Archief

Wat zoek je nog steeds

als het licht op de sleutel valt

maar geen deur zich aanbiedt

Wat wil je vinden

als er geen doel is aan dit zijn

en elk antwoord is gezegd

Wat is van belang

als het woord snakt naar begrip

maar lippen verslappen bij iedere kus

Zwijg dan stil in alle talen

Geef het innige vuur door

Bid tot de heilige Antonius

Slaap de slaap der dwaze maagden

Vind de stok om niet te slaan

En houd de lamp brandend

zodat het morgen duidelijk wordt

wellicht als jij terug bij me bent

Floreanne

Floreanne

Samen met mijn vakantieliteratuur, met Rik op dit moment, zit ik op de glijbaan van het leven en verzamel kracht en kennis om moedig naar boven te kruipen. Ook al weet ik dat ik op het sterkste punt van de helling al weer snel naar beneden glijd. Ondertussen stel ik mij de vragen, zoals Torfs ze zich ook stelt, zonder antwoord te krijgen… Over geloof, hoop en liefde gaat het dan en uiteindelijk over moraal en weerkerend berouw. Beschouwend evalueer ik met de vliedende dagen de voornemens die ik me maak en de genomen of verbroken engagementen. Hoe blijft het luchtig als op het einde steeds de dood wacht? Als eens boven, je het gewroet zonder meer ontdaan en abrupt achter je laat?

Floreanne

Moeizaam wring ik

mij door de zomer

grijs en vochtig

winderig zwoel

Langzaam werk ik

aan menig klusje

traag en ouwig

geduldig moe

Heimwee voert me

naar vroeger dagen

toen en jonger

lacherig koel

Floreanne

Waarom fluister ik

jouw naam nog…

zindert het

door mijn hoofd

terwijl ik door ga

Hoor ik nog steeds

jouw stem…

‘t Klinkt smartlap

sterk in mij

Jij bent nu ver

aan de overkant

Het afscheid is geweest

en toch blijft

jouw geur

me achtervolgen

De ongesloten deuren

van leven en dood

scharnieren tegendraads

Laat af leg neer

zodat deze geest

genoeglijk kan rusten

Floreanne

Ik spreek je aan

als persoon

Je bent slechts idee

Ik vergeef je

dat je niets doet

voor me

Ik weet wel dat

je niet aanwezig bent

en nooit zal zijn

Ik heb met je te doen

dat je niets kan

Dus droom ik je

en weet

Je voelt niet lijfelijk

Je bestaat niet

Je bent er gewoon

Je bent het gevoel

het onwillekeurige

Je bent de hoop

en het verlangen

Je bent het doel

de onbereikbare illusie

Je bent

een onnoemelijke plaaggeest

misschien mijn zot spook?

Floreanne

Regen is gestopt

De zon komt schuchter loensen
Ik ween nog altijd

De dagen vloeien

Uren van verdriet plagen
Jij blijft afwezig

Groener spriet het gras

Lichter schijnt de hemellamp

Mijn hart blijft bezwaard

Een gesprek verwondert

Een open tra in het bos

Hoop doet verlangen

Floreanne

Ik wil tijd voelen

zeeën van tijd

stromend en oeverloos

geen blitse ervaringen

geen verkapte momenten

of slechts fracties

van uurtjes en minuten

neen dagen weken maanden

allen ter beschikking

om te zijn

om niets te moeten

om gewoon mezelf

te vinden

te ervaren zonder meer

wat leven betekent

Wat of wie

zal me dat gunnen

Geduld?

Floreanne

Jij bent bij mij

Maar niet fysiek aanwezig

Jij doet me wat

Maar laat me weer alleen

Ik hoop niet meer

Dat jij nog ooit zal komen

Ik denk al lang

Dit is verloren tijd

Dus zoek ik weer

Een opening herleven

Dus voel ik lief

Een nieuwe kracht in mij

Floreanne

Wij vormen een tragische samenhang

Omdat het geen geluk

maar onomkeerbaar is

Het zal er altijd zijn

omdat het intens was

Wij vormen een subjectieve samenhang

Omdat er in liefde

naar elkaar gekeken is

Al zal er nooit liefde zijn

omdat het alleen was

Wij vormen een eigenste samenhang

Omdat er een band die

nooit meer slijt is

En jij bent jij en ik

ben ik en samen zullen wij

Floreanne