Stressvrije Bresse-kip
De beroemdste en smakelijkste kip ter wereld komt uit de Franse Bresse-streek. Hebt u er ooit één geproefd, dan smaken alle andere kippetjes nergens meer naar. Ze kosten wel wat meer dan een doodgewone kip, maar de extra prijs is z’n geld dubbel en dwars waard.
De Bressans begonnen reeds in de zestiende eeuw hun kippen systematisch vet te mesten en legden zo de basis voor een traditie die tot op de dag van vandaag bij velen het water in de mond doet lopen.

Als u dacht dat een kip van Bresse gewoon een heel dikke, vette kip is, hebt u het mis, want le poulet de Bresse is een welomschreven, volwaardig ras dat een aantal onontbeerlijke karakteristieken moet hebben om de naam te verdienen. De Bresse-kip mag uitsluitend spierwitte pluimen hebben; de poten moeten strak zijn en blauw of gekleurd, met vier tenen en één grote teen; de kam eenvoudig rood met grote inkepingen; ze moet rode bakkebaarden, witte of zandkleurige oorlelletjes hebben, wit vel en een witte huid.
Het kweken van de Bresse gebeurt ver van de stress van de legbatterijen: de kip kan in alle vrijheid stoeien op grond die wemelt van wormen en weekdiertjes waaraan ze zich te goed kan doen. Bovendien krijgt deze verwende kip regelmatig heerlijke granen te eten, vooral maïs afkomstig van velden uit de omgeving.
Het luxe leventje duurt ongeveer vier maanden: dan zijn de billen dik en rond en moet ze het ultieme offer brengen.
De kapoen, het gecastreerde vetgemeste haantje, mag nog twee maanden langer leven, maar dan komt ook hij onvermijdelijk op een bord terecht.
bron; dezuidkanter.nl