We kennen haar, de immer vrolijke en goedgemutste mooie vrouw van de Nederlandse kroonprins, Maxima, de Argentijnse wervelwind. Ze won op enkele maanden de harten in Nederland door haar keurige kennis van de taal en ze nam er tegelijk een deel van Vlaanderen bij, waar haar frisse ongekunsteldheid schril afstak (en nog) tegen de Jan Klaasen en Houten Clara's van de huurkazerne uit Laken.
Maxima is het populairste lid van de Oranjes en gisteren is ze in een vervelend parket gemaneuvreerd, dat haar noopte tot dubbelzinnige, poltieke uitspraken die zij nooit had mogen doen. Heel even gedroeg ze zich als een van bij ons : boosaardig, ongepast, razend-verwend en niet erg slim. Uit Else4 plukken we een column weg over de toestand, nadat Geert Wilders de rede van Maxima omschreven had als "prietpraat".
Bevoorrechte Máxima heeft geen flauw benul
dinsdag 25 september 2007 11:40
Ik ben het eens met Geert Wilders. Zijn kwalificatie van ‘prietpraat’ klopt precies voor het betoog dat prinses Máxima hield bij het verschijnen van het WRR-rapport Identificatie met Nederland.
Het was een verbazend dom betoog, en dat had ik nou helemaal niet verwacht van onze charmante aanstaande koningin. Ik dacht vooral: tais-toi et sois belle!
Wat was er zo ergerlijk aan?
Flauwste benul
Ik denk eigenlijk dat geen enkel lid van het koningshuis ook maar het flauwste benul heeft van wat er nou precies speelt in het land. Als Máxima eens in een supermarkt komt, is ze op werkbezoek.
Ja, ze weet misschien wel hoe het zit in Nederland, maar van horen zeggen, ze maakt het niet mee. Zij weet niet hoe het is om in een wijk te wonen die langzaam aan onherkenbaar is veranderd en waar ’s avonds de hangjeugd een vorm van terreur uitoefent, zoals in Utrecht waar nu warempel gesproken wordt over een samenscholingsverbod.
Zij weet niet hoe het eraan toegaat op een echte zwarte school, met de moeilijkste kinderen die er zijn, de grootste achterstanden en de minste kansen. Dan kan je je kind wel naar de ‘gewone’ Wassenaarse Bloemcampschool sturen waar ook wat excuus-allochtonen op zitten, in een gratuite poging multicultureel te doen, maar dat is iets totaal anders.
Dierentuin
Volgens Máxima moeten we niet soort bij soort zetten, want we zijn geen dierentuin.
Een paar jaar geleden maakte ik een verhaal over goedwillende autochtone Amsterdammers die hun kinderen heel bewust naar een zwarte school stuurden, om de integratie te bevorderen.
Het werd een drama: de ouders kreeg wat ze ook deden, geen contact met de allochtone ouders; hun kinderen speelden ook liefst met elkaar. Niks geen, zoals de prinses zegt, ‘samen spelen, samen werken.’ Marokkaantjes zaten bij Marokkaantjes, Turkjes bij Turkjes. De Nederlanders hadden er moeite mee, de migranten helemaal niet.
Is dat nou zo erg? Ik denk het eigenlijk niet.
Melting pot
Wat de prinses ons in haar betoog voorspiegelt is niets anders dan die goeie ouwe melting pot, die droom dat alle rassen door elkaar tot een nieuw mensbeeld zouden leiden. Waarom dat ook alweer moest, is mij nooit duidelijk geworden.
Iemand die een leven leidt als Máxima, met die paddestoel voor de deur waarop de namen van de wereldsteden Buenos Aires, New York, Brussel, die zij zo vaak ze wil op overheidskosten met het regeringsvliegtuig mag bezoeken – zonder dat ze een ticket hoeft te kopen, zonder dat ze op Schiphol in de rij hoeft te staan of ergens op een kapotte koffer hoeft te wachten – die heeft echt geen enkel benul hoe het een ander vergaat, zonder cosmopolitische paddestoel en met slechts uitzicht op het andere eind van een sombere straat in Utrecht-Overvecht.
Waar je als blondine, geverfd of niet, alleen maar verwensingen te horen krijgt, bespuugd wordt, ‘hoerrrr’ naar je hoofd krijgt. De jongens die dat doen, waren natuurlijk niet de Marokkanen die door de RVD uitgekozen werden om het prinselijk paar in 2005 te vergezellen naar Marokko en daar, volgens Máxima, zulke geweldige bruggenbouwers waren.
Bescheidenheid
Iemand met zo’n onvoorstelbaar bevoorrecht leven past slechts bescheidenheid, en graag wat meer zwijgzaamheid. Aan dit soort slappe flutbetogen hebben we helemaal niks.
Juffrouw Ellen
6 reacties op dit bericht
En Onckelincks red Brussel
Sukkel Paul Goossens !!!
Wat een SUKKEL !!
Inderdaad zééér mooie dichtenbundel... mooi mooi !!!
Walen verdoezelen de onafhankelijkheid te willen?
De Franstaligen moeten blijk geven van luciditeit en nadenken over een gezamenlijke toekomst van Walen en Brusselaars. Want, zelfs al willen we dat niet, er zal een moment komen dat Vlaanderen zijn eigen weg zal willen gaan. Dat stelt PS-voorzitter Elio Di Rupo in een interview met het weekblad Le Soir Magazine, dat morgen verschijnt.
Tiens tiens , wat heeft Brussel met het waalse territorium te maken? Ik dacht dat Brussel Vlaams territorium was? De lafaards...tenzij er en algemene volksverhuizing op komst is zoals ten tijde van Leuven Vlaams.
Langs de andere kant voor mijn part kunnen we een goed alles uit Brussel wegtrekken, vooral ook het geld dat we erin pompen, de walen kennende zal Brussel op een paar maand volledug ademloos gemaakt zijn. En gezien er toch al vele Belgische firmas in Geneve zetelen , zal het niet lang duren of de vergaderingen worden naar ginder verplaats.
Er ligt een straat te sterven
Is een van de vele mooi gedichten van René De Clercq.
Voor de liefhebbers hier wat meer info over deze Vlaamse Dichter.
Nog eentje voor het slapen gaan.
DAAR IS MAAR ÉÉN VLAANDREN
Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar rukt niet de Rhône, daar stroomt niet de Rijn,
daar vloeit maar de Leie en de Scheld' die brandt,
daar is maar één Vlaandren, 't is mijn land!
Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar is maar één vreugd, daar is maar één pijn,
daar is maar één liefde, daar is maar één haat,
daar is maar één Vlaandren en 't vergaat.
Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
het groeit naar de daad, en die daad is mijn;
het wordt in de wereld veel of niets,
daar is maar één Vlaandren, en 't is Diets!
"Er ligt een staat te sterven,
"Er ligt een staat te sterven,
Was nooit geheel gezond,
Hij liet een volk verderven,
Ging zelf daaraan ten grond.
Er ligt een staat te sterven,
Die ogen hebben, zien ‘t –
Heeft menig, menig werven
Een goede dood verdiend.
Er ligt een staat te sterven,
Heel zachtjes, zonder pijn.
Twee volkeren zullen erven.
Ik zal op de uitvaart zijn.”