Categorie: zomer

Ouder dan de zon

Ik heb de zon onlangs verzocht wat later op te staan
want telkens ik de tafel dek, 's ochtends voor 't ontbijt
Zie ik haar al vastberaden naar de winkel gaan
en zucht ik: zo veel van de dag ben ik vandaag weer kwijt

Die lieve zon aanhoorde heel welwillend mijn verzoek
maar zei dat zo een vraag niet echt goed strookt met de wet
en dat dit veel stof bood voor een ernstig onderzoek:
deze zaak werd dus heel eenvoudig op de rol gezet

De ganse zomer lang heb ik gewacht op het proces,
zelfs de zon werd moe van 't wekenlange wachten
Dat duurde ongezien al gauw een maand of zes
En voor ik 't wist hadden wij heel lange nachten

‘t Was haast Kerstmis toen finaal de rechtzaak voorkwam
En de zon smeekte mij haar elke dag te wekken
Terwijl de rechter zuchtend ons dossier weer doornam
Vroegen wij om alles simpelweg maar toe te dekken

'k Heb de zon onlangs gevraagd om even langs te komen
telkens onweer, storm en nacht haar dagen kwelden
Dan gaan we over buitenaardse winkels dromen
Waar we bloemen vinden om te zaaien in de velden.

19/7/2010　

Vakantie

Je zal zo'n zestien jaren zijn,
zo met je zusje op de fiets
Je voelt je groot want zij is klein
En dat betekent toch wel iets

Je knieën geven 't ritme aan
Gezwind bestijg je elke berg
En berijd je pad en straat en laan
Geen route lijkt voor jou te erg

De zomerhitte eist zijn tol
De boeren doen de velden stuiven
Je fietst al trager maar houdt vol
Al vind je 't zwaar om eens te wuiven

De rit duurt langer dan een uur
Zo heerlijk op een zomerdag
Je fietst nu wel met minder vuur
Maar bekoort nog immer met je lach

2/7/2010

Simpel versje

Een simpel versje voor een zomerdag
met een glaasje koelte uit de tuin
een schaaltje rijpe zonnestralen,
veel verlangens naar wat komen mag:
een wandeling langs strand en duin
en naast de trap een ijsje halen

Een simpel versje voor een zomernacht,
over hoe de bries dan welkom is
Om het zachte zuchten te verlichten
om te zien hoe jij de maan toelacht
zo vol dat ik de harde zon niet mis
Als ik zo simpel tracht te dichten

30/6/2010

Noem het maar winter

Zo ineens is het zomer,
een datum als een ander.
Ik vind dat ik niet verander:
dat maakt van mij volstrekt geen dromer

Zo ineens ben ik jarig:
een dag zoals een ander.
Vind je echt dat ik verander?
Word ik misschien ineens grijsharig?

Waarom is het geen winter?
Een denkbeeld als een ander...
Wat denk je soms, dat ik verander
als ik dit doorstuur naar mijn printer?

Waarom ben ik in leven?
Een vraagje als een ander
Niemand is voldoende schrander
om een sluitend antwoord te geven.

21/6/2010

     Hittegolf     

Hagedis op de muur,

krekel tussen amandelen,

vervallen huis te huur,

te warm om ver te wandelen !

Ijsblokjes in een glas,

die samen vrolijk rinkelen,

een egel in het gras,

geen zin om te gaan winkelen.

Mijn schaduw is te kort

om wat koelte te schenken.

De vliegen op mijn bord,

ze komen zonder wenken

Ik open een witte parasol,

maar vouw de stoel niet open;

het was goedkope brol:

ik zal een rode kopen.

11/8/2009

Een simpele tekst over een simpele stortbui

Een druppel op mijn hete huid

verdampt met mijn transpiratie,

een druppel op het droge zand:

het lijkt dezelfde situatie...

De tweede druppel leidt me af:

ik kijk naar boven met een zucht;

een derde druppel vind ik laf,

en vrees de donkergrijze lucht.

De wolken stromen over ‘t pad,

de bomen vangen de regen op,

het gras staat groener in het nat,

een merel buigt zijn kleine kop.


Een hemd kleeft aan mijn natte huid,

alsof het een pull-over is,

dus trek ik die maar gauw weer uit

omdat het immers zomer is...




3/7/2009

Volop zomer

Hoger kan de zon echt niet stijgen,

ook al wou ze dat zelf nog zo graag,

langer licht kunnen we niet krijgen,

want het is de langste dag vandaag.

De lente is voorbij, de vruchten rijpen

en troosten ons met hun vitamines.

We willen onze vakantie grijpen

en genieten van zomermagazines.

Je wandelt avonden lang mee met mij

en de zwoele wind streelt door je haren.

We jagen alle miserie ver opzij,

alsof er voor ons nooit zorgen waren.

De mooiste bloem vind ik toch je lippen,

die zich tuiten voor een warme zoen.

In de hemel zie ik held're stippen,

zich spiegelen in het dauwende groen.

Neem mijn hand als in voorbije jaren

toen we samen naar van alles streefden,

toen we jonger en iets wilder waren,

omdat we in onze lente leefden.

22/6/2009