Categorie: eigenzinnig

Doodlopende straat

Neen, eigenlijk wil ik het niet opnieuw beleven
Niemand hoef ik nog te leren kennen
in mijn straat, die ik roekeloos verken
met elke mens die ik bewonder,
elke man die hier werkt,
elke vrouw die ik bemin,
elk kind dat ik help,
elke broer die me mint,
negeert of misprijst,
ik wil ze niet beter kennen,
niet spreken, niet zien,
niet horen komen
naar mijn poort,
gesloten met de grendel
die langer blijft,
dicht blijft
dan wij allemaal,
gekomen om te gaan
geboren om te sterven
één na één verdwijnend
in een ander vorig leven
uit mijn enig eigen leven,
daarom uiteindelijk is het nut
van kennen een illusie van de geest
die van het leven een doel heeft gemaakt,
en even zinloos, en gruwelijk hard te verwerken
zodra de pijn van elk afscheid, meedogenloos fataal
het raam van de liefde sluit in de laatste poort van de straat

8/7/2011






　

Dertig zilverlingen

　Jullie gooien al mijn wensen op de straat,
en klagen over al mijn dromen 's avonds laat,
dus verscheur ik al je teksten met je leugens
en vergeet ik graag details uit mijn geheugens,
zelfs de tofste herinneringen.

Ik schrap mijn naam in alle oude boeken
en wis mijn sporen uit in alle hoeken;
vriendschap en engagementen vallen stuk.
Ik los alles omdat ik niet, zoals de anderen, buk
voor dertig droeve zilverlingen


6/7/2011

Visite

Weet je nog,
toen ging het zo
en wat ik heb meegemaakt !
Neen, dat vertelde ik nog niet
O, waar heb je dat gekocht?
Ja mijn knie is weer ok!
Mijn favoriete wijn
Die doet nochtans zo veel aan sport
Nog één schep, graag
Hoeveel vraagt die voor dat huis?
Zijn vrouw had al twee kinderen
maar dat komt door de schuld
van de Arabieren
Neen dat is goed op temperatuur
Ja, die deur mag dicht
Staat je auto op de parking?
Ik heb amper twee jaar gerookt
Geef me nog een klein stukje, graag
Dat heb ik uit Spanje meegebracht
Mijn man heeft dat nog geïnstalleerd
Heb je dat zelf gebakken?
's Avonds drink ik zelden koffie
Dankjewel, ik dacht er niet meer aan


20/5/2011

Incognito uitgedoofd

'Zegen dale over hem'
klinkt de laag sonore stem,
zwarte schimmen schuiven weg
in de schaduw van de heg
naast de middeleeuwse kerk
na het leven, na het werk,
colablikje in 't riool
van een jongen uit de school
bloemen zijn er heden niet
ook geen tranen van verdriet;
aarde dekt de ruwe kist
niemand die hem heeft gemist
Net op tijd voor het diner
zegt de priester, 't is ok
breng die brief straks op de post
weet je wat verwarming kost?
neen er was weer niemand daar
dank je, alles stond goed klaar
Morgen omstreeks negen uur
komt die man met de factuur

6/5/2011

Terug naar Tsjernobyl

Dansen op de rand van de afgrond
zingen op het lied van de dood
dartel als 'n zorgenloze zwerfhond
op zoek naar bevrijding en brood

Gokken op lotto's van 't leven
mikken naar prooien van goud
die dapper onbereikbaar bleven
als brood zonder meel noch zout

Wat onze kinderen te wachten staat
van onheil, ziekte en gevaar
is louter inhoudloze dwaze praat
die wij offeren op het altaar

Zolang maar elke motor lustig draait
en elke luxe heden haalbaar is
vernedert men wie onrust zaait
en ons bedreigt met meer gemis

27/4/2011　

Vluggertje

Duif op het dak
vlek op het dak
van de auto naast het huis

Lach op je mond
kus op je
mond

in de auto naast mijn huis
Auto naast het huis
Jij naast de auto
Ik naast jou
En de duif in ons

26/4/2011

Bij de Muur

Mattentaarten geuren verder dan de Dender
ooit gestroomd heeft buiten haar oevers.
Alleen de geur van de Dender
reisde ooit wel verder
schuimend
voorbij de sluis alsof
kinderen vrolijk bellen bliezen

De blik reikt niet verder dan de Muur
van kennis en volkse geestdrift
gesproten uit dronken visjes
en uitgedroogde broodjes
beloftevol
omwille van rijkdom
die stroomt uit ijle herberglucht

Het water stroomt inspiratieloos
uit de piemel van de enige
echte om niet naar Brussel
te moeten sporen
omnibus
zonder aandacht voor
medereizigers die alleen hinderen

Parels van dronken holle hoogmoed
als koekoekseieren verdwaald
in het verkeerde nest
reddeloos verloren
verspild geduld
zonder structuur en einddoel,
behalve vloekend inslapen op de vloer

20/4/2011

Steenweg

Stenen praten niet,
ze onthouden niets
van wat ze horen en zien
want zelfs dat doen ze niet,

stenen worden verplaatst
en vaak verschopt naar nergens,
zelfs gestapeld vastgekit
gebeiteld vormeloos vervormd
naar beelden buiten natuur

gerestaureerde stenen

voorwaar als verzworen
door weer verweerd bewerkt
voor eer en eigen roem,
verbloemd met schilden
blazoenen en vlaggen　

Stevig gesteente misbruikt

voor ideeën en illusies
dromen van eindeloze trappen,
streven naar de hoogste hoeksteen
en eroderend stom getuige
van komen, gaan, verdwijnen
maar stilweg stenen blijven


13/4/2011

 


Wat sinds waarna?

Morgen doe ik wat ik altijd heb uitgesteld
wat ik liever doe dan
wat ik nu verricht

Al heeft het geluk me nooit zo goed gekend
sinds mijn huid rimpelt
sinds mijn ogen misten
sinds mijn smaak verdraagzaam is

toch hoor ik waakzaam zingen van vreugde
waar de hemel weg is
waar de aarde weg smelt
waar de mensen weg rennen
waar de zeeën weg stromen

alsof er steeds een nieuwe kalender komt
na de oude blunders
na de oude dwalingen
na de oude verleiding
na de oude illusies
na de oude successen

duur betaald met onschuld en verloren geloof


11/4/2011

Gesnoeide lente

Mijn handen knippen de hagenbeuk
terwijl de ekster mijn nokpan vindt,

Het ruikt naar diesel
en de kar is vol,

De wind waait over de resten heen
van de stammen omver gezaagd
gesneuveld tussen rabarber en aardbeien.

Ik hoor een tractor
een betonmolen kruisend
en achter zich de rem molesterend
van een nerveuze SUV, blauw als nacht
die de hemel wurgt
met de wijzers van de klok,

Er zit een kip in het verkeerde hok,
niet vertrouwd met zomertijd
of zilverfonds
maar wel met langere schaduw
en het blaffen van een treurende hond

5/4/2011