Richard Dawkins is op zuiver wetenschappelijk vlak een innovator. Na een opleiding als 'klassiek'
bioloog heeft hij vrij snel de sprong gemaakt naar de moleculaire biologie, met de nadruk op het gen en op de daarmee verbonden analogie met systemen van informatieverwerking.

In 1976 schreef hij er zijn eerste boek over ' The Selfish Gene', waarin hij de evolutietheorie van Darwin toepaste op het gen en een brug sloeg tussen de moleculaire biologen enerzijds en de gedrags -wetenschappelijke wereld van biologen, psychologen, sociobiologen anderzijds.

Dawkins leverde een grote bijdrage aan discussies rond creationisme (d.w.z. de opvatting dat niet de evolutie, maar een scheppingsdaad verantwoordelijk is voor het ontstaan van de aarde, planten, dieren en de mens ) en evolutieleer.

Daarnaast is Dawkins ook een overtuigd atheïstisch humanist. Hij is niet enkel een uitgesproken tegenstander van alle vormen van godsdienst maar hij stelt ook de halfslachtige houding van anderen aan de kaak.
Richard Dawkins verkeert al jarenlang op voet van oorlog met het geloof, een oorlog tussen rationalisme en bijgeloof, met godsdienst als de meest verspreide vorm daarvan.
Hij vindt God een verkeerd en zelfs gevaarlijk concept : "zonder godsdienst geen zelfmoordterroristen, geen kruistochten, geen heksenjachten, geen 9/11, geen oorlog in het Midden-Oosten, geen problemen in Noord-Ierland en ga zo maar door
Richard Dawkins - God als misvatting Nieuw Amsterdam (2006) EUR 24,90.
Ook in het Nrc. Handelsblad   3 november 2006 ) Bob van den Berg .

"Als dit boek teweegbrengt wat ik hoop, dan zullen gelovige lezers die het openen atheisten zijn als ze het neerleggen", aldus Dawkins (etholoog en evolutionair bioloog) in het voorwoord van zijn nieuwste boek.  Hij bekritiseert het godsidee in al zijn vormen: hij laat geen spaan heel van de belangrijkste argumenten voor religie en toont  de grote onwaarschijnlijkheid van een opperwezen aan.
"Dawkins laat mooi zien hoe onwaarschijnlijk het is dat geloofsvoorstelingen waar zijn, dat we godsdienst niet nodig hebben voor het legitimeren van moraal, en hoe we het
bestaan van godsdiensten kunnen verklaren." (Herman Philipse)

God en vaderland zijn een onklopbaar team ;  ze breken alle records als het gaat om onderdrukking en bloedvergieten. De politiek heeft dan duizenden mensen afgeslacht, religie heeft er tienduizenden vermoord. ( Sean O'Casey )

Er zijn problemen met het agnosticisme.

1° Jaap Kruithof
Wie in discussies over fundamentale problemen zich cognitief onthoudt, zeggend dat de zekerheid ontbreekt om Aof B als waarheid te aanvaarden, laat het in met kennis verbonden actiedebatten afweten. Wat moet ik doen als ik niet weet hoe de werkelijkheid in elkaar zit ? Stel dat ik een lezing houd en de mensen vraag of ze straks naar huis gaan.
Ik wijs hen erop dat ze niet met volle zekerheid kunnen zeggen dat hun woning er bij aankomst nog zal staan. Ze beschikken daaromtrent niet over een volstrekte vaststaande waarheid want er zijn gebeurtenissen denkbaar die de vernietiging van het huis veroorzaken, een storm, een orkaan, een overstroming, enzovoort.
Als ik hardnekkig vasthoud aan mijn agnosticisme en dat laat doorwegen in mijn eventuele acties blijf ik in de zaal zitten en ga niet naar huis. Waarom zou ik vertrekken als ik niet weet of mijn woning er nog zal zijn ? Zonder oordeel valt er niet te handelen.

In de praktijk loopt het anders want iedereen gaat naar huis. Zonder absoluut zekere voorspellingskracht. We werken met hypothesen, die gebaseerd zijn op waarschijnlijkheden. We zijn al honderden keren naar huis gegaan en telkens stond de woning er nog. De kans dat het deze keer ook zo zal zijn, is zo groot dat we besluiten te vertrekken.Als er geen absolute zekerheden zijn werken we met probabiliteiten en die zijn voldoende om ons uit de slag te trekken.  uit het boek 'Humanisme van Jaap Kruithof ' (foto)

2° 

Professor Dirk Batens (centrum voor Logica en Wetenschapsfiosofie ) zegt hierbij aansluitend 

Een bijkomende reden om agnostici te wantrouwen is van empirische aard.

Als iemand beweert agnosticus te zijn, dan vraag ik steeds van welke God hij

of zij niet kan beslissen of hij bestaat. Op die vraag kreeg ik tot nu toe maar

zelden een zinnig antwoord. Het domste wat ik ooit hoorde was: aangezien ik

niet weet wat God is, kan ik ook niet weten of hij bestaat. Dit is een dom

antwoord omdat men onmogelijk een vraag centraal kan achten wanneer men

ze volstrekt niet begrijpt.

3°

Paul Cliteur in zijn boek 'God houdt niet van vrijzinnigheid ' een probleem met de agnostiche benadering vormt de omschrijving die van God wordt gehanteerd. Kortweg komt de strategie van agnosten hierop neer : zij definiëren eerst God als onkenbaar en verklaren vervolgens heel triomfantelijk dat niemand God kan kennen.

4°
Dirk Verhofstadt zegt :
Het agnosticisme blijft problematisch omdat het geen hiërachie aanvaardt tussel rationele en mythische denken en omdat het kan leiden tot verwarring waarbij iemand in bepaalde gevallen  handelt alsof er een god zou kunnen bestaan en op ander momenten dan weer niet .

5° Etienne Vermeersch :
Ik ben honderd procent zeker dat de God van het christendom, van het judaïsme en van de islam niet bestaat. En ik begrijp niet dat mensen het daar niet mee eens zijn. Zo begrijp ik niet dat mensen agnost kunnen ten aanzien van de God van het christendom.
Die God van het christendom is bij definitie de God die zich geopenbaard heeft in het Oud Testament en in het NIeuw Testament, de God van de islam is bij definitie de God die zich geopenbaard heeft in de Koran.
In elk van die drie geschriften wordt de slavernij goedgekeurd.
Slavernij is een onmenselijk en volstrekt immoreel systeem.
Een God die dat goedkeurt is geen goede God en als hij geen goede God is dan is hij überhaupt geen God. De God van het christendom, het judaïsme en de islam is immers, volgens die religies zelf, een volmaakte God, namelijk almachtig, alwetend en algoed, en bovendien de Schepper.
Als niet volmaakte kan hij bij definitie niet bestaan en ik begrijp niet dat er mensen zijn die zeggen ' ik weet niet of hij bestaat'.
Wat agnosten bedoelen, ontgaat mij volledig. Een God die slavernij goedkeurt, daarvan kun je toch niet zeggen dat hij een goede God is. ( Etienne Vermeersch ) - Een zoektocht naar waarheid - .

de enige manier om al dat godsdienst gedoe en de oorlogen daarrond te vermijden is het propageren van het atheïsme - het instellen van een 100% seculiere staat. Volledige scheiding van staat en geloof  en het promoveren van het laïcisme.  
Qua laïcité wijst Frankrijk ons de weg - leve het laïcisme ( Paul Cliteur)
In 2005 liep er op Nederland 3 een uitzending in 6 afleveringen van 24 min. " God bestaat niet " Dit werd door vooraanstaande psychiaters en astrofysici (Vincent Icke-Carla Rus-Andries Van Dantzig(inmiddels overleden)Dick Swaab-Hans Cromberg-Jaap van Heerden) duidelijk in beeld gebracht en geargumenteerd.

Surf maar eens naar de site " God bestaat niet " en u ontdekt er alles over..
P.S. Paul Cliteur noemt zich wel een a-theist (discussie met Etienne Vermeersch
over de historische Jezus vanuit wetenschappelijk perspectief) en stellen ze o.a. de vraag of de leer van Jezus of van het christendom nog een reële relevantie heeft voor onze tijd?

ATHEOLOGIE : ( het woord  'atheïst heeft nogal een negatieve bijklank ) volgens mij spreekt men beter over 'atheologie ')
"Het woord atheïsme is natuurlijk op zichzelf al problematisch . Grammaticaal is een negatie van het theïsme . Er is geen woord voor mensen die zich verzetten tegen het geloof in astrologie, reïcarnatie of handlezing, wel voor mensen die zich verzetten tegen het geloof in een god..
Dat een woord als atheïsme onontbeerlijk is, bewijs de defensieve positie van waaruit de atheïst  vertrekt."( Anne Provoost)

Ik bedoel vooral dat u eerst volledig moet afrekenen met massamoordenaars zoals Stalin en Mao, over wie uw oordeel nog altijd veel te mild is.
Peter Mertens: (fel) Maar wij zijn toch duidelijk. Wij zijn geen stalinisten en wij zijn geen maoisten. Het maoisme was een belangrijke bron van inspiratie voor de generatie die met de partij en met Geneeskunde voor het Volk is begonnen – Mao zei dat je het volk moest dienen. Daar zijn prachtige dingen uit voortgekomen. Maar we hebben nu een duidelijk keuze gemaakt: we werken niet meer met een blauwdruk, we willen geen maatschappijmodel meer importeren.

Dat is het punt niet. Het punt is dat u voor eens en voor altijd zou moeten toegeven dat Stalin en Mao, net zoals Hitler, dictators en massamoordenaars waren.
Peter Mertens: Dat is een debat apart. Zijn er misdaden gebeurd onder Stalin en onder Mao? Jazeker. Absoluut. Ik heb vraagtekens bij wat er allemaal in China en in de Sovjet-Unie is gebeurd. Maar ik zal mij niet laten verleiden tot platitudes waarin alles zwart of wit is. Er is ook grijs. Zijn er dan geen mooie dingen gebeurd onder het socialisme? En ik vind niet dat het communisme kan worden vergeleken met het fascisme. Het communisme was een bevrijdende kracht. Het fascisme was reactie tégen de bevrijding, een misdaad tegen de menselijkheid. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het verzet ook in ons land in hoge mate geïnspireerd door de communistische
partij.

Jan Blommaert : ( in verband met de dag van het socialisme ). Ik zie alleen det de PVDA met een heel ander imago uit de Dag zal komen dan dat dat het nu bij een deel van links nog heeft.
Dat kan de partij alleen maar ten goede komen en dat hoop ik ook uit de grond van mijn hart!

Enkele zinnen uit zijn boek "  Athéologie, de hoofdzonden van Jodendom, Christendom en Islam.


De evangelisten minachten de geschiedenis. Geen van de evangelisten heeft de vermaarde Jezus ooit persoonlijk gekend.
Mohammed heeft de koran ook niet geschreven.
Dat boek krijgt trouwens pas 25 jaar na diens dood vorm en de hadith , de 2 de bron van religieus gezag voor moslims ziet pas in de 9de eeuw het levenslicht .

Islamitische wetgeleerden en theologen hebben de eerste drie eeuwen lang gediscussieerd en gestudeerd over de vraag welke van de overgeleverde tradities, die elkaar op sommige punten tegenspreken, authentiek zijn en welke later verzonnen zijn. De Ahadith zijn daarna opgenomen in talloze verzamelingen, waarvan er in de soennitische islam zes als betrouwbaar worden aangemerkt.

Deze zijn rond 800-850 opgetekend. De auteurs zijn: Al-Bukhari, Muslim, Abôe Dâwoed, Tirmidzi, An-Nasâ'ie en Ibn Mâdja. Toch bestonden er al voor die tijd al hadithverzamelingen. Deze waren echter minder systematisch van opzet en ze voldeden niet aan de strenge selectiecriteria die vooral Al-Boechârie en Muslim formuleerden. In de loop der tijd waren er namelijk veel verhalen over Mohammed verzonnen, omdat het een verhaal kracht kon bijzetten als men beweerde dat Mohammed het ook had gezegd. Moslims gaan ervan uit dat deze zes onderzoekers nauwkeurig het kaf van het koren hebben gescheiden.
Enkele islamologen vinden dat de betrouwbaarheid van een overlevering niet meer is vast te stellen en trekken de betrouwbaarheid van de hadiethliteratuur dus integraal in twijfel (bron Wikipedia )

In de schaduw  van de 3  monotheïstische godsdiensten is de mens dus nadrukkelijk aanwezig

Het katholiek geloof heeft de ontwikkeling van de westerse beschaving eeuwen lang  geremd en onnoemelijke schade berokkend. 

Steeds opnieuw keerde de kerk zich tegen kennis, en gebruikte hiervoor meedogenloze methodes als vervolgingen, brandstapels, index, inquisitie, gevangenisstraffen. Zelfs hun eigen bijbel kon niet worden gelezen zonder begeleiding van een geestelijke.

Mozes, Paulus van Tarsus, Constantijn de Grote en Mohammed projecteren de duistere gemeenheden die hen kwellen en beroeren op de hele wereld, uit naam van hun bedenksels Jahweh, God, Jezus, Allah. De nieuwe mens van Onfray moet loskomen van deze pathologische doodsdrift door filosofisch zelfonderzoek. “Atheïsme is geen therapie, maar een hervonden geestelijke gezondheid”, aldus Onfray.

De oudste christelijke teksten zijn de brieven van Paulus, die geschreven werden in de jaren vijftig, zo’n twintig jaar na de dood van Jezus. Maar voor de historicus valt de lectuur van deze brieven behoorlijk tegen. Paulus blijkt helemaal niet geïnteresseerd in het leven van Jezus. Hij spreekt over de dood en verrijzenis van Christus, maar verwijst zelden naar woorden en daden van de mens Jezus. 

Net zoals de brieven van Paulus helpen ook de andere brieven ons niet veel verder. Blijven er dus de evangeliën, de belangrijkste bron van informatie over Jezus. Eerste vaststelling: geen enkele van de vier canonieke evangelisten was ooggetuige van de feiten. De vier evangeliën werden 40 tot 70 jaar na de dood van Christus geschreven in het Grieks door anonieme auteurs. Met andere woorden, Marcus (eerst gezel van Paulus en later van Petrus), en Mattheus en Johannes (beiden leerlingen van Jezus) waren niet de echte auteurs van de naar hen genoemde teksten. Het Lucasevangelie (Lucas was een metgezel van Paulus) blijft een twijfelgeval, hoewel de hedendaagse bijbelexegese het ook hier liever op een onbekend auteur houdt.

( Marc Meuleman - Man in de marge )




De verhalen uit de oude en nieuwe testament trekken zich geen zier aan van geloofwaardigheid of werkelijkheid.
In die tijd is Jezus een gewone misdadiger  en belandt zoals velen in de gevangenis van de bezetter.
Pontius Pilatus spreekt latijn en Jezus aramees.
Hoe zouden ze met elkaar gepraat hebben??

In de eerste helft van de eerste eeuw wemelt het van profeten, messiassen en verkondigers van het goede nieuws.
Vergeten we niet dat de taaluiting feitelijk de waarheid schept .
Alle dingen zijn door het Woord geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is. ( Johannes 1:1-4 )

14-05-2007

Paulus van Tarsus volgens Michel Onfray

tijdens mijn recente vakantie (van 19 tot 26 mei ) herlas ik 'Atheologie' van Michel Onfray en haalde er volgende bedenkingen uit. Het zal nog veel bloed , zweet en tranen kosten voordat we echte wereldlijkheid hebben. De uitbreiding en verbreiding van dit sprookje gebeurt door Paulus, die denkt dat hij gemachtigd is door God als hij in feite alleen zijn eigen neurose onder controle probeert te krijgen . Zelfhaat, wereldhaat, vrouwenhaat, vrijheidshaat ,Paulus voegt aan deze bedroevende lijst nog afkeer tegen intelligentie toe. M.O. omschrijft Paulus als een hysterische en conservatieve jood. Dit is wel een totaal ander beeld dan dat ons in meestal wordt geschetst - een paulinistische afkeer dus vanwege Michel Onfray. ( Het is toch een kwestie van perceptie ) Atheisten zijn uiteraard steeds geinteresseerd in  godsdienst. E. Vermeersch zegt ook dat het Christendom feitelijk de leer van Paulus is. Onfray ontmaskert overtuigend de historiciteit van het christendom. Niets bewijst dat Jezus echt bestaan heeft en zelfs al dat het geval zou zijn geweest dan zijn de woorden die hem in de mond worden gelegd, geschreven door mensen die hem nooit persoonlijk gekend hebben. De eerste evangeliën dateren van rond het jaar 70. Ze dragen vooral de stempel van Paulus van Tarsus een jood die zelf eerst christenen vervolgde, zich nadien bekeerde en volgens de auteur uiteindelijk tekeer ging als een fanatieke bekeringshystericus. Met grote afkeer voor het lichaam, vrouwen en het leven. Maar nog belangrijker, het paulinische denken ontziet de machtigen, de Romeinen. ‘Zo zet de Kerk een partnerschap op met de Staat waardoor ze vanaf het begin aan de kant van de tirannen, dictators en despoten komt te staan’, schrijft Onfray. Iets wat Constantijn de Grote als eerste in de praktijk brengt. Hij gebruikt het christendom om mensen te onderwerpen aan de wereldlijke autoriteiten en hij voegt nieuwe wetten toe gericht tegen zedenverval, prostitutie en vrije seksualiteit. In 380 verklaart keizer Theodosius het katholicisme tot staatsgodsdienst, het begin van een meedogenloze strijd tegen andersdenkenden, ketters en ongelovigen, van autodafe’s,( De term wordt vandaag de dag vooral geassocieerd met de brandstapel, waarop mensen werden gedood wegens ketterij )vervolgingen en massamoorden

Categorie:levensbeschouwing

.

Blues · Seks, moed en tegenspoed
Johan Op de Beeck

Met een voorwoord van Toots Thielemans

Arno en Sonny Boy Williamson, Karel Bogaert en Robert Johnson, Roland Van Campenhout en Lightnin’ Hopkins, Willy Donni en T-Bone Walker, Boogieboy en John Lee Hooker, Misj Daniëls en B.B. King...
De Blues is de hoeksteen van de Rock-’n-Roll en van de hedendaagse Rock. Ook in België en Nederland liggen de roots van heel wat befaamde artiesten in de bluesmuziek. Bekende Vlamingen zoals Arno, Roland, Boogieboy, Wigbert en Steven De Bruyn vertellen over hun helden uit Mississipi en Chicago, van B.B. King tot Muddy Waters en Lightnin’ Hopkins. Heel wat grote namen uit de Blues, zoals Eddie Boyd en John Lee Hooker, hebben in de Lage Landen geleefd en gespeeld en kruisten het pad van hun blanke bloedbroeders. De confrontatie van die twee werelden levert fantastische verhalen op. Verhalen over kleurrijke en soms tragische maar ook ontroerende figuren, verhalen over hun muziek en hun mysteries, en over hun betekenis vandaag.
Nooit eerder werd de band tussen de blanke musici uit eigen land en de grote Amerikaanse bluesnamen zo onthullend beschreven.

Colofon:

isbn: 9789064456688 · 2010 · paperback (17 x 21 cm) - ca. 248p., met fotokaternen · prijs: circa € 20.00 · het boek verschijnt september 2010
Fragment.:

Willy Donni werd geboren op 15 maart 1936, in Landen. Op zijn tiende verjaardag kreeg hij een gitaar cadeau van zijn zus Maria, die als vertaalster werkte bij de laatste Amerikaanse troepen die na de wereldoorlog in het land verbleven. Ze had het cadeau letterlijk uit de brand gesleept, toen de soldaten in de kazerne de gitaar wilden opstoken om zich te verwarmen. Zus Donni had het vooruitziende idee om het instrument te redden en de soldaten een kist brandhout in ruil te geven. Willy Donni kreeg van de Amerikanen niet alleen zijn eerste gitaar, maar ook de liefde voor de Jazz, die met hen was meegekomen van over de Oceaan. Een paar jaar later ontdekte hij dat zijn ziel niet alleen ontroerd kon worden door Amerikaanse gitaristen als Charlie Christian en T-Bone Walker, maar dat er ook een landgenoot was die het onzegbare kon vertellen met een zigeunergitaar en minder dan vier vingers: Django Reinhardt.

10-05-2011

Tribute to Sadi

Het gebrek aan fair-play, de incompetentie, het machiavellisme bij sommige organisators van tournées is zo onuitstaanbaar. Hiervan getuigt onderstaande brief. Natuurlijk werd dit nooit gepubliceerd. Wel dit is nu gebeurd. Ergens wilden we ( Roger Asselberghs en ik) een bepaalde deontologie in de jazz-jungle aankweken  !                                                                                   Bruxelles, le 16.10.1981. Bulletin du cercle Jazz Hot ( Verviers) c/o L. Van Mieghem, quai Van Hoegaerden  2/68 résidence Kennedy 4000 Liège Messieurs, Il est des choses ,qui se disent, mais qui ne s'écrivent pas. Permettez-nous d'ajouter:" Et s'impriment encore moins.". Nous  en voulons pour preuve votre assertion relative au vibraphoniste toulousain Claude Guilhot (bulletin du cercle Jazz Hot,( Verviers ) octobre 81, page 4) Soyons sérieux; même si l'ami X vous a présenté Guilhot comme " supérieur à notre Sadi national", il s'agit seulement d'une opinion personnelle et d'un jugement de valeur tout aussi personnel. Utiliser ces propos afin de cautionner, dans un organe destiné aux amateurs de jazz  la venue d'un musicien peu connu en Belgique, nous paraît manquer singulièrement d'élégance. Est-il nécessaire de rappeler le très grand talent de Sadi ? Un talent multiforme, apprécié et reconnu inter-nationalement depuis de nombreuses années à  travers de " notre Sadi international" vibraphoniste, bien sur, mais aussi compositeur, arrangeur, chanteur, showman et chef d'orchestre. Loin de nous l'intention d'attenter aux mérites de Claude Guilhot,qui n'est pas en cause. Mais si devions établir des comparaisons au sujet de Sadi, nos références seraient Lionel Hampton et Milt Jackson. Pas moins ! Telle est notre opinion de musiciens. C'est aussi, nous en témoignons, celle de célèbres jazzmen américains notamment, qui ont eu l'occasion de jouer avec Sadi. C'est encore celle de nombreux critiques d'ici et d'ailleurs. A chacun son style, son talent, ses moyens d'expression, alors n'affirmons jamais sans nuances que X est supérieur à Z. Laissons plutôt l'auditeur se fier  à ses oreilles et juger lui-même, sans l'infuencer préablement de manière tranchante. En tant que musiciens et amoureux du jazz sous toutes ses formes , nous ne pouvons rester sans réaction devant ce traîtement infligé à Sadi. A ce titre, et inspirés par un réel esprit de justice, nous vous prions d'avoir l'obligeance de publier cette lettre dans votre prochain numéro. Nous vous prions d'avance  pour le pair-play que vous manifesterez ainsi et vous prons d'agréer, Messieurs, nos salutations jazzistiques. Willy Donni.

Categorie:filmpjes

opgedragen aan Elisabeth.

Label (verdwenen) gecreëerd door de overleden Vlaamse jazzcriticus Mon Devoghelaere. Tot het einde van de jaren 70 heeft Vogel albums (LPs) uitgebracht met belgische jazz, van mainstream tot bop en free.
Deze albums zijn nu niet meer te vinden en zijn nu echte "collectors items" geworden.

Enkele referenties :

It is America's music - born out of a million american negotiations : between having and not having ; between happy and sad, country and city ; between black and white and man and woman ; between the old Africa and the old Europe - which could only have happened in an entirely New World.

It is an improvisational art, making itself up as it goes along - just like the country that gave it birth.

It rewards individual expression but demands selfless collaboration

It is forever changing but nearly always rooted in the blues.

It has a rich tradition and its own rules, but it is brand-new every night.

It is about just making a living and yaking terrible risks, losing everything and finding love, making things simple and dressing to the nines.

It has enjoyed huge popularity and survived hard times, but it has always reflected americans -all americans- at their best. "Jazz " -the drummer Art Blakey liked te say " wishes away the dust of everything life.

Foto Ken Burns

Above all, it swings.   Andre Donni zegt  "de interactie tussen muzikanten tijdens  een concert is bepalend. Als de muziek, die zij spelen niet swingt, blijf ik als solist een beetje op mijn honger. Die drive , dat swingend gevoel, daar haal ik mijn inspiratie uit. ( jazz mozaïek )

Zaterdag 1 september te DENDERMONDE
WILLY DONNI is Belgiê's beste bluesgitarist.

Er zijn vele goede gitaristen in België: René Thomas, Philip Catherine, Burt Blanca en Toots Thielemans : zo schreef een Brits journalist van de Evening Mail in 1974 : maar de beste is volgens mij  een schuchtere maar toegewijde kleine muzikant uit Mechelen, Willy Donni.
En de journalist vervolgde:" Willy is vooral een bluesman, ongecompliceerd, met, een taaie toon, zonder toegevingen, rockend van stijl. Hij is er een uit dat ouderwetse geslacht van recht voor de raap- rockers, een geslacht waarvan wij meenden dat het uitgestorven was".

Willy werd 46 jaar geleden geboren te Landen en kwam in contact met jazz omdat zijn zuster na de wereldoorlog werkte als tolk voor het Amerikaanse leger en jazzplaten mee naar huis bracht.. - Als postbediende te Luik kwam Willy later ook in contact met het bloeiende jazz van  daar. Hij had ondertussen op eigen houtje jazz leren spelen op de gitaar.
Hij verhuisde eerst naar de universiteitsstad Leuven , later naar Mechelen , waar hij op de Begijnenzolder  een jazzclub opende.
In 1963 begeleidde hij Chuck Berry tijdens een televisie-concert. Hij maakte uitgebreide tournees door België met Eddie Boyd , Champion Jack Dupree,  Cousin Joe,  Jimmy Whiterspoon, Curtis Jones , Bill Coleman , Hal Singer,
en Gene 'migthy flea' Conners, et wie hij ook in Engeland toerde. Hij maakts elpees met Boyd, Benny Waters(op Vogel) en George Probert ( op Black Panther ) en met de groep van Jean-Lou Vanderborght, met wie hij regelmatig
optreedt voor het ministerie van Cultuur. In België heeft hij ook veel gejamd met Milt Buckner, Buddy Tate en Wallaca Davenport, met wie hij  zaterdag 1 september zal optreden tijdens het Honky Tonk Festival van Dendermonde. ( origineel artikel van Mon Devoghelaere )

<sup>op blog   'peelthebanana' vind ik volgende tekst over mij.
In de jaren 60 was de 'Seven Oaks' in Leuven een studentenkroeg met een kroegbaas, die ook jazz en bluesconcerten organiseerde. Daar leerden we gitarist Willy Donni kennen -geregeld met trompettist Henri Carels pianisten Jean-Lou Vanderborght of Eddie Murlot, drummers Rudy Frankel of Tony Dynamite (Charlie Pauwels )

Donni won  in 1962 een speciale prijs tijdens het Eerste Adolphe Sax Festival in Dinant met Jacques Bailly op tenorsax, José Bedeur op bas en Bruno Castelucci op drums. Terloops - ook dat jaar 1962 trad Coleman Hawkins er op.

In 1965  ( 6 februari -  Universal Studio's Waterloo Belgium ) speelde Donni met de legendarische Chuck Berry samen met Roger VanHaverbeke, Willy Albimoor en Eddie Hunton. Van dat concert bestaan trouwens TV.-opnamen.
Donni was uitbater van de ' Begijnenzolder 'in Mechelen, speelde in Parijs in de ' Caveau de la Huchette ' en de ' Slow Club ', dikwijls met amerikaanse gastsolisten op toer.

In 1965 kwam blueszanger Eddie Boyd met het American Blues Festival naar Europa en die besloot  zich in België te vestigen. In 1966 spelen Donni en Boyd tijdens het toen wereldbefaamde jazzfestival van Comblain-la Tour.

Donni nam verschillende nummers op ,al dan niet op plaat uitgebracht. Op 6 sept. trad  Eddie Boyd op met Donni, Wim Hunaerts en Remy Casseur tijdens het ' Golden River City Jazzfestival te Kortrijk. Op 14 januari 1967 zijn dezelfde muzikanten te gast voor Erik Carette , een concert dat de fundering was voor de " Banana Peel " in Ruiselede.

Intussen zijn er 40 jaar verstreken en speelde Willy Donni met tientallen ' grote namen ' In de ' Banana Peel ' kwam Willy met Benny Waters ( 2 februari 75 ) met ' Migthy Flea ' Connors ( 1 october 78 ),  met Hal Singer ( 22 october 78 ), met Wild Bill Davis ( 11 oct. 80 ) nogmaals met Benny Waters ( 23 november 80 )

Zeldzaam is het singeltje " Blues for Eddie Merckx " op 9 september 74 live opgenomen  te Mechelen met George Probert, Andy Lee , Eddie Murlot en Charlie Pauwels.

De jazztraditie leeft voort in de familie : zoon André Donni nam  op 13 april 83 enkele titels op als " the youngest jazz clarinet player in the world "

Voor het detail van de loopbaan van gitarist Willy Donni ( en voor heel wat méér jazz plus filosofische bemerkingen verwijzen we naar  " Willy's blog "</sup>