Nog een Belgische Vriend
Ze kunnen niet allemaal René de Clercq heten of Paul van Ostaijen, Herman de Coninck, Eddy van Vliet, zelfs niet Guido Gezelle. Maar sommigen evenaren deze grote namen uit de Vlaamse poëzie.
Neem nu de geniale gitaarvasthouder van op het Kiel (de woonwijk in de stad van Allah die ons Patrick Janssens schonk ) ik bedoel niemand minder dan Axl Peelman (de e uit Axel is verdwenen, hij heeft ze afgestaan aan dat andere zangwonder uit Hasselt, Axelle Red). U kan Peelman altijd aantreffen in het Wijnegem Shopping Center da dag na een optreden bij de 000, dan laat hij zich aanraken door bewonderaars. En geef toe wie teksten maakt van dit kaliber wil ik ook wel eens bevoelen :
K gon iet zeggen da’k normaal ni daarf
‘K zen van a tot den dag da’k staarf
Veel kans da’k ik het in mijn armen kaarf
‘K zen van a tot den dag da’k staarf
(Ik ga iets zeggen dat ik normaal niet durf
Ik ben van jou tot de dag dat ik sterf
Er is veel kans dat ik het in mijn armen kerf
Ik ben van jou tot de dag dat ik sterf)
Axl Peelman ondertekent mee de petitie voor België.




