zozo80

Vakantie

Je zal zo'n zestien jaren zijn,
zo met je zusje op de fiets
Je voelt je groot want zij is klein
En dat betekent toch wel iets

Je knieën geven 't ritme aan
Gezwind bestijg je elke berg
En berijd je pad en straat en laan
Geen route lijkt voor jou te erg

De zomerhitte eist zijn tol
De boeren doen de velden stuiven
Je fietst al trager maar houdt vol
Al vind je 't zwaar om eens te wuiven

De rit duurt langer dan een uur
Zo heerlijk op een zomerdag
Je fietst nu wel met minder vuur
Maar bekoort nog immer met je lach

2/7/2010

Nog geen herfst

Ik ben het hoogste blad van alle bomen
en ik hang nog stukken dichter bij de zon
dan de vruchten die te voorschijn komen:
als ik nu eens even lekker blozen kon!

Ik zie van hier het best de vogels vliegen,
zelfs die rare met hun witte lijnen
die zo brommend mensen slaapje wiegen
en harder snorren dan de snelste treinen.

Ik word ooit het eerst vermoeid en bruin,
dan vlieg ik ook op eigen krachten!
Eerst bewonder ik een zomer lang die tuin:
Ik wil nog even op dat vliegen wachten !

1/7/2010

Simpel versje

Een simpel versje voor een zomerdag
met een glaasje koelte uit de tuin
een schaaltje rijpe zonnestralen,
veel verlangens naar wat komen mag:
een wandeling langs strand en duin
en naast de trap een ijsje halen

Een simpel versje voor een zomernacht,
over hoe de bries dan welkom is
Om het zachte zuchten te verlichten
om te zien hoe jij de maan toelacht
zo vol dat ik de harde zon niet mis
Als ik zo simpel tracht te dichten

30/6/2010

Lef

Waarom zo moeilijk als het warm is?
Waarom wil ik zo diep niet denken?
Waarom weer geven aan wie arm is?
Waarom niets meer dan koelte schenken?

Waarom zo moeilijk als het heet is?
Waarom schrijf ik weer zware verzen?
Waarom niet zien waar al het leed is?
Waarom niet smullen van de kersen?

Waarom zo moeilijk als ik loom ben?
Waarom wil ik alleen maar rusten,
alsof ik alles uit een droom ken
van mensen die de zomer blusten.

Waarom zo moeilijk als ik goed besef
dat lezers ijsjes eten met veel room?
Daarom groeit bij mij het sterke lef
dat ik echter leef dan in mijn droom

29/6/2010

Altijd nu

Nooit is er een eerste nu geweest,
want het ogenblik ervoor is ouder
en wie begrijpt wat hij nu leest
wordt in het denken al maar bouder.

Altijd komt iets na de toekomst,
zelfs al vallen alle klokken stil,
krijgt de zon een laatste opkomst
al wordt dat gewoon een nieuwe gril

Nooit stopt alles bij de laatste nu
Omdat momenten doorgaans eindig zijn
Want anders is het leven een menu
En zit de tijd gewoon maar in ons brein

‘Altijd’ is de sleutel van elk ogenblik.
Zo talrijk in ons enge tijdsbegrip,
waar al wat start en stopt met ik
slechts flitst en duizelt tot een stip.

ben al verhuisd

Afscheid op de Olijfberg

Slaap zacht en tot morgen
lieve schat, en droom maar zoet
Vergeet maar snel je zorgen
Morgenvroeg komt alles goed

Ik wens je welterusten deze nacht
om voor zalig soezen te kunnen kiezen
De wind is zwak en fluistert zacht:
Mijn lief, ik wil je niet verliezen!

De nevels dalen langzaam op je neer,
de feeën zweven al maar verder
Ooit wordt dit de laatste keer
en reis je naar je goede herder

Ik weet hoeveel je hebt verloren
van geloof en trouwe volgzaamheid
Maar ook dat niets je kan bekoren
tot onbeperkt losbandigheid

25/6/2010

Hemel

Ergens is een plaats die nergens ligt
waar wij het kunnen zien en meten,
verder dan spionnen kunnen spieden
met hun camera's en telescopen,
satellieten en zelfs laserstralen
niet te betalen
niet te vatten in verhalen

Naar deze plaats is 't spijtig speuren
omdat het vinden voelbaar spannend is
Zo dichtbij en grijpbaar broos
voor onze instrumenten
onze lenzen en radaren
Niet te begrijpen
niet te grijpen in computers

Er is veel plaats voor wie die vindt
door bloemen zaaien alle dagen
In de glimlach van elke hartslag
Waar onze dode ogen falen
Onze maten onmeetbaar zijn
Niet te meten
wel verliezen en vergeten


24/6/2010

De Hof van Heden

Hou je goed vast aan dit ogenblik
want dan raak je 't nooit meer kwijt.
Bevries het zingen van de leeuwerik:
Zo krijg je later zeker minder spijt
als je twijfelt aan je herinnering
en jammert over de verloren tijd
ten onder gaand aan verbittering
om de al te vlug verloren strijd

Hou je stevig vast aan elk moment

dat je hopen doet op wat nog komt
Het is een ogenblik dat je goed kent
Alleen de dag van morgen is vermomd

Hou je vast en los geen enkel souvenir

Want wat voorbij is, vlucht weer weg,
Heel stiekem langs een zwarte zijrivier
Naar een leven zonder vooropzeg

23/6/2010

Dag na nacht

Er komt een dag
die niet meer naar de nacht verlangt
en geen uren telt,
omdat een dozijn oneindig wordt

Er komt een dag
Die anders is dan de zeven andere
en geen naam meer draagt
Omdat uniek zijn naamloos is

Er komt een dag
Dat alle sterren schijnen zonder einde
en geen schaduw rest
Omdat de laatste was verdwenen

Er komt een nacht
Die genoemde laatste dag voorafgaat
en geen licht verdraagt
omdat die de dood is van elke schaduw


22/6/2010

Noem het maar winter

Zo ineens is het zomer,
een datum als een ander.
Ik vind dat ik niet verander:
dat maakt van mij volstrekt geen dromer

Zo ineens ben ik jarig:
een dag zoals een ander.
Vind je echt dat ik verander?
Word ik misschien ineens grijsharig?

Waarom is het geen winter?
Een denkbeeld als een ander...
Wat denk je soms, dat ik verander
als ik dit doorstuur naar mijn printer?

Waarom ben ik in leven?
Een vraagje als een ander
Niemand is voldoende schrander
om een sluitend antwoord te geven.

21/6/2010

nope

Zomaar

Wat een gedachte toch!
Een gedicht te schrijven overdag,
een gedicht zonder gezag
en zonder gezicht.

Zomaar een gedicht
dat dichter bij de dichter draagt,
die nadacht en de dichtste gedachte
van het dichtsel heeft bedacht.

Maar onverwacht
dat dichten ongenadig dag zegt

Of vaarwel

Als emotie meer en meer
het meeste uit de meester
weet te toveren
en hem overmeestert,
meesterlijk meetbaar gemeend
en doordacht zonder macht
en zonder gewicht zo licht

Zomaar een gedicht
vol licht.




19/6/2010

Nu zomer

Lieveling, het zal wel komen!
zei ze zachtjes in mijn oor.
Blijf geloven in je dromen
en zeker in de tijd er voor!

Praat, o liefste, praat met mij
over alledaagse dingen,
Heel wat toekomst is voorbij
en werd herinneringen

Hang geen foto's aan de muur
van ons voorbij verleden
Wees bij mij, elk kostbaar uur
vol warmte hier beneden

Lieveling, het zijn geen dromen
als de liefde ons doordrenkt
kan er wel iets mooiers komen
dan wat de Heer ons heden schenkt.



18/6/2010

Vannacht

Ik wil bij je zijn vannacht
en je lichaam naast het mijne weten,
Dan fluister ik graag teder zacht
dat we morgen uit gaan eten

aan de molen bij de waterkant
waar de wind het waterklater
dompelt in het vuur dat brandt
Voor de gasten hun geschater

Nochtans wil ik vooral vannacht
weer bij je liggen als voorheen
Ervaren, heel beschroomd en zacht
hoe jij je voelt met mij bijeen

Ik zal ook deze avond bij je zijn,
want net zoals die eerste keer
is dat zoals dat eerste glaasje wijn:
men herhaalt het, meer en meer

Maar jij hoort bij me, dag en nacht
en al weten we dat het niet klopt
We doen alsof nooit onverwacht
dat heerlijk bij elkaar zijn stopt

　17/6/2010

geen politiek gedicht, of toch?








Vlinder

Er zit een vlinder
Er zit een geelzwarte vlinder
Er zit een vlinder op mijn knie:
Zo blij dat ik ineens die vlinder zie !

Ik zie een vlinder
Ik zie een vermoeide vlinder
Ik zie een vlinder in de lucht
Zo 'n hulpeloze vlinder en ik zucht.

Er vliegt een vlinder
Er vliegt een dappere vlinder
Er vliegt een vlinder naar de bron
Zo 'n vlinder vliegt niet naar de zon.


16/6/2010

Brusselse kippen

Ik spande een stevige draad
dwars door mijn groentetuin.
Ik vond achteraf inderdaad
meer orde en minder puin.

Mijn kippen verwoestten mijn werk

van honderd voorbije jaren.
Ze gingen zelfs niet naar de kerk
en nu mag ik weer voor hen sparen.

Ik kocht dus een stevige draad!
Dat moeten zij nu respecteren,
want als het anders niet gaat
moeten de kippen maar emigreren.

15/6/2010

'Nil Volentibus Arduum'

Dromen mogen nimmer dromen blijven,
zelfs al zijn ze stout en heel vermetel.
Wensen moeten in ons hart beklijven
en ons sleuren, weg uit onze zetel.

Zelfs al lijkt de ladder eindeloos,
en al wenkt berusting zonder schroom,
ook al blijkt de weerstand schaamteloos,
we blijven koppig trouw aan onze droom!


Er zijn rovers die met wapens dreigen,
die vol afgunst ons de weg versperren,
en ons al te graag zullen doen zwijgen,
maar niets kunnen lezen in de sterren.

14/6/2010