Archief

En zin voor humor dat ze hebben ...

"Red deSolidariteit" is een organisatie van de vakbonden en een aantal artiesten die samen "hand in hand" een tegenstem willen laten horen tegen al  de sombere splitsingsgeluiden.  Oef, het werd tijd, niet ? 

 Met veel trots bezorgen wij u hierna de namen van enkele grootheden die zich belangeloos wensen in te zetten voor het behoud van La Belgique. Uiteraard de grootste Belgische zangeres die wij ooit gehad hebben, met een prachtige melodieuze stem, zoetgevooisd, ritmisch in orde, voorzien van de nodige sol- & andere sleutels. Mesdames et Messieurs, Axelle Red *  Maar er komen er nog, wacht ik haal er het perfecte Belgische blad Le Standard bij. Wouter Verschelde schrijven, jongen  : het is voor de vrije jongens van Angeltjes, de vrienden van fatsoenlijk rechts, de voorstanders van het eigen volk eerst, de sympathieke gasten op wie je steeds kan rekenen, die niet met de wind meewaaien.  Wat is het ?  Komt er nog wat van, of is het lettertype niet naar uw zin ?


Zo’n vierhonderd bekende namen en verantwoordelijken vragen de politici ‘het land niet te splitsen en de sociale zekerheid intact te laten’, twee zaken die overigens tijdens de formatiebesprekingen van oranje-blauw nooit besproken geweest zijn, en zelfs niet gevraagd door de Vlaamse partijen.  (een grappig tussendoortje van de journalist)

Uit de culturele wereld tekenden onder andere Hugo Claus, Herman Selleslags, Els Dottermans**, Stefan Hertmans, Kristien Hemmerechts, Wim Opbrouck, Jef Neve, Axelle Red, Wannes Van De Velde, Geert van Istendael, Paul Van Nevel, Will Ferdy, Luc De Vos en Axl Peleman.

Uit de mediawereld zetten Paul Goossens, Marc Schaevers, Walter Zinzen en Tjhoi Ng Sauw hun handtekening. Verder tekenden ook Rik Pinxten (Humanistisch Verbond), Stefaan Declercq (Oxfam Solidariteit), Elke Vandeperre (Werkgroep voor Theologie en Maatschappij). Uit de academische wereld zijn Maxime Stroobant (VUB), Geert Van Hootegem (KUL), Frank Roels (UG), Jean-Paul Vanbendegem (VUB), en Frank Willaert (UA) vertegenwoordigd. Uit de vakbonden tekenden onder meer Guy Tordeur (ACV), Gilbert De Swert (ACV), Alain Clauwaert (ABVV), Erwin De Deyn (ABVV).

Ook het estafetteteam op de 4 maal 100 meter met Kim Gevaert, Olivia Borlée, Elodie Ouedraogo en Hanna Mariën tekende. Net als verschillende kopstukken uit de vakbonden.

* Axelle Red : ik hoop dat mijn omschrijving ditmaal de fan van mevrouw Red bevalt ?

** Els Dottermans : al zolang zin gehad om dit te vertellen.  Na de afschuwelijk moorden van Van Themsche verklaarde Els Dottermans dat zij elke vreemdeling die ze op straat ontmoette wilde omhelzen en kussen om hem duidelijk te maken dat zij "zo" niet was.  Els is getrouwd met een Nl-er en de geringste toespeling die in haar omgeving gemaakt wordt over bepaalde aan Nl-ers toegeschreven karaktertrekken, maken haar woest.  Voor de rest is het een erg fijne actrice.

In Yangon (voorheen Rangoon) de hoofdstad van Myanmar (voorheen Birma) blijft het protesten regenen tegen de militaire junta.  Een van de redenen heeft te maken met de verhoging van de benzineprijs met 500%.  Een normaal mens van ginder bezit geen auto, dus waarom al die drukte ?  Willen ze terug een normaal regime, zoals hun buurlanden : het is ze alleszins gegund.






Deze foto is genomen in de Schwegadon-pagode, de grootste ter wereld.  In Myanmar (22 x het land B) leven 42 miljoen mensen en is het boeddhisme de overheersende religie die het  dagelijkse leven bepaalt.  Ook de militairen zijn boeddhist.  Tot in de kist.

We kennen haar, de immer vrolijke en goedgemutste mooie vrouw van de Nederlandse kroonprins, Maxima, de Argentijnse wervelwind.  Ze won op enkele maanden de harten in Nederland door haar keurige kennis van de taal en ze nam er tegelijk een deel van Vlaanderen bij, waar haar frisse ongekunsteldheid schril afstak (en nog) tegen de Jan Klaasen en Houten Clara's van de huurkazerne uit Laken. 

Maxima is het populairste lid van de Oranjes en gisteren is ze in een vervelend parket gemaneuvreerd, dat haar noopte tot dubbelzinnige, poltieke uitspraken die zij nooit had mogen doen.  Heel even gedroeg ze zich als een van bij ons : boosaardig, ongepast, razend-verwend en niet erg slim.  Uit Else4 plukken we een column weg over de toestand, nadat Geert Wilders de rede van Maxima omschreven had als "prietpraat".

Bevoorrechte Máxima heeft geen flauw benul

dinsdag 25 september 2007 11:40

Ik ben het eens met Geert Wilders. Zijn kwalificatie van ‘prietpraat’ klopt precies voor het betoog dat prinses Máxima hield bij het verschijnen van het WRR-rapport Identificatie met Nederland.

Het was een verbazend dom betoog, en dat had ik nou helemaal niet verwacht van onze charmante aanstaande koningin. Ik dacht vooral: tais-toi et sois belle!

Wat was er zo ergerlijk aan?

Flauwste benul
Ik denk eigenlijk dat geen enkel lid van het koningshuis ook maar het flauwste benul heeft van wat er nou precies speelt in het land. Als Máxima eens in een supermarkt komt, is ze op werkbezoek.

Ja, ze weet misschien wel hoe het zit in Nederland, maar van horen zeggen, ze maakt het niet mee. Zij weet niet hoe het is om in een wijk te wonen die langzaam aan onherkenbaar is veranderd en waar ’s avonds de hangjeugd een vorm van terreur uitoefent, zoals in Utrecht waar nu warempel gesproken wordt over een samenscholingsverbod.

Zij weet niet hoe het eraan toegaat op een echte zwarte school, met de moeilijkste kinderen die er zijn, de grootste achterstanden en de minste kansen. Dan kan je je kind wel naar de ‘gewone’ Wassenaarse Bloemcampschool sturen waar ook wat excuus-allochtonen op zitten, in een gratuite poging multicultureel te doen, maar dat is iets totaal anders.

Dierentuin
Volgens Máxima moeten we niet soort bij soort zetten, want we zijn geen dierentuin.

Een paar jaar geleden maakte ik een verhaal over goedwillende autochtone Amsterdammers die hun kinderen heel bewust naar een zwarte school stuurden, om de integratie te bevorderen.

Het werd een drama: de ouders kreeg wat ze ook deden, geen contact met de allochtone ouders; hun kinderen speelden ook liefst met elkaar. Niks geen, zoals de prinses zegt, ‘samen spelen, samen werken.’ Marokkaantjes zaten bij Marokkaantjes, Turkjes bij Turkjes. De Nederlanders hadden er moeite mee, de migranten helemaal niet.

Is dat nou zo erg? Ik denk het eigenlijk niet.

Melting pot
Wat de prinses ons in haar betoog voorspiegelt is niets anders dan die goeie ouwe melting pot, die droom dat alle rassen door elkaar tot een nieuw mensbeeld zouden leiden. Waarom dat ook alweer moest, is mij nooit duidelijk geworden.

Iemand die een leven leidt als Máxima, met die paddestoel voor de deur waarop de namen van de wereldsteden Buenos Aires, New York, Brussel, die zij zo vaak ze wil op overheidskosten met het regeringsvliegtuig mag bezoeken – zonder dat ze een ticket hoeft te kopen, zonder dat ze op Schiphol in de rij hoeft te staan of ergens op een kapotte koffer hoeft te wachten – die heeft echt geen enkel benul hoe het een ander vergaat, zonder cosmopolitische paddestoel en met slechts uitzicht op het andere eind van een sombere straat in Utrecht-Overvecht.

Waar je als blondine, geverfd of niet, alleen maar verwensingen te horen krijgt, bespuugd wordt, ‘hoerrrr’ naar je hoofd krijgt. De jongens die dat doen, waren natuurlijk niet de Marokkanen die door de RVD uitgekozen werden om het prinselijk paar in 2005 te vergezellen naar Marokko en daar, volgens Máxima, zulke geweldige bruggenbouwers waren.

Bescheidenheid
Iemand met zo’n onvoorstelbaar bevoorrecht leven past slechts bescheidenheid, en graag wat meer zwijgzaamheid. Aan dit soort slappe flutbetogen hebben we helemaal niks.

Juffrouw Ellen

Het Partijbestuur van het VB is bijeengekomen nadat ze onze stellingname hadden gelezen over het inschrijvingsrecht en ze hebben toestemming gevraagd om zich te mogen aansluiten ?  Wat doen we ermee ?

BRUSSEL 25/09 (BELGA) = Voor Vlaams Belang is het voorstel van een "algemeen inschrijvingsrecht" even belachelijk als onaanvaardbaar. Het miskent de grondwettelijke indeling in taalgebieden van dit land en is een al te doorzichtig glijmiddel om in de praktijk de Franstaligen te geven waar zij al lang om vragen: inschrijvingsrecht voor de Franstaligen uit de Rand, luidt het dinsdag in een mededeling.

   Het "uitschrijvingsrecht" (de term die De Morgen gebruikt) of"algemeen inschrijvingsrecht" (dixit De Standaard) zou erop neerkomen dat elke Belg, waar hij ook woont, zelf zou kunnen beslissen waar hij zijn stem uitbrengt. Het voorstel zou de Franstaligen moeten overtuigen om BHV te splitsen. Het zou door N-VA op tafel gelegd zijn.
  
Het Vlaams Belang herinnert eraan dat het Egmontpact van mei 1977 in de eerste plaats omwille van het inschrijvingsrecht gekelderd werd. Dit recht (dat aan de Franstaligen in 'de Zes' en in zeven wijken van eentalige gemeenten toch nog de mogelijkheid gaf om voor Brusselse kandidaten te stemmen) vormde een fundamentele inbreuk op het territorialiteitsbeginsel én werd door de Raad van State omwille van zijn privilege-karakter de grond in geboord. Het is dan ook werkelijk hallucinant dat uitgerekend de N-VA dit onzalig idee opnieuw van onder het stof wilde halen, aldus Vlaams Belang, dat erop wijst dat "het Brussels imperialisme in de Vlaamse Rand" op die manier gewoon voortgezet kan worden.
  
Het Vlaams Belang roept de andere Vlaamse partijen op om te stoppen "met dit soort absurde denkpistes en morgen in de Kamercommissie het splitsingsvoorstel van de burgemeesters goed te keuren".

Duidelijke taal ! Dank u, Vlaams Belang.  Men kan van politici veel beweren en de politiek minachten maar een ding is m.i. zeker : er zijn er nog ook op wie je wel kan bouwen.En altijd.

Ray

We gaan de goede richting uit met ons ontwikkelingsaanhangsel !  Binnenkort zouden er 16 (zestien) onbemande camera's opgesteld worden volgens dit bericht uit Le Soir.  De redactie heeft wel de moed hen te vergelijken met een oostblokland. 


BRUSSEL 25/09 (BELGA) = Langs de Waalse autowegen worden tussen april
en juni 2008 zestien onbemande camera's geïnstalleerd. Dat schrijft Le
Soir dinsdag. Er is een protocol ondertekend tussen de politie en de
Waalse minister van Wegeninfrastructuur Michel Daerden.
   In Vlaanderen staan al 1.118 onbemande camera's langs te wegen,
terwijl er maar 75 staan in Wallonië, allemaal op gemeentelijke gronden.
Een twintigtal staan leeg wegens een conflict tussen de federale politie en
de bevoegde Waalse minister over wie wat moet doen./.LAR/MJN/SER/(VRW)

Le Soir, 25/09/2007, page 8: Morts routiers : la Wallonie s'éveille 
 
Sécurité routière Premiers états généraux de la sécurité routière en Wallonie 
 
Les autorités ont écouté les demandes pressantes de la société civile et des victimes : les radars vont (enfin) arriver.
Une Wallonie permissive, qui ne contrôle pas la vitesse des usagers, laisse ses routes à l'abandon et entretient une tolérance envers la consommation d'alcool. Een permissief Wallonië dat de snelheid niet controleert, laat de wegen aan hun lot over en staat tevens het alcoholverbuik van de weggebruikers toe.  Une Wallonie à la hauteur des pays de  l'Est quant à sa mortalité routière.Een Wallonië op dezelfde hoogte als de Oostbloklanden wat betreft verkeersongevallen en -doden. Le cliché a été combattu, souvent vaillamment, lundi, lors des premiers États généraux de la sécurité routière en Wallonie. Il est vrai qu'en nombre de morts par milliard de kilomètres, la Wallonie n'est plus suivie que par la République tchèque et la Slovénie, des pays qui voient exploser la mortalité automobile avec le brusque développement économique actuel. Qua dodentaal wordt Wallonië enkel gevolgd door Tsjechi¨en Slovenië.  Mais les responsables wallons ont corrigé des chiffres a priori trop noirs en soulignant les caractéristiques spécifiques d'un réseau routier très densément parcouru et par les disparités entre provinces.

  Toen ze Vlaams minister van onderwijs was, had Marleen Vanderpoorten  voortdurend ruzie met de vakbonden van elke politieke kleur, ook die van haar eigen blauwe aanhang.  Marleen was een belabberd minister, niet omdat ze dom is, maar omdat de taak té hoog gegrepen was voor haar.  En ze ging er verkeerdelijk van uit, dat al haar briljante voorstellen zonder morren zouden aangenomen worden, want Marleen kwam zelf uit het onderwijs.  Haha ! 

Nu is Marleen voorzitter van het Vlaams Parlement, in navolging van de sectaire socialist Norbert de Batselier  die  poen zit te verzamelen bij de Nationale Bank van België.  Voor zijn vertrek in het Vlaams Parlement lichtte hij nog even de kassa op door zijn afscheidspremie van enkele honderdduizenden euri mee te zeulen. 

Marleen kende een woelige jeugd en ze was op zeker moment onze eigen Vlaamse Françoise Sagan ; de reputatie klinkt veel heftiger dan de literaire oppervlakkigheid is, zo ook bij Vanderpoorten.  Ze heeft het politieke pad van de familie gevolgd en ze is daarbij nogal impulsief te werk gegaan.  Ook nu weer met haar openingsrede van het Vlaams Parlement.  In een normaal land kan het nuttig zijn dat een deel-parlementsvoorzitter de hand reikt aan de federale overheid  om deze ten dienste te zijn. In dit land is een dergelijke geste er een van capitulatie : "de Vlamingen moeten een deel van hun verzuchtingen opbergen" daar kwam het op neer.  Ondiplomatisch en ongepast, niet representatief voor de  officiële Vlaamse gemeenschap en zeker geen meerderheidsstandpunt in ons parlement. 

Van de inmiddels overleden Françoise Sagan is enkel haar Bonjour Tristesse een beetje overeind gebleven als tijdsdocument en de de andere lijntjes die geschreven zijn (Aimez-vous Brahms ? e.d.) onderstreepten vooral de intellectuele oppervlakkigheid van de auteur.  De parallel met Marleen Vanderpoorten blijft bestaan.