zozo80
pffwwwiiiit.....
Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten
zozo80pffwwwiiiit.....
Vakantie
Je zal zo'n zestien jaren zijn,
zo met je zusje op de fiets
Je voelt je groot want zij is klein
En dat betekent toch wel iets
Je knieën geven 't ritme aan
Gezwind bestijg je elke berg
En berijd je pad en straat en laan
Geen route lijkt voor jou te erg
De zomerhitte eist zijn tol
De boeren doen de velden stuiven
Je fietst al trager maar houdt vol
Al vind je 't zwaar om eens te wuiven
De rit duurt langer dan een uur
Zo heerlijk op een zomerdag
Je fietst nu wel met minder vuur
Maar bekoort nog immer met je lach
2/7/2010
overschotje van de zomer
Ik ben het hoogste blad van alle bomen
en ik hang nog stukken dichter bij de zon
dan de vruchten die te voorschijn komen:
als ik nu eens even lekker blozen kon!
Ik zie van hier het best de vogels vliegen,
zelfs die rare met hun witte lijnen
die zo brommend mensen slaapje wiegen
en harder snorren dan de snelste treinen.
Ik word ooit het eerst vermoeid en bruin,
dan vlieg ik ook op eigen krachten!
Eerst bewonder ik een zomer lang die tuin:
Ik wil nog even op dat vliegen wachten !
1/7/2010
zo simpel
Simpel versje
Een simpel versje voor een zomerdag
met een glaasje koelte uit de tuin
een schaaltje rijpe zonnestralen,
veel verlangens naar wat komen mag:
een wandeling langs strand en duin
en naast de trap een ijsje halen
Een simpel versje voor een zomernacht,
over hoe de bries dan welkom is
Om het zachte zuchten te verlichten
om te zien hoe jij de maan toelacht
zo vol dat ik de harde zon niet mis
Als ik zo simpel tracht te dichten
30/6/2010
Voor saagje (waaroemni)
Waarom zo moeilijk als het warm is?
Waarom wil ik zo diep niet denken?
Waarom weer geven aan wie arm is?
Waarom niets meer dan koelte schenken?
Waarom zo moeilijk als het heet is?
Waarom schrijf ik weer zware verzen?
Waarom niet zien waar al het leed is?
Waarom niet smullen van de kersen?
Waarom zo moeilijk als ik loom ben?
Waarom wil ik alleen maar rusten,
alsof ik alles uit een droom ken
van mensen die de zomer blusten.
Waarom zo moeilijk als ik goed besef
dat lezers ijsjes eten met veel room?
Daarom groeit bij mij het sterke lef
dat ik echter leef dan in mijn droom
29/6/2010
Altijd nu
Nooit is er een eerste nu geweest,
want het ogenblik ervoor is ouder
en wie begrijpt wat hij nu leest
wordt in het denken al maar bouder.
Altijd komt iets na de toekomst,
zelfs al vallen alle klokken stil,
krijgt de zon een laatste opkomst
al wordt dat gewoon een nieuwe gril
Nooit stopt alles bij de laatste nu
Omdat momenten doorgaans eindig zijn
Want anders is het leven een menu
En zit de tijd gewoon maar in ons brein
‘Altijd’ is de sleutel van elk ogenblik.
Zo talrijk in ons enge tijdsbegrip,
waar al wat start en stopt met ik
slechts flitst en duizelt tot een stip.
zozo79wegben al verhuisd
Slaap wel of niet
Afscheid op de Olijfberg
Slaap zacht en tot morgen
lieve schat, en droom maar zoet
Vergeet maar snel je zorgen
Morgenvroeg komt alles goed
Ik wens je welterusten deze nacht
om voor zalig soezen te kunnen kiezen
De wind is zwak en fluistert zacht:
Mijn lief, ik wil je niet verliezen!
De nevels dalen langzaam op je neer,
de feeën zweven al maar verder
Ooit wordt dit de laatste keer
en reis je naar je goede herder
Ik weet hoeveel je hebt verloren
van geloof en trouwe volgzaamheid
Maar ook dat niets je kan bekoren
tot onbeperkt losbandigheid
25/6/2010
Hiernamaals
Hemel
Ergens is een plaats die nergens ligt
waar wij het kunnen zien en meten,
verder dan spionnen kunnen spieden
met hun camera's en telescopen,
satellieten en zelfs laserstralen
niet te betalen
niet te vatten in verhalen
Naar deze plaats is 't spijtig speuren
omdat het vinden voelbaar spannend is
Zo dichtbij en grijpbaar broos
voor onze instrumenten
onze lenzen en radaren
Niet te begrijpen
niet te grijpen in computers
Er is veel plaats voor wie die vindt
door bloemen zaaien alle dagen
In de glimlach van elke hartslag
Waar onze dode ogen falen
Onze maten onmeetbaar zijn
Niet te meten
wel verliezen en vergeten
24/6/2010
De Hof van Heden
![]()
De Hof van Heden
Hou je goed vast aan dit ogenblik
want dan raak je 't nooit meer kwijt.
Bevries het zingen van de leeuwerik:
Zo krijg je later zeker minder spijt
als je twijfelt aan je herinnering
en jammert over de verloren tijd
ten onder gaand aan verbittering
om de al te vlug verloren strijd
Hou je stevig vast aan elk moment
dat je hopen doet op wat nog komt
Het is een ogenblik dat je goed kent
Alleen de dag van morgen is vermomd
Hou je vast en los geen enkel souvenir
Want wat voorbij is, vlucht weer weg,
Heel stiekem langs een zwarte zijrivier
Naar een leven zonder vooropzeg
23/6/2010