Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
zozo782
nope
zomaar 2.00

Wat een gedachte toch!
Een gedicht te schrijven overdag,
een gedicht zonder gezag
en zonder gezicht.
Zomaar een gedicht
dat dichter bij de dichter draagt,
die nadacht en de dichtste gedachte
van het dichtsel heeft bedacht.
Maar onverwacht
dat dichten ongenadig dag zegt
Of vaarwel
Als emotie meer en meer
het meeste uit de meester
weet te toveren
en hem overmeestert,
meesterlijk meetbaar gemeend
en doordacht zonder macht
en zonder gewicht zo licht
Zomaar een gedicht
vol licht.
19/6/2010
Nu nog
Nu zomer
Lieveling, het zal wel komen!
zei ze zachtjes in mijn oor.
Blijf geloven in je dromen
en zeker in de tijd er voor!
Praat, o liefste, praat met mij
over alledaagse dingen,
Heel wat toekomst is voorbij
en werd herinneringen
Hang geen foto's aan de muur
van ons voorbij verleden
Wees bij mij, elk kostbaar uur
vol warmte hier beneden
Lieveling, het zijn geen dromen
als de liefde ons doordrenkt
kan er wel iets mooiers komen
dan wat de Heer ons heden schenkt.
18/6/2010
Vannacht
Vannacht
Ik wil bij je zijn vannacht
en je lichaam naast het mijne weten,
Dan fluister ik graag teder zacht
dat we morgen uit gaan eten
aan de molen bij de waterkant
waar de wind het waterklater
dompelt in het vuur dat brandt
Voor de gasten hun geschater
Nochtans wil ik vooral vannacht
weer bij je liggen als voorheen
Ervaren, heel beschroomd en zacht
hoe jij je voelt met mij bijeen
Ik zal ook deze avond bij je zijn,
want net zoals die eerste keer
is dat zoals dat eerste glaasje wijn:
men herhaalt het, meer en meer
Maar jij hoort bij me, dag en nacht
en al weten we dat het niet klopt
We doen alsof nooit onverwacht
dat heerlijk bij elkaar zijn stopt
17/6/2010
Vlinder
geen politiek gedicht, of toch?
Vlinder
Er zit een vlinder
Er zit een geelzwarte vlinder
Er zit een vlinder op mijn knie:
Zo blij dat ik ineens die vlinder zie !
Ik zie een vlinder
Ik zie een vermoeide vlinder
Ik zie een vlinder in de lucht
Zo 'n hulpeloze vlinder en ik zucht.
Er vliegt een vlinder
Er vliegt een dappere vlinder
Er vliegt een vlinder naar de bron
Zo 'n vlinder vliegt niet naar de zon.
16/6/2010
Politiek gedicht
Ik spande een stevige draad
dwars door mijn groentetuin.
Ik vond achteraf inderdaad
meer orde en minder puin.
Mijn kippen verwoestten mijn werk
van honderd voorbije jaren.
Ze gingen zelfs niet naar de kerk
en nu mag ik weer voor hen sparen.
Ik kocht dus een stevige draad!
Dat moeten zij nu respecteren,
want als het anders niet gaat
moeten de kippen maar emigreren.
15/6/2010
Voor Bart De Wever

Dromen mogen nimmer dromen blijven,
zelfs al zijn ze stout en heel vermetel.
Wensen moeten in ons hart beklijven
en ons sleuren, weg uit onze zetel.
Zelfs al lijkt de ladder eindeloos,
en al wenkt berusting zonder schroom,
ook al blijkt de weerstand schaamteloos,
we blijven koppig trouw aan onze droom!
Er zijn rovers die met wapens dreigen,
die vol afgunst ons de weg versperren,
en ons al te graag zullen doen zwijgen,
maar niets kunnen lezen in de sterren.
14/6/2010
zozo77weg
wanhoop

Is verdriet geen zon aan de hemel,
dan is geluk een traan op je wang,
en is verlies een flits naar de sterren
met hunker naar een zwanenzang.
Is een fout geen lumineus idee,
dan is verstand slechts een tegenslag,
en is de liefde een lentebloesem
met sluimerend rouwbeklag.
Is berouw dan zelfs geen gul gebaar,
dan is ambitie een kuil in het bos
en is de hoop een sokkel van karton
die overwoekerd wordt met mos
11/6/2010
Maanreis

Liefste, zie jij ook de bleke maan
of is de hemel bij jou zwart?
Ik blijf nog even buiten staan
en hoor het kloppen van mijn hart.
Je bent oneindig ver van mij,
maar toch lijk je wel erg dicht,
omdat er weinig zijn als wij,
naar wie de maan haar stralen richt
Ik tel de nachten zonder jou
met alleen de maan als band.
Ik tel de dagen zonder vrouw
zonder liefste aan mijn hand
Ik kan raden wat je denkt,
wat je wenst en wat je voelt,
Ik weet ook wat je me schenkt
en wat de maneschijn bedoelt
Verbonden door het bleke licht
op dit eenzaam late uur
Zijn we naar elkaar gericht
ondanks deze hoge muur.
10/6/2010
inspiratie

Wat vind je van die gouden troon
en van die dure oude kleren?
En had je zelf nu ook een zoon,
wat zou die aan ons leren?
Woon jij graag in al die huizen
met die ramen vol met kleur?
Hoor jij ook je oren suizen
als ze kloppen op je deur?
Zeg je iets vanuit de bijbel
of vertel je nuchter wat je hart
Je inspireert langsheen de heibel
van wat een aardbewoner tart?
Duld je lijdzaam hoe ze praten
over naastenliefde in jouw naam
overtuigend met citaten
zodat ik me dan hevig schaam ?
Hoor je nog je eigen boodschap
in de woorden van je personeel?
Voel je toch met hen verwantschap
of dwalen ze wel echt te veel?
Doe voor ons nog één mirakel
Een dat alle mensen overtuigt
En verlaat je tabernakel
Hoor maar wie dan voor u juicht
Jezus, zeg ons wat er nodig is
Voor herstel van al die flarden
En al wat louter overbodig is
Om in je schaduw te volharden
Geef ons liefde voor het leven
leer ons leven voor de liefde.
Stuur ons, wend voor ons de steven
weg van alles wat je griefde!
9/6/2010
wachten op de trein
Wachten op de trein
Heel alleen op het perron,
zuchtend in een hoge zon tot de sporen aarzelend gaan trillen.
Twee ogen in de verte turend,
blikken door de ramen glurend en niet weten wat ze willen
Zijn dat daar twee felle lampen?
Zie ik daar ook witte dampen die de einder even bleken?
Zit je op die verre trein?
Kan dit dan het antwoord zijn op wat ik voor die vrouw beteken?
Schril en fel klinkt het gefluit,
Geschrokken spring ik achteruit omdat de trein geen vaart vermindert
Ik weet niet waarom ik besta
en kijk de trein nog achterna, alsof hij het is die mijn leven hindert
8/6/2010
Verstoppertje spelen

Zoek me, kindje, zoek me snel,
zoek maar, kijk maar overal,
kijk maar uit, je vindt me wel,
ik weet dat je me vinden zal,
pak me, kindje, pak me gauw,
ik verstop me naast de kast
en loop nog even weg van jou.
Ren me na en pak me vast!
Dan voel ik sterke kleine handjes:
'Ik heb je, opa, roep je luid.
Ik zie je lachend witte tandjes:
'Nog een keertje!' kraai je uit.
'Nog één keer, maar kijk niet,
Niet gaan zoeken eer ik klop!
Want het mag niet dat je ziet
waar ik mij opnieuw verstop
7/6/2010
zozo761
zozo762
hopla
7 maal 7

Na 7 weken
Je lijkt niet op je broer
en dus wellicht wat op je vader.
Je hoort het zeggen, maar begrijpt het niet.
Zoals een ei niet snapt waarom
een mens haar weghaalt bij de kloek
heb jij het recht op eigen wegen
en dimensies die echt nergens hoeven op te lijken
Als het maar vectoren zijn
van je eigen denken
van je eigen voelen
Ik hou zo van je broer
en straks misschien nog stiekem meer
Van die baby broer van hem
Al vind ik dat zoiets niet kan
Omdat ik toch zo graag
Jullie beider opa ben
Top zonder berg
Dit is het tweede luik van het vorige gedicht.
Als de dood niet het levensdoel is, dan is het leven zelf belangrijker dan het eindpunt ervan.
Zo zijn liefde en vriendschap in het dagelijkse leven de top van elke dag, zonder dat je daarvoor een berg hoeft te beklimmen.
Top zonder berg
Indien het nu eens zo zou zijn
dat het echt niet om het winnen gaat?
En, al is die kans dan nog zo klein,
niemand geeft nog om de aankomstlijn
alsof het enkel om het meedoen gaat.
Indien we 't leven zouden zien
als iets wat echt alleen om liefde gaat
en, ook om vriendschap bovendien,
dieper, echter dan de dag voordien
zodat dan niemand over sterven praat.
(maar er wel aan denkt, al hij/zij eerlijk is)
3/6/2010
berg zonder top

Het leven is werken naar de dood toe, niet naar een doel dat men zich vooropgesteld heeft, dus is dat doel eigenlijk onbestaande
Berg zonder top
Soms heb ik het gevoel dat jarenlang
op rollen fietsen mij zo moe gemaakt heeft
dat ik duizel en ontgoocheld in de touwen hang
en me afvraag: waarvoor heb ik nu geleefd?
Soms heb ik het gevoel dat ik jaren
op een dolle paardenmolen heb genoten
van de wind in mijn al te jonge haren
maar in het wilde draaien lam zat opgesloten.
Soms heb ik het gevoel dat heel mijn leven
Ik steeds hoger in de masten ben geklommen
om naar een illusionaire verre top te streven
denkend: was ik toen niet beter weggezwommen?
2/6/2010
Vakantie voorbij
Mediterrannée
Ik heb een keer de zee gezien
Na veertien dagen reizen
Alsof ik het niet verdien
Mezelf iets aan te prijzen
Een sober strandhutje huren
Om even te ontspannen
Maar dat hoesten bleef duren
En ik kon niets plannen
De bergen waren te ver
En de stad veel te druk
Ik voelde me geen ster
Alles in mijn lijf was stuk
Maar toch heb ik de zee gezien
En mag me gelukkig prijzen
Alhoewel ik iets meer verdien
Als ik zo ver wil reizen
1/6/2010




1 reactie op dit bericht
Hallo
Bedankt Frankie voor de lieve attentie dat ik het blogje van de week mag zijn...en lieve knuff op deze frisse zondag...