Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Archief

Apocalyps

images?q=tbn:ANd9GcRWdNFTCLj1fpV0BPIEcvNOJuSpSFIvVrIsmKMeO72oHP6IbcnZ






Jahwehs collega's

 

De grijze man die wacht bij het loket
ontsteekt verward zijn laatste sigaret,
de imam vergist zich weer van minaret
en neuriet haast onhoorbaar: Jezus redt

 

Een dapper strijder wordt tweemaal gedood:
zijn hemel is al paars, zijn bed is rood
Een zwarte hoed is altijd van een jood
die bidt en jubelt, kijk, Allah is groot!

 

De paus lacht: neem een foto als ik zwem
en zoek een zweep waarmee ik valken tem,
De bioloog zit in zijn stroppen klem
en weerstaat de dreiging uit Jeruzalem

 

De ombudsman zit eenzaam zonder tips,
De predikant verzint alweer iets hips
Jahweh brengt elke ster naar haar eclips
en speelt het laatste spel Apocalyps

 
24/2/2011

Dit is opgedragen aan rijmelaar Plonk
https://blog.seniorennet.be/plonk

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Beschaving







Beschaving




Onze wereld telt erg mooie bossen,
rijk aan licht en lucht en lustig leven,
die we van hun rijkdom graag verlossen
door ze lekker stof en rook te geven.

 

Wij bouwen vaardig rechte brede wegen
met tunnels, bruggen, eeuwig groene bermen,
gieten daar betonnen muren tegen
om de wilde dieren te beschermen.

 

Onze steden staan vol groene planten
op kasten, muren, wanden, vensterbanken
en parken waar de honden lanterfanten,
bomen dopen en naar 't baasje janken

 

In de huizen floreert heel dankbaar leven
muizen, mieren, vliegen, duiven op het dak.
Goede zielen die ze eten geven
klagen over honger, kosten, ongemak.

 

Stop dus fastfood en veel pillen in je mond
vergeet je sigaret niet, die is nodig.
Zo sterf je later pijnloos en gezond
want de rest is brol en overbodig.

23/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

alleen





Alleen

 

 

Het immense blauw tot aan de horizon
waarop je hier en daar een scheepje ziet,
ik wou dat jij met mij hiervan genieten kon
maar ik besef maar al te goed: jij bent er niet.



Het flikkerwit van zon op verse sneeuw,
waarop ik urenlang heb rondgeskied,
perfecte rust en enthousiast geschreeuw
nooit echt genietbaar want jij bent er niet



Een harde boodschap davert door mijn oren
waardoor mijn honger naar muziek geniet,
ik wou dat jij dit alles ook met mij kon horen,
maar de waarheid is gewoon, jij bent er niet.



Het eerste woordje van het kind dat speelt
met opa die zo van dat spelletje geniet
en zich sinds lange tijd niet meer verveelt
maar even zucht, want ja, jij bent er niet.


22/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Kanarie









Kanarie

 

Als een dokter weer eens fouten maakt,
wordt het leven eensklaps een kalvarie
waar je slechts met strijden verder raakt,
vrolijk in zijn kooi zingt de kanarie.



Als de liefde stiekem uit je leven sluipt
en je de ganse dag gezucht en klachten hoort,
zodat wanhoop prompt in je gedachten kruipt,
zingt in zijn kooitje de kanarie voort.



Als je dochter niet voor haar examen slaagt
en je zoon vertelt van zijn intens verdriet
en het voor jou lijkt of zelfs de tijd vertraagt,
zingt in een hoek de kanarie nog zijn lied.



Als de nacht valt zonder welverdiende rust
omdat het ganse universum je geluk bedreigt,
vervangt de alcohol je zorgen en je lust
en merk je amper dat zelfs je kanarie zwijgt.


21/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

mijn moeder







Mijn moeder

 

Zie, dit zijn mijn eigen handen,
mijn ogen en mijn tanden,
mijn vingers en mijn benen,
mijn knieën en mijn tenen



Mijn lichaam is alleen van mij
daar komen and're dingen bij,
lijk mijn schoenen en mijn broeken
of mijn teksten en mijn boeken.



Zelfs mijn wensen en mijn dromen,
mijn genen en mijn chromosomen
zijn van mij zoals mijn kwalen
mijn verzinsels en verhalen



Maar niet alles is van mij alleen
zoals mijn wereld om mij heen
mijn overleden zus en vader
in mijn hart, niet in een kader



Het gebeurt wel in mijn leven
dat een broer, we zijn met zeven,
zegt: mijn moeder is vandaag zo blij
en ik weet: zijn moeder is van mij

 18/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Laatste wandeling

Mijn vader (1921-2005) met Elise, dochtertje van mijn jongste broer Armand




Laatste wandeling
met mijn vader

 

Zomaar naar het hoogste duin
en dan naar de schepen turen.
Waarom loopt dat pad toch schuin?
Zal de wandeling lang duren?



Hij wil naar een ander duin
en daar naar de golven kijken.
Moet hij echt die trap omhoog?
De bedoeling valt in puin
en de duinen zijn geen dijken,
hij verliest dat uit het oog.



Hij kijkt naar het verre duin
en ik kijk naar het water.
Zijn stappen schuiven op 't arduin
Die wandeling komt later.

17/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Net nu



images?q=tbn:ANd9GcQDMtn8HFh6be9ISgBMUELVEIWhcCmfWq6bI7HeKGodBw5IyzPX




Net nu

 

Net nu de zon zo gul haar stralen strooit
over elke stap die ik mag zetten
in de wereld van verwondering,
waar mijn kleinkind paden vindt
die ik achteloos voorbijgelopen was,
vertwijfeld want alleen de zon ontbrak,


Net nu de wolken dreigend drijven voor de horizon
die vervaagt in mist en nevel
in de wereld van verbijstering
waar ik kruimels van ambitie vind
die ik roekeloos platgelopen heb
vermorzeld want alleen de tijd ontbrak,


Net nu het waar genieten alle schijn verdrijft
die verdoezelt onder koppig streven
in mijn wereld van herinnering
waar ik kracht en inspiratie vind
die me ademloos achternagelopen is
verloren want alleen de plaats ontbrak,


Net nu de wolken
het genieten van de zon verdrijven
naar een andere wereld
Net nu komt de vertwijfeling,
Net nu zie ik angstig om
en kijk of het kind niet valt

16/2/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten