Berichten van 1 juni 2007 tot 30 juni 2007

De Post verontschuldigt zich bij ons, de klanten  omdat zij gestaakt heeft en wij onze brieven niet op tijd ontvingen.  Johnny Thys, voorheen melkboer nu postbode tegen de prijs van een luxe Mercedes per maand, staat sorry te zeggen in de dagbladen.

Die van de commerciële televisie trekken een gezicht gelijk een komkommer, want zij krijgen geen publiciteitsgeld van Johnny. Met de 3 Nullen zal een geheime compensatie afgesproken zijn. Daar komt het niet op aan : de ramingen van inkomsten van de VRT zijn voorbeelden van kleuterwiskunde en sjoemelboekhouden.

Ik durf er een paar pinten op verwedden dat die belachelijke publiciteit  in de kranten deel uitmaakt van de in besloten kring bedisselde deal, dat ook de semi-overheidsbedrijven jaarlijks voor een bepaald bedrag publiciteit moeten plaatsen in ruil voor de weigering van de kranten om Vlaams Belang annonces op te nemen.

De sukkelaars van de Post mogen zich trouwens nog  excuseren.  Deze week donderdag, dat was 31 mei, ontvingen wij thuis een stel formulieren van de diensten van Johnny om ons mee te delen, dat er speciale tarieven bestaan voor postzendingen in verband met de verkiezingen en allerlei aangepaste "producten".  En wat de Post allemaal kan doen voor de kandidaten : het leek wel alsof mijn vrouw kon rekenen op 40.000 extra voorkeurstemmen van de troepen van den Johnny als zij gebruik maakt van gepersonaliseerd drukwerk tussen 2 mei en  8 juni.  Wij ontvingen die boodschap op 31 mei, ik zal het herhalen.

U zal zeggen, dat wij op alle slakken zout leggen en overal over zeuren. Nog lang niet, er is veel meer, het mangelt ons alleen aan tijd en mankracht om overal op in te gaan...

Ray 

William Shakespeare (een oude songwriter van the Hamlets) wist het al toen hij zijn vermaarde liedje componeerde : "Much ado about nothing", waar Vanessa Chinitor later van maakte "Mijn merrie maakt veel herrie".

Gisteravond zag en hoorde ik den Baard kronkelend keuvelen met Tim Pauwels (de Terzake-reporter die in een vorig leven Snuffelpaal was) over de hoofddoeken.  Het werd een filosofisch dovemansgesprek met veel semantische interpretaties.  Mensen die op de textiel-aankoopdienst bij C&A werken, lossen zoiets binnen de minuut op : "We kopen die sjaaltes niet, ze zijn te duur".  Hier worden uren zendtijd aan besteed, drukinkt verspild aan krantenartikels en spoedvergaderingen aan gewijd.

Over de grote economische dossiers die de toekomst van land en stad bepalen, ik bedoel zeer concreet het BAM-project, dat over 15 miljard euro gaat (!) wordt door geen enkele politieke partij in Antwerpen een woord gerept.  Wél over 16 deeltijdse moslimvrouwen die een hoofddoek willen dragen, daar waar de gemeenteraad beslist heeft (met 2 tegenstemmen op de 55) dat het niet mag.

Je leeft in een parlementaire  democratie, een staatsvorm die noch in Marokko noch in Turkije bekend is, dat wil zeggen de beslissingen van de meerderheid die na overleg genomen zijn, te aanvaarden.  Of betekent democratie voor jullie het enige gelijk van de islam ?

Gisteren werd in Vlaardingen (bij Amsterdam) voor de eerste keer opgeroepen voor het vrijdagmiddag gebed via luidsprekers vanop de moskee.  De buurt is daar niet mee opgezet, absoluut niet en de moslims argumenteren dat zij niet houden van de kerkklokken...  Die klokken luiden  natuurlijk niet in Marokko of Turkije maar in ons eigen land. Alweer die misplaatste profileringsdrang, het misprijzen voor de cultuur waarin zij verkozen te leven.

Shakespeare heeft nog een song geschreven over Othello en Desdemona, een Turk die zijn blanke vrouw de nek oversnijdt.  Ik ga morgen in Brasschaat aan Vanessa Chinitor vragen of zij daar ook een bewerking van heeft. 

Ray

Het is me wat de laatste tijd.  Zelfs rustig naar een fatsoenlijk seksfeest gaan, zoals wij in onze jonge dagen elke weekeinde deden, is problematisch. Voor het grote werk een aanvang neemt, riskeer je al een naald met besmet bloed in je opgewonden lichaam te krijgen.

Geef mij maar een mooi boek van Willy Vandersteen en een tof concert van Tsjaikovski, de Russische nicht die noten kraakte bij de kozakkendans.

Gelukkig zijn er nog heel wat Grote Internationale Instanties die zich onvoorwaardelijk Inspannen voor de Belangen van de Domme Burger en ons Beschermen en WAARSCHUWEN.  Als ik even de stem verhef, is het belangrijk, dus heb ik graag dat er GELUISTERD wordt, ook als het u niet intresseert...  (dat is stijl Guynokkio, roepen om niets, ruziezoeken met een zwakke tegenstander en veinzen alsof de wereldleiders bij u thuis op bezoek komen om de kaarten te laten leggen).

Aan het hoofd van Unaids de Aidsbestrijdingsorganisatie van de Verenigde Naties staat de Belg  Baron Peter Piot, voorheen directeur van het Tropisch Instituut in de stad van Allah. Op zijn wapenspreuk staat een injectienaald met de wervende tekst : "Eet gezond fruit dankzij de spuit van Piot de Patriot".  Helemaal zeker ben ik er niet van maar zoiets in de aard.  

Als een Nl-er een belangrijke internationale functie bekleedt, mogen vrouwen die niet graag bepoteld en geknepen worden hun laptop dichtklappen en op zoek gaan naar een andere job.  Als een Belg in aantocht is, dringen de sjoemelaars naar voor : " Opzij, opzij : het is  iemand van ons".

Een professor James Chin van de universiteit van Berkeley (Californië) heeft in het vaktijdschrift "Nature" een artikel gepleegd onder de veelbetekende titel "The collision of Epidemiology with political correctness".    Hij stelt daarin dat het programma van de Verenigde Naties wordt gestuurd door politiek-correcte overwegingen in plaats van  door medisch-wetenschappelijke.

Hij staaft die bewering door een concreet geval : "Het aantal door HIV-virus besmette vrouwen in prenatale klinieken wordt geëxtrapoleerd over de gehele bevolking".
Achteraf kan men dan wijzen op successen, als blijkt dat de werkelijke infecties lager uitkomen dan de alarmerende ramingen ...

Zo werkt de wetenschap de dag van vandaag.  Men durft niet raken aan de echte oorzaak van aids in Afrika, namelijk de wisselende en veelvuldige seksuele contacten die plaatsgrijpen, want dat zijn cultuurgebonden gewoontes.  Het is niet "correct" die te willen wijzigen.  Laten we liever de kluit belazeren, liegen, cijfers vervalsen en achteraf kunnen we uitpakken met mooie resultaten ook al helpen die geen barst aan het echte probleem. 

In de wetenschap hebben steeds charlatans rondgeslopen.  Afrika (en de internationale gemeenschap) varen er wel bij. In België worden ze geadeld. Hou je dat nu voor mogelijk ?  De basisgegevens van deze feiten staan in Elsevier.

Alweer een mooi verhaal op deze prachtige dag vol zon, dank zij het opwarmende klimaat.  Heeft u het ook gelezen, het hoofd van de NASA beweert dat het zo geen vaart loopt met die klimaatopwarming : de arme man wordt bijna gelyncht.  Hij is slechts hoofd van de grootste wetenschappelijke instelling van de planeet.  Is er in Ukkel niet een of ander weermannetje dat het beter weet ? 

Ray

5 Jaar voor het busincident.  Dat "eist" het Openbaar Ministerie.  Ik vind dat ze overdrijven. Dit roept twijfel op aan de rechtspraak in dit land.  Al de "jongeren" zijn vrijgelaten, behalve 1 jongere die onder toezicht blijft van de jeugdrechter.  Dat is ook al een grof onrecht.  Ik hoop dat de brave Meester Damen (CD&V) dit bittere onrecht ongedaan moge maken.  Racisme wordt beloond in het land B. en verzet wordt gestraft. Ik overweeg te verhuizen naar Saoudie-Arabië waar nog recht heerst.

In plaats van sloten op cellen te plaatsen, zodat gevangenen niet in massale colonnes op wandel kunnen trekken, fluitend van "Hoog op de gele wagen rijd ik door berg en dal", houdt de overheid zich actief met andere problemen.

Met vetzucht bijvoorbeeld.  Meer dan de helft van ons is te dik.  En dat mag niet, want dik is lelijk. En ongezond.

Ziet u, als de maatschappelijke problemen waarvoor we ze verkozen hebben, hen over het hoofd groeien, dan beginnen ze als koffiekletswijven te zeuren over iets dat binnen hun begripsvermogen past : "Hoeveel weegt u ?"

De overheid zou zich bijvoorbeeld kunnen bekommeren over vestiging van de industrie, vereenvoudiging van de 700 belastingstarieven, goede voorzieningen voor zieken en bejaarden, politie die de misdaad bestrijdt, pompiers die kunnen spuiten, leraars die de liefde voor hun job voluit kunnen beleven en niet moeten vrezen voor hun leven, goede wegen, onafhankelijke rechtspraak die moorden niet beschrijft als incidenten en ze als dusdanig bestraft, dat soort zaken verwachten wij van de overheid.

  En wat doen ze ? Ze beschuldigien ons dat we te dik zijn. Sedert  27 landen deel uitmaken van de EU en elk land recht heeft op een commissaris, krijg je van die gekke toestanden.  Ene Kypriaonou (een Cypriotische advocaat) zeult met weegschalen Europa rond en zal nu instructies uitvaardigen omtrent het gebruik van zouten, suikers en vetten.  Instructies uitvaardigen, daar zijn die politici allemaal uitgelezen goed in, zich bemoeien met dingen die ze niet aangaan. De markten worden geliberaliseerd maar tegelijk zijn er nog nooit zoveel beperkingen, reglementeringen, verbodsbepalingen en onderrichtingen geweest als in deze wereld.

 En weet u dat het land B., geleid door de kolerieke gek  voor wie ik elke dag bid dat hij moge opgaan in rook, in deze internationale farce ook een rolletje meespeelt ?  Niet de BMI (Body Mass Index) is belangrijk zeggen de Belgische Vetjagers maar de buikomtrek : bij vrouwen mag die slechts 80 cm bedragen en bij mannen 94 cm. U bent gewaarschuwd : de controleurs worden op pad gestuurd na 10 juni.

M.a.w. we gaan de buikriem mogen insnoeren. Nu ook
letterlijk. 

Ray

Wel vrienden, nu ik het gat schoon heb ga ik jullie eens iets verklappen.

Toen we pas gestart waren met ons blogje kwam Frank mij vragen wie die heer Ray dan wel mocht zijn want hij zag er een goede kandidaat in voor de verkiezingen.

Niet getreuzeld en wij direct doorgereden naar Antwerpen.

Heer Ray was echter naar de markt – thuis is het zijn vrouw die de broek draagt – en het eerste gesprek werd dus met Gerda gevoerd. Frank was direct van slag.Onder de indruk van de knappe en intelligente Vlaamse gedrevenheid van Gerda heeft hij haar toen gevraagd om te kandideren voor het Vlaams Belang.

In het naar huis rijden vroeg ik hem waarom hij het dan toch niet aan Heer Ray had gevraagd.“Met zo’n kop op onze affiches verliezen we gegarandeerd 50%” Vandaar dat u op deze blog nooit een foto zult vinden van heer Ray.

Als heer Ray op de thee zit bij zijn buurman Rachid profiteer ik er altijd van om zijn vrouw beter te leren kennen. Een mooie vrouw overigens, 20 lentes…al een tijdje gepasseerd maar met het vurig temperament van een leeuwin.

Daarom, terwijl heer Ray naar het wassalon is, maak ik van de gelegenheid gebruik om wat reclame te maken voor Gerda. Velen onder u kennen haar al maar misschien wisten weinigen dat het de echtgenote is van heer Ray.

Zij staat op de 14^de plaats voor de Kamerverkiezingen in Antwerpen op lijst 4.
Lijst 4, nummer 14: dat valt makkelijk te onthouden.

Breng gerust een bezoekje op haar blog en als u haar de groeten doet van mij zal ze zeker opgetogen zijn.

Voor de Antwerpenaren: een stem voor Gerda De Ryck is eigenlijk ook een beetje stemmen voor Angeltjes.

STUUR DEZE LEEUWIN NAAR HET PARLEMENT.
(dan zal mijn vriend heer Ray wat meer op zijn gemak zijn)




Erik

De Gucht is niet alleen een klein manneke in het echt (hij draagt hoge hakken gelijk een mini-jeannetteke) maar in het koppeke is het ook kluts-kluts.  Erik heeft enkele van de uitspraken van ons mini-ministertje verzameld om dat aan te tonen : typische bourgeoispraat van boertjes (ik excuseer mij bij de echte landbouwers) die in luxe-villa's in het groen wonen en nog nooit een Berber een schaap hebben zien slachten in de straat.

Ik ga mijn stem eens verheffen :

"NIEMAND WIL HAAT IN ZIJN STRAAT MAAR DE MOSLIMS NEMEN DE STRAAT OVER VAN DE BRAVE VLAMINGEN DIE MOETEN ZWIJGEN VAN HUN OVERHEID"

Als ik zin heb om in een Marokkaanse milieu te wonen, zal ik verhuizen naar Rabat of Agadir of Casablanca maar ik wil mijn straat, mijn stad Vlaams houden.

De overheid besteedt tonnen geld aan allerlei straathoekwerkers, sociale werkers, inburgeringsadepten, moslim-adoratoren, subsidievreters, VZW-aanhangers, enz. om jaar na jaar vast te stellen, dat er van aanpassing niets in huis komt en dat de islamisering van Vlaanderen angstaanjagend om zich heen grijpt. 

De inburgering is een flop maar de inwijking stroomt feller dan ooit.

De fanatieke (ik moet radicale zeggen) moskee Al-Khalil in de Moureaux gemeente Molenbeek gaat verder met de uitvoering van haar geplande meisjesschool voor islamgrieten.  Katholieke scholen die zich jaren probeerden vast te houden aan de scheiding der seksen werden uitgekreten als oubollige fatsoensrakkers.  Nu staat de progressieve linkerkerk eerbiedig en begrijpend te knikken als de moslims zonder een krimp te geven de klok terugrdraaien.

De Gucht geeft toe dat de actie “zonder haat straat” een verkeerd beeld weergeeft.

Voor zij die het niet gezien hebben citeer ik enkele uitspraken van De Gucht uit het debat met Filip Dewinter gisteravond op VTM.

“Ja, ik heu, men kan misschien denken dat dit humoristisch bedoeld is maar ik vind dat helemaal niet humoristisch. Omdat telkens hetzelfde beeld naar voor komt namelijk dat men een ganse bevolkingsgroep tracht te karakteriseren en te stigmatiseren. De haat heeft natuurlijk te maken met de Vlamingen, dat is evident, maar …Dat is een kleine, kleine minderheid die op een dergelijke manier over de wereld denkt.

En als je dan zegt “zonder haat straat” dat is echt het stigmatiseren van een bevolkingsgroep.Ik vind dat je dat niet doet, dat is juist het oproepen, dat is juist dat duwen in de richting van mensen die mekaar niet willen verstaan. Mij stoort dat fundamenteel.Dat is totaal ander wereldbeeld, ik kan daar niet bij, bij dat wereldbeeld.”

“Ik heb de indruk dat u dat niet snapt. Dat is dat je op een dergelijke manier een ganse bevolkingsgroep stigmatiseert. Als je dat doet dat brengt aan die maatschappij niets bij.

“De Haat, dat is de eigenlijke oorlog. En als je dus zegt “zonder haat straat” dan creëer je eigenlijk het beeld dat in onze straten de haat daar aanwezig is en dat is niet juist meneer Dewinter.”

“De mensen willen inderdaad dat men op een euh, euh..(de onverdraagzame Klucht komt hier moeilijk op het juiste woord) verdraagzame manier met elkaar leeft. Dat is het uitgangspunt van de liberaal die ik ben. De vraag is dan: hoe bereik je dat? Bereik je dat door bevolkingsgroepen te stigmatiseren?”


Het zou natuurlijk kunnen dat ik hier en daar wat niet goed begrepen heb.

Erik

Zwaar gecontesteerd in eigen partij door wat er nog rest van de oorspronkelijke socialisten (hoofdzakelijk oudere ambtenaren en traditionele families uit het stedelijk onderwijs) en door de clans van arrivistische allochtonen, krijgt burgemeester  Onderlijf nu ook tegenwind van de coalitiepartners. Het rond Janssens verzamelde groepje would-be socialisten zonder visie noch ruggengraat zal het niet lang volhouden in de rode krabbenmand.

De socialistische partij is in Antwerpen steeds een politieke factor van macht en alleenheerschappij geweest, die een tegengewicht vormde voor de invloed die de CVP uitoefende in de nationale politiek.  Alle Antwerpse schepenen zetelden in Kamer of Senaat, werden rondgereden in grote Amerikaanse sleeën en cumuleerden via intercommunales aangename extra's bijeen.  Een betrekking bij "'t Stad" was een gunst voor wie zich dienstbaar wou stellen aan de partij en examens waren doorgestoken kaarten door de syndicaten rondgedeeld aan hun onderhorigen.   In deze politieke mallemolen speelde de toenmalige CVP en de CCOD (de christelijke openbare vakbond) een bescheiden rol mee op basis van een vooraf bepaald aantal functies. 70% rood, 30% voor geel, dat was grosso modo gedurende jaren de verdeelsleutel.

Dit zijn geen fantasietjes : deze toestand werd ervaren als behorende tot de normale politieke geplogenheden en er werd bij voorkeur niet over gesproken. Het onderwijs was louter en alleen rood en Kindervreugd (gestart vanuit een mooi sociaal ideaal om de jongeren uit kansarme gezinnen ook iets te gunnen) was een woekertuin van socialistisch profitariaat en afwending van openbare gelden.  Ik herinner me -met weemoed- de heroïsche debatten in de gemeenteraad die de toen nog jonge Gerard Bergers van de VU voerde met Mathilde Schroyens, de latere burgemeester en toen nog legendarische onderwijsschepen.

Op enkele tientallen jaren is het allemaal beginnen verglijden en verloren de socialisten hun macht en hun glorie, hun overwicht.  En hun veelal kunstmatig aanzien.

Het huidige schepencollege bestaat uit die inmiddels  verdeelde Sp-A met aan het hoofd een dictatoriale zwakkeling, de slappe CD&V met een NVA-er die blinkt van zelfingenomen trots en zich aanstelt als een torrero in een Spaanse kantwinkel en een gehalveerde liberale partij op zoek naar een mama of papa om het handje vast te nemen.

Wat te voorspellen viel, is aan het uitkomen in de virtuele hoofdstad van Vlaanderen : de centen raken op en er rijzen vragen alom over de megalomane projecten die de samenlevingsproblemen moeten oplossen.  Door de ondiplomatiek en onbehendige opstelling van de huidige Antwerpse meerderheid, waar we het al bij herhaling over gehad hebben inzake het BAM, dreigt de stad eens te meer haar geloofwaardigheid in Vlaanderen kwijt te spelen. 

 De islamisering grijpt inmiddels om zich heen en de burgemeester schuilt in zijn grote stadhuis, dat hij binnenkort niet meer zal verlaten.  Als de angsthaas die hij is en die elke confrontatie uit de weg gaat.  De politieke partijen raken in paniek en bekritiseren openlijk het beleid : de jonge merries Lanjri en Berx van de CVP steigeren, de kleine NVA-er roept dat hij zich niet meer "wil laten afslachten zoals op 8 oktober" ... het Vlaams Belang doet er regelmatig nog een schepje bovenop om de boel levendig te houden.

Antwerpen ?  Een stad besturen en de echte problemen niet zien, is zoals de kudde de afgrond in mennen.  Vele Antwerpenaars zijn echter geen kuddedieren.

Ray

De gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 liggen reeds enige tijd achter ons en opnieuw dienen zich verkiezingen voor Kamer en Senaat aan. De verkiezingsdatum is ondertussen gekend en dan stelt zich uiteraard de vraag waarover gaan die verkiezingen.

De media trachten het voor te stellen als een strijd tussen Verhofstadt en Leterme. En dus stelt zich de vraag wat willen beide heren. Verhofstadt wil kost wat kost aan de macht blijven. In die zin verschilt hij niet fundamenteel met Yves Leterme die koste wat het kost aan de macht wil komen. Door de eerste worden we al acht jaar bedrogen, en door de tweede dreigen we straks bedrogen te worden. Want dat is nu de kern van het verhaal: of we nu in 2007 Guy Leterme of Yves Verhofstadt krijgen, op zich maakt dit geen verschil. Beide heren laten zich chanteren door de Parti Socialiste.

Leterme hanteert trouwens reeds maandenlang een oude tsjeventruk: voor de Vlamingen verkoopt hij wat Vlaamsgezinde praat, bij de Franstaligen brengt hij de geruststellende boodschap dat ze geen schrik moeten hebben. Kan het toeval zijn dat Leterme zijn eigen ACW uitstuurt om te zeggen dat er geen splitsing van de sociale zekerheid mag komen?

En de N-VA staat erbij en kijkt erna. Wie herinnert er zich nog de vijf minuten politieke moed van Leterme of de weigering van Bourgeois om in de regering te stappen zonder een splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde?

Tegenover zoveel hypocrisie staat een rechtlijnig Vlaams Belang!

Verhofstadt en Leterme laten zich beiden chanteren door de PS.

Denk je nu echt dat één van beide heren zich vragen stelt bij de reeds maandenlang aanslepende schandalen in Wallonië?

Nee, men gaat rustig verder op de koffie bij de heren van de PS, omdat men weet dat daar zal worden beslist wie echt naar de Wetstraat 16 gaat.

Denk je nu echt dat één van beide heren zich vragen stelt bij het zoveelste politieke proces tegen het Vlaams Belang, waarbij men onze partijfinanciën wil afnemen?

Nee, het komt beide heren goed uit dat een lastige politieke concurrent op bevel van de PS wordt uitgeschakeld.

Denk je nu echt dat één van beide heren zich vragen stelt bij het feit dat brave mannen en vrouwen die op lijsten van het Vlaams Belang stonden, geschrapt worden door de vakbonden?

Nee, Leterme en Verhofstadt hebben geen enkel moreel probleem met het schudden van de hand van de politieke maffialeden van de PS.