Nog eens de voornamen.
Bij mondjesmaat begint het door te sijpelen dat in het land B. eveneens de fameuze Marokkaanse lijst met voornamen bekend is en in het bezit van een aantal gemeentes.
Marino Keulen van Binnenlandse Zaken in Vlaanderen zou zich, volgens de Standaard, willen wenden tot de Marokkaanse ambassadeur in Brussel, om opheldering te vragen en zich 'vermoedelijk' uit te spreken tegen het initiatief.
Filip Dewinter nam terzake een parlementair initiatief.
In de stad Antwerpen is men ook op de hoogte maar gezien er veel gevoeligheden bestaan die beter niet aan het licht komen voor 10 juni, blijft het bij zacht gekabbel op de achtergrond. Berx van de CVP stelt een discrete vraag en Deconinck van de socialisten antwoordt vaag dat ze betreurt dat "onze" Marokkaanse Belgen in de verdrukking komen door deze maatregel. Natuurlijk, onze vrienden heten hier allemaal Piet, Swa en Sjarel. Wat rekenwonder Deconinck vooral beoogt, is in deze periode waarin de hoofddoek een verkiezingsthema dreigt te worden, onduidelijk te zijn over de inmenging van Mohammed VI in de binnenlandse politiek van de EU-landen.
Ze zullen raar opkijken met hun poltiek-correcte collaboratiegedoe met de moslimgemeenschap : de loyaliteit met het moederland blijft primeren voor alles. Het land B. is niet meer dan een sociale of economische vluchtheuvel, waar enkel rechten opgeeist worden en dat zich uit naam van de democratie moet overleveren aan de goede gewoontes van de islam. Er is al lang geen sprake meer van aanpassen of integreren : binnenkort kunnen wij opkrassen.
Zolang het nog kan, enkele vragen :
- Bestaat een dergelijke namenlijst, uitgegeven in Marokko, die verspreid wordt door de ambassade ?
- Stuurt de Marokkaanse ambassadeur deze lijsten op eigen initiatief rond naar de Vlaamse gemeentes of via het ministerie van Binnenlandse Zaken ?
- Welke zijn de gevolgen, indien Marokkanen (al dan niet met dubbele nationaliteit) weigeren deze instructies op te volgen ?
- Gaat zowel de federale als de Vlaamse minister van Binnenlandse Zaken akkoord om instructies verstrekt door de koning van Marokko en die haaks staan op de Belgische wetgeving, te laten toepassen door onze gemeentebesturen ?
- Bevat deze lijst exclusief Arabische en moslimnamen met uitsluiting van Berberse namen, wat de reden zou zijn voor het verzet van vele Europese Marokkanen tegen deze verplichting ?
- Wordt het aan hand van dit beperkte incident duidelijk, dat het bestaan van meerder identiteiten voor een persoon verregaande consequenties oplevert en tevens een grote hinderpaal betekent voor de integratie ?
- Heeft Antwerpen een dergelijke lijst ? Via welke weg kwam die toe bij het College ?
U kan er nog tientallen bijkomende verzinnen.
Dit toont weer eens aan op welke manier wij ons laten rollen.
Ray









