herfststorm

Opperwezen

Jij bent er
als het regent
en bij zonneschijn

In het licht
van welstand
rijkdom en plezier
ben ik hopeloos verblind
en zie ik je niet
alleen
mijn prachtig spiegelbeeld

In de nacht
van zorgen
rouw, verdriet en miserie
ben ik hopeloos op zoek
en vind ik je niet
Behalve
Uw prachtig spiegelbeeld

7/10/2010

Aperitief

De geur van uien in de pan
breekt de stilte van de kamer
met zacht geknetter
dat mijn smaakpapillen wekt.

Beide glazen ontmoeten elkaar
met een broze tik
en rimpelingen die twijfelen
tijdig om eensgezind
onze lippen te overspoelen
en zuinig weg te glijden
naar de eindbestemming
van die uitjes in de pan

Geluk

Een moment dat niet mag ontsnappen,
anders dan het vorige
en zelden even goed als het volgende

Een punt
in het midden van de plas,
dat verdwijnt in cirkels
groeiend naar de oever

Een melodie vergeten na veel jaren
die ritselt in de wind
en zindert in het hart
volgens het ritme van een ander

De warmte van strelende handen
is als dat moment
dat spiegelt, uitcirkelt en echoot
tot het wegzinkt in een krater
van geluk

Onhandig

De zon werpt de schaduw
van de straatlantaren
op de mijne.

Een hond verstoort de rust.
Neen
geen beek
uit een kille bedreigde gletsjer

Maar alleen
de opluchting voor een dier
dat ongebonden
zijn geur wil achterlaten.

Het zwart breekt uiteen
aan drie zijden

Er is er eentje
dat als versteend
de zon tegenwerkt

Een ander slaat op hol
Achter een verdwaalde kat

En die van mij
mijmert verder over de zon
de liefde en de toekomst
Voor zover
ik in staat ben
die in één hand te vatten

4/10/2010

Collega's

Een verhaal van gisteren
ontmoet een collega
even bedroevend
en hopeloos
Een luisterend oor
Wat zeg ik?
Liever altijd twee
Of als het even kan
nog twee meer
of in veelvoud
Zoals elk voorbij verhaal
collega's herkent
en oproept
om te luisteren
Te herkennen
en te louteren
tot de draad van het verhaal
openvalt - ontward althans
of losgeknoopt -
en ontlast zelfs verlost
Of bevrijdt
wat tussen de oren
een verdoken plot
onthult en doorstoot
naar de volgende


1/10/2010

Winterslaap

Slaap zacht
en droom maar niet
van je vijanden
die schijnheilig
je slaap waarderen
en bidden waar je rust
Onder bogen van gotiek
tot de schepper
van je soort
en alle soorten
slapend in de winter
zoals jij en de jouwen
of in de nacht
Zoals de heren
die je verdelgen
en de dames
die weer klagen
over poetswerk
onder de schaduw
van je slaapplek

Slaap zacht
Hang veilig
Droom ongestoord
Noch muis noch vogel
maar veilig gevleugeld
tot de lente komt

30/9/2010

Maanrust

Zwarte rust
wordt verstoord
door een licht in de verte

Groen wordt rood:
het schip wendt de steven
met de boeg in de wind,
Netten breken de spiegel
die op het water drijft
Op jacht met open muil
naar vluchtende scholen
jonge visjes

Stilte dekt de zee
met een sterbespikkelde deken
Waar de maan grijnst
centraal gespiegeld

onder haar waakzaam oog

29/9/2010

Wegberm

Een schijf die van een auto viel
-verdwenen naar een horizon-
zonder sierdop aan één wiel
dat ook zonder draaien kon

Een droge huid van plat konijn
een brok vergeten plasticzak
Of zou dat toch een poesje zijn
daar bij die oude houten bak

Groene scherven van een flesje bier
Slecht geknoopte stukjes touw
Gebruikte rubber vol plezier
Een halve schoen van een vrouw

Blikjes leeggedronken in het gras
Flarden rubber van een autoband
die zo duur in aankoop was
De wagen staat daar aan de kant

Hoopjes kiezel zogezegd verloren
net zoals die stompjes sigaretten
en die scherven potjes zonder oren
naast mijn doosje hoesttabletten

28/9/2010

Najaarsstrand

Vruchteloos bleekt de zon
het zand
waar de wind
met korrels speelt,

ze wissen de sporen van de zomer;

schaduwen van parasols
opgeslokt
door schaduwen van auto's
bussen en vliegtuigen.

Achteloos speelt de wind
met stille schelpen
rustend in het schuim

Onbelangrijk
voor speurende kinderhandjes
in ongewisse vertes

27/9/2010

Nazomer

Er zit een wijngaardslak op het raam
er raast een quad naar het westen
een airbus verdwijnt naar Spanje
opnieuw is het Kerstmis
en Pasen
en zomer

Het vriest in de serre,
Laarzen zijn weer mode
gefabriceerd in het oosten
Een quad wacht op de airbus
Ik vind een slak op de voordeur


24/9/2010

Groet

Wat zei je
eer je spreken kon
Wat dacht je
eer je denken kon
Wat deed je
eer iemand kon zien wat je gedaan had?

Wat schiep je
Eer je scheppen kon
Wat wou je
eer je willen kon
Wat was je
eer iemand in jou geloven kon?

Wie was je
Waar was je
Waarom was je
Waarvoor ben je
Wanneer was je waar wie je bent

Welke vraag
kan men stellen
Als het antwoord
nooit en nergens
Kortom niet te berekenen is?

23/9/2010

Te klein

Niet bij machte
echte mysteries te vatten,

Zoals een kind in een rolstoel
aan de voet van een berg,

Of een zandkasteel
in de branding
door de storm ontketend.

Niet bij machte
het einde te bereiken
als je steeds iets verder kan

Het einde te beleven
als je steeds iets langer wil

Het einde te berekenen
als de cijfers regenen
op ons scherm,
dat voor de uitkomst
te klein is

Last tango

Komt ooit de dag dat jij er niet meer bent,
dan verlaat ik het huis dat we samen bouwden,
dan is het uit met wie we samen hebben gekend
en zo vrienden werden sinds we trouwden

Dan doof ik de zon en verjaag de sterren
en gooi de glazen sleutel weg die je me gaf
voor de poorten die de wegen versperren
welke kunnen leiden voorbij je graf

Dan zing ik een lied met nieuwe woorden
begeleid met pauken, yembe 's en cimbalen
op een melodie welke we samen hoorden,
toen we samen kaki's gingen halen

Dan kom je terug en vertel je over kleuren
die witter zijn dan de smaak van mango's
en als ze dampen gaan ze zoemend geuren
tot je me meesleurt in eeuwige tango's

21/9/2010

Kinderspel

Als er geen zon was
kon ik de duisternis waarderen
en me verheugen over de maan
al moet ik het felle licht ontberen
en onder hete lampen staan

Als er geen stilte was
kon ik geen geluiden waarderen
en intens genieten van muziek
terwijl de zangvogels pauzeren
en natrillen door de akoestiek

Als er geen oorlog was
zou ik de vrede niet waarderen
je haren onbevangen strelen
al je lieve woorden hoog quoteren
en zien dat alle kinderen spelen
 
20/9/2010

Rêve de Paris

We waren nog ver van Parijs
je wilde zo graag wat slapen
Je maakt me daar graag wegwijs
Toch zat je al een tijd te gapen

We waren in ’t midden van Parijs
De snelheid overal beperkt
De geur van drankjes met anijs
Een camera alleen die werkt

We raakten toen nog uit Parijs
al was het met déviation
Je sliep door en gaf me bewijs
van sentiment de protection

Je ontwaakte ver voorbij Parijs
en bleef er maar over praten
dat je tijdens deze reis
mij in de steek had gelaten

Vijf maal verder dan Parijs
lig je te slapen in de zon
ver van regen en mist zo grijs
alsof men eeuwig dromen kon

16/9/2010

Slogans

Ik wil voortaan 's avonds wakker worden
Helder denkend over wat ik dan ga doen
Misschien 't verwijderen van uithangborden
of promoten van wat ouderwets fatsoen

Ik wil de ganse nacht weer slogans overwinnen
die ons de ravijn van wanhoop doen vermijden
Alsof we anders tragediën gaan beginnen
en om de afgrond heen zouden willen rijden

Ik wil met tegenzin de dageraad verwachten
Als het zonlicht elke schaduw draaien doet
en zonder heisa blootlegt wat in lange nachten
Verborgen werd omdat het ons weer dromen doet

Ik wil de dag verdragen, maar dan onbewust.
Want alle dromen worden in de grond geboord
Maar zijn vervangers van de ideale rust
Die volgens oude slogans in het maanlicht hoort


15/9/2010

Bij jou

Als jij hier was geweest
Had ik geschreven over bloemen
en hoe de bijen kunnen zoemen
Als jij hier was geweest

Maar je bent er niet
en de zon regent druppels bloed
Nergens voel ik me immers goed
Als jij er niet bent

Indien je er nu was
Zouden alle mensen vrolijk lijken
en zouden we naar de sterren kijken
Indien jij er was

Als je wilt komen
Gaan we samen eten wat jij zult kiezen
Er is zoveel dat ik niet zal verliezen
Als jij wilt komen

Als je bij me bent
Tellen we de nieuwe jaren van nul af aan
Want ik wil alleen bestaan voortaan
Als je bij me bent

14/9/2010　

Geen gedicht

Ik schrijf hier geen gedicht vandaag
Geen poëtische gedachten
De inspiratie komt soms traag
en laat de dichter wachten

Leest daar iemand ze wel graag
Of zijn het toch maar loze woorden
Het is geenszins een vreemde vraag
Die je niet kan beantwoorden

Ik weet niet waaraan ik me waag
Als ik zomaar in de leegte schrijf
Is de interesse echt zo laag
En is dit louter tijdverdrijf?

Daarom staat hier heden geen gedicht
Want ik ga me eens bezinnen
Over hoe ik dit probleem belicht
en wat ik morgen zal beginnen

13/92010