders : halal op tafel, geen gejodel in de Alpen want dat is beledigend voor de imam, en zoveel mogelijk moskeeën om de integratie te bevorderen.

Zwitserland bestaat uit 26 kantons met uitgebreide bevoegdheden en een overkoepelend centraal bestuur en parlement. Die vormen samen de Confederatie.  Door die verregaande versnippering laat de democratie zich moeilijker plooien dan in de rest van Europa. Het unieke systeem van referenda betrekt de over het algemeen conservatieve Zwitserse burgers permanent bij het beleid, kortom de islamieten hebben het niet zo makkelijk om hun mentaliteit en godsdienst op te dringen.

In Zwitserland is de rechtse Zwitserse Volkspartij, de grootste en aangezien het systeem van proportionele machtsdeling beoefend wordt, zijn de afgevaardigden van dit Zwitsers Belang opgenomen in 's lands bestuur. Democratie ? U ziet, het bestaat soms. Over de grenzen.

Voor 30 juni zal de SVP beslissen over de verzameling van 100.000 handtekeningen om een referendum uit te schrijven over het verbod van moskeeën met minnaretten, zoals er al een staat in Genève. De moslims willen in de hoofdstad Bern een islamitisch centrum oprichten uiteraard met alle toeters en bellen en het valt te betwijfelen of ze dat zal lukken.

De burgemeester van Amsterdam, Cohen, heeft al laten weten dat er in zijn stad nog ruimte zat is. Naast de Westermoskee, gebouwd met dubieuze centjes van de Turkse maffia, mogen de Zwitserse moslims er zeker bijkomen.

Volgende verklaring was al te lezen op het internet en vandaag wees een van onze redacteurs ons er op dat ze ook in een lezersbrief op de stek van het Nieuwsblad stond.

De uitleg lijkt ons zeer accuraat omschreven in de vorm van deze parabel:


Een zoon vraagt aan zijn vader:
Pap, wat is eigenlijk politiek.
Vader zegt:
Jongen, dat is heel eenvoudig.
Kijk, Ik breng het geld thuis, dus ben ik het KAPITALISME.
Je moeder beheert het geld, dus is zij de REGERING.
Opa ziet er op toe dat alles hier ordentelijk verloopt. Hij is de OVERHEID.
Het dienstmeisje is de ARBEIDERSKLASSE.
Wij hebben allen maar een doel voor ogen namelijk jouw welzijn. Daarom ben jij het VOLK.
Je kleine broertje die nog in de luiers loopt is de TOEKOMST.

De zoon denkt na en vraag of hij er een nachtje over mag slapen. ´s Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gepoept en vreselijk schreeuwt. Omdat hij niet weet wat hij moet doen gaat hij naar de slaapkamer van zijn ouders. Daar ligt alleen zijn moeder en die slaapt zo vast dat hij haar niet wakker krijgt. Daarom gaat hij naar de kamer van het dienstmeisje waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en ze zijn met hele vreemde dingen bezig. Hij ziet dat Opa onopvallend door het raam toekijkt. Ze zijn allemaal zo druk dat niemand merkt dat hij voor het bed staat. Daarom besluit de jongen onverrichter zake weer te gaan slapen.

De volgende ochtend vraagt vader aan zijn zoon of hij met zijn eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
Ja zegt de zoon:

Het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDERSKLASSE terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt. Het VOLK wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST ligt in de STRONT.

In 2005 werd een bezoek van de Dalaï Lama aan ons land - op vraag van Peking en onder druk van Buitenlandse Zaken (Karel De Gucht) - afgeblazen. De komst van de Dalaï Lama zou een bezoekje van koning Albert aan China in het gedrang brengen. Een jaar later kwam de spirituele en politieke leider van Tibet dan toch naar België, maar werd hij zowat als een crimineel via de achterdeur ontvangen in het Parlement en weer buiten geleid.

Een beschamende vertoning. Maar wat erger is, die krijgt amper twee jaar later een al even beschamend vervolg. De Nobelprijswinnaar voor de Vrede zou vrijdag in Brussel deelnemen aan een internationale conferentie over Tibet, maar het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de Dalaï Lama met aandrang verzocht niét te komen. Het bezoek van de Dalaï Lama zou immers een ‘economische missie’ van prins Filip aan China (16-26 juni) in gevaar brengen…

Het is altijd wat. “Na de vader, nu de zoon”, schrijft Pilippe Paquet in een kritisch commentaarstuk in La Libre Belgique. Voor de tweede keer hebben de Belgische autoriteiten de Dalaï Lama gevraagd en aangemoedigd om stilletjes thuis te blijven. “Ons land heeft een gevaarlijk precedent geschapen door de Dalaï Lama in 2005 te dwingen weg te blijven. De Chinese autoriteiten hebben begrepen dat chantage loont. En ze hebben geen enkele reden om het niet opnieuw te doen.”

Paquet wijst er nog fijntjes op dat Tjechië destijds niet gezwicht is voor de Chinese druk en dat de conferentie van de Tibetaanse regering in ballingschap zonder problemen mocht en kon doorgaan in Praag. “Moeten we daaruit besluiten”, vraagt de journalist zich af, “dat de vrije meningsuiting vandaag beter verdedigd wordt in de hoofdstad van Tjechië dan in de hoofdstad van Europa?” Hallo mijnheer De Gucht? Hallo mijnheer Verhofstadt?

Tot hier een uittreksel uit dit artikel.

Wat verklaart deze hooghartige logebroeder nu?
“Dalai Lama is steeds welkom in ons Land”
“Het was volledig de beslissing van de Dalai Lama zelf om het bezoek alsnog niet te laten doorgaan. Het is steeds het richtsnoer van de Dalai Lama geweest om elke negatieve invloed op de buitenlandse bilaterale betrekkingen van bevriende landen te vermijden.”

De Dalai Lama die met zijn boodschap van liefde, compassie, wijsheid en vrede steeds glansrijk – al of niet gespeeld – de nederigheid zelve is speelt natuurlijk deze eigenschap uit tegenover arrogante betweters en leugenaars. De Gucht weet dat en kruipt liever in het gat van de communistische dictatuur en prins De Taaie dan zich als een waar staatsman te gedragen. De vraag is wel of hij zich ooit anders kan gedragen dan een ordinaire gatlikker en opportunist.

Of zou Karel de Hooghartige ook overtuigd zijn dat de Dalai Lama niet beter is dan zijn communistische vriendjes en dus gewoon een ordinaire dictator zoals in dit artikel wordt gesteld?

 

Janice Laureyssens

715 te mijden gebieden in Frankrijk

Binnen enkele maanden is het terug vakantie. Vele Vlamingen trekken dan naar het aangrenzende Frankrijk. De Franse autoriteiten hebben een lijst aangelegd waar toeristen beter niet komen  omdat de wethouder daar geen controle meer over heeft. Sinds vorig jaar groeide de lijst nog aan en vandaag zijn dat 715 gebieden. En voor de rest,

Tout va très bien Madame la Marquise, tout va très bien 

Klik op onderstaande link

ATLAS DES ZONES URBAINES SENSIBLES

Zoals het hier enige tijd geleden gesuggereerd werd en ook in het parlement door de oppositie aangeklaagd, zijn er bergen wetten en wetswijzigingen door de Kamer gesluisd voor de ontbinding.

De bedoeling is duidelijk : de regering wil op die manier alle probleemdossiers waar geen eensgezindheid over bestond, zaakjes die men her en der beloofd had toch in orde brengen.  Ieder komt op die manier aan beurt en zwijgt voor een ander : Landuyt gaf dit bijna openlijk toe aan Annemans tijdens een mondelinge vraag n.a.v. zijn boek over Justitie.  De Ministeraad is een plek waar ruilhandel hoog in aanzien staat.

De libre Belgique schenkt vandaag heel wat aandacht aan één van die op maat geknipte wetswijzigingen.  Namelijk een tweede verandering van de wet op de VZW's van 1921 die enkele jaren geleden al bijgeknipt werd en die men nu opnieuw aanpast.

De VZW is een goed bedoeld vehikel dat in de loop der tijden vaak misbruikt is door verenigingen en particulieren om bestaande wetgevingen te omzeilen.  Hoofdzakelijk om fiscale en sociale verplichtingen niet na te komen.  Daarnaast kan de VZW ook een perfecte dekmantel zijn voor verborgen commerciële activiteiten. De overheid is zelf een ijverig participant in vele VZW's.

Met de recentste wijziging heeft men de VZW's die verbonden zijn met politieke partijen ontheven van een aantal verplichtingen, ondermeer deze van publicatie en neerlegging van hun resultaten bij de Nationale Bank (of het gerechtelijk arrondissement).  Dat geldt ook voor die VZW's die structureel met mekaar verbonden zijn en hun jaarrekeningen consolideren, dwz samenvoegen. Als we nagaan hoe bv. nu opengetrokken wordt wat er met de structuren van een VZW politiek en financieel mogelijk is in Charleroi, moge het duidelijk zijn welke oogmerken nagestreefd worden : de mogelijkheid tot fraude niet laten uitlekken.

De bedoeling van de publicatie is precies openheid verschaffen, wat ondermeer voor alle bedrijven geldt.  Echter nu niet meer voor politieke en aanverwante groepen : zij ontvangen wel openbare gelden, via dotaties en subsidies allerhande, maar nu plots wordt dat potje toegedekt.

Het Instituut van Bedrijfsrevisoren was niet geraadpleegd bij deze wijziging, evenmin als de Commissie van Boekhoudingsnormen.  De uitleg van de niet-mentaal gehandicapte Decroo, dat deze luttele aanpassing geen effect heeft op de controle in het parlement van de partijfinanciering, is een ontslagnemend kamervoorzitter onwaardig.  De sluikwegen die de partijen gebruiken blijven gesloten, zowel voor de parlementairen als voor de openbare opinie.  Kijk naar wat gisteren in Charleroi aan het licht gekomen is : afleiding van openbare gelden naar politiek-verbonden sportieve VZW's.

Een geïnspireerd en hardwerkend onderzoeksrechter kan na lange tijd speuren een dergelijke spoor blootleggen.  Met de door Onkelinx aangepaste wetswijziging op de publicatieplicht van politieke VZW's wordt het de kandidaat-bedriegers opnieuw makkelijk gemaakt.  En steeds komen de verduisteringsmaneuvres uit dezelfde politieke hoek.  Een normaal kamerlid, of een geïntresseerde burger staat voor gesloten deuren.  Mooi bezig.

Ray