Categorie: Nostalgie

Geheugendreun

De bouwkraan kijkt neer op mijn zondag

en aarzelt tot morgen om te zwiepen met de wind.

Welk deel van mijn geheugen zal gewist worden

wanneer de handlangers hun voorbereidend werk hebben voltooid ?

De winkel met de wafeltjes

opgevuld met zachte kandij,

Het zandpad langsheen de witte stulp

in de bocht van hei en veld,

het beluik dat deed dromen

van Congo en van natte kasseien,

waar ik overal mensen zag die verdwenen zijn

onder 't puin van mijn ijle souvenirs.

Of die ergens, God weet waar, staren zoals ik,

naar een kraanarm die hun geheugen ondermijnt

tot niets nieuws nog al dat oude wil vervangen. 

8/7/2012

Oud behang

Soms vallen opeens de bloemen van het behang

en schrik ik van mijn spiegelbeeld.

Dan vraag ik me af waarom ik mijn tijd verloren heb

met zappen naar nieuwe vrienden

Andere grenzen

snellere antwoorden.

Maar dan weet ik dat het voor elke klok te laat is

Wanneer de feiten zijn voorbijgetikt.

Dan kan je de wijzers omkopen

Of het althans proberen

Net zoals je de regen niet terugblaast in de wolken

Maar gewoon de bloemen opraapt

En keurig voor de spiegel  schikt

In een vaas

6/7/2012

Handenvol







Handenvol met dingen
Angst om ze op een grauwe dag
ongewild onbedachtzaam te verliezen
dan zoeken naar voorbije dagen
dingen die doen denken dat doorgaans
niets nog nablijft
tenzij telkens tekenen tergend
in de krochten van 't geheugen
ongeplengde tranen
ongeleefde zaligheden
ongehoorde woorden
in het hart gaan persen
en de handen redden
vingers machteloos grijpend klauwen
maar toch het ontglippen niet beletten

23/11/2011

De oude foto

　Wie is dat met die bril
in dat witte hemd?
Het was wellicht familiefeest,
dat zie j' aan al die glazen.
Was het soms bij tante thuis
of in een feestzaal van het dorp?

Hoe heet die dame toch,
ze woonde op de markt
en heeft haar huis verkocht,
twee maand voordat de Duitser kwam.
Ik denk Marie en dan nog iets:
ze had de zelfde naam als de vrouw
van de bakker naast 't café.

Als ons moeder hier kon zijn,
ze zegde 't ons meteen.

Toch vreemd dat er hier
geen kind op staat,
't was zeker zomer of toch goed weer
en de jongens speelden buiten.

Ze moesten op de achterkant
altijd de namen schrijven
dan zouden wij daar toch naderhand
niet naar moeten zoeken 

Wie is dat met die foto
en dat witte hemd?
Toch jammer dat er niemand is
die nog die man herkent.

17/5/2011

Klik op de url onderaan om het huis in beeld te zien (filmpje van mijn broers, met als 'gastacteur' mijn op 20 jarige leeftijd overleden neef, Willy Demely, tevens neef van mijn echtgenote )

Mijn derde thuis

Toen ik een kind was
van zo'n jaar of tien
had ik nooit echt mist gezien

Onder 't zolderraam
en een deken of vier
staarde ik naar rose behangpapier

De zeehond sprong
niet door de ring
tot mijn enorme verwondering

De clown was saai
ongeïnspireerd
hij heeft me nooit iets geleerd

Toen was de ijstijd
voorbij, ik werd minder ziek
dan naast die dreunfabriek

Ik keek dus geboeid
naar de bloemisterij
maar ook dat ging weer voorbij

en het vreemde beeld
van mijn derde thuis
verdwijnt vandaag in mistig geruis



http://www.youtube.com/watch?v=bvdcVDWDwEQ&feature=mfu_in_order&list=UL


10/5/2011

Geluksmomenten
in aanloop naar stand-by geluk

Hand in arm en arm in hand

wegen zoeken naar de regenboog,
stap na dag en dag na stap,
met geloof en oog in oog,
aan je hand na dagen stappen,
aan mijn arm ons zien geloven,
lachend in de handen klappen.

Elke stap die leidt naar boven
buigt de regen zonder spijt
van wegen weg, eertijds gekozen,
vol berouw om hindernissen,
die ons vroeger deden blozen
om ons minder te doen missen,
op de weg naar regenbogen.

Samen zonder op te geven
en mekaar beminnen mogen
op de route naar het leven,
dat dit bestaan van reizen klopt
ondanks natuurelementen
die doen vrezen dat het stopt
deze reeks geluksmomenten

3/3/2011

Dame uit het Noorden

Je was mooi
en onbereikbaar.
Je dronk je koffie
Met elegante gebaren
en ik verstond niet
wat je daar deed
Behalve dan
gezelschap
zijn.

Je was ineens weg
Ik weet niet waarheen
als een zwaluw in oktober
Waar geen mens om treuren wil
die verheugd reageert
zodra de lente komt.

Je keerde nooit terug
in de naieve nabijheid
van mijn jeugdig hart
Het blijft nochtans je glimlach missen
en de glimlach voor jou
van de mensen
om me heen.


12/10/2010

Bloemendagen

Schuif een bloem in je haar
en geloof in eeuwige vrede,
ik wacht al vijftig jaar
op meer gevoel en rede

Zing een lied vol vreugde
over zon en sterrenstof
Over wat ons toen verheugde
Verdien zo onze dank en lof

Dans op blote voeten
In het fris bedauwde gras
Houd nooit op met wroeten
Maak het mooier dan het was

Wek heel vroeg je kinderen
Maak geen enkel gerucht
Hun hoop mag niet verminderen
En toon ze de blauwe lucht

22/7/2010

Good music never dies

Gekleurde lichten flitsen,
schuwe schimmen op het gras
Melodieën die iets openritsen
Wat problemen met de bas


Schaduw van de band van Cliff
melancholisch aan het werk
Trouw aan de vertrouwde riff
in de weide naast de kerk

Vastgeklampt aan onze stoel
onze jeugd en ons verleden
Diep genot en fijn gevoel
Ook nog prettig in het heden

21/7/2010

Keizer

Ergens in de onderste la
in een vergeten hoek
vond ik het terug

Lang dacht ik dat het niet meer bestond
Ik had het gekocht
voor twintig frank
een halve euro in het geld van vandaag

Ermee gepronkt
Ermee gewonnen
en verloren want ik was het kwijt

Nu zo opeens
Heb ik het opgezet
en het is onleesbaar en te klein

Mijn jeugdgeluk
Mijn grote held
Zijn naam onleesbaar
Op de klep stond: Rik Van Looy




16/7/2010