Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
seniorennet.beseniorennet.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет
Woensdag 17 mei 2006

verte



ik kijk je aan
en zwijg


doffe ogen
schouwen langs
mij heen


jij ziet de verte
ik geen

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:19
Woensdag 17 mei 2006

het gedicht der gedichten



uit deze opsomming van woorden
ontstaat een professioneel gedicht
ik zou het maar volgen
immers het is aan u gericht

met enige allure
durf ik trots
dit in te sturen
niet dat ik word betaald
of een ander mijn
deskundigheid bepaalt

nee, dit is hèt gedicht
der gedichten
dat zonder meer
de top behaalt
omdat, ik geef het toe,
het hoogtepunt van mijn
arrogantie uitstraalt

dit zo zijnde
besluit ik mijn hit
maar een treffend einde
is op zijn plaats

"ga zo door mijn jongen
geloof in jezelf
dat was mooi, heel mooi

tjonge jonge......"

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:17
Woensdag 17 mei 2006

de geboorte van een gedicht ( 3 )



regels te kort
maak ze langer!

worden ze niet gevoeld;
stort tranen over ze uit
zoals de meesters
het hebben bedoeld

veel te lang bevonden;
ik kort ze ijlings in;
worden opnieuw ingebonden

een woord te vaak gedicht
dan verzacht ik de pijn;
het wordt er uitgelicht

immers men wil voldoen
aan de elitairen,
aan hun strikte lijn
in de pas, in de pas
recht zitten in de klas!

normen bestormen
behoort tot een ander ras

soms, midden in de nacht
zit ik in een somber hoekje
slijp mijn punt extra scherp,
vergrijp me in extase
aan een woordeloze stroom
van storende elementen
die mijn vruchten immer
bevatten


dan, ja dan,,,,,ben ik
ja ik, even mijzelf en kan ik
me aan mijn pennenvrucht
heerlijk bezatten



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:16
Woensdag 17 mei 2006

nakend



durf jij mij
jouw naaktheid te tonen
ontdaan van kleed,
van alle beschermende lagen
laat jij mij zien
wat jij heel je leven
afgeschermd hebt
meegedragen


zie ik dan jouw borsten
zoals ze werkelijk zijn
ontwaar ik dan jouw
verjaarde buik na het baren
of het verborgen zachte
van glanzende venusharen


durf je mij
je ziel te tonen
het diepste van jouw zijn
ervaar ik dan nog
heilige iconen,
als het ware,
zo pril geschapen
waarvan een kind
nog kan dromen
of zal ik de pijnlijke
verloren scheuten
van verkilde liefde
voorzichtig bij elkaar
moeten rapen


vraag mij maar
naar mijn diepste wezen
of liever, ontdek
wat jij beter kan
voelen of zien
zie mijn pure kwetsbaarheid
diep in mijn ogen
misschien ontwaar jij beter
dat ik mijzelf
aldoor heb bedrogen




Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:15
Woensdag 17 mei 2006

een vluchtige damp



ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was


het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht


zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker wel bestaat
het kent geen taal
der letteren
maar komt en gaat



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:13
Woensdag 17 mei 2006

Aria uit de Opera De Dolksteek van Fontanelli




iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiik ga jouuuuuuuuuuu verlaten
verlaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaten
mijn dooooooooooooooooooooolk tussen
de riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiibben
iiiiiiiiksterfff voooooooooooooor mijn maaaaaaaaaaaten

oooooooooom het geweeeeeeeeeeeeeten te suuuuuussen
ik steeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerf
iksteeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerf
ik steeeeeeeeeeeeerf
van de honger
intussssssssssssssssssssssssssen intusssssssssssssssssen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:13
Woensdag 17 mei 2006

zwarte sneeuw



vlokkerig valt
de zwarte sneeuw
als een wijd gespreide
bruidsjapon naar bene

licht schittert er
schaars doorheen
zich laser splitsend
in het al heen

de zwarte sneeuw;
vallende tranen
van de vergrijsde
hemelse godenleeuw

de aarde bedekkend,
moede van het brullen,
over de mensheid
uitstrekkend
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:12
Woensdag 17 mei 2006

iets over niets en iets




een woord vermoord
een zin vergaat
het verhaal staakt
er is geen regel
die overleeft
deze leegte is gemaakt
voor dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft


een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets


ik ben de dichter
van iets over niets
dan wel niets over iets
het maakt mij lichter
zonder licht heb ik dit
in uw schaduw verricht


manco en blanco
uitgestrekt,
van zieltogend
naar zielloos onbeperkt
is iets in niets uitgerekt



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:11
Woensdag 17 mei 2006

ongelieke hogte (eigen dichttaal)



op gelieke hogte
sie icke um mie hinne
is da wa icke sogte
dun grotste ende
diepste sinne

skonner ende
errug himmels
gemaeckt
nee, geschaepe

mien hande rieke
naer oe, maer
jie kiek allene naor
folmaeckte knaepe

och

icke kenne mieselfe
in toekomede maete
ende ontdeckte immer
mere kaese gaete






Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:10
Woensdag 17 mei 2006

De Ongrijpbare



nog nimmer
zag ik het onzienlijke
nimmer de diepte
van uw grootsheid

het oneindige
is uw deel
wat is de mens
min en slechts een
schamel deel

en daarvan
slechts een stip
omdat nog kleiner
niet zichtbaar is

in de naaste
zou u zijn
in de bloem zou u zijn

in leed
in verdriet
in sterven
zou u zijn

geen woorden
voor uw aanwezigheid
geen beeld van u
raakt mij

ja slechts fantasie
is ons deel.
verstaan,
omvatten
zijn mensenwoorden

toch blijkt u
in alles en iets
zoekend naar
uw zelf en niets

niets is alles,
blijkt ook nog
alom en durend
te zijn

hoe kennen wij
dan uw zijnde,
vaak vertwijfeld
bij ons einde

liefde
zou u zijn,
dragend zou u zijn
bij onze pijn

ik , mens, die
erken,
zeggenschap heb ik niet:
de zogenaamde vrijheid?
die mij verleidt

zo zie ik de scheppende
zonder te zien,

hoor hem
zonder te horen,

voel hem
zonder te voelen

maar ervaar
zonder te kennen,
niet wetend hoe het heet,
dat moet ik erkennen,
dat het IS
al voel ik vaak het gemis

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:08
Woensdag 17 mei 2006

fluitgenot



als ik fiets door de straat
op mijn eigen houtje
dan fluit ik op snaakse wijze
naar elk zichtbaar vrouwtje

intens geniet ik dan:
aandacht geven is een lust
geen mens die dat onkent
voor mij een echte must

ik dwaal van hoek tot hoek
en aanschouw het lokaal toneel
niets ervan wil ik missen
noch het schoons in het bordeel

mijn fluit is dan op volle kracht
want een publieke vrouw leeft geïsoleerd
achter ramen van dubbel glas
soms roept er een: is je fluit gesmeerd?

zo tuf ik door mijn dagen
laan in, straat uit en rotonde rond
wie doet me wat denk ik vaak
met zo'n prachtig geluid in mijn mond





Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:06
Woensdag 17 mei 2006

troost



rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost

voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand

houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last

ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons in de hof van Eden wanen

de zachte bries
teder wervelend alom
draagt u en mij
over bloemenvelden

hier ervaren wij nog even
de tedere momenten
van genegenheid
die wij met hartslagen telden
tot aan de eeuwige lente




Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:05
Woensdag 17 mei 2006

het nachtelijk gerecht



als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde

nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust

of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van liefde, hetzij van pijn of anderszins
zich gedragen als een waterval

en worden zij ongeremd en onvoorwaardelijk
aan het vonnis van het grijze gerecht gericht

zo zal het gaan, ach wat weet ik er van
langs al die ellenlange wegen in het brein
God, wat heb ik nog te zeggen
ik ben onderdanig overgeleverd
aan de immer voortdenderende nachttrein




Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:04
Woensdag 17 mei 2006

de directeur en zijn directoire



ik zie een knoopje op de grond
zo een van blik en blinkend
voorzichtig kijk ik rond
verloren door een rijke stinkerd?

o, daar loopt er een
met een houten wandelstok
er naast een schrale vrouw
in een overjarige rok

is dit kleinood van u?
roep ik hen van verre toe
ja, verdikkeme
wat fijn dat u het ons meldt
dat is van de eerste bustehouder
gedragen door mijn oude grotemoe

mijn opa was directeur
die snoeper fabriceerde
fijne lingerie
zij droeg derhalve een directoire
en was ongevraagd
zijn mannequin
voor de notabele fine fleur
dag en nacht stond ze
voor hen klaar





Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:03
Woensdag 17 mei 2006

denkwereld



vaak loop ik achter
mijn gedachten aan
alsof dat de wereld is
waarin ik leef

het is niet als een
geestelijk bestaan
daarvoor zijn mijn hersenen ,
voor zover aanwezig,
te veel op dreef

ja, wel is het zo
dat ik door al dat denken
er soms uitzie als een geest
verbleekt turend achter mijn bril

maar ik heb nog nooit
een engel zien wenken
die iets spiritueels met me wil



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:01

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten