Doorzichtig

Terug naar huis

Vandaag flitst Frankrijk aan mijn oog voorbij
Bordeaux Parijs Dakar zo lijkt het wel:
Al die files auto's op een lange rij
driedubbel soms, dan zit je in de knel

Een boterham, een waterslok, dan opeens wc,
Pas op, een bus die kan daar niet voorbij
met de vluchters van de Mediterrannee
dicht achter zich zigzaggend op een rij

Nog tanken, want ik raak niet thuis
Zet de muziek wat zachter in je oren
Zeg papa, wat komt vanavond op de buis
Zag je dat, dat was een hele hoge toren

Vanavond is vakantie weer een keer voorbij
De grens van 't vaderland alweer eens niet gezien
Straks weer naar school en wachten in de rij
Nog even dromen van de zon misschien

26/8/2010

Invalide aarde

Nooit tevoren zag ik blauwe luchten splijten
tergend langzaam door de witte stalen vogel
die een vluchtig lint van stuifmeel achter zich trekt
Zoals macht en geldzucht levens openrijten
die zonder angst voor bom, granaat of kogel
doodsgevaar ondergaan dat elke oorlog wekt

Het afscheid van de vogel is als een zwart gat
Waaruit zelden een soldaat zonder kleerscheuren
Ontsnapt maar minstens alle onschuld achterlaat.
Ooit komt de vogel hier net als een valse kat
En spuwt gekwetste prooien uit haar deuren
Naar geliefden met de zucht: nu is 't te laat

25/8/2010

Spiegel

Kabouterland staat op zijn kop
Regina zit voor de spiegel
Achthoekig bord zegt rood-wit stop
Het is een dodehoekspiegel

Zet het raam nu even open
De koekoeksklok beweegt niet meer
Je moet nu geen brood gaan kopen
Regina ijsbeert op en neer

De avondkrant is uitverkocht
Een straathond snuffelt aan de eik
Er stopt een zwaailicht bij de bocht
Er stierf weer toekomst in de wijk

24/8/2010

Kasteelheer

Verbluft bewonder ik kastelen,
vermoedelijk de zelfde dag gebouwd
met indrukwekkende kantelen
en vlaggen die glanzen zilver en goud

Ik zie ze nog met gesloten ogen
Maar dan zijn ze eensklaps eeuwen oud
Uit het verleden weggezogen
door niemand bewonderd, nooit aanschouwd

Broze luchtkastelen weggezonken
in de diepte van wat kerkhofgrond
Samen met verdriet en rouw verdronken
vaak verloren, hopeloos verwond

De zee verzwelgt de zandkastelen
gebouwd met jeugdig vuur en energie
Gekoesterd en geliefd door velen
Zuivere illusie bevrijd van euforie



23/8/2010

        mijn grootvader Armand Bourgoignie 1895-1967

en ikzelf










Voor mijn peter

Je zag ze niet terug, je oude vrienden
die op de treinen stomend door het land
plichtsbewust al jaren de spoorweg dienden
Toen trok je eensklaps naar het binnenland

Je was te trots om aan de kust te sterven
waar je eindelijk was teruggekeerd
Om niets je oude dag te laten bederven
Maar alles liep helaas al gauw verkeerd

Je wilde voortaan anoniem gaan leven
In een huis met witte duiven op het dak
Je hebt nooit je memoires geschreven
Omdat de kracht je telkens weer ontbrak

Je wandelstok heeft je alle moed ontnomen
En doktershulp heb je lang versmaad
Ik ben nog vaak bij je op bezoek gekomen
Maar die ene keer kwam ik toch te laat


20/8/2010

Lichtspel

Ik zie licht op de straat,
Zo lijkt het veilig daar buiten
't Brengt rust zo 's avonds laat
dat licht dat schijnt door de ruiten

Er brandt hier een kaars
Dat brengt rust in het hart
Al is dat lichtje eerder schaars,
Soms is het een nieuwe start

Een lichtbalk streelt de zee
als een baken in de nacht
als een lieve wenkende fee
Als een steunende zekere kracht

Er zwaait een lamp haar blauw
op de wanden van de kamer
Ik vrees tranen, verlies en rouw
en het meest de slag van de hamer

19/8/2010

Waterpret

Als ik je volg langs de vloedlijn van het strand
met jouw ontelbaar kleine peuterpasjes
Zie ik de stempels van je voetjes in het zand
die vochtig smelten net als miniplasjes

Soms stop je en kijk je gretig naar je opa om
en sla je op de golven met je open knuistjes
Dan weer wijs je in de richting van gebrom
en ontspan je verwonderd je natte vuistjes

Je vertrouwt op je boeitjes als je voorover valt
recht in het schuim van de deinende zee
Dan richt je je op eer de golf over je knalt
en schuif je weer neer en drijft een eind mee

Je glundert van pret en ploetert met je armen
Dan voel je weer grond en rent naar ons toe
Om je in je favoriete badhanddoek te warmen
en fijntjes te zuchten: mammie ik ben moe.


18/8/2010

Eerste zomer

Toen ik wist waar je ergens woonde,
werd mijn fietstocht anders dan voorheen,
werd het concreter wat ik droomde
en twijfelde ik niet lang waarheen

De deur leek streng en bleef gesloten
of ik reed naar noord of ging naar zuid
Ze bleef onwrikbaar zonovergoten
Niemand kwam er in of liep er uit

De trap leek me veel te lang en hoog
Je huis te statig en geweldig
Zelfs je bel die scheen me veel te hoog
ik voelde me gewoon ongeldig

Mijn remmen kon ik echt niet nijpen
Mijn benen draaiden nog in het rond
Jij was niet te zien en niet te grijpen
Al wou 'k ervaren dat jij bestond

De zon bedwelmde deze dromer
Die de juiste richting huiswaarts koos
Steeds wachtend op een and're zomer
Wellicht iets warmer en minder broos


17/8/2010

Tatoes

Er zijn zo van die woorden
die ik je niet graag hoor zeggen
Want ze gaan over verdriet en pijn
Soms lijken ze vergeten
en spreek je ze heel lang niet uit,
alsof ze lang niet meer bestaan
Onverhoeds weerklinken ze
dan weer om ons te overvallen
Met rouw en pijn en leed
Soms kan ik ze zelf niet mijden
alsof ze getatoeëerd staan
op mijn tong en op de jouwe;
Gebrande woorden in ons leven,
begonnen in een zalige roes
golvend naar gevreesde zaligheid


16/8/2010

pfffft

Blind

　Er zat een gekko op de muur
en een sluipwesp op het raam,
ze rustten daar zowat een uur
en dutten net toevallig saam

Ik zette kaarsjes bij de zon:
het leek een goed idee misschien
Zodat ik beter kijken kon
en nog doorgronden bovendien

Ik veegde de kruimels bijeen
die bleven kleven op 't plafond
na de receptie voor Marleen,
Toen immers vloog van alles rond

De krant kwam weer een dag te vroeg
Ze moesten er nog veel aan werken
Ik zag het nieuws, ik zag genoeg
Een vreemde wou mijn zicht beperken

13/8/2010

Valse schaamte !

Waarom zou je je schamen
voor de rimpels van je handen,
de kleur van je lange haren,
of de schoonheid van je huid?

Waarom zou je je schamen
voor de vorm van je lichaam,
de geur van je harde werken,
of de slankheid van je buik?

Waarom zou je je schamen
voor het geschenk van het leven
dat je door je lichaam behoudt,
of laten die dingen je koud?

Waarom zou je je schamen
voor wat God heeft gegeven,
en wij soms willen verbouwen
of onttrekken aan de zon?

12/8/2010

     Hittegolf

Hagedis op de muur,
krekel tussen amandelen,
vervallen huis te huur,
te warm om ver te wandelen !

Ijsblokjes in een glas,
die samen vrolijk rinkelen,
een egel in het gras,
geen zin om te gaan winkelen.

Mijn schaduw is te kort
om wat koelte te schenken.
De vliegen op mijn bord,
ze komen zonder wenken

Ik open een witte parasol,
maar vouw de stoel niet open,
het was goedkope brol:
ik zal een rode kopen.

11/8/2010

Machteloosheid

Neen ik kan je niet vergeten;
niet ontwijken of verrijken
niet omarmen of verarmen
niet verwennen of ontkennen,
Schat ik kan je niet vergeten,
maar jij zult het nimmer weten

Neen, ik kan je niet beminnen
niet vervelen en niet strelen
niet vermaken of aanraken
niet verzorgen ook niet morgen
niet genezen en niet vrezen
niet betasten of belasten
Schat, ik kan je niet beminnen
met mij heb jij niets te winnen

Neen ik kan je niet verleiden
inviteren noch contacteren
niet exciteren of ignoreren
Inspireren of inspecteren
Irriteren of intrigeren
kritiseren of motiveren
negligeren of prefereren
regisseren of savoureren
visiteren of penetreren
Schat, ik kan je niet verleiden
Van mezelf kan ik niet scheiden

10/8/2010

Troost

Spreid je vingers maar
en kijk me aan met je betraande ogen
Leg je handen op elkaar
en laat me nu je wangen drogen

Ik lees de droefheid in de groeven

die je wangen onderlijnen

Laat me even rustig bij je toeven
En vertel over je pijnen

Laat me strelen door je haren

in de war zoals je hoofd

Tot je snikken wil bedaren
Om je hoop die werd geroofd

Vertel me al je zorgen

die je naar de afgrond zuigen
En doen twijfelen aan morgen
en je weerstand buigen

Als je echt wilt kiezen

Zie dan rustig om je heen
Er is nog zo veel te verliezen
En je staat nog niet alleen

Hou me even stevig vast

Tot je lippen zich ontspannen
Los die nutteloze last
en voel jezelf niet meer verbannen

Kijk hoe hoog opnieuw de zon

Vandaag weer aan de hemel staat
Dat jij opnieuw beginnen kon
Is waar het allemaal om gaat

Sta op en wandel met me mee

Naar de duin die jij als kind beklom
En tuur met mij ver over zee
Kijk niet naar je schaduw om

9/8/2010

Te laat

Wat ik wil dat kan niet overal
op elke plek altijd bij iedereen,
Fietsen, zingen, spelen met een bal
bidden zwemmen springen op één been

Wat ik wil, dat wil niet iedereen
ergens met een groep of in een massa
anders afgezonderd en alleen
voor de fun of doorgaans kassa kassa

Wat ik mis dat is meer kracht en tijd
meer dan het leven mij te bieden heeft
zodat ik zoek en zwoeg en loop en lijd
en woeker als een gek die eeuwig leeft

Wat ik doe, is naar de doven schreeuwen
kreten uit verstomde kelen rukken
laten protesteren en niet geeuwen
stoppen met dat buigen en dat bukken

Wat ik heb, dat is immens verdriet
om die duizenden gemiste kansen:
Vooruitgang is veraf en komt er niet
zolang de mensen blijven dansen

Wie ik ben, dat wil ik eeuwig blijven
De eerste stap naar weinig resultaat
met prutsen, tekenen en ook wat schrijven
al schrijf ik deze dingen veel te laat



3/8/2010

Gentse fee

De fee bezoekt de Gentse rocker


zweeft omlaag van de kathedraal

en aarzelt bij de Mammelokker
gaat met mijn muze aan de haal

vergezelt hem naar de Korenlei

om bij het Gravensteen te rusten
Genietend van een coupe aardbei
de bron van onwereldse lusten

De Coupure leidt naar de Minard
Waar Romain de fee verwende
Tot de sluiting, plots en veel te hard
voor wie zijn schouwburg kende

Als haar vlucht heel even stokt
Boven de berg die heet Blandijn

Is het Pieter die de mensen lokt
Naar het klooster op het plein

Zo hoog kan je de fee niet horen
Als ze zingt op d' universiteit
Van boven op de Boekentoren
Daar raakt ze haar lied wel kwijt

Zakt de rocker af naar de Vooruit


Dan stopt de zang vlug van mijn fee
Ik veeg de regen van mijn natte ruit
of ruil de rijke stad om tegen zee

27/7/2010