krant

In de schaduw van de zon

De zoveelste aanslag op Uw licht
werpt een schaduw in mijn ogen.
Het duister spuugt in mijn gezicht
en ik word naar omlaag gezogen.

Even mijmer ik en snak naar lucht
die vuur van vooroordelen voedt
ik klamp me vast met zoete zucht
aan de drang naar felste gloed.

Waanzin wil dat uw bestaan vergaat
en verklaard wordt als een rekensom,
Maar je klaarte staaft dat U bestaat
want anders was een lichtstraal krom.

Hun dromen lijken sterk op onze zon
die haar schaduw op de wereld werpt
alsof ze uw licht ooit blokkeren kon
doordat ze nieuwe messen scherpt.

1/2/2011

Gras

Ik zie je graag
groeien, buigen, rijpen
en ik zie hoe men je
zaait, maait, strooit, verwaarloost,
hoog laat schieten
om in je te genieten
beschermd voor sluwe blikken

en hoe men van je
smult, plukt, ook afrukt
om achteloos weg te gooien
vertrappelen en verstrooien
hoe men je rolt en verkoopt
vervoert en uitspreidt, doordrenkt
en vervloekt als je sociaal
voor andere plantjes ruimte laat.

Je duldt ons voetbalspel
en overleeft zelfs wimbledon.

Ik hoor je graag
ruisen in de wind
buigen in de storm
zingen in de bries
ritselen als hooi
gestapeld in een kooi
Ik hou vooral van je kleur
als geheugensteun voor bomen
zodra ze met nieuwe blaadjes komen.

28/1/2011

Kleuterbad

Bubbels blazen in het bad,
bootje duwen, maakt slagzij,
opa handdoek oogjes nat
loop niet weg en blijf bij mij

zeep zipt weg waar is dat nou?

help me zoeken, opa lief
geef die gieter geef het gauw
stop hem weg jij bent de dief

kijk eens hier, je ziet het lukt

zie je daar komt water uit
als je op dat beestje drukt
eendje blaast en eendje spuit

Laat me nog wat spelen toe

met die schuimvlok op mijn teen
ik heb geen kou en ben niet moe
en maak schuim bij met mijn been

Ja, ik trek wel aan die ring

maar stop het water met mijn voet
Tijd voor wat verandering
Opa, jij vertelt zo goed...


27/1/2011

Heen

Ze lachen om me heen
ik ween alleen,
ik weet het zonder herinnering
al was ik er bij.

Mensen om me heen,
ik leer ze kennen
de meeste zijn herinnering
want ze zijn er niet meer bij.

Ik ben er nog even bij
maar word voortaan herinnering
ik probeer te lachen
door het wenen om me heen heen

Ook geluk

Heb geen angst, verlaat mij maar,
je hoeft echt niet te treuren.
wees gerust gelukkig daar
ik wist, dit moest gebeuren.

Draai de sleutel in het slot,
ik zal blij zijn dat je gaat
naar je eigen nieuwe god
die je vrijer leven laat.

Mijn hart verscheurt aan flarden,
want ik hoor je stem niet meer,
ik vraag je te volharden
al kwetst het mij telkens weer.

Jouw geluk is wat ik wens,
al zal ik dat niet met je delen
en mag weldra een ander mens
je zachte vormen strelen.

Leef maar verder zonder schroom
Laat mij turen over zee,
en vergeef me dat ik droom:
ja, neem die sleutel toch maar mee.

25/1/2011

Eeuwigheid

Ik heb souvenirs met hopen
die niet zo onbelangrijk zijn,
Ik ben een koffer wezen kopen
want mijn oude was alweer te klein.

Geen herinnering kon hier nog bij
na mijn epiloog van vorig jaar,
zo leek het althans wel voor mij
met alle dode dromen bij elkaar

Is het dan misschien de laatste koffer
die ik open doe als 's avonds laat
ik vermoeid vergeten wensen offer
nog alvorens 't maanlicht slapen gaat

Kan of mag ik hier nog wat vergaren
iets met toch voldoende houdbaarheid
de moeite waard om even te bewaren
en te onttrekken aan de eeuwigheid.

21/1/2011

Het volgend gedicht werd geschreven door MARLEEN DE SMET, dichteres uit Geraardsbergen, die op 19 januari verkozen werd tot dorpsdichteres 2011 van Galmaarden.

Ze gaf me de toelating om haar winnende inzending op mijn blog te zetten, waarvoor ik haar hartelijk dank.

De opdracht was een gedicht te schrijven over de rivier De Mark, die door Tollembeek en Galmaarden vloeit, en ten zuiden van Geraardsbergen in de Dender uitmondt.




De Mark



Gewiekst soms wulps soms wispelturig
slingert de markiezin in de greep van
haar oevers. Heerlijk hoe de lage zon
haar beloop verzilvert en goudlagen
legt in de kruinen. Een knotwilg kruist
de knokige takken voor de nesteling.



Luister, het land galmt waar water
stoeit zoals het stoeien moet met
de spiegeling van een wolkenstoet.
De aarzeling de razernij nabij klotst
en kringelt de ruigte tot lispelen.
En als een pianist bespeelt regen haar
golvende dijen. Welke slagvaardige waagt
de dans? De watermolen - van malen
moe - walst het troebele tot bruidbruis.
Alles goed en wel, maar geradbraakt
blaast een vis een laatste bel. Rietkragen
buigen door de deining aangeslagen.



Tot wie dit leest:
water is drachtig van komen en gaan.
En wij, wij zijn of worden weer kinderen
starend naar later, naar waar het maanlicht
glinstert in haar nachtelijk geklater, naar
waar alle sterren op haar zijn gericht.


Marleen De Smet

(zie ook verwijzing naar haar blog in linkerkolom )

Kraaiennest

Wat denk je, houdt me heden tegen
om die vreemden uit mijn tuin te jagen
alhoewel ze slapen in de regen
ook al hoor ik nooit de buren klagen?

Waarom ben ik nu enorm verdraagzaam
verduldig, ook geboeid en zelfs alert,
ze vinden tuinen erg herbergzaam
en zichzelf nog veel te introvert.

Waar zouden zij naartoe, bedenk ik dan,
starend naar de allerhoogste takken,
wetend dat ik zo hoog niet vliegen kan
maar wel die boom eens om moet hakken.

19/1/2011

Mistlamp

Als de druipend grijze baard van de zon
mijn dak blijft testen op kwaliteit
koester ik me in je knuffels,
stomend als een Turks bad
waarvan de deur op een kier staat.

De klank van je stem
zwemelt rond door de kamers,
wenkend naar mijn hart,
dat dapper verder roffelt
met de regen.

Toch wordt het ritme van de regelmaat verstoord
omdat de dakgoot lekt
en de poes op het bed springt.

18/1/2011

Mijn beminde

Kon ik je naam met wolken schrijven
in het reine zoele hemelblauw,
en mocht het altijd zomer blijven,
alle tijd dat ik zo hou van jou !

Als in een airbus, onderweg
vol met toeristen en verlangen,
van Zaventem naar heel ver weg,
ben ik in jouw geluk gevangen

Mocht deze reis toch eeuwig duren,
zonder tussenstop en motorpech
dan maakten wij graag overuren
op een eindeloze levensweg

Dan wist de wereld wie jij bent,
in scheervlucht wijkend voor de nacht
die je vreest en nimmer hebt verkend
omdat de regenboog al op je wacht.

17/1/2011

Horizon

Ik stapte heel mijn leven naar de horizon
tot ik pijn kreeg in mijn hielen en mijn kuiten
met eeuwigheid te zoeken zonder aankoopbon
en ruimte stelen die ik nergens scheppen kon.

Die ene horizon is hier niet zoals daar
Want ik heb geleerd door jaren observeren
hoe horizonnen verschillen per streek per jaar
voor wie geen strandhotels wil exploiteren

Ik wil niet weten dat ik bij de einder kom
als ik besluit me neer te vleien in de zon
als ik blijf stappen naar een zeker heldendom
dat ik door niet te dromen best bereiken kon

Eens op een zondag word ik wakker zonder doel
en zie ik nergens rond mij nog een horizon
maar kwelt mij niets meer erger dan het loos gevoel
alsof ik nooit mijn horizon bereiken kon

14/1/2011

Aanrijding

Je zei me dat je pijn had
en je tastte naar je nek.
Een rilling schoot door mijn rug
ik trilde even als een blad.
Even dacht ik: ik word gek,
misschien verdwijnt het wel vlug !

Onze wagen was geraakt

langs achter, een ferme schok
doordat een rem blokkeerde.
Er werd geen ruzie gemaakt,
't liep af als een goede gok
die niemand ensceneerde.

De angst ebt nu langzaam weg

en je voelt opnieuw geen pijn.
Dat heeft me gerustgesteld;
je glimlacht als ik dat zeg,
omdat veilig samen zijn,
alweer alles is wat telt


13/1/2011

Nu niet elders

Nergens vind je wapens in een bos
of geld op de bodem van de oceaan.
In Afghanistan groeit weinig mos,
In de bank zoek je geen waterkraan

Nooit vergeet je al je oude wonden
noch de babbels in je moeders huis.
Al weet ik nog dat Kerstmis in Londen
saaier was dan ernstig ziek zijn thuis

Overal heb je problemen als altijd,
je lost ze handig op of wacht maar af
tot je voldoening voelt of toch wat spijt
dat je het niet geweten hebt vooraf.

12/1/2011

Golgotha

Tot hogere eer van de waarheid
heeft hij zijn nek weer uitgestoken,
hij verloor hierdoor zijn vrijheid
want iemands wet was gebroken.

Tot hogere eer van de rijkdom
kreeg hij een pro deo pleiter,
als bescherming van het mensdom
geleid door geld en staf en mijter

Tot hogere eer van de vrede
bekwam hij arrest in eigen huis
straatgeweld verdrong de rede
hij werd genageld aan een kruis

11/1/2011

Desgevallend

Voor het geval ik dit ooit eens nodig heb,
laat ik het nog even liggen
hinderlijk en nutteloos,
tot ik het op een dag weer nodig vind
me af te vragen waarom dat hier nog ligt

Voor het geval ik hem nog eens nodig heb,
laat ik hem vlug weten
kinderlijk en lusteloos
dat ik me herinner wat we samen deden
en hem wens dat het hem goed mag gaan

Voor het geval ik haar nog eens nodig heb
moet ik haar beslist laten weten
vriendelijk en tactloos
dat haar foto op de muur van de kamer prijkt
en dat ik nog altijd haar recepten gebruik

Voor het geval je me ooit eens nodig hebt
moet ik lang proberen leven
(wel moeilijk en futloos)
zodat je nog eenmaal mijn stem mag horen
als je freewheelt net voor de eindmeet


10/1/2011

Eer het vergaat

Lang verwacht eindpunt van verlangen
met glans en liefde vol overgave
genietend met volle teugen
doorleefd en verwerkt,
zo vergaat het
in een bruisend leven,
gesteund door vrienden en beminden
met alle opwindende dromen,
met alle data die doen dromen

met alle onvermijdelijke angsten ook,
niet verlangd noch verwacht
genoten noch bemind
zo vergaat het
de dagen van morgen
die gisteren worden via vandaag,
maar als herinnering
ons verslaafd maken aan de toekomst

7/1/2011