Categorie: eigenzinnig

Nieuwjaarsbrief

Elke dag van het jaar
vier ik feest als nooit voorheen.
Zonder drank, dans of dolle katers.
Maar in mijn hoofd
daar juich ik harder dan tevoren
omdat de hoop weer tot leven komt
dat ik een jaar later mag herdenken
dat ik me vandaag
een nieuw jaar geschonken heb.

Ik beloof dat ik elke dag blijf waarderen
zelfs als ze geen vierentwintig uren telt,
en bedank die etmalen een voor een,
voor de kansen en de ogenblikken
die me doen verlangen
naar de volgende dag...

1/4/2011

Van ochtend tot avondschemering

Maak je toch geen zorgen
over verd're pijn of verdriet,
volgend jaar of morgen,
dat is immers nu toch niet

Wees toch blij met heden
met de zon in je haar
dat is voldoende reden
voor weer een lief gebaar

En juich mee met je kind
als het naar binnen rent
telkens het een spel wint,
zelfs als je dat niet kent

En als de avond valt,
dan stap je traag vooruit
doe dan wat jou bevalt
en streel je eigen huid

31/3/2011

Door de nacht heen

Rood en wit
schuivend in de rij
driedubbel in de rij oranje
tegenstroom rijdend
alsof het doel van de ene
het vertrekpunt van de andere is,
onzeker van waarheen en waarom
tussen grillig lokkend neon,
rijk aan kleur en vorm
groot of klein, soms ver uiteen
dan weer mekaar verblindend
om de schaduw van het voorplan
te verdringen, opdringerig
als feestversiering kan zijn
zonder boodschap
(tenzij: het is Kerstmis)
lang voorbij
want ander licht
dat ook voorbijgaat,
is terug en verlengt de dag
tot die zich terugplooit
en de cirkel sluit



25/3/2011

 





Vast


Ik ben een steen,
vastgewrikt in de kasseiweg.
Wat was het heerlijk
in jeugdige onbezorgdheid los te liggen !

Ik was een steen
losgeraakt uit de kasseiweg.
Kinderen schopten mij tegen andere stenen,
zodat de vonken eruit sloegen.

Ik was een steen
die vonken sloeg.
Wat een geluk
vonken te slaan.

Ik ben nu een steen
en zit stevig vast in de kasseiweg.

11/3/2011

Tegenslag (1970)


Ik zwijg als ik gedronken heb,
jij zwijgt dan des te meer.
Het fruitsap brengt me veilig thuis,
al weet je dat niet meer.



Je ziet wat ik geloochend heb,
ik zie: het gaat niet meer.
Mijn pen verraadt de duisternis,
al wens ik dat niet weer.



Zo'n zinloos vers, zo brute pech:
het klopt niet al te zeer.
Jij doet dat wel, wat ik je zeg,
al zeg ik dat nooit weer.

10/3/2011

Wederdienst (in maart 1970)


Alsof alle rijkdom dubbel was,
dwarrelt mijn hart midden heesters,
en sluipt je ziel door mijn vingers.
De regen hijgt omhoog,
weg van gestikte romantiek.

Plots is de schaduw licht
en zie ik geen verschil meer
tussen twee merels in de goot.

Er druipt blauw in mijn wangen,
ik voel mijn bloed verstarren
voor wat mij morgen stil doet staan.

Is zulk spook een gewenst geluk
of slechts een mislukte sprong
in de richting van de damp
die ver in je witte kamer
parelt op je laarzen,
vergeten in een hoek?

Soms wervelt de vraag van mijn zuster
en de zilveren natte glans
van de leeuw, rillend en miskend,
vreemd verminkt en ontroostbaar
ontdubbeld in mijn beide ogen,
en wil ik hem niet strelen.

9/3/2011

Jeugduitstap


Moeder, mag ik naar mijn circus
met de apen die niet dansen?
De directeur speelt viool en harp
en draagt een topless pitteleer.
Je keuken ken ik van buiten en jou ook.

Ik droom van je als ik wegga
naar je buitenhuis bij de zee.
Er is een lieve man in het circus
die de paarden doet galopperen
en vraagt wie mee wil rijden.

Ik wil eens mee, moeder, even maar,
en ik zal me niet vuil maken.
Ik zal netjes praten en de rest.
En dan, als er niemand kijkt,
zal ik in de stallen rond gaan sluipen
en met de knappe dames praten.
Misschien geven ze mij wel chocola!

Ik wil niet dat je het me verbiedt,
ik wil alleen eens even weg,
maar dan wel helemaal, voor heel lang,
en zien of het echt waar is
dat er meisjes bij de leeuwen slapen.

8/3/2011

         Oude baksteen

Met een rake slag van snedig nijdig staal
op het houten handvat van mijn oud truweel
lost de mortel die verdwaalde baksteen kaal,
verpulvert zandig stof dat stuift als meel

Dan dringt de baksteen brandend in mijn brein,
als hellevuur dat klei verhardt met rook en stoom
en zie ik zwetend' handen die er niet meer zijn
maar konden bouwen aan een nu vergane droom


1/3/2011

Beschaving

Onze wereld telt erg mooie bossen,
rijk aan licht en lucht en lustig leven,
die we van hun rijkdom graag verlossen
door ze lekker stof en rook te geven.

Wij bouwen vaardig rechte brede wegen
met tunnels, bruggen, eeuwig groene bermen,
gieten daar betonnen muren tegen
om de wilde dieren te beschermen.

Onze steden staan vol groene planten
op kasten, muren, wanden, vensterbanken
en parken waar de honden lanterfanten,
bomen dopen en naar 't baasje janken

In de huizen floreert heel dankbaar leven
muizen, mieren, vliegen, duiven op het dak.
Goede zielen die ze eten geven
klagen over honger, kosten, ongemak.

Stop dus fastfood en veel pillen in je mond
vergeet je sigaret niet, die is nodig.
Zo sterf je later pijnloos en gezond
want de rest is brol en overbodig.

23/2/2011

ter attentie van het groot gelijk van Tom Naegels

Terrorist

Omhoog gevallen parvenu's
gesteund door syndicaal immobilisme
die zo zonder enig' achtergrond of kennis
de tentakels van 't systeem prostitueren
om hun eigen zandkastelen over onze hoofden
rond te strooien, alsof bijbels of korans
hun ruggengraat zijn en hen dus legitimeren
als de pausen van gedachten die wij vrezen,
omdat we zo graag koesteren wat dierbaar is.

Onverlaten die de pers infiltreren, met vitriool
doordrenkt schijnheilig mild geglimlach
als de mening van de vrome huisvader
geen stof biedt tot meedogenloos gekanonneer
met de linkse dooddoeners van breeddenkendheid,
die moet verhullen dat ze oude knollen zijn
met oogkleppen aan weerskanten onmisbaar
omdat het minste geronk van de oude motor
hen al van hun wankele sokkel dreigt te daveren.

Stuurlui die nooit de zee verticaal onder zich zagen
die politiek bedrijven zonder op een lijst te staan
die koken zonder pannen en kruiden te gebruiken
die verblinden zonder licht door eigen duisternis
onverbreekbaar verbonden met hun eigen zwart gat
dat dank zij Darwin misschien nog ooit zal opengaan
voor tweerichtingsverkeer


9/2/2011