Op de Congoberg, in Vollezele (Vl.Br.) woonden vroeger talrijke mijnwerkers, die lang voor zonsopgang te voet naar het station stapten van Tollembeek, om dan naar de Waalse mijnen te gaan werken. Het was de enige manier om voor hun gezin de kost te verdienen. Dank zij hard labeur, en zonder veel daglicht te zien...(zie ook het allereerste gedicht op deze blog)

Als het geregend heeft, vind je soms iets glanzen op de velden: een scherf van een Romeinse dakpan, pot... want 2000 jaar geleden hadden de Romeinen op deze hoge droge plek een villa gebouwd. Archeologen doen er nog regelmatig interessante vondsten.





Congoberg

O berg, die zich naar Congo noemt,

en zich met veel verhalen roemt,

aan de  verste Vollezeelse rand

kijkt gij neer op 't Pajottenland.

Gij ondersteunt de regenboog

vanaf wel honderd meter hoog,

en laat uw snelste duiven los

over het nog mistig  stille bos.

Als het zonlicht, moe gebrand,

schittert over de boer zijn land,

dan glinstert in de verse regen

soms iets kostbaars langs de wegen:

niet te betalen met ons geld,

maar wel gebroken door 't geweld

van eeuwen zweten voor het brood,

dat ons weghoudt van de dood.

3/1/2009 

Ooit  een vredefeest?

Ik hoor het knallen
van vuurwerk in de straat
Ik hoor het lallen
van schreeuwers 's avonds laat.

Er is het knallen
van champagneflessen
Ik hoor het vallen
door kogels en messen

van gewonden die brallen
en wenen om moeder.
Ik hoor het knallen
van bommen bij mijn broeder

Die komen vergallen
de vreugde van het feest
en doen opvallen
dat er nooit vrede is geweest


1/1/2009

De zon van 2009




Brengt 2009
ons zon of regen?
Dat vraagt de gewone mens,
want zon is zijn enige wens.


Valt 2009
ons mee of tegen?
Dat zal de toekomst ons leren,
wat wijzen ook mogen beweren.


Gaat 2009
onze zakken legen?
Want crisis wordt een modewoord
dat je dagelijks meermaals hoort.


Zal 2009
soms zwaarder wegen?
Niet als we mekaar minder negeren
en alleen vreugde en geluk begeren.


Brengt 2009
dan liefde en zegen?
wel als we minder krijgen dan geven
want zo komt de zon in ons leven.


31/12/2008

Onze rechtsstaat

Als je sport, dan moet je winnen,
anders ben je vogelvrij verklaard.
Je zou er best niet mee beginnen,
je riskeert het scherpste zwaard.

Supporters hebben immers alle rechten.
Voor niets zijn ze toerekenbaar.
De anderen zijn toch steeds de slechten:
elke politieagent is een barbaar!

Weer wordt een mens gewoon verscheurd.
Na schreeuwen, slaan en duwen
is de zoveelste moord gebeurd:
alweer wat wezen en een weduwe.

De moordenaars zijn vrijgelaten.
Het slachtoffer zijn eigen schuld!

Zijn supporters in de steek gelaten,
en dat wordt zo maar geduld...

30/12/2008

Avondnevel

Geef me een ster uit je hart

en een roos uit je bruidsboeket.

Dan neem ik een nieuwe start

en schrijf je een dankgebed

Om het nodeloos verdriet

en al je eindeloze vragen.

Want antwoorden kan ik niet

en jij, je kan niet klagen.

Want als de nacht ons vergezelt

en de stille sterren stijgen

klinkt elk geritsel als geweld

dat luistert naar ons zwijgen.

We wenken naar de volle maan

die van wolk naar wolk schuift

om achter de toren stil te staan

en dan ondeugend terugwuift.


29/12/2008

Tranen

Als de regen met bakken neervalt,

En de droefheid van de daken spoelt

Of het onweer door de bergen knalt,

Raken al mijn vingers onderkoeld.

Als de zon over de toppen sluipt,

Erg moeizaam een cumulus verdrijft,

En mijn schaduw te voorschijn kruipt,

Dat is wanneer mijn hand verstijft.

Als jij dan over mijn schouder kijkt,

En vol blijdschap mijn tekst aanschouwt,

Zacht over mijn klamme handen strijkt,

Worden mijn tranen al minder koud

27/12/2008

Mijn vijverkringen     

Ik houd vol eerbied de adem in,

en durf niet knipperen met mijn ogen.

Alleen zwijgen heeft nog enige zin,

zelfs de wind kan ik niet gedogen…

Ik hoorde de kiezel echt niet plonzen

in de lage spiegel van de natte zon,

en ik weet de libellen ook niet gonzen

waar het rimpelen daarnet begon.

Weer worden groeiende kringen geboren,

tot het deinen gauw verdwijnen wordt,

draaien de cirkels duizelend verloren

met mijn adem, ook veel te kort.


26/12/2008

Moord

Gedaan
Alles gedaan
Alles is gedaan
Alles is nu gedaan
Alles is nu echt gedaan
Alles is nu toch echt gedaan
Wie heeft het dan wel echt gedaan?
Wie heeft het dan echt gedaan?
Wie heeft het dan gedaan?
Wie heeft het gedaan?
Wie heeft gedaan?

Wie gedaan?
Wie?

Wie?

Wie?

Wie heeft alles dan wel echt gedaan?
Het is echt gedaan.
Wie het gedaan heeft
Heeft alles gedaan
Dus is alles gedaan
Het is te laat
Echt

Wie het gedaan heeft
Alles
Toch gedaan
Dus te laat.
Te laat.
Gedaan.



18/12/2008

Ongeloof

Ik zie geen God met mijn ogen,
dus bestaat Hij niet,
zoals zwarte Piet,
als we hem niet zien mogen.

Ik kan de stem van God niet horen,
dus spreekt God niet
zoals het dorre riet
dat zingt met het rijpe koren.

Ik voel geen hand van God,
dus kan Hij niets maken,
of over mij waken,
en is verweesd zijn mijn lot.

Ik proef en ruik Gods adem niet,
noch Zijn werken;
en Zijn kerken
bepalen Zijn waarde niet.

Wat ik waarneem, overleeft me niet.
Wel Hij die me schiep
en hoe Hij me riep
en eeuwig roept in een blijvend lied.


15/12/2008

Flying Layla

Mijn ogen volgen je slanke benen

Tot ze hoog in de nok zijn verdwenen.

De blazers zijn de enigen die blazen

Terwijl mijn ogen verstrakt verglazen.

Mijn ogen zien de trapeze niet meer

Die bengelt stuurloos heen en weer.

Je salto was je enige routine.

Ze leggen je neer in de kantine.

Mijn ogen zien een clown die net niet weent

En je glimlach die langzaam versteent

Je pakje maakt je bekoorlijk en slank

Je gelaat vandaag was nooit zo blank.

Mijn ogen volgen de blauwe lichten

Ik probeer de groeiende kloof te dichten

Maar mijn adem dwingt me te geloven

In de salto's die lukken, daar boven.

13/12/2008

Als iemand er intellectueel toe in staat is het als een vaststaand feit aan te tonen dat alles doodgewoon vanzelf ontstaan is, kan hij / zij toch alleen een schepsel zijn van een nog veel wijzere, met name God?







Darwin

Ik heb een zwak voor sterfelijke genieën,
vooral voor die met de ijdelste fobieën,
die zich met hun vrees voor God verschansen
achter de eindigheid van het aantal kansen.

Hebben zij ooit het getal proberen te bepalen
van de kansen in schijnbaar logische verhalen?
Vermenigvuldigen zij dan alleen hun genen
en kunnen zij de missers genoeg bewenen?

Als ik de woorden voor mijn mening kies,
zijn er miljarden termen die ik weer verlies.
En als ik adem om u iets van mezelf te geven,
is er echt te weinig kans dat te overleven.

Als ik God dank voor regel nummer dertien
is het omdat Hij mij steeds graag heeft gezien,
en niet omwille van wat er was voor het begin,
dat geselecteerd werd door de natuur van Darwin.


12/12/2008





Dank voor de negatieve stem hieronder, meteen weet ik dat er misschien zelfs volbloed atheïsten mijn blog lezen: hartelijk welkom!

Mijn hand      
                                                           (via natuurlijke selectie!)

Ik geef je mijn hand
met mijn hart en mijn verstand,
al kon het best zijn
dat mijn hand een voet zou zijn,
een bol op mijn kuit
of een slinger in mijn huid.
Een bek of een vin
of een orgaan hier binnenin.

Je hebt bezwaren
en wilt dat ik zou verklaren
waar toch vandaan
zoiets zou kunnen bestaan.
Dan zeg ik je graag:

Al
 wat we weten
vandaag
hebben we geleerd.

Maar 't was toch geselecteerd.

Niet door de natuur,
maar door geesten zonder stuur,
uit eigen belang,
voor bedrog en roem niet bang,
ten koste van ons:
meer absorberend dan een spons.

Zo lang hun verhaal
ons maar bevrijdt
van Gods moraal!

11/12/2008