Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten
Wandelende duinen
Wandelende duinen
Schep na schep wordt mijn kuil nog dieper.
Alleen het graven valt me zwaarder
dan de dag van de eerste spadesteek
na de keuze van de geschikte plek.
Om me heen hoor en zie ik hard labeur
van wie zijn eigen put nog graven kan.
Kinderen spelen in het zand dat ik opwerp
en bij wat anderen hebben nagelaten.
Eens graven ze ook tot het ijzer ketst op steen
en jongeren de gaten vullen met hun toekomst.
9/1/2013
Droom # 18Auteur (droom#18)
Soms voel ik me als een komeet,
een verdwaalde brok uit een kosmos die God vergeten is.
Soms zie ik me als een komeet
verschroeid verpulverd in een ongecontroleerde vlucht,
ver weg van de baan
die mij was voorbestemd,
waar ik me ergerde om haar voorspelbaarheid
Dan word ik een ster die valt
Ongemerkt onhoorbaar bij klaarlichte dag
Die doelloos stuurt, versnelt of remt zonder resultaat
Behalve heel even, als stof neerdwarrelt in een blinde woestijn
Zonder 2013Op 'ahazozo' staat sinds 6 januari de 147ste uitgave van de ahazozo 's
Status quo 2013
Wintermaanden zonder winter,
Nieuwjaarsbrieven zonder brief,
vriezen doet het als maar minder
'k Voel geen liefde zonder lief
Niets nieuw in 't nieuwe jaar
Ook niets mis met Kerstmis.
Minder tijd en minder haar
Niets waarvan er bij is
Alleen een jaar er bij in januari
zodat de toekomst kleiner wordt,
Een beetje langer licht in februari
En de dromen weg of ultrakort
Groei in hoop en kwaliteit
Draait de wereld wat vooruit,
Tegenslag doorheen vermoeidheid
Zet mijn voetstap achteruit
2/1/2013
13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13Als u geen persoonlijke mail ontvangen heeft,
ziehier mijn wensen, voor u:
13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13 13
Verrassend saaie verrassing ( déjà vu n° 23714)
Verrassend saaie verrassing
Een zaterdag zoals een ander,
steeds verschillend van alle zaterdagen uit het verleden.
Of hoe ik zelf verander
door alles wat gebeurt te meten en te refereren naar het heden.
Telkens opnieuw verrast,
zelfs als niets nog echt verrast,
zoals je een boom herkent door het eerste wat je boom moest noemen.
Analoog met wolken, bergen, dromen,
wat voorbij ging, wat moet komen,
alles, iedereen verwondert ofschoon lang verwacht,
of gruwelijk abrupt bij sterrenstille nacht
bevriest, of sterft, of niet wenst te stoppen verder op te doemen.
8/12/2012
Leonard Cohen
Bij de Nederlandse literatuurprijs 2012
Cohen is de enige Leonard met wie ik graag onder de mensen ben.
Al even naief en vriendelijk, niet vermoedend dat men hem besteelt,
Niet alternatief conservatief maar echt, als hij zingt van Suzanne,
van doden, meisjes, vrienden zonder dat het je ooit verveelt.
Niet zoals Hugo maar op grond van zijn eigen oprechte kwaliteit,
niet vorstelijk als Herman maar gewoon door alles te registreren.
Niet opgeblazen als een cocktailschudder zonder originaliteit,
een Tom die niet wil schofferen door discreet te observeren.
Cohen is de echte Leonard die warmte en pijn verandert in kunst,
Die niet exclusief door de selecte vriendjesclub wordt gewaardeerd.
De handicaps van taal, tijd en ruimte kunnen mijden is een gunst
en dan wordt in Monaco zelfs een brief naar EDF gehonoreerd
3/12/2012
Te laatIk ga slapen(veel te laat)
Vlaamse film op televisie is een stunt.
Acteur, je toont niet wat je kunt.
De winterwind waait weer voorbij.
Een Duitse kapper loopt voor mij.
De wijn is die van 2011,
de wijngaardenier zei het mij zelf.
De schotel roest als ik hem vergeet
Gezonde sla is wat ik van haar eet
Ik wist niet dat Wim Helsen rookte
Soep van prei die overkookte
Saaier dan die blues bestaat wel
Een Engelse klok is met dubbele L
De batterij van de klok is veel te moe
Tik, en zonder tak de oogjes toe
1/12/2012
Tot het eindeHelemaal tot het einde
Ik heb je helemaal door
langs achter zowel als langs voor,
Je kan voortaan niets meer voor mij verbergen,
of je nu zingt of beeldhouwt of zit te lezen.
Niets blijft over waarmee je mij kan tergen,
al zit je krampachtig kind te wezen.
Ik voel je helemaal aan,
waar je ook bent of heen wilt gaan,
Niets nieuws kan je nog plannen of verzinnen.
Zelfs al zou je gaan bowlen, studeren of zwerven,
al wens je je leven van voren af aan te herbeginnen,
die ideeën zullen met de uren langzaam sterven.
Je ziet door de spiegel heen
en voelt je weer eens griezelig alleen.
Je kijkt je schaduw zo nostalgisch in de ogen
en fluistert dat je toch niet op verkenning gaat,
Dat van die reis was simpelweg gelogen
en de tickets komen toch te laat.
28/11/2012
Cantal
Oradour
De wouden rijzen boomsgewijs uit de dalen
en geven 't groeien op,
zich zelfgenoegzaam steunend aan malkanders lover,
heuvelend als waren ze een nieuw gebergte.
Centraal tussen Alpen en Oceaan,
groengrijzend glimmend onder miljoenen sterren
zoals alleen nog hier de nacht laat zien,
te ver van leds en spots en natriumlampen,
die de bochten van de E-weg strelen.
Te ver van motoren die rokend klagen
en de stilte van het woud belagen met damp en roet.
Cantal is ruw en zoet, vergeten door de kranten,
de brochures, de stromen zonnebrillen, de shorts en de diva’s.
Praat niet te luid, dat kan hier niet,
denk niet te breed, dat hoeft hier niet.
Ga zitten in de sneeuw en kijk toe hoe je schaduw groeit.
23/11/2012
Terug naar nergens
T.g.v. het overlijden van mijn vriend en oud klasgenoot
Jean-Marie De Bosscher
begraven op 14/11/12
Terug naar nergens
Ontmoeting in een flits
als een bliksem in de verte,
relatie in toevallige jaren van communicatie,
verdwaald in eindeloze woestijn van gedachten.
Verdwenen in de drukte van metro's, kruispunten en havens,
zo heb ik je een enkele maal teruggezien,
en we slikten, omdat we zo weinig deelden,
behalve die jaren van jeugd en vreugd,
van zoeken in de oases van het leven.
Hoe graag had ik je beter gekend
en had ik meer met jou gewandeld langs het water
waar te veel parallelle paden
doorheen het drijfzand van vergane verwachtingen
ten slotte als in een plotse wervelwind
ons terugbrengen naar de zee
van oneindige afwezigheid.
11/11/2012
