Noodzaak eerst

Voor Wouter Weylandt, die ons nog maar eens doet beseffen hoe broos het leven is









Kaartenhuis

Het mag niet waaien,
en je handen mogen ook niet trillen.

Een portie strategie,
een scheutje geluk
wat goede raad
en stuk voor stuk goede kaarten,

je kan aan de slag
en mag genieten van succes
zolang de metingen
kloppen met het plan
zelf vooropgezet
of aanvaard ondanks alles.

Als het kaartenhuis maar groeit
als je je adem maar kan inhouden
als je het maar niet uit moet proesten
als je maar groot genoeg bent
en als het maar niet waait.


11/5/2011

Klik op de url onderaan om het huis in beeld te zien (filmpje van mijn broers, met als 'gastacteur' mijn op 20 jarige leeftijd overleden neef, Willy Demely, tevens neef van mijn echtgenote )

Mijn derde thuis

Toen ik een kind was
van zo'n jaar of tien
had ik nooit echt mist gezien

Onder 't zolderraam
en een deken of vier
staarde ik naar rose behangpapier

De zeehond sprong
niet door de ring
tot mijn enorme verwondering

De clown was saai
ongeïnspireerd
hij heeft me nooit iets geleerd

Toen was de ijstijd
voorbij, ik werd minder ziek
dan naast die dreunfabriek

Ik keek dus geboeid
naar de bloemisterij
maar ook dat ging weer voorbij

en het vreemde beeld
van mijn derde thuis
verdwijnt vandaag in mistig geruis



http://www.youtube.com/watch?v=bvdcVDWDwEQ&feature=mfu_in_order&list=UL


10/5/2011

Tafels en deuren

Ik herinner me vaag
hoe de tafel kleiner was geworden
en de bovenkant geen geheimen meer had.

Ooit was er een tijd
dat deuren mochten opengaan
zonder dat ik het hoefde te vragen
als ik ze maar achter me sluiten wou.

Toen kwam een periode
dat precies de onderkant van de tafel 
het meest geheimen had.

Nu is het zo
dat de tafels en deuren
tot mijn bevoegdheid behoren.
alleen wordt het hoog tijd dat ik kies
welke deuren voortaan
gesloten blijven.

9/5/2011

Incognito uitgedoofd

'Zegen dale over hem'
klinkt de laag sonore stem,
zwarte schimmen schuiven weg
in de schaduw van de heg
naast de middeleeuwse kerk
na het leven, na het werk,
colablikje in 't riool
van een jongen uit de school
bloemen zijn er heden niet
ook geen tranen van verdriet;
aarde dekt de ruwe kist
niemand die hem heeft gemist
Net op tijd voor het diner
zegt de priester, 't is ok
breng die brief straks op de post
weet je wat verwarming kost?
neen er was weer niemand daar
dank je, alles stond goed klaar
Morgen omstreeks negen uur
komt die man met de factuur

6/5/2011

Misschien Régine

Je had vast een naam,
maar ik ken nog alleen de kleur van je haar
de stilte van je passen
en de geur van de jurk die je droeg.

Misschien was het Régine
maar wellicht was het anders
iets wat me toen
had kunnen doen dromen.

Ik heb er niet naar gevraagd,
uit schroom zelfs niets gezegd
alleen bedankt
na de stille dans
met trage passen,
behoedzaam schuivend
op een vergeten melodie
een naamloze herinnering
die ik kan oproepen voor mijn ogen,
mijn vingers kan doen trillen
mijn verbeelding nostalgisch bedwelmen
onder de twijfel of je je ooit hebt afgevraagd
of ik ook een naam had.

5/5/2011

De grote trek

Houd het noorden goed centraal
en kijk uit voor hindernissen,
blijf goed samen allemaal
mijd de oude kommernissen

Neem wat rust, maar niet te lang,
de reis is nog niet over
hou goed vol en wees niet bang
maak je salto's als getover

Duik je voedsel achterna
in razend dolle helse vlucht
te snel voor mijn camera,
en stijg weer op hoog in de lucht

Zoek je nest op in het noorden
neem de zon mee naar hun zomer
zonder schaamte, zonder woorden
lang verwachte late komer

4/5/2011

Dilemma

Ik gooide graag het anker uit
in jouw gastvrije kleine haven,
en ik schonk je elke schrale buit
om weer je dorst naar zee te laven

Je anker hield me jaren koest
zodra je me verliefd verleidde,
totdat ik ooit wel stikken moest
in 't net dat jij toen voor me breide.

Toen haalde ik het anker op,
nog dromend van gescheurde netten
die strak spanden met een strop,
waar vissers nauwelijks op letten

De trossen werden losgegooid,
de zeilen alle bijgezet
zeemanstaken weer voltooid
ten koste van het bruidsboeket

3/5/2011

Nog geen laatste gesprek

Blijf niet voor mijn venster staan

je belet me dieper na te denken

over hoe het verder door moet gaan

zonder iemands zelfrespect te krenken

Zet nu alsjeblieft een stap opzij

zodat ik naar de avondzon kan kijken

kom desnoods eens dicht bij mij

en doe mijn doemgedachten wijken

Ik vraag met aandrang niet te talmen,

nu het licht nog even binnen wil

doorheen het wenken van de palmen

straks vallen ook de winden stil

Daarom vraag ik je met aandrang

op een later uur terug te komen,

dan ben ik klaar met deze klaagzang

en houd ik stellig op met dromen

2/5/2011　

de straat naar dat station
waar onze liefde begon






Onze reis.

Weer wandel ik in mijn verleden
naast jou naar het station.

Mijn peter was pas overleden,

niets dat mij toen troosten kon.
De trein kwam binnengereden
en hield stil in het station.

Jij hebt mijn verdriet begrepen,
die zomerdag vol ijle zon,
en hebt mijn hand gegrepen;
iets stopte, iets anders begon.

Weer denk ik vanuit het heden

aan dat meisje op het perron.

De trein is stomend weggereden
die dag, weg van het station,
en al wat wij sindsdien deden
lijkt op een kleurige ballon,

die steeds hoger is gaan zweven,
ver weg van waar het ooit begon.
Broos dromend door het leven
sinds jij me liefhad bij 't station.

28/4/2011

Terug naar Tsjernobyl

Dansen op de rand van de afgrond
zingen op het lied van de dood
dartel als 'n zorgenloze zwerfhond
op zoek naar bevrijding en brood

Gokken op lotto's van 't leven
mikken naar prooien van goud
die dapper onbereikbaar bleven
als brood zonder meel noch zout

Wat onze kinderen te wachten staat
van onheil, ziekte en gevaar
is louter inhoudloze dwaze praat
die wij offeren op het altaar

Zolang maar elke motor lustig draait
en elke luxe heden haalbaar is
vernedert men wie onrust zaait
en ons bedreigt met meer gemis

27/4/2011　

Vluggertje

Duif op het dak
vlek op het dak
van de auto naast het huis

Lach op je mond
kus op je
mond

in de auto naast mijn huis
Auto naast het huis
Jij naast de auto
Ik naast jou
En de duif in ons

26/4/2011

Goede Vrijdageraad

Vader van de verongelukte tiener
de verongelijkte ziener
de mislukte schrijver
de niet te verjagen blijver
de kinderloze flikker
de uitgelachen nikker
de vermoorde rivaal
de bedrogen gemaal
de gevallen renner
de miskende kunstkenner
de werkloze behanger
de overwerkte zanger,
vader van de anderen
die de wereld niet veranderen

Vader die de vissen voedt
de vogels leidt en de schuld vergoedt
de schapen weidt als ze dwalen
de wijsheid sterkt voor wie ze wil halen
de pijn beperkt voor wie kan beminnen
en de schoonheid eert die zit vanbinnen
de waarheid leert aan hen die liegen
de last ontneemt voor wie wil vliegen
van u vervreemdt als je niet wilt kijken
die u vergeeft zonder te laten blijken
dat alles zweeft tussen de zonnen
zoals hij het wil en zelf is begonnen
met zichzelf als eeuwige spil

Vader die meer moeder is
ik voel dat ik me niet vergis
als ik u ken zonder u te zien
en u hoor als ik wens te luisteren
ook als u zachter praat dan fluisteren

dat ik u ben zoals alle anderen
die u zijn zonder veranderen
maar gewoon in de spiegel thuis
niet letten op het geruis.

Vader, was deze gekke wereld echt uw doel
met een wetenschap als ware janboel
waar we hypotheses blijven vinden
om ons niet aan u te moeten binden

En als uw zoon uiteindelijk sterft
vergeten we wat we hebben geërfd

Wij achten ons te snel volmaakt
en zien alleen de vader naakt

23/4/2011

Het gebed van Judas

(op Witte Donderdag 2011 in het Bisdom Brugge)

Het spijt me , Heer,
dat ik U heb verraden.

Dertig zilverlingen
leken gisteren een schat
maar ze branden in mijn hart.

Het is een troost
dat mijn elf goede vrienden
U trouw zijn gebleven
en dat niemand om mijnentwil
zijn geloof in U heeft verraden.

Het is goed, o Heer,
dat de getrouwen die U volgen
zich niet aan mij hebben verkeken
maar Uw woord verkiezen
boven het dolen
van de enkele verdwaalden
die zich uitgeven als Uw volgelingen.

Dank U, Heer
voor Uw liefde
die groter is dan het gehuichel
van een organisatie
die Uw naam draagt,
maar niet de Uwe is.

Amen.

22/4/2011

Dorst

Dorst door warmte
les je zonder zwichten voor de moeite
die het afwegen vergt
van prioriteit
en scrupules

Dorst door droogte
les je zonder honger naar meer luxe
die het wegwerken vergt
van vitaliteit
en ontwikkeling

Dorst door zelfzucht
les je zonder bouwen aan een wereld
die toewijding vergt
van identiteit
en opoffering

21/4/2011

Bij de Muur

Mattentaarten geuren verder dan de Dender
ooit gestroomd heeft buiten haar oevers.
Alleen de geur van de Dender
reisde ooit wel verder
schuimend
voorbij de sluis alsof
kinderen vrolijk bellen bliezen

De blik reikt niet verder dan de Muur
van kennis en volkse geestdrift
gesproten uit dronken visjes
en uitgedroogde broodjes
beloftevol
omwille van rijkdom
die stroomt uit ijle herberglucht

Het water stroomt inspiratieloos
uit de piemel van de enige
echte om niet naar Brussel
te moeten sporen
omnibus
zonder aandacht voor
medereizigers die alleen hinderen

Parels van dronken holle hoogmoed
als koekoekseieren verdwaald
in het verkeerde nest
reddeloos verloren
verspild geduld
zonder structuur en einddoel,
behalve vloekend inslapen op de vloer

20/4/2011

Zeiltocht

Blaas de pluisjes in de wind,
vang ze met je oogjes
volg ze met je handje, kind
in kringetjes en boogjes.

Zoek dan vlug een nieuwe bol
en laat de zon ze strelen
een rukwind slaat op hol
en wil haast alles stelen

Maar geen nood, want morgen
staan er nieuwe in de tuin,
en die zeilen zonder zorgen
hoger dan de hoogste kruin

Avondzoen

Je knuffelt mij zacht na een lange dag
een helder lichtje schittert in je ogen,
't Geluk dat ik met jou beleven mag
heeft alle zorgen zoetjes weggezogen

Het kaarslicht werpt mijn schaduw op de muur
en ze nadert lieflijk langzaam die van jou
tot er nog maar één schim rest, en op de duur
geen verschil is tussen mijzelf en mijn vrouw

Als het duister van de kamer 't al verzwelgt
en ons zuchten alle zorgen doet vergeten
alle zwakke punten met een kus verdelgt
komt het moment dat wij ons samen weten


15/4/2011