Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Categorie: kleinkind

bij de 3de verjaardag van Arwen

Omdat het vandaag de derde verjaardag is van mijn kleindochtertje Arwen, staat hier de tekst die ik geschreven heb bij haar geboorte, in 2006.



Arwen

 

De goede God schonk jou het leven

Want het leven is het kortste en mooiste geschenk.

Te kort om te kwetsen, te lijden

Te treuren, te haten en tranen te plengen.

Te mooi om een dag zonder liefde

Te bevatten voor wie je belangeloos beminnen.

 

Een engeltje ben je, zo klein en fragiel,

Zo kwetsbaar, te heilig om als speelbal te dienen

In deze wereld waar geld en ijdelheid

De Heer als enige God verstoten hebben.

Wees gelukkig, ontmoet vreugde en zon

Omring je met liefde zonder eigenbelang.

 

Innerlijk schoon moet je bloeien,

Nederig en wijs, de ogen open voor de waarheid,

Sterk in je hart, hand in hand met Jezus,

Die ons allen als kind heeft bemind

En ons niet vergeet, zelfs als wij ooit gaan dolen

Want alleen Hij is de ware weg voor jou.   

 

Een mens en een naam kunnen een roes zijn,

Een hype die met de mode verdwijnt in een massagraf.

Je boodschap ontsnapte uit het mythische vuur

Van de tot het uiterste gedreven fantasme van de ringen

Toch is alleen christen je enige naam

Want dat alleen trotseert eeuwen en herinneringen

 

We wensen je echte vreugde om je heen

En kleuren van groen, blauw, rood en oranje

De muziek van een verzoenende glimlach

Ook schitterend zonlicht vol intense warmte

En een zacht teder nest waar het goed  is

Te wonen, te groeien in  goedheid zonder omzien.

 

 

 

 13/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Nieuwer speelgoed






Speelgoed op tafel

 

 




De telefoon antwoordt niet,
het hondje blaft nooit
en krijgt zelfs nooit te eten.
De auto staat nooit in de file,
M
aar heeft voor mijn kleine peuter
de mooiste lichtjes
van de hele wereld.



Zijn wereld wordt groter
Met elk van zijn stapjes.
De deuren zijn hinderpalen
en de vensters zijn televisie.
De tafels hebben nu een bovenkant,
kasten een binnenkant.

De mensen nog niet.


31/1/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Voor elk van mijn kleinkinderen

Ontstaan uit angst voor de toekomst... omdat men elke dag meer verleden heeft dan toekomst





Wellicht ooit nooit

 

 

Zullen jouw ogen ooit smart aanschouwen?
Zullen ze wenen om nutteloos verdriet?
Zullen ze lijden en breken door het rouwen
of bestaat dat in jouw nieuwe wereld niet?


Zullen je handen ooit eens roven of stelen?
Zullen ze slaan en kwetsen om te doden?
Zullen ze beschermend steunend schenken
en krijgen ze ooit vriendschap aangeboden?


Zullen je lippen ijlen of vloekend schreeuwen?
Zullen ze trillen om troostend te sussen?
Zullen ze krijsen met de hoogste meeuwen
en andere lippen vinden om zacht te kussen?


Zullen je voeten je naar dorre landen leiden ?
Zullen ze je elke dag dienen tot ’s avonds laat?
Zullen ze een weg vinden voor jullie beiden
waarover je eigen zon nooit ondergaat?


Zullen voor jou mijn wensen en mijn dromen
de sterren zijn die je wenken door elke nacht?
Zullen ze mijn angsten niet uit doen komen,
en zal je het doel bereiken dat op je wacht?

23/1/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Voor mijn kleinzoon van 19 maand



Mijn spartelding werd op minder dan twee maand tijd een wandelding!






Milan






Je loopt zelfzeker door je leven
en verkent je huis en dat van mij.
Je hebt het kruipen opgegeven ,
je kijkt naar ons, en hoort er bij.


De tafel is al net niet te hoog
om aan je zoeken te ontsnappen.
Alles registreert je speurend oog,
en overal hoor ik je kleine stappen.


Je speelt met de sleutel van een kast
of met het potlood dat ik mis.
Je houdt die dingen stevig vast
en toont in je boekje 'de vis'.


Je vraagt een knuffel als je me ziet,
en waagt je in de kamer hiernaast.
Het is er donker, je ziet me niet,
 en rent terug met grote haast.


Dan roep je zelfverzekerd 'koek'.
Dat is alles wat je knabbelen kan.
En komt die uiteindelijk in je broek
dan zeg je 't ons, jij kleine man!

13/1/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Naar de kleuterklas 2.00


536134-1d740f2722e44f88a8266f171f44cb65.JPG
Milan in zijn speelhuisje




Eerste schooldag

 

De juf is jong
maar jij bent nog jonger,
en vandaag is voor jou
 de eerste dag
op de grote school geweest.


Sneeuw en ijs
versperden je vergeefs de weg,
die je uiteindelijk leiden zal,
via spel en
 oefening,
 naar instructie,
zelfs 'theoretische praktijk
en praktische theorie'.


Misschien is het een stuk verder
dan twintig jaren
van je jonge leven. Zo herkenbaar
als het kartonnen huis
dat je zelf versierde,
zoals je wis en zeker
ook met je toekomst gaat doen.

Wij zorgen voor de ramen,
en jij kiest wel waarvoor ze dienen.
Morgen...





4/1/2009


Geschreven door Frankie om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten