Voorbij
Dame uit het Noorden
Je was mooi
en onbereikbaar.
Je dronk je koffie
Met elegante gebaren
en ik verstond niet
wat je daar deed
Behalve dan
gezelschap
zijn.
Je was ineens weg
Ik weet niet waarheen
als een zwaluw in oktober
Waar geen mens om treuren wil
die verheugd reageert
zodra de lente komt.
Je keerde nooit terug
in de naieve nabijheid
van mijn jeugdig hart
Het blijft nochtans je glimlach missen
en de glimlach voor jou
van de mensen
om me heen.
12/10/2010

