Gezonder eten met diepvriesgroenten

 

Soja beschermt tegen beroertes

 Madeleines van Parmezaan met kwarteleitjes

1 ei ~ 5 g suiker ~ 40 g bloem ~ 25 g gesmolten boter ~ 50 g geraspte Parmezaanse kaas ~ scheutje citroensap ~ 4 kwarteleitjes ~ 10 g bladspinazie ~ paar druppels olijfolie

Verwarm oven voor op 200 ºC. Klop ei met suiker, zout en peper schuimig. Smelt boter in pan. Klop bloem goed door eimengsel en voeg langzaam gesmolten boter toe. Roer als laatste kaas en citroensap erdoor. Lepel beslag in siliconenvormpjes tot iets onder rand. Bak in ± 14 minuten tot ze lichtbruin zijn. Wrijf poffertjespan in met olijfolie en zet op vuur. Bak kwarteleitje in pan en let op dat randen niet verkleuren. Maak spinazie aan met olijfolie, zout en peper. Leg spinazie met madeleine op een bord en leg kwarteleitje er bovenop.

bron; telegraaf.nl

 Varkensfiletrollade met vulling van kruidenkaas

Nodig:

750 gram varkensfilet 2 eetlepels groene pesto 1 bakje verse roomkaas 1 sjalotje gemalen zout en peper cocktailprikkers

Doe een bakje verse roomkaas in een kom en meng de pesto, het gesnipperde sjalotje, de zout en het peper door elkaar. Snij de varkensfilet in de lengte tot op circa 2 centimeter van de rand in en sla het ‘envelopje’ open. Bestrooi het vlees met zout en peper. Verdeel het kaasmengsel over de binnenzijde van het envelopje. Steek het vlees vast met een paar prikkertjes.

Verhit de boter in de pan en bak het vlees in ongeveer tien minuten rondom bruin. Draai het vuur laag en braad de filet in circa 40 minuten zachtjes gaar, met de deksel schuin op de pan. Draai het vlees af en toe om. Neem het vlees uit de pan en laat het een paar minuten rusten. Breng ondertussen het braadvocht aan de kook en voeg desgewenst een scheutje cognac toe. Snij het vlees in dunne plakken. Serveer de jus er apart bij.

Lekker met pasta en snijboontjes

bron; telegraaf.nl

 

Fat Duck moest dicht door besmette oesters

Tijdelijk restaurant met uitzicht op Eiffeltoren

Niet alleen pop-upstores, ook tijdelijke restaurants worden alsmaar populairder. En de Parijse architect Pascal Grasso koos er bovendien een bijzondere locatie voor. Hij bouwde Nomiya, een transporteerbaar restaurant dat een jaar lang vanop het dak van het Palais de Tokyo uitkijkt over Parijs.

"Nomiya" is Japans voor "klein restaurant". En ook de Parijse versie is niet bijzonder groot. De glaskubus biedt met een oppervlakte van 63 m2 plaats aan één tafel voor twaalf mensen, die vandaar een fantastisch panoramisch uitzicht hebben op de Seine en de Eiffeltoren. Enkel het centrale gedeelte, waar zich de keuken bevindt, wordt afgeschermd met geperforeerd metaal.

Alle aandacht dient te gaan naar het uitzicht en dus is het interieur minimalistisch opgevat, met een grijze houten vloer en witte Corian-meubelen. Ledlampjes scheiden het metalen van het glazen gedeelte en hangende exemplaren boven de tafel moeten de schittering van de lichtstad ook binnen voortzetten.

De achttien meter lange structuur werd gebouwd op een scheepswerf in Noord-Frankrijk en in twee delen getransporteerd naar Parijs. De montage van het 24 ton zware gevaarte gebeurde op het dak.

Nomiya blijft op het Palais de Tokyo -een van 's werelds meest extravagante musea voor moderne kunst- tot juli 2010. Daarna reist het mogelijk door naar andere steden.

 Nomiya

Ann Heylens.
bron; knack.be

Romige rijstpudding met rabarbercompote


2 dl melk ~ 2 dl room ~ 70 g basmatirijst ~ 2 x 1/3 vanillestokje ~ 70 g suiker ~ 4 eidooiers ~ 2 stengels rabarber ~ 1 el maïzena ~1 dl sinaasappelsap ~ 100 g suiker ~ rasp van ¼ citroen ~ rietsuiker

Doe rijst in pan. Voeg melk, room en gespleten vanillestokje toe. Laat al roerend tot rijst zacht wordt. Doe eidooiers in kom met suiker en klop op. Schep lepel van rijst bij dooiers en roer door mengsel, doe het daarna terug in pan. Blijf roeren zodat het dikke pudding wordt. Schep het in kleine vormpjes, laat afkoelen en zet op ovenplaat. Snij rabarber (draden eraf) in gelijke stukken van 5 cm en doe in pan. Voeg suiker en rasp toe. Haal merg uit vanillestokje, voeg toe en kook rabarber beetgaar. Meng lepel maïzena met sinaasappelsap en roer door rabarber zodat het dikker wordt. Zet oven op grillstand (180 ºC) en laat goed heet worden. Strooi rietsuiker over puddinkjes en gratineer even in oven. Leg rabarber op bord en zet soufflébakje ernaast.

bron; telegraaf.nl

 

Recept: Snelle garnalenpasta

Öland organiseert grootste oogstfeest van Zweden

Maaike Schwering

De Zweedse keuken is meer dan de beroemde gehaktballen van de IKEA. Dat bewijst ook het eiland Öland, waar van 24 tot en met 27 september het grootste oogstfeest van het land plaatsvindt.

Restaurants, cafés, lokale producenten en boerenmarkten presenteren op het 137 km lange eiland vier dagen streekgerechten. De 13e editie van het 'Skördefest' telt maar liefst 900 activiteiten en evenementen op het gebied van gastronomie en kunst.

Hoogtepunt is de Kunstnacht op 25 september waar tot in de late uurtjes vele ateliers open zijn voor bezoekers.

Gastronomie en kunst

Öland, voor de kust van Småland, is de zomerbestemming van het Zweedse koningshuis, maar is ook in de herfst een bezoek waard. Het jaarlijkse oogstfeest verenigt twee belangrijke elementen van het eiland - gastronomie en kunst.

Sinds de 19e eeuw is Öland dankzij zijn unieke landschap een toevluchtsoord voor kunstenaars en handwerkers. De galerieën, ateliers en kunsthallen zijn voor de bezoeker vaak het hele jaar geopend. Met het Vida Museum in Borgholm, de hoofdstad van het eiland, herbergt Öland één van de  grootste kunstmusea van Zuid-Zweden.

Informatie
Öland

bron; mytrip.be

 

Kleine rode bordeaux

Wijnkenner Herwig Van Hove bespreekt eenvoudige wijnen die geen pijn doen in de portemonnee. Deze week: kleine rode bordeaux.

Kleine bordeaux is niet zo duur als grote bordeaux. Hij heeft ook geen vergelijkbare smaakdimensie. De prijs is een kwestie van vraag en aanbod op de vrije markt, maar gezien bijna overal in de wijndrinkende wereld minder maar beter wordt gedronken, komt de kleine wijn in de verdrukking. Vaak is hij niet meer goed genoeg.

In tijden van grote vraag, of van vooruitzicht op een stijgende vraag, werden in Bordeaux vele duizenden hectaren ongeschikte gronden met wijnstokken beplant. Het ging om percelen die veel te laag en veel te dicht bij de rivieren (Gironde en Dordogne) lagen en door hun zompigheid eerder geschikt waren voor de teelt van suikerbieten dan voor wijnbouw. Als de prijs op de markt zakt, worden vooral op deze percelen de rendementen opgedreven, waardoor de kwaliteit nog verder naar omlaag tuimelt en de prijs verder zakt.

Europees gestuurde opvangmaatregelen, zoals massale distillatie, halen wel een deel van het overaanbod uit de markt, maar 'ten gronde' stelt dat niet veel voor: het slechte perceel blijft verder produceren tot het al dan niet met subsidie wordt gerooid.

Hoe komt het nu dat kleine wijnen als 'niet meer goed genoeg' worden ervaren? De grote boosdoener is het gebrek aan rijpheid van de druiven. Bij grote rendementen en/of verkeerde percelen komen bitter en zuur in de smaak als het ware 'naakt' te staan, zonder voldoende dekking vanuit het fruit. Als dat niet té uitgesproken is, kan men spreken van een bitter of een zuur accent en blijft aan tafel een zekere functie als maaltijdbegeleider mogelijk.

Maar bij te grote rendementen gaat ook het concentratieniveau (droog extract) naar omlaag. De wijn wordt dan flauw en schraal, mist lengte en diepte en heeft geen gastronomische functie. Hij moet worden afgewezen. Want door de 'magerheid' van de wijn vallen de accenten van bitter en zuur in de categorie van expliciete onevenwichten.

Kan kleine wijn dan toch goed zijn? Bij kleine wijn mag het fruit niet onderdrukt zijn. Het moet juist meer spreken. Dan komt er in de smaak een accent op fruit en wordt de wijn eenvoudig aangenaam en smakelijk. Structurerend bitter en frisheidbrengend zuur kunnen dan door het fruit wat worden weggedrukt en dat resulteert in het type 'eenvoudige wijn voor een eenvoudige tafel'. Geschikt voor consumptie in de tuin met gevogelte, gehakt en ham.

Château L'Eglise de Versailles, Bordeaux 2008
Vrij lichte kleur van het zachtrode type. Soepele fruitneus zonder diepte maar zeer aangenaam. Volkomen zuivere smaak, ook van zacht, soepel fruit. Prototype van kleine aangename wijn met fruitaccent. (Colruyt: 3,94 euro).

Château L'Insoumise, Bordeaux 2007
Goede kleurconcentratie van het sombere type. Stevige neus met wat gestrengheid na opschudden. Het strenge accent zet door in de smaak. Kan nu al bij geroosterd vlees maar kan ook enkele jaren verfijnen op fles. (GB/Carrefour: 4,29 euro).

Château Bellevue, Bordeaux 2007
Normale kleurconcentratie, maar wat ijl aan de rand. Soepele, lichte fruitneus zonder diepte. Gevulde smaak van aangenaam fruit en met wat lengte. Moet passen bij het type kip uit de oven. (Colruyt: 6,29 euro).

Grand Moment, Bordeaux 2005, Maison Boubée
Goede kleur en door hout gedragen, fijn versmolten neus. De smaak is fijn maar met stevige lengte. Moet passen bij geroosterd vlees. (GB/Carrefour: 6,39 euro).

Château De Navarro, Graves 2006, Cordier
Goede kleurconcentratie en fijne neus met hout en diepte. Versmolten lange smaak met goede structuur. Wijn voor bij het fijne vleeswerk. (Delhaize: 7,39 euro).

Château Saint-Paul, Haut-Médoc 2006
Heel mooi gevulde kleur en statige neus met goed versmolten hout. De smaak is stevig en zacht tegelijk met goede, geknoopte lengte. Voor bij het grote vleeswerk. (Delhaize: 9,19 euro).

Herwig Van Hove

David Bitoune (Redacteur)
bron; gastronomen.net

Mega-wijnbeurs

Van 16 tot en met 19 oktober 2009 vindt in Paleis 3 van Brussels Expo de elfde editie plaats van Megavino.

De wijnbeurs zal in het teken staan van de wijnen uit Bordeaux en draagt als titel 'Beleef Bordeaux even Anders'. De Conseil Interprofessionnel du Vin de Bordeaux (CIVB) zal honderd bordeauxwijnen in de prijsklasse van 4 tot 15 euro voorstellen.

Frankrijk neemt dit jaar bijna één derde van de 11.000 vierkante meter beursoppervlakte voor zijn rekening.

Praktisch
Megavino 2009: Paleis 3 Brussels Expo, van 16 tot en met 19 oktober, 10 euro, degustatieglas en catalogus inbegrepen.

bron; gastronomen.net

Gegrilde tongschar met spek, groene boontjes, lamsoor met heldere jus en zeekraal

Tip :

Lokaal spreekt men ook wel van melktong, steenschol, steenschar en zelfs schartong. Gezien de verwijzing naar tong is dit door de nieuwe wetgeving betreffende de visbenamingen voortaan verboden. Scharretong is een andere vissoort.

Benodigdheden :

 - voor 4 personen -

8 filets van tongschar

1 l kippenfond

100 g spek in kleine blokjes

groene boontjes

rode uienringen

zeekraal

lamsoor

bloedzurkel

klarief voor heldere jus:

400 g gemalen kalfsschenkel

80 g tomatenpuree

4 eieren

wortelen

ui

selder

peper en zout

Bereidingswijze :

1.      Vouw de tongschar op, kruid en gril in een grillpan.

2.      Breng heldere jus (consommé) kippenfond aan de kook. Vermeng de ingrediënten van de klarief goed.  Voeg al roerend toe aan de kippenfond en laat klaren net onder het kookpunt.  Passeer de heldere jus door een neteldoek.

3.      Stoom de boontjes beetgaar.  Bak het fijngesneden spek aan zonder boter in een antikleefpan.  Voeg de boontjes toe samen met de zeekraal en de gesneden lamsoor.  Schud op.

4.      Serveer het geheel als een maaltijdsoep, samen met de tongschar.

5.      Werk af met gefruite uienringen en bloedzurkel.

bron; visinfo.be

 Groene asperges met garnalen

Tip :

Garnalen die pas gepeld zijn, smaken lekkerder dan vooraf gepelde. Garnaalpantsers dienen om heerlijke soep of garnalenfumet mee te maken. Laat garnalen nooit in water liggen, want dan verliezen ze hun smaak.

Kaas en vlees kunnen nu ook met minder zout

Eindelijk is er een manier om onze dagelijkse zoutinname terug te dringen. Onderzoekers hebben een methode gevonden waarbij het zoutgehalte met 25 procent wordt verminderd zonder dat het product aan smaak inboet.

 
Foto: Jan Stappenbeld

De onderzoekers van het Top Instituut Food and Nutrition vonden een slimme manier van het verdelen van zout in het product. Door deze verdeling wordt het zout beter geproefd en hoeft er dus minder van toegevoegd te worden. Deze methode is gebaseerd op kennis over hoe de smaak van zout door mensen wordt waargenomen.

De nieuwe technologie kan toegepast worden op niet-vloeibare producten als brood, kaas, worst en snacks. En kan overigens ook gebruikt worden bij de toevoeging van suiker in etenswaren. Dagelijkse producten als brood, vlees, kaas, sauzen en kant-en-klaarmaaltijden bevatten vaak hoge concentraties zout. Ze dragen daardoor voor zo’n 70 procent bij aan onze zoutinname.

Uit onderzoek bleek dat Nederlanders 10 tot 12 gram zout per dag eten terwijl de Gezondheidsraad adviseert niet meer dan 6 gram zout in te nemen. Als we ons daar aan zouden houden kan het aantal sterfgevallen door hart- en vaatziekten met vijfduizend per jaar dalen.

Tot nu toe bleek het voor de voedingsmiddelenindustrie moeilijk om het zoutgehalte in producten te verminderen. Consumenten zouden het smaakverlies niet pikken en goede zoutvervangers zijn niet voor handen

bron; telegraaf.nl

Honingzoete recepten
 

Hartig-zoete cake

Voor 4 personen: 125 g boter + 15 g voor het invetten van de vorm, 3 takjes verse rozemarijn, 3 eieren, 10 cl melk, 200 g zelfrijzende bloem, 3 eetlepels vloeibare honing, 70 g versgemalen Parmezaanse kaas, 150 g gorgonzola 1 mespuntje zout. 1 Laat de boter smelten. Haal de blaadjes van de rozemarijn. Spoel en droog ze en mix ze tot een poeder. 2 Scheid de dooiers van de eiwitten. Klop de dooiers met de melk en de gesmolten boter op tot een schuimig mengsel. Klop er de bloem onder tot u een glad beslag verkregen hebt. 3 Roer de honing, de kaas en het rozemarijnpoeder door het beslag. Klop daarna de eiwitten met het mespuntje zout tot een stevige sneeuw en spatel het schuim erdoor. 4 Verkruimel de gorgonzola. Vet een cakevorm met een antiaanbaklaag in met boter en bestrooi ze met wat bloem. Giet de helft van het beslag in de vorm, leg er de blokjes gorgonzola op en dek af met de rest van het beslag. 5 Zet de vorm van onderen in een voorverwarmde oven van 200°C. Verlaag de temperatuur na 15 minuten tot 180°C en laat nog 30 minuten bakken. Laat de cake dan afkoelen en haal hem heel voorzichtig uit de vorm (het gebak is heel zacht en nogal breekbaar). 6 Warm de cake 10 minuten op in een voorverwarmde oven van 120°C. Snijd hem in dikke plakken en serveer deze met een salade (bijvoorbeeld een mengsel van veldsla, witloof, raketsla en spinaziescheutjes met noten- of hazelnotenolie).

Tajine van lamsvlees met honing

Voor 4 personen: 1 kg ontbeende lamsschouder, olijfolie, 4 koffielepels ras-el-hanout (Marokkaans specerijenmengsel), 1 koffielepel paprikapoeder, 1 koffielepel kaneelpoeder, 2 uien, 2 rode paprika's, 3 venkelknollen, 3 paarse artisjokjes (of 6 artisjokharten uit blik), 2 courgettes, 1 aubergine, 1 gekonfijte citroen, 6 knof- lookteentjes, 3 eetlepels honing (oranjebloesems, rozemarijn), 30 cl runderbouillon, zout, peper van de molen. 1 Snijd het lamsvlees in grote dobbelstenen en schep ze op de bodem van een tajinepot. Voeg een royale scheut olijf-olie, peper en zout toe en bestrooi alles met 3 koffielepels ras-el-hanout, het paprikapoeder en het kaneelpoeder. 2 Maak de uien en de rode paprika's schoon en hak ze fijn. Snijd de venkelknollen in reepjes. Verwijder de steel van de artisjokjes en snijd ze doormidden (uit blik laat u ze heel). Snijd de courgettes en de aubergine in blokjes, de citroen in partjes en hak het knoflook fijn. Strooi ze over het lamsvlees. 3 Kruid de groenten met peper, zout en de rest van de ras-el-hanout. Voeg de honing en 20 cl bouillon toe. 4 Dek de tajine af, breng aan de kook en laat 2 uur op een heel zacht vuurtje sudderen. Giet er zonodig nog wat bouillon bij. 5 Dien het gerecht in de tajine op wanneer het vlees bijna gekaramelliseerd is.

","

Nem met banaan en honing

Voor 4 personen: 4 takjes verbena (ev. te vervangen door citroenkruid of citroenmelisse), 50 g boter, 8 rijstvellen, 4 bananen, 4 eetlepels honing. 1 Spoel de verbena (citroenkruid, citroenmelisse), dep ze zorgvuldig droog en haal de blaadjes eraf. 2 Laat de boter smelten. Leg de rijstvellen open en strijk ze aan beide kanten in met de gesmolten boter. 3 Pel de bananen en snijd ze doormidden. Leg een stuk banaan in het midden van de onderkant van elk rijstvel. Overgiet elk stuk banaan met wat honing en enkele blaadjes verbena, citroenkruid of melisse. Sla de twee zijkanten van het rijstvel om het stuk banaan en rol het rijstvel op (te beginnen aan de onderkant). 4 Schik de nems op een ovenplaat bedekt met boterpapier en laat ze 10 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 210°C, tot ze goudgeel en knapperig zijn. Dien ze daarna meteen op.

Konijn met een korstje

Voor 4 personen: 1 knoflookteentje, 3 eetlepels lavendel- of rozemarijnhoning, 1 eetlepel witte wijnazijn, 25 cl witte wijn, 6 eetlepels olijfolie, een konijn van 1 kg (in stukken), 4 takjes tijm, 2 koffielepels kummel, 1 bundel jonge worteltjes, zout, peper van de molen. 1 Pel het knoflookteentje en hak het fijn. Meng het met de honing, de azijn, de witte wijn, 3 eetlepels olijfolie, zout en peper. Voeg de stukken konijn en de tijm toe, meng alles goed en dek de kom af. Laat 12 uren marineren op een koele plaats (een tip: de smaakstoffen zullen beter in het konijn dringen als u de stukken omwikkelt met keukentouw). 2 Laat het konijn uitlekken en vang het marinadevocht op. Verhit de rest van de olijfolie in een grote, vuurvaste pan (of schaal). Laat de stukken konijn hierin mooi kleuren aan alle kanten. Neem ze met een schuimspaan uit de pan. 3 Giet het marinadevocht in de pan en laat het 5 minuten inkoken. Voeg de stukken konijn en de kummel toe. Dek de pan af en plaats ze in een voorverwarmde oven van 150°C. Laat 1 uur en 45 minuten braden. 4 Schraap de worteltjes schoon maar laat er telkens een stukje loof aan. Blancheer ze 5 minuten in gezouten kokend water, koel af met ijskoud water en laat ze uitlekken. 5 Draai de stukken konijn in de helft van de braadtijd om en voeg de worteltjes toe. Dek de pan weer af en laat verder garen in de oven. Controleer nu en dan de gaarheid: het konijn moet een mooi korstje krijgen maar mag niet aanbranden. Schik het vlees en de worteltjes op een dienschaal, overgiet met het braadvocht en dien meteen op.

 

Hartig-zoete cake

Voor 4 personen: 125 g boter + 15 g voor het invetten van de vorm, 3 takjes verse rozemarijn, 3 eieren, 10 cl melk, 200 g zelfrijzende bloem, 3 eetlepels vloeibare honing, 70 g versgemalen Parmezaanse kaas, 150 g gorgonzola 1 mespuntje zout. 1 Laat de boter smelten. Haal de blaadjes van de rozemarijn. Spoel en droog ze en mix ze tot een poeder. 2 Scheid de dooiers van de eiwitten. Klop de dooiers met de melk en de gesmolten boter op tot een schuimig mengsel. Klop er de bloem onder tot u een glad beslag verkregen hebt. 3 Roer de honing, de kaas en het rozemarijnpoeder door het beslag. Klop daarna de eiwitten met het mespuntje zout tot een stevige sneeuw en spatel het schuim erdoor. 4 Verkruimel de gorgonzola. Vet een cakevorm met een antiaanbaklaag in met boter en bestrooi ze met wat bloem. Giet de helft van het beslag in de vorm, leg er de blokjes gorgonzola op en dek af met de rest van het beslag. 5 Zet de vorm van onderen in een voorverwarmde oven van 200°C. Verlaag de temperatuur na 15 minuten tot 180°C en laat nog 30 minuten bakken. Laat de cake dan afkoelen en haal hem heel voorzichtig uit de vorm (het gebak is heel zacht en nogal breekbaar). 6 Warm de cake 10 minuten op in een voorverwarmde oven van 120°C. Snijd hem in dikke plakken en serveer deze met een salade (bijvoorbeeld een mengsel van veldsla, witloof, raketsla en spinaziescheutjes met noten- of hazelnotenolie).

Tajine van lamsvlees met honing

Voor 4 personen: 1 kg ontbeende lamsschouder, olijfolie, 4 koffielepels ras-el-hanout (Marokkaans specerijenmengsel), 1 koffielepel paprikapoeder, 1 koffielepel kaneelpoeder, 2 uien, 2 rode paprika's, 3 venkelknollen, 3 paarse artisjokjes (of 6 artisjokharten uit blik), 2 courgettes, 1 aubergine, 1 gekonfijte citroen, 6 knof- lookteentjes, 3 eetlepels honing (oranjebloesems, rozemarijn), 30 cl runderbouillon, zout, peper van de molen. 1 Snijd het lamsvlees in grote dobbelstenen en schep ze op de bodem van een tajinepot. Voeg een royale scheut olijf-olie, peper en zout toe en bestrooi alles met 3 koffielepels ras-el-hanout, het paprikapoeder en het kaneelpoeder. 2 Maak de uien en de rode paprika's schoon en hak ze fijn. Snijd de venkelknollen in reepjes. Verwijder de steel van de artisjokjes en snijd ze doormidden (uit blik laat u ze heel). Snijd de courgettes en de aubergine in blokjes, de citroen in partjes en hak het knoflook fijn. Strooi ze over het lamsvlees.   3 Kruid de groenten met peper, zout en de rest van de ras-el-hanout. Voeg de honing en 20 cl bouillon toe. 4 Dek de tajine af, breng aan de kook en laat 2 uur op een heel zacht vuurtje sudderen. Giet er zonodig nog wat bouillon bij. 5 Dien het gerecht in de tajine op wanneer het vlees bijna gekaramelliseerd is. bron; plusmagazine.be

 

Salade van wilde bladspinazie met zalm en bloesemhoningdressing

 

200 g aardappel ~ 200 g zalm ~ olijfolie ~ 1 rozemarijntak ~ 200 g spinazie ~ Dressing: 1 el honing ~ ½ dl witte azijn ~ ½ sjalot ~ ½ el gladde mosterd ~ 1 eidooier ~ 2 dl zonnebloemolie ~ citroensap ~ 4 eieren ~ 500 ml water ~ 2 el witte wijnazijn

Verdeel zalm in vieren. Rasp aardappel, vermeng met gehakte rozemarijnblaadjes. Kruid met peper en zout. Bedek zalm met aardappel en bak in olijfolie goudbruin. Plaats op bakplaat met bakpapier. Splits eieren in kom met laagje water en scheutje azijn. Breng 500 ml water met twee el azijn aan de kook en giet al roerend eidooiers met water en al erin. Pocheer eieren in drie minuten. Mix alle dressingingrediënten, behalve de olie, met een staafmixer. Voeg langzaam olie toe en mix tot gladde dressing. Kruid met peper, zout en citroensap. Bak zalm 5 min in oven op XX?C. Meng spinazie met wat dressing en leg op bord met zalm erop. Garneer met dressing en gepocheerd ei.

bron; telegraaf.nl

 

De opmars van de Languedoc

Van wijnschuur tot kwaliteitsstreek

Wie is er niet doorheen gereden, op weg naar het zuidelijkste puntje van Frankrijk of de Spaanse costa’s? Het glooiende landschap met wijngaarden zover het oog reikt. Languedoc en het aangrenzende Roussillon vormen samen, met 360.000 hectare, ’s werelds grootste wijngebied.

 
Foto: Perswijn

 
Foto: Perswijn

Ruïnes, opgekalefaterde kastelen en stokoude masses (boerderijen) verraden een bewogen geschiedenis. Languedoc is dan ook een van de oudste wijnstreken van de wereld. De Phoeniciërs plantten er zo’n 1000 jaar voor Christus de eerste wijnstokken, gevolgd door Grieken, Romeinen en Etrusken, die de wijn eveneens rijkelijk lieten vloeien.

Tot eind jaren zestig lag het accent meer op kwantiteit dan op kwaliteit. De enorme wijnplas vond zijn weg als bulk naar landen die niet veel over hadden voor een fles wijn. Ondanks het matige imago was Nederland traditioneel een van de grootste afzetmarkten. Veel vin de table of vin ordinaire uit het gebied was dun en schraal.

Een nieuwe generatie wijnboeren kwam. Met de opkomst van wijnen uit de Nieuwe Wereld moest het roer drastisch om; er werd druk geëxperimenteerd met nieuwe druivensoorten. Cabernet sauvignon, merlot, syrah, chardonnay, sauvignon blanc en viognier werden op veel plaatsen aangeplant. Vaak was dit in strijd met de regeltjes van de afzonderlijke appellations. Tot de dag van vandaag wordt deze wijn als simpele Vin de Pays verkocht, maar is wel hartstikke goed.

Andere jonge wijnboeren richtten zich daarentegen op de verbouw van traditionele lokale druiven zoals carignan, grenache noir, cinsault, picpoul, grenache blanc of muscat à petit grains. Dankzij de introductie van nieuwe technieken zoals koeling van de fermentatietanks en lage rendementen per hectare steeg de kwaliteit met sprongen. Vooral in appellations zoals Corbières, Faugères, Minervois, Saint-Chinian en de subregionale appellations, waarvan La Clape, Pic Saint-Loup en Terrasses du Larzac goede voorbeelden zijn. Het gebiedje tussen de dorpen Puéchabon, Aniane en Saint-Jean-de-Fos wordt ook wel de gouden driehoek van de Languedoc genoemd. Hier liggen de wijngaarden van Mas de Daumas-Gassac, Mas Laval, Domaine de Montcalmès, Domaine de La Grange des Pères en nieuwkomer La terrasse d’Elise. Samen met het iets verderop gelegen Mas Jullien is dit zo’n beetje de top van de Languedoc. Net als overigens Mas Champart in Saint-Chinian en Clos Marie in Pic Saint-Loup.

De instapwijnen van deze domeinen zijn nog heel betaalbaar, maar voor sommige prestigecuvées kan de flesprijs gemakkelijk oplopen tot 100 euro. Toch vinden ook deze wijnen gretig aftrek na megascores van de Amerikaanse wijngoeroe Robert Parker. Wijnverzamelaars uit de hele wereld staan in de rij voor zo’n flesje Mas de Daumas-Gassac cuvée Emile Peynaud, dat zich de duurste tafelwijn ter wereld mag noemen.

Maar kwaliteit hoeft gelukkig niet overal duur te zijn. Reken voor een goede Languedoc op 8 à 10 euro, terwijl een hele goede tussen 15 en 20 euro mag kosten. Maar dan heb je ook écht wat.

bron; telegraaf.nl

 


Smaakparade bevolkt door enthousiaste en gekke mensen

Eén groot feest

Drie dagen lang praten over eten, denken over eten, kijken naar eten, eten zien bereiden, eten proeven, ja, voor mij dan, de meeste bezoekers komen maar één dag. Maar wat een feest is het. De Smaakparade is geen beurs, maar een feest. En net als bij een feest gebeuren de gekste dingen.

 
Foto: Smaakparade

 
Foto: Smaakparade

 
Foto: Smaakparade

 
Foto: Smaakparade

Ik herinner me een deelnemersfeest (samen met de vipgasten) dat volgens mij nog bezig is. Of die malle Schaapskooi. Vorig jaar, Addy en Petri Rouwenhorst, de drijvende krachten achter de Smaakparade, vroegen of ik alvast even naar het terrein kwam kijken, zomaar twee weken voordat het evenement zou beginnen.

Voor de grap liep ik die mooie Schaapskooi binnen en binnen twee minuten stond er een nieuw programma op de rol. Drie dagen lang de meest inspirerende grootheden uit de Nederlandse culinaire wereld interviewen. Een marathon. Voordat ik het wist, riep een enthousiaste collega: ’Dat ga ik opnemen en we laten het meteen op de website etenengenieten.nl zien.’

Dit jaar is het al traditie. Ik verheug me mateloos op het gesprek met Robert Kranenborg, de chef der chefs, en met Dick Veerman, met zijn Foodlog.nl het geweten van culinair Nederland. Skye Gyngell natuurlijk, daarover meer op de volgende pagina. Zoveel interviews, drie dagen lang, nog nooit vertoond.

En nu is het weer zover, ik zit toevallig met een zeer bekende chef te praten. En twee minuten later hebben we The Mystery Chef bedacht. Dat wordt een heel leuke grap. De chef of cheffin, en geloof me, dit is er één die de nodige signature dishes heeft gemaakt, gaat direct na de opening langs de deelnemers. Waar hij/zij wil, neemt hij/zij wat lekkers mee. Daarvan wordt prachtig eten gemaakt dat tot zondagmiddag tentoon wordt gesteld. Jullie mogen raden wie de chef is, natuurlijk. En zondag, tatatata, laat hij/zij het allemaal nog een keer zien in het Kooktheater. Zo gaat dat op de Smaakparade. Ik ben benieuwd wat er tussen nu de Smaakparade zelf nog allemaal wordt bedacht.

Ik heb er helaas geen tijd meer voor, maar de Hobbykok van het Jaar is al jaren een lieveling van me. Nooit vergeet ik die ene kandidaat die bijna won met… een recept van mij. Grrr, en hij mocht omdat het zo origineel was bij Ron Blaauw komen eten. Nog een Grrr. De winnares van vorig jaar is er ook. Charlottte Hendrix. Die staat inmiddels op zeer hoog niveau te koken. Alweer een feestje dus. Zelden zie je zo’n ontlading als wanneer daar de winnaar bekend wordt gemaakt. Maar achter de schermen is het ook leuk. Ik heb menig juryvergadering meegemaakt waar we elkaar haast de tent uitvochten.

Allemaal leuk en aardig, maar er is nog iets wat voor mij Smaakparade is: die kleine producenten. Die mensen die een jam in Italië proeven en daar zo gek op zijn dat ze er maar een handel in beginnen. Een slager die nergens lekkere paté kan krijgen en dan zelf maar een bedrijf in paté bakken begint. Ambachtelijke boerenchips, wat dat ook moge zijn, Engelse pies, in jaren niet gegeten, de mosselman komt. Die man belt me meerdere keren in de maand op. Met Gerard, de mosselman. En dan heeft hij weer een plan voor mosselpromotie. Ik hoop dat hij nog wat van zijn mosselkroketjes meeneemt.

Enthousiast en goed gek, neem dat maar van mij aan. Dat is de ziel van de Smaakparade.

Drie dagen genieten

De Smaakparade staat drie dagen bol van de culinaire hoogstandjes.

Van vrijdag 18 tot en met 20 september kunnen liefhebbers van 11.00 tot 18.00 uur terecht op Stadslandgoed De Kemphaan aan de Waterlandseweg in Almere.

Toegangskaarten kosten in de voorverkoop €10 (via Telegraaf Tickets) en aan de kassa €15 (SmaakCardhouders Î10). Kinderen tot met 12 jaar mogen gratis naar binnen.

Automobilisten kunnen kosteloos parkeren. Komt u met het openbaar vervoer, dan bent u vanaf station Almere Centrum in een kwartier met bus 156 of 159 op Stadslandgoed de Kemphaan. Op zaterdag en zondag zet de organisatie pendelbussen in die gratis zijn voor bezoekers. De bus vertrekt van 10.30 uur tot 18.30 uur elk kwartier vanaf Almere Stad CS.

Voor mensen die extra willen genieten, is er het Smaakparade vip-arrangement, in samenwerking met de VVV Almere en het Apollo Hotels & Resorts in Almere Centrum. Voor twee personen betaalt u €195. Het arrangement bevat twee toegangskaarten voor het evenement, overnachting in een ruime tweepersoonskamer, luxe ontbijt, een jaarabonnement op magazine Smaakwereld, fietshuur voor twee dagen, een VVV-fietskaart en de Kemphaanroute.

Reserveer vóór 15 september via telefoonnummer 036-5485041 onder duidelijke vermelding van het Smaakparade vip-arrangement

bron; telegraaf.nl