Supergoed nieuws

Jouw kus

Kon ik nog honderd jaren leven,

genietend van een gezond bestaan,

ik zou u de fijnste dagen geven,

vol van liefde zonder traan.

Kon ik jou honderd jaren schenken,

genietend van de nooit vergane jeugd,

ik gaf je alles wat je kan bedenken,

vol van blijdschap en van deugd.

En bood men ons nog honderd jaren,

wat ons nooit zal lukken dus,

het kon nooit het geluk evenaren

dat we genieten van deze ene kus.




19/8/2009

Deze persoon heb ik echt ontmoet, in een tankstation in Claira, (Z.-Fr.),




IJdelheid

Hij draagt een hoed,

uit stro of uit een nieuwe materie.

Hij voelt zich goed

en zit niet echt in de miserie.

Hij draagt een halssnoer

om zijn hals met rare brokken

Hij lijkt heel stoer

met sandalen zonder sokken.

Hij draagt een zwembroek

die hem spant omheen de billen

Hij neemt een handdoek

Hij wil niet zweten en niet rillen.

Hij draagt geen uurwerk

en kijkt niet op als hij gaat tanken

Hij voelt zich kunstwerk

en heeft alles aan zichzelf te danken


18/8/2009

Tijd verloren

Hoeveel tijd sinds ik ben geboren !

Hoeveel tijd biedt mij de toekomst
en kan die mij bekoren?

Hoeveel tijd van mijn leven

heb ik niet verslapen
en voor de realiteit verloren?

Hoeveel tijd van mijn bestaan

zat ik niet te eten,
te kijken zonder zien,
te luisteren zonder horen?

Hoeveel dagen van mijn jaren

was ik niet aan 't werken
aan dingen die vergaan,
die niemand kan verstaan,
en nu mijn dromen verstoren?

Hoeveel jaren al te samen

zag ik kinderogen glanzen,
hoorde ik hun vreugdekreten,
proefde ik de vruchten van hun succes
voelde ik hun hart naar de toekomst hunkeren
en wist ik: die tijd is nooit of nooit verloren!

17/8/2009

Depressie...

Net op dat zelfde ogenblik

rinkelt de telefoon

en verstrakt je lieve blik.

Dan denk ik opeens

dat de post van deze ochtend

nog niet geopend is.

Vervolgens komt de dokter,

en die zucht alleen

wanneer ik hem vragen stel.

Ten slotte gaat de bel

maar ik hoor niets,

omdat ik niet luisteren kan

En als ik iets horen wil,

is het de klank van je stem

in de kamer waar ik nu ben.

En als ik iets zien wil,

is het de glans van je ogen

als ik je teder omhels

En als ik iemand liefheb,

is het meer dan alleen in mijn hart.

En dat volstaat ruimschoots.

14/8/2009

                                                     


De lotto ! 

Ik ben niet graag bang

zoals mijn vader op zijn sterfbed,

al heeft hij dat nooit getoond.

Ik vrees niet graag

wat de dag van morgen brengt,

wanneer de avond valt .

Ik ken niet graag angst

voor wat mijn geliefden bedreigt,

als ze veraf zijn van mij.

Ik ben niet graag bevreesd,

als het wachten te lang duurt

op het antwoord dat ik wens.

Ik verafschuw de paniek,

zelfs als na verloop van tijd

de opluchting volgt.

Ik ben wel op mijn hoede,

omdat op een onbewaakt moment

ik niet de lotto win !

13/8/2009

              De douche

De natte koelte spat in 't rond,

verlamt de trillend hete lucht,

spoelt het stof weg, over de grond

die zuigt en zwelgt en zucht.

Op het haar dat klit aan de huid,

langs de neus en beide ogen,

glijden fijne straaltjes water uit,

en tekenen glanzende bogen

Langs de hals over de schouders

en opengewreven naar overal

schaterlachend naar zijn ouders

grijpt de kleuter naar zijn bal

'Alles nat!' kraait hij met hoge stem,

als hij de straal naar zijn voetjes richt.

Zijn mama kijkt en lacht naar hem

en draait troostend het kraantje dicht.

12/8/2009

     Hittegolf     

Hagedis op de muur,

krekel tussen amandelen,

vervallen huis te huur,

te warm om ver te wandelen !

Ijsblokjes in een glas,

die samen vrolijk rinkelen,

een egel in het gras,

geen zin om te gaan winkelen.

Mijn schaduw is te kort

om wat koelte te schenken.

De vliegen op mijn bord,

ze komen zonder wenken

Ik open een witte parasol,

maar vouw de stoel niet open;

het was goedkope brol:

ik zal een rode kopen.

11/8/2009

Ruimtestof (stardust)

Kleine mens, neem me mee waar je heengaat,

waar het licht van de sterren in wolken versmelt,

waar de rook bevriest, en de tijd angstig stilstaat,

waar mijn vader nog leeft en mijn hartslag telt.

Kleine mens, geef me plaats in je nieuwste droom,

in de plannen voor wat nooit meer gebeuren kon,

in verhalen over hitte in ijs, parels en stoom,

over de afloop van een reis die nooit echt begon.

Kleine mens, toon me de grenzen van je gedachten

en hoe je liefde dat einde met passie verlegt,

hoe afgunst en oorlog die liefde verkrachten,

en hoe het kind negeert wat de vader hem zegt.

Kleine mens, verklap me wat je wenst te erven,

als het kasteel op de heuvel de slotgracht verlaat.

Vertrouw me toe wanneer ik ook ga sterven

en niemand nog over mijn prestaties praat...

Kleine mens, luister naar de regen van meteoren,

snuif de geur van alle smeulende seizoenen,

voel het ritme van verstarde engelenkoren

en zie hoe tijd en ruimte zich verzoenen.

Crisis

KOOPJES, dadelijk uitverkocht,

'k Heb geen werk

maar heb er lange tijd gezocht.

BONUS voor de oud-directeur;

'k heb geen werk,

maar ook niet de juiste kleur.

STAKING, ten koste van iedereen:

'k Heb geen werk

maar ook ik klaag steen en been.

DIEFSTAL van werkgelegenheid:

'k Heb geen werk

maar sakker op de overheid.

EXPORT brengt ons meer in nesten;

'k Zag ons werk

en knowhow verdwijnen uit het Westen.




5/8/2009

Dit mag je pas lezen wanneer je vakantie voorbij is, haha...



De vakantie is voorbij

Als een verjaardag van je moeder

of Kerstmis met de kinderen

de eerste vlokken in de tuin

en de bloesems bij het raam

kom je terug op gepaste tijd

en ga je weer argeloos voorbij

als een vallende ster

een zon die ondergaat

een kind dat kruipt

een lied op de radio

een ijsje op zondag

een zwaluw daar boven

de glimlach van een vreemde

die jou herkende

maar jij hem niet.

Je brengt herinneringen

aan de vorige keer

zoals een nacht vol liefde

je tweede wagen

of je tweede kind

en je zoveelste afspraak

met een gemiste kans,

die toch doet smachten

naar een nieuwe kalender

een paar weken eerder.




4/8/2009

Op reis




Ze treurden beide achter 't hek
en klaagden schrijnend steen en been.
Ze leden blijkbaar groot gebrek
en gingen door met hun geween.

Twee slanke dames bij de poort,
ze keken droevig naar de lucht.
Maar ik stapte ongenadig voort,
negeerde 't huilen en 't gezucht.

Verlaat ons niet, was d' enige vraag
kom laat ons nu toch niet alleen !
Maar ik liep verder langs de haag
tot eindelijk ik gans verdween.

Mijn hart werd week van spijt en rouw
omdat ik van hen weg moest gaan.
Als ik wou reizen met mijn vrouw
was mijn geluk met hen gedaan.

Nog tien minuten stonden ze daar,
toen gingen ze weer naar binnen
en kropen heel dicht bij elkaar
want elders viel er niets te winnen.

Terwijl de ene rustig wat ging eten
bewoog de tweede wat opzij,
Ze ging warempel bijna zweten
en toonde trots haar mooie ei.

30/7/2009

Eerste wandeling samen

Je praat niet, maar je stapt met me mee,

je staat niet stil, en je zegt geen woord,

Ik hoor je stem niet, gaat met mij door zee

je wandelt alleen, geen mens die je hoort.

Ik vraag niets, ik reik je mijn hand,

Ik tast naar je vingers, en stel je geen vraag,

Je antwoordt niet, bij volle verstand

je grijpt in de leegte, je grijpt veel te traag.

Je lacht naar mijn lippen, ik hunker naar meer,

je wenst me succes, ik kus je linkse oor,

je wilt zelf ook kussen, ik glimlach maar weer

ik streel je linkerpols en jij wandelt door.

28/7/2009

Wachten

als een kind dat steeds ouder worden wil

tot de verloren tijd zijn nachten kwelt.

Het maakt je jonge dromen grauw en kil,

alsof je opa weer wat uit zijn jeugd vertelt.


Wachten

als een echtpaar dat naar een kind verlangt

en de kalenders in een kist vergeet,

zodra een andere aan de schoorsteen hangt,

die de tijd verorbert en dromen eet.


Wachten

als een grijsaard die de ochtendzon begroet,

wetend dat al te snel een nieuwe avond valt

en na de middag loom een dutje doet

terwijl 't verkeer hard door de straten knalt.


Wachten

als een schip dat op 't perron verschijnt,

een fiets die door de ruimte banen trekt

een afstand die krimpt en dan verdwijnt,

een zee die droogt omdat de bodem lekt.


Wachten

als een lamp die klaagt over weinig stroom,

een diepe zucht die blaast van noord naar zuid

een glimlach, restant van een wilde droom

verdwaalde hemelse geest, die nodigt je uit.

24/7/2009

Water

In de oceanen

de wolken en de sneeuw

de bronnen en de stromen

mijn speeksel en mijn bloed,

je bent er expliciet

of vermomd.

Incognito onherkenbaar

in al wat leeft

leven brengt,

leven doodt:

Als je stoeit

met de wind

stormend razend

over het land,

de oceanen en de sneeuw

Bron van dood en leven

Incognito

in de appel

die ik opraapte

vol speeksel en bloed.

23/7/2009