Chrysanten in de zomer

Ik voel me eindelijk
als een dame die zich vermant
om haar miskraam te verwerken.
Eindelijk weet ik waarom
maandagen langer zijn dan
alle februari's in de melkweg,
sinds die zondag
verdwaalde in de herhaalde
lentes zonder zomer,
stromen zonder oever,
ravijnen zonder bodem
en bij mijn poort kwam kloppen,
en vroeg om een gebed
voor al wie gisteren
dacht dat morgen
ook wel goed zou zijn.

21/10/2008 

Afscheid 2.0

Als de zon de zee ontmoet
en de golven dampen doet
dan zie ik de verre stranden
en duizenden open handen.


Als het duister wederkeert
en de zon het slapen leert,
dan mis ik de lieve woorden
die slachtoffers nooit hoorden.

Als de hemel jou niet wenkt,
en je andere dingen denkt
dan met me zitten praten,
moet ik je wel achterlaten.


20/10/2008

(Verloving)




Als de wind uit de juiste richting waait

en het vuur der liefde laait

kan je uit gaan zeilen

maanden lang, duizenden mijlen.

Dan kan j'over weidse zeeën glijden 

en zal je schip woeste golven snijden.

Maar zo alleen op de wilde baren

sta je zwak voor de vele gevaren.

Als dan een andere boot verschijnt

die op de zelfde golven deint

kan je samen de storm trotseren

steeds opnieuw, ontelbare keren.

De geur van de branding snuiven

en naar lieve vrienden wuiven

je steven wenden naar de zon

ver weg van staal  en beton.

Elke dag proeven van het zoete zout

dat er iemand is die van je houdt

met wie je samen een nieuw schip bestuurt

en naar geheime verten tuurt.

Iemand die met je huilt en lacht

en er zijn wil, dag en nacht,

op wie je licht van liefde schijnt;

een vuur, dat nimmer verdwijnt.

19/10/2008

Ik smeek u

Leg me neer in mijn graf
en kalk het toch niet wit
gelijk de meeste in de rij
die hun best doen op te vallen.

Werp een bloem op mijn kist
en kerf mijn naam in het hout,
zet er ook geen jaartal bij
of een spreuk uit een oud boek.

Strooi wat aarde om me heen
en meng het met de zaadjes
die ik nog vergeten ben
op de heenweg naar de stal.

Grif geen tekens in de steen
die door velen werd gedragen
en telkens weer losgelaten
op de tenen van de opdringerige.

Zend een dankwoord naar jezelf
want niemand anders doet het.

En antwoord niet te vroeg
op veel te laat gestelde vragen.

18/10/2008 

Walhalla

Je raakt mijn hand van jou
en denkt 'ik hou van jou'.
Jij voelt die hand van mij
en legt die dan opzij.

Je denkt dat ik niets denk,
niets krijg en ook niets schenk,
zelfs dat ik jou verlaat
omdat ik niet meer praat,
verhalen voor je schrijf
en in je woning blijf.

Je kust mijn mond van jou
en schrikt weg van de kou
die door je aders trilt
en dan je mond verkilt.

Ik weet dat jij niet weet
hoe ik je niet vergeet,
niet je blik, noch de lach
die niet verkwijnen mag,
want warmte is voor mij
verleden en voorbij.

Je blijft mijn vrouw van jou,
al zijn mijn nagels blauw,
mijn dode spieren stijf
gespannen rond mijn lijf.
Ik voel wat jij niet voelt
en raad wat je bedoelt
met tranen en verdriet.

Voor mij bestaat dat niet:
alleen de zekerheid,
zonder ruimte of tijd.


16/10/2008

Torenvalk

Dag trouwe duif.
Je bent er elke dag, wakend op mijn graf,
en op dat van al die anderen,
die nu mijn metgezellen zijn
in de gezellige vreugde
van dit alleen
samen.

Je zorgt en je zwoegt en koestert je kroost,
en ik versmelt met die andere,
die ik nu absorbeer
in de bevestiging
van dit geheim
bijeen.

Fladder in mijn as,
jaag het omhoog
in de wolken van meteoren,
en vergeet mijn beenderen
niet voor de nacht de zon verblindt.

Nestel in mijn verloren haren
mijn zuchten en twijfels
aan de hoop
op de geboorte van mijn vader,
zijn vader en die van hem die het ooit begonnen is,
en waar ik nu op wachten wou,
omdat ik er toen,
zo lang geleden,
niet bij zal zijn.



15/10/2008

Als ik bid

Als ik bid dan doe ik het kort,
meestal wanneer er iets schort,
wanneer ik me zorgen maak om jou,
of iemand anders van wie ik hou.

Als ik bid dan doe ik het snel,

want de Heer begrijpt me wel
en Hij heeft al niet zo erg veel tijd
in deze wereld vol haat en nijd.

Als ik bid is het onverwacht
in het midden van de nacht
of als ik ergens in een file sta
en weer eens panikeren ga.

Als ik bid dan schaam ik mij weer
over mijn redenen elke keer.
Want telkens het goed met mij gaat,
dan doe ik of God niet meer bestaat.

Als ik bid dan voel ik me klein
want wat is mijn eigen pijn
ten slotte meer dan een doorsnee gril
van iemand die meer en beter wil?

Als ik bid dan hoor ik de klank

van mijn zuchten en ik bedank
voor wat ik doen kan elke dag
en de mensen die ik kennen mag.

14/10/2008

Je voetsporen

Mijn leven lang
heb ik geprobeerd
je voetsporen te volgen.

Maar je stappen waren te groot
en mijn benen veel te kort
om je voetsporen te blijven volgen.

Ik heb geprobeerd
mijn eigen stappen te zetten
maar mijn weg was steeds te smal
en mijn tijd was veel te kort
om mijn eigen weg te blijven volgen.

Ik kruiste je voetsporen
maar je stapte niet meer voort
en ik had veel lef tekort
om een ander spoor te volgen.

Maar ik vond je kracht te groot
en mijn trots kwam veel te kort
om mijn eigen weg te durven volgen.

Mijn leven wordt echt te kort
om iedereen jou te doen volgen
Mijn leven kort, niemand zal het volgen.

(Let me die in my footsteps, Bob Dylan)

13/10/2008

Dag nacht

Morgen dag

Maandag dag

Lieverd dag

En ik mag

En ik lach

als jij lacht

En ik dacht

heel zacht

dat ik wacht

als jij wacht

deze nacht

elke nacht.

Nooit gedacht

wat een pracht

als jij lacht.

 





12/10/2008

O moeder

O moeder van je zonen,
die je stem zo graag hoorden,
maar niet luisterden
als de bel van de groenteman
haar overstemde.

O moeder van je dochter,
die je weg niet volgen wilde,
maar bleef zingen
toen het orkest zijn instrumenten
opgeborgen had.



O moeder van je dromen,
die je arbeid wilden vluchten,
maar niet losten
telkens je de hemel hebt gesmeekt
om erbarmen.



O moeder van de toekomst,
die het verleden belichamen zou,
kom en verklap me
waarom je het drijfzand koesterde
in het avondrood.



10/10/2008

Wedergeboorte

Mocht jij weten wat ik weet
en voelen wat ik voel,
Mocht jij kunnen wat ik kan
dan zou je nu niet treuren.

Ik mag je hand niet grijpen
je huid en haar niet ruiken,
De betovering ontwijken
zou de zegels verbreken.

Laat me wandelen in jou
langs wat al je geliefden
je achterlieten op een rij
van harde monumenten

Dan kan ik je vervoegen
op je tijdelijke wegen
en kom je op een zondag
weer mijn schaduw tegen.

8/10/2008