Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
seniorennet.beseniorennet.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет

afscheid



zwaaien deed ik nog
toen zij de bocht
al waren gepasseerd

de straat ondanks menig autoblik
werd stiller keer op keer
en ik alleen de rode lampen
naar mijn herinnering serveer

of ook de idee
dat hen een lange weg wachtte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten

ik ging maar weer
naar binnen
daar waren er nog
die moesten gaan

geen haast, nee dat niet
er was aan niets te kort
ik zag geen broer of zus
maar één moment
met een leeg glas of bord

of verlegen om woorden
nee dat kennen wij niet
ergens zijn wij een volk
van onverstoorbare gestoorden

slechts heimwee
dreef hen naar huis
zo hou ik me voor

immers
bij het vertrek
een trillende woord van dank

het zou ook de uitwerking
kunnen zijn van
wat geestverruimende drank


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:33

1 reactie op dit bericht

huismusje/troubadoerke19 september 2006 om 16:33

Jaloers

Ik val in herhaling, ik ben er mij van bewust.
Maar wat ben ik jaloers op uw gave en talent.
Wat schrijft u toch ogenschijnlijk makkelijk, maar o zo mooie gedichten.
Vooral begrijpbare gedichten voor een kunst leek als ik.
Dankbaar dat u ze met ons wil delen.

echo


ik stond daar
en sprak zo maar
woorden die kwamen


ze bliezen zich
gewoon naar buiten
iets wat ik niet had bedacht
en zeker niet
na kon fluiten


ze klommen kennelijk omhoog
kaatsten in het licht van ogen;
de echo van jouw ruimte


ik doe maar wat
laat gaan
dat komt


voel me niet bedrogen
jij wel?

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:31

Koepel van Bonnefanten


het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht

een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid

een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen




ik loop weg
door openslaande deuren


ik was
ik was daar even
en laat het weer
zijn als lucht
ledig

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:30

Me Soethout As Gewir - un Rainlants lietju



musiekwaisu: ut wilhellumus


so soet as unnu droppie
un lollie uit du bus
be jij mu fainu moppie
ik gif j'un dikku kus
gin meit gif mir
die andag
so klef en kir op kir
wie hat ta mogu dromu
me soethout as gewir

wa fain so desu romansu
geluk mun innug dil
ju ben un bruit me kansu
je ben mu ech tu veul
un lefelang
veul keinder
en bijslag in mun sak
ju borstu sijn mu pilare
mu daguluks gubak


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:29

gekroonde kwetsbaarheid


ga maar staan
denk ik
daar waar rozen
mijn kwetsbaarheid
ontwaren

ik, die nog steeds
ontvankelijkheid zoek
en haar,
al is het ondoenlijk,
tracht te bewaren

mijn woorden
kennen geringe,
sobere klanken

deze bloemen
vertellen zelf wel,
in geuren en kleuren,
van schenkende bladeren
gekroond op goddelijke ranken


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:28

mijn silhouet


voor mij ontwaar ik
op stoepstenen,
vierkant van formaat,
een silhouet met rondingen

door de zon geprojecteerd
langs mijn gedrongen lijf
er valt niets op af te dingen,
zo zie ik er uit,
kennelijk wat stijf,
dik en toch platvloers

ik ga lopend voor uit
het moet gezegd
het oogt wat boers

mijn schaduw
heb ik nimmer begeerd
slechts mijn buik
geeft enige verlichting
voor de rest heb ik
aan schoonheid ingeteerd


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

zie maar in mijn ogen


de vruchten van mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken

laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken


zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet ik zeker,
verre van alleen

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:46

dageraad


de vogels fluiten
zo verwacht mijn oor
als ik de deuren open
van mijn tuinkamer
de wereld komt
dan naakt binnen
dat denk ik althans

het is een kip
dat zijn schor geluid
laat horen
die weet wat het is,
niet bewust natuurlijk,
om op te staan bij
opkomend licht

in de verte wat rumoer
van het vroege verkeer
nog vreedzaam van dreun

ach ja, daar is een mus
kan ook een merel zijn,
maakt niet uit,
nu in alle vroegte
in een nog slapende tuin

het is zo'n onbevlekt moment
bij aanvang van een dag
je kent ze ook wel in de avond
maar dan om de ziel te reinigen
om het moeten af te leggen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:44

de Graaf van Merode



de Graaf van Merode
is fijn gebouwd
maar mist de fierheid
zo node

hij gaat te paard
naar Lisse
om een schoonheid te vinden
hij kan het vrouwelijke
geenszins missen
maar geen enkele dame
wil zich aan hem binden

hoe hij zich ook
laat coifferen
dan wel kleden
volgens de laatste snit
het ontbreekt hem aan pit
de dansvloer te betreden


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:43

ongewild



ik behoor
dat kan u zien,
regelmatig dan,
tot de kaste der rijmelaars

ja, dat u toevallig
niet op eindklanken let
of wellicht haat
kan ik niet helpen
dat is niet onder
of boven de maat

niet dat alles zo
evenwichtig klinkt
in mijn geschriften
ik doe maar wat
vaak zonder te schiften
en denk vaak;
goh, het loopt wel ergens
ga verder en niet
over muggenziften

snel tevreden is mijn motto
geen hoogstaand werk
immers nadat men dit heeft gelezen,
zo het al gebeurt,
komt mijn schrijven
in de map der vergetelheid
van een soort, ongewild dat wel,
verstoten wezen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:42

sprakeloos



het is niet waar
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we even deelden

niet dat we
veel woorden scoorden
of de bewegende beelden
uit de kast der verveling
ons op de bank
afleidend doorboorden

we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
niet werd gezegd

wel had alles met
ons te maken
we waren sprakeloos
aan elkaar gehecht


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 13:41

onlangs



onlangs
dus nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken

het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten

in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken

het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts in schaduw
enig inzicht trachten
te ontwaren

ik word gedwongen
naar binnen te staren

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

beelden van mijn droom


ik boetseer in duister licht
de beelden van mijn droom
ze zijn op volmaaktheid gericht
terwijl ik ze met vreugde omzoom

mijn handen raken gejaagd
als ze zoeken naar de zwarte klei
die in gedachten wordt gelaagd
totdat ik het heb gemaakt gelijk zij

ik durf haar niet
de morgen te schenken
wellicht zie ik dan mijzelf
zal slechts de maan even wenken
eer ik mij bij het ochtendgloren
in teleurstelling delf

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

als jij zegt

als jij zegt
ik ben niet zo mooi
weet dan
dat de glans van je ogen
vertellen van liefde

als jij zegt
zoveel anderen
stelen de show
dan ontgaat mij niet
jouw rankheid
als een gazelle
ontsnappend uit een
gedachtegang
van doorgaans kwellen

als je denkt
ik ben niets waard
onthoud je mij
het goud
van mijn dromen

mijn ziel spiegelt zich
aan onzichtbaar gevoel
nooit zuiver in een woord
te vertalen
als ik zeg je mag er zijn
vertelt dat ook
over mijn levensverhalen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Regenschirm



als het regent vandaag
en dat doet het zeker
dan overkap ik mij
met een Regenschirm

ja dat is Duits voor paraplu
het schermt wat beter af
heb ik de idee
of heb ik iets tegen een Frans woord
dan is het misschien laf
ben ik soms eerder tevree
met iets dat dichter bij
het Nederlands hoort

in ieder geval blijf ik droog
of het nu komt uit zuid of oost
druppels vallen uit dezelfde lucht
en vertrekken van even hoog

gelijkelijk verdeeld over de zijden doek
druipen ze om me heen naar benee
ik vertoef dan op een klein toneel
rondom in een cirkel gevangen
zie niet verder dan een natte waas
hier ben ik de held of zo je wilt een dwaas
huppel door de plassen
schreeuw luid schunnige gezangen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

de kerk van St. Julius



de orgelbuizen dansen
naar mijn pijpen
zo bedenk ik maar
en waarom niet

ze staan sterk in het gelid
de hele dag en week
ik geef ze beweging
en ontsla ze van gehoorzaamheid
aan de verroeste toetsenist

die kijkt over zijn bril
naar het op en neer gaan
van de noten
hij is nu degene
die tussen zijn tanden
het alleluja sist

uit alle hoeken en gaten
vliegen engelen aan
omhelzen de losgeslagen klankfluiters

dansend in de nok
raken zij in trance, grijpen hun kans
eens lekker los te bollen

alle beelden,
van Petrus tot de Heilige Maagd
zijn tot was geworden en druipen mede af
naar het muziek en prettoneel

dit was nieuw, nooit vertoond
echt even in de hemel
tussen stenen en
vroom gekleurde ramen met
starre bidders tussen het lood

ik juich ze toe en schreeuw
jel na jel
kom laat je gaan
beweeg je binnen een nieuw bestaan
laat je stem eens horen
buiten het stramien van valse koren

ik stook kaarsen, voor naar achter
zing luid de Marseillaise
ja, victorie voor de geketende nota-belen
nu bevrijd en uit hun dak
weg al die jaren van gapen
en oeverloos vervelen


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten