Archief

  




Morgen bij jou

Morgen wil ik met jou
nog over de wolken lopen
en stiekem voor jou
een nieuwe handtas kopen

Morgen wil ik bij jou
van je zoete adem proeven
en luistrend naar jou
in de zelfde schaduw toeven

Morgen wil ik naar jou
om over sterren te praten,
en verklappen aan jou
dat ik je nooit wil verlaten.

11/2/2011

Voor Marie-Rose Morel

Laat het eigen leven los
en de levens die je maakte,
je zoontjes en de hoop die je schonk.

Je sterft als moeder
als vrouw en ook als mens,
die alles lost wat zij gegrepen heeft,
die het leven pas begrepen heeft
toen het haar ontglipte.

Het is een moeder minder
die rouwen kan
om weer een moeder minder
die vechten kan
om weer een onrecht minder
dat doven kan,
voor weer een twistpunt minder.

Laat het eeuwig twisten los
en de ruzies die je maakte,
je streven en de hoop die je schonk.

Iemand ver van hier
wordt voor haar eerste keer
moeder om te leven
moeder om te beminnen
moeder om te strijden
moeder om te respecteren.

10/2/2011

ter attentie van het groot gelijk van Tom Naegels

Terrorist

Omhoog gevallen parvenu's
gesteund door syndicaal immobilisme
die zo zonder enig' achtergrond of kennis
de tentakels van 't systeem prostitueren
om hun eigen zandkastelen over onze hoofden
rond te strooien, alsof bijbels of korans
hun ruggengraat zijn en hen dus legitimeren
als de pausen van gedachten die wij vrezen,
omdat we zo graag koesteren wat dierbaar is.

Onverlaten die de pers infiltreren, met vitriool
doordrenkt schijnheilig mild geglimlach
als de mening van de vrome huisvader
geen stof biedt tot meedogenloos gekanonneer
met de linkse dooddoeners van breeddenkendheid,
die moet verhullen dat ze oude knollen zijn
met oogkleppen aan weerskanten onmisbaar
omdat het minste geronk van de oude motor
hen al van hun wankele sokkel dreigt te daveren.

Stuurlui die nooit de zee verticaal onder zich zagen
die politiek bedrijven zonder op een lijst te staan
die koken zonder pannen en kruiden te gebruiken
die verblinden zonder licht door eigen duisternis
onverbreekbaar verbonden met hun eigen zwart gat
dat dank zij Darwin misschien nog ooit zal opengaan
voor tweerichtingsverkeer


9/2/2011

geïnspireerd op de song '24 hours from Tulsa' (Gene Pitney)







Verleiding

Je gaf me het glas water dat ik vroeg,
dat dacht ik toch, het had de zelfde kleur,
maar van jouw drankjes kreeg ik nooit genoeg
en nog minder van je glimlach en je geur.

Je vertelde van 't mooi weer en van je kind,
van de zon die onderging en de maan zo vol,
wat je van de jeugd van tegenwoordig vindt
en wij gingen spoedig samen uit de bol.

Het kaarslicht inspireerde ons gesprek
en we dachten weldra niet meer aan de tijd
want aan inspiratie was er geen gebrek
en we raakten dus stilaan de trappers kwijt.

We lieten ons toen leiden door muziek
en we dansten schuchter schuivend naar mekaar
jij en ik en buiten ons geen echt publiek,
samen door het toeval zo en toen en daar.

Eer we 't wisten was de korte nacht voorbij
maar de dageraad voor ons was niet gedaan .
Met je aandacht en je charmes aan mijn zij
wist ik dat ik nooit terug naar huis zou gaan.

8/2/2011

Morgen

Morgen wordt het beter dan vandaag.

Dan komt het antwoord naar me toe,

dan komt het antwoord op mijn vraag

want ik word het lange wachten moe.

Morgen vind ik vast wel wat ik zoek

dan krijg ik wat ik zo lang mis

dan valt uiteindelijk het doek

over alles wat al lang verborgen is.

Morgen ben ik wijzer dan vandaag

Dan zie ik de valkuil die ik delf

want als ik wacht gaat alles traag

dan bedrieg ik toch gewoon mezelf.


7/2/2011

oeps

       Levenskus

Naamloos zwemmen zalig zinkend, soms
zo veel zalmen met de stroom naar zee,
wanhopig treurend om de nooit bereikte bron
van levend kuit, geschoten na dapper durven
dreigend schuimend kolkend dalwaarts dalen,
van de kanoklare afvaartbedding sterk trotseren
springend over rots en moordend spattend druk
op slanke stroomgelijnde lijven koppig zonder
op te geven streven naar het voortgezet bestaan
van soortgelijk' individuen niet versagen
net zoals een massa slachterklare schapen
wachtend in de wei, drinkend van de beek
met het zweet van de vis die onvermoeibaar
strijdend de bron van droom en leven heeft

gekust

4/2/2011

Weg

Mijn zon gaat op,
en haar stralen knagen de seconden weg.
De ballast aan ideeën
vindt een open ventiel,
verspreidt zich ongeketend bruisend weg.

Vergeelde verzen
op nog jong papier
met de hand geschreven,
zoeken via IC-toetsen een uitweg weg
weg van werken die verplichten
plichten die niet meer werken
en ik verplicht mezelf te werken.

Mijn zon staat hoog
en haar stralen knagen alle zoden weg
Het mos op verdreven dromen
op geveinsd vergeten verzen

Ik krab er vol genot het mos van weg

3/2/2011

                                         



                                              Cirkel

De krant vertelt geen sprookjes
over elfjes in het woud,
alleen de cijfers en de roddels
waar het volk van houdt.

De krant vertelt verhalen
van verraad en politiek,
en veel geïnteresseerde lezers
vinden beide identiek.

De krant blijft ongelezen
op sportuitslagen na,
en strips of wat tv-programma's
meestal uit Amerika.

De krant verhuist naar buiten
terug de wrede wereld in,
om het nieuws te recycleren
vanaf het pril begin

2/2/2011